Bij updates kun je gewoon op 'toevoegingen' klikken, en dan zie je de toevoegingen van vandaag, en eerder deze week.

Op dit moment beluister ik niet zoveel "nieuwe" albums. Tussen ongeveer 2008 en 2009 heb ik zoveel soul, funk en andere gerelateerde albums gedownload, ook hip-hop, R&B en jazz (dat zijn er sowieso meer dan duizend ), en die ben ik sinds een paar maanden weer aan het herontdekken. Ik ben dus maar begonnen met soul en funk, omdat deze genres het meeste aansluiten op/bij m'n persoonlijke smaak. Oude albums die in dit topic worden gekozen hoef ik in veelal niet (meer) te downloaden; de meesten die voorbij zijn gekomen had ik namelijk al.

Dus... weet je dat ook weer

Ik weet het zo net niet met "The Pendulum Vibe" van Joi. In Stand en Freedom zet ze duidelijk zwart tegenover blank. Ze praat in een ''wij tegenover zij'' gedachte en dat idee staat me tegen. Dat is niet, zoals kemm beschrijft bij het album, je losrukken van de stempels die je vanaf de geboorte opgedrukt krijgt, maar juist het (her)bevestigen van die stempels. Joi zit in de knoop met haarzelf. Ze zweeft iets teveel in gedachtespinsels waarmee ik me niet kan identificeren.Dat twijfelachtige gevoel doorsteekt haast elk nummer. Ik vind het erg moeilijk om het album te plaatsen en laat daarom een reactie bij het album achterwege. Om positief te eindigen: het album heeft me wel veel stof tot nadenken gegeven.



Dat is me nooit opgevallen. Wat stom van me, zeg! Bedankt.

Waarom plaats je dit niet gewoon bij het album? Je kan later alsnog een uitgebreider stuk schrijven, maar dit beschrijft verder prima hoe jij tegenover het album staat. Ik ben het verder wel met je eens; het is best moeilijk om een gefundeerde mening voor het album te schrijven. Daarom vind ik het ook zo'n interessant album.

Het gaat niet alleen over zwart-wit, maar minstens evenveel over de man-vrouw verhoudingen, die nog meer vastgeroest lijken dan het raciale aspect. Een jaar later zijn deze nummers trouwens opnieuw opgenomen voor de soundtrack Panther (over, ja, de Black Panther) met een hele lange rij zwarte zangeressen die toen hot waren (o.a. Aaliyah, Mary J. Blige, TLC,...): Freedom
Interessante opmerking, "wij-zij". Ten tijde van o.a. de Black Panther was dat zeer sterk aanwezig, maar misschien ook wel nodig. Anders bleef het gewoon "wij". Dat dat gevoel in 1994 nog overbleef is ook niet zo vreemd, denk maar aan de gebeurtenissen rond Rodney King in 1991, en wat daarna volgde. Het schoot Amerika weer een paar decennia terug.
Dat "zwart" zijn en "vrouw" zijn, die (zogenaamd negatieve) stempels, probeert ze te herdefiniëren, Joi te heten in plaats van "zwarte vrouw". Dat haal ik er tenminste uit. De aggressiviteit die uit dat nummer sterk naar voren komt begrijp ik wel. Opgenomen in het heetst van het moment, lijkt me. Dat ze met zichzelf in de knoop ligt is ook duidelijk, alleen al naar het volgende nummer luisterend.

Dat is nu net de crux, Angelo: ik weet niet wat ik van het album moet vinden. Dat ligt niet enkel aan het album, maar ook aan mijn onvermogen om het te kunnen plaatsen. Daarom wil ik het niet neerzetten als commentaar op het album. Het gaat verder dan dat.

Even ingaande op kemm: ik krijg het idee dat ze zichzelf juist definieert vanuit die stempels. Ze probeert inderdaad die stempels van het "zwart" zijn en het "vrouw" zijn te herdefiniëren, maar ik krijg wel het idee dat ze dat doet door zich af te zetten tegen het "blank" zijn en het "man" zijn. In de context van die tijd weliswaar begrijpelijk, maar tegelijkertijd maakt dat het niet tot de juiste manier. Ik heb moeite met het in het scherp stellen van die discrepantie tussen die stempels. Dat ligt dus ook aan hoe ik in het leven sta: in een andere tijd en in een ander klimaat. Begrijp je die redenatie een beetje?

Maar je hoeft het toch niet eens te zijn met wat ze zegt of hoe ze het zegt, om er waarde in te kunnen zien. Het gaat over een gevoel waar ze op dat moment klaarblijkelijk heel sterk mee worstelde en ik vind het straf dat ze dat zo direct kan overbrengen, het jou zelfs haast kan doen verguizen. Daar gaat (de meeste) muziek toch over, iets wat je bezig houdt weten over te brengen, of het nu lief, rauw of gortig is of eender wat. Dan hoef je het nog niet goed te vinden, hé!

Maar vind je het muzikaal eigenlijk wat, vraag ik me dan af?

Ik verguis niks. Laat ik dat even vooropstellen. Ik vind het juist sterk dat ze zich vanuit het hart uit en mij aanzet tot nadenken. Dat is dan misschien wel de kracht van het album in zijn geheel. Muziek is voor mij echter ook een stukje identificatie en dat is nu net het moeilijke aan dit album: ik kan geen aansluiting vinden. Het zit me dan toch dwars. Misschien worstel ik zelf nog teveel met het onderwerp.

Muzikaal vind ik het overigens prima, maar ik merk dat naarmate het album vordert de scherpte er een beetje van afraakt.

