Ik ben momenteel wat minder actief op de site, met name ook op dit topic. Ik beluister de SAvdW meestal via de mp3 speler en door diverse drukte en ongemakken doe ik dat nu tijdelijk minder. Vandaar even wat minder commentaar van mijn kant. Dit laatste album kende ik al en dan zet ik er natuurlijk wel meteen even een stukje bij.

Over 2 weken is het wel weer jouw beurt sq. Ben altijd wel benieuwd naar jouw SAvdW (vaak disco en funk invloeden, wat ik wel kan waarderen).

Ook ben ik benieuwd naar het SAvdW van Angelo.

Mijn eerste bijdrage aan het SAvdW-topic is een recent uitgebracht album geworden. Gepland voor een release in februari 2011, maar al gelekt in december 2010, betreft het een debuut van Charles Bradley die ondertusssen al op veel fora te vinden is, met veelal lovende kritieken. Charles Bradley timmert al jaren aan de weg, zo verscheen hij al op het album van Sugarman 3 & Co van het Daptone-label uit 2002 als guest feature, maar zijn debuutalbum zou nog ruim acht jaar op zich laten wachten. Maar eigenlijk zingt deze 62-jarige zanger al z’n hele leven. Hij trad op in clubs in Maine tot aan Alaska, maar door de jaren heen was er geen enkel platenlabel in hem geïnteresseerd, totdat hij bij het Dunham-label (zelfde eigenaren als Daptone) een thuisbasis vond.

Misschien zullen luisteraars de mening vormen dat het gaat om het bekende recept: pseudo-70s soul, alleen dan met nieuwe nummers. Tja, ik kan die luisteraars niet ongelijk geven. Toch vind ik dit album interessanter dan een album van Sharon Jones & The Dap-Kings (interessanter betekent overigens niet beter), want op de een of andere manier klinkt dit album in mijn oren niet als “pseudo-70s soul”, maar lijkt dit ook daadwerkelijk een album uit de jaren ’70 te zijn, die voor het eerst geremastered op CD is uitgebracht. Niets is echter minder waar. En het moet gezegd worden, als je op zijn leeftijd op vocaal gebied nog zo goed bij stem bent, dan ben je een mega-talent!

Voor de nieuwsgierigen: de linkjes komen er zo spoedig mogelijk aan, en natuurlijk veel luisterplezier toegewenst!

NB 1: het album heeft meer dan 20 stemmen (22) maar aangezien slechts 1 deelnemer van dit topic dit album al heeft beoordeeld (exclusief mezelf), lijkt me een uitzondering in dit geval wel mogelijk.
NB 2: ik was erg aan het twijfelen of ik dit album zou kiezen, maar vond het wel leuk om te beginnen met een album uit 2011, maar bij de volgende bijdragen zal ik wat onbekendere albums uitkiezen.

Charles Bradley - No Time for Dreaming

Toevallig heb ik dit album van de week voor het eerst geluisterd. De vergelijking met Lee Fields is snel gemaakt. Maar daaraan kan Charles Bradley op het eerste gehoor niet aan tippen.

Volgens mij heb ik dit pas geleden in een muziekwinkel als promo gehoord. Klonk erg lekker. Ik had gevraagd wie het was, maar de naam is me niet bij gebleven.

Blijkbaar is er een nieuwe Radiohead-plaat ofzo? Anyway, wij gaan lekker door met ons Soulalbum van de Week.

De eerste twee ken ik zelf niet, Nightbirds was te bekend, Phoenix niet te best, Chameleon werd het bijna, maar uiteindelijk heb ik gekozen voor:

Labelle - Pressure Cookin' (1973)



Lady Marmalade hadden ze nog niet gemaakt, naam en faam dus ook nog niet. Dit album is toendertijd dus enorm geflopt en een reissue kwam er vorig jaar pas voor het eerst.
Nochtans is dit een leuke, gevarieerde plaat doordrenkt van de soul en funk en ander lekkers. Labelle is een meidengroep met ballen. De meeste nummers schrijven ze zelf, al staat hier 1 nummer op van een oude bekende...

Veel plezier! Links volgen zo dadelijk!

Dat album van Radiohead waag ik me maar niet aan. De kans dat, als ik daar een bericht plaats, ik de hele site over me heen ga krijgen is dan erg groot

Ik prefereer Labelle.

Was geen diss naar Radiohead hoor. Hun albums wil ik zeker nog checken, maar beginnen doe ik dan liefst niet met deze.

Maar dit is dus een Soul-topic en Labelle is ontzettend cool!

Ik haal mezelf uit de lijst, vanwege gebrek aan vaste computer.

Deelnemers:
1. Kemm
2. SQ
3. Principal2000
4. Zinulzki
5. Reijersen
6. jeroentjuhh
7. Osiris Apis
8. Angelo

Passief:
- Toris
- UmindC
- Hank2
- Rene1979
- Masimo

Nog steeds weinig gelegenheid tot luisteren van alle veelbelovende titels van afgelopen weken. Veel weggeweest en ik heb na 2 Mume meetings liefst al 39 albums gekocht dit jaar en die die gaan toch een beetje vóór.
Dat hoeft natuurlijk geen nieuwe inbreng van mijn kant in de weg te staan, integendeel: deze kocht ik op de meeting in Nijmegen:



Curtis Mayfield - Heartbeat (1979)

De titel verraadt al dat deze plaat uit de disco-periode ook bewust in de moderniteit van toen is gemaakt. Hoewel funky is de beat hier en daar zeer zwaar, en typische disco-piew geluiden lijken nu wat potsierlijk. Het is misschien ook wel terecht dat dit niet zo´n gevierd album is.

Toch is dit voor mij een bijzondere plaat, júist ook door de soul van deze grote artiest; met What is My Woman For als beste voorbeeld: Zeer heavy discofunk, maar intussen met een smekende soul erin waarmee het een van de meest intense funkplaten is die ik ken.

Niet alle nummers zijn even geslaagd, maar wat zou het ook. Ik moet zelf ook nog eens goed luisteren, trouwens. Veel plezier ermee.

hier staat het album op de site.

Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik geen enkele plaat van Curtis ken na Superfly. Om een of andere reden is het nog niet zover gekomen (echte klassiekers heeft hij nadien ook niet meer gemaakt geloof ik).

Nog meer eerlijkheid gebiedt mij ook te zeggen dat ik toch met een bang hartje deze plaat uit 1979 tegemoet ga. Het zal me benieuwen.

Er na niet idd, maar ervoor wel dacht ik zo.
Curtis en Roots zijn tog wel klassiekers in het genre.

Uiteraard, ik heb het dan ook enkel over de platen erna.

Doe je niet mee met het topic, thelion?

Volg het in stilte.......

Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik, als groot Curtis Mayfield-liefhebber, een beetje huiverig ben voor deze plaat.
Na de briljante albums Curtis, Roots en Superfly zijn al zijn albums tot en met There's No Place Like America Today zeer zeker de moeite waard. Dus je weet wat je te doen staat kemm .

Ik sluit me bij de eerste zin van jeroentje aan.

Ja jongens, jullie moeten door de beat .

Toch nog even iets meer info: Bunny Sigler oa producer van Instant Funk, heeft een groot aandeel in dit album (deels ook compositie) en de ritmesectie van Instant Funk doet ook nog mee. Dit wist ik niet van te voren, ik heb de plaat ook pas n week. Aldus krijgen we:

Eerder SAvdW van Instant Funk / beetje minder funk en wat meer soul / + stem van Curtis / + gastoptreden Linda Clifford = toch wel een lekkere plaat.

Het is even wachten op principal

Zoals altijd ben ik weer vergeten dat ik aan de beurt ben. Deze week een puur funk album van mijn kant. Ik zag dat er maar liefst 45 stemmen op dit album zijn geplaatst, maar tegelijkertijd kwam ik geen enkele van mijn geliefde soul-brothers tegen bij de stemmenlijst (behalve passief lid Toris). Dit is voor mij reden om toch dit album aan te dragen als SAvdW!