Het was geen gemakkelijke taak, in tegenstelling tot al die andere soul albums van de week, maar ik heb een mooi cijfer voor Joi's Pendelum Vibe bedacht. Ik moet erbij vertellen dat dit album de meeste beluisteringen nodig had, om het te laten bezinken. Dat was dan ook gelijk m'n euvel toen ik het een paar jaar geleden beluisterde: ik had er nooit echt de tijd voor genomen om het te laten bezinken. Voor wat het waard is: ik heb het album de afgelopen tijd 21 keer (!) beluisterd.

Je hebt een mooi stukje geschreven, dus complimenten daarvoor.

Thanks! Ik ben er langer dan gebruikelijk mee bezig geweest: zo'n 30 minuten. Wat die Joi allemaal teweeg brengt...

@Angelo: dan ken jij hem denk ik helaas al. Ik weet volgens mij welke je bedoelt die je niet kent, maar dat vind ik niet zo'n leuke plaat. Maar wie weet, ze zijn allebei zeldzaam.

Overigens vind ik The Pendulum Vibe niet echt mijn soort soul. Maar misschien moet ik hem net als Angelo ook 21x beluisteren. Jammer genoeg is er zoveel te luisteren

P.S. Angelo, Joi is vanaf 2 dollar op Amazon te bestellen.

Interessante discussie over het album van Joi, snel maar eens gaan luisteren dan. Zoveel als Angelo zal me wel niet lukken, geen idee waar je de tijd vandaan haalt. Ben normaal niet zo van de jaren '90, maar wie weet.

Het album van Japsuh komt in ieder geval uit de jaren '70 zag ik, dus dat kan bijna niet verkeerd zijn.

Aan 21 afspeelbeurten kom ik zelfs nog niet! Maar goed, ik ken het album eigenlijk niet veel langer dan jullie, hehe! Indrukwekkend album alleszins, dat is al gebleken aan de reacties (positief of negatief).

Voor het album van Joi kan je ook eventueel eBay of Discogs in de gaten houden. I hoop de mijne een van de komende weken in de bus te hebben! Helaas wel iets meer dan 2 dollar, potdikkie...

Oké, het soul album van deze week (toevallig weer uit 1974):




Turner Bros. - Act 1 (1974)

Alvast een impressie:



Wederom een album van een band, die maar een album hebben uitgebracht. Dit album uit 1974 is opgenomen door de Turner Brothers (12-27 jaar oud) uit Indianapolis. Ze tourden in Indiana met andere grootheden, zoals de Chi-Lites, Ohio Players en The Staple Singers. Mijn persoonlijke favorieten zijn 'Sweetest Thing In the World' en 'Let's Go Fishing'. Ik ben benieuwd naar jullie meningen!

Goed nummer, zeg! Ga je nog een berichtje bij het album plaatsen?

Daar ben ik nooit zo goed in, maar ik heb wat neergepend!

Mijn beurt alweer voor het soulabum van de week.

We gaan weer even wat verder terug in de tijd met wat lekker vrolijke, funky, "niets aan de hand" muziek.

Ik heb het over dit album:




Rufus Thomas - Do The Funky...

Even ter verduidelijking nog. De link die ik jullie ga sturen is van de opnieuw uitgebrachte versie met bonustracks ( die overigens zeer de moeite waard zijn). De originele lp bestaat uit de eerste 11 nummers, dus ook niet uit de 15 nummers zoals het hier op de site staat ( de laatste 4 hier zijn bonustracks van een andere versie neem ik aan).

De linkjes komen eraan.

Volgens mij ben ik zondag, heb alleen nog geen idee welk album ik moet nemen.

Het was voor mij altijd al moeilijk en dit wordt steeds moeilijker. Kemm, Reijersen en Angelo kennen echt te veel! De andere users kennen ook redelijk wat, maar daar zou ik nog wel wat voor kunnen verzinnen. Ik denk dat ik nog 2 albums actief kan inbrengen voordat ik een passieve deelnemer aan dit topic wordt.

Maar je kan toch albums inbrengen die 1 of 2 users wel al kennen en de rest niet. Zodoende kan je de kenners stimuleren een leuk stukje achter te laten.


By the way: ik heb wel op alle albums tot nog toe gestemd, maar stukjes volgen nog.

1. FCEstebandido
2. Angelo
3. Kemm
4. Prinicipal2000
5. Japsuh
6. jeroentjuhh
7. Reijersen
8. Mb.

Dit weekend is de beurt overigens aan Reijersen.

Dagje eerder omdat ik morgen wat weinig tijd heb ivm sport.



Fertile Ground - Black Is... (2004)

en dit weekend is het de beurt aan Mb.

Lijkt Fela Kuti wel!

Als het ook zo klinkt, wordt het een hoge waardering door mij!

Is het eigenlijk terug aan mij?

Jazeker!

Soulalbum van deze week is er eentje uit mijn geboortejaar 1974, zoals eerder hier geopperd een prima souljaar. Een ouder album deze keer omdat die in het algemeen enthousiaster onthaald worden. Hij was reeds toegevoegd maar had nog niet veel beoordelingen en ook al geen commentaren. The Undisputed Truth is een van mijn favoriete soulgroepen door de soulvolle stemkleur van de verschillende vocalen die perfect samengaan. Als je dit album goed vindt, check dan ook zeker: "Face to Face with the Truth" en zeker " Higher Than High" uit 1975 met het geweldige "MA"

Veel luistergenot.

De linkjes zijn gestuurd.

Door de tentamenweken lig ik nu 3 albums achter, maar het gaat goed komen! Vanaf donderdag kan ik (rustig) gaan luisteren en beoordelen.