Ik heb het over George Clinton en de zijnen met Funkentelechy v.s. The Plac... :



Linkjes volgen later nog. Let the Funk be with you.

Uhmm, wil geen spelbreker zijn. Maar we hebben altijd een stem-maximum van 20 stemmen gehad

Maar aangezien er inderdaad maar weinig deelnemers gestemd hebben..... doen we wel een uitzondering.

Ik was al bang dat er zo een soort spelregel zou zijn. Heb ik namelijk ook bij het Hip-Hop Album van de Week mee te maken gehad. Uiteraard was ik te lui om de spelregels op te zoeken.


Pfew...Gelukkig. Ik vind het ook het belangrijkst om nieuwe, interessante albums te leren kennen. Als anderen buiten dit topic het al kennen, kan het toch nog nut hebben om het aan te dragen. Maar dat is mijn bescheiden mening. Ik ga niet opperen om de spelregels te veranderen. De volgende keer zal ik rekening proberen te houden met de "20 stemmen-regel".

Ik ken echt niet zoveel soul en funkmuziek, maar dit album ken ik nou net weer wel. Ik weet zeker dat iedereen hier dit album kent, en minimaal de helft het gehoord heeft. De bedoeling van dit topic is toch om onbekende albums in het zonnetje te zetten, ipv de klassiekers?

Ik ken het album zelf pas een maand. Ik geef je wel gelijk als het gaat om de band, maar volgens de info bij het album zelf kent niemand (behalve jij) dit. Ik verwacht wel dat een aantal mensen is vergeten om dit album te waarderen, maar daar heb ik geen rekening mee gehouden. Ik vind dit album echter zodanig de moeite waard, dat ik hem toch graag wil aandragen.

Als er echt te veel mensen over mijn keuze vallen, dan zal ik een nieuw album aandragen.

Geloof het of niet, als liefhebber van het soul en funk genre moet ik bekennen dat ik deze groep alleen van naam ken. Ik heb nooit de moeite genomen om iets van hen te beluisteren (wel van aanverwante band Funkadelic natuurlijk), dus wat dat betreft is dit album voor mij een prima keuze! En aangezien jij het vijf sterren geeft, ben ik des te nieuwsgieriger...

Ik heb me verder ook nooit echt in deze band verdiept, al ken ik wel een aantal artiesten die deel hebben uitgemaakt van deze formatie: George Clinton, Bootsy Collins, Maceo Parker, Bernie Worrell en Baby Washington. Of ze op dit album (nog) meedoen weet ik niet overigens. Kortom: tijd om eens wat achtergrondinformatie op te zoeken!

Al jouw vriendjes werken mee op dit album. Ik kan alleen Baby Washington niet in het boekje terug vinden. Wel Jeanette Washnigton. Geen idee of het om dezelfde dame gaat.
Ik weet dat ik op jou kon rekenen qua (achtergrond)info. Compenseert mijn luiheid weer!

Yes sir! Zelfde dame.


Andersom zou ik het ook doen, dus ik geef je groot gelijk.

Een aantal P-Funk-platen ken ik, maar deze niet (al staat er wel veel bekends op), dus voor mij geen probleem!

Ik merk vaak dat Parliament/Funkadelic LP's nogal 'duur' zijn. Reissues zijn meestal 17/18 euro of meer, vandaar dat de collectie daarvan bij mij niet zo uitgebreid is.

Heb hier wel zin in! (eerst Curtis nog)

Ik ken deze plaat ook nog niet, heb alleen een verzamelaar en Mothership Connection in de kast staan. Ik denk dat ik er zeker van ga genieten, al moet ik er wel voor in de stemming zijn.

Curtis heb ik ook nog niet gehoord ( nog niet mee durven beginnen )!

Het is wachten op zinulzki.

En op de reacties bij de vorige 2 albums.

Hmm, ik vroeg me al af of het merendeel van de deelnemers van dit topic op vakantie zijn.

En maak er maar 3 albums van: Labelle, Curtis én Parliament (zijn allemaal van slechts een
klein aantal nieuwe berichten en/of stemmen van SAvdW-deelnemers voorzien).