Genres / Soul, Funk en R&B / Soul album van de Maand
zoeken in:
0
geplaatst: 23 januari 2009, 15:25 uur
jongens ik ben een poosje afwezig geweest in dit topic, maar ik ben de laatste tijd weer helemaal in ''The Soul Mood''.
Die van Willie Hutch lijkt me super!
Ga em zodra ik een linkje krijg van lizzy ook eens een luisterbeurt geven!
Die van Willie Hutch lijkt me super!
Ga em zodra ik een linkje krijg van lizzy ook eens een luisterbeurt geven!

0
geplaatst: 23 januari 2009, 15:36 uur
Willie Hutch is inderdaad een topkeuze, blij dat ik eindelijk wat meer van deze man te horen krijg. .
0
geplaatst: 23 januari 2009, 15:39 uur
Bertus schreef:
Ik ken de Bar-Kays zeker wel, als 'begeleidingsband' van Otis Redding, Isaac Hayes en Sam & Dave, maar eigen albums van ze heb ik nog niet gehoord, nee. Kennelijk de moeite waard?
(quote)
Ik ken de Bar-Kays zeker wel, als 'begeleidingsband' van Otis Redding, Isaac Hayes en Sam & Dave, maar eigen albums van ze heb ik nog niet gehoord, nee. Kennelijk de moeite waard?
Weetje: de originele Bar-Kays zaten op hetzelfde vliegtuig als Otis Redding bij diens fatale crash. Slechts twee leden overleefden de crash (zaten op een ander vliegtuig of zoiets) en richtten een nieuwe groep op met dezelfde naam.
0
geplaatst: 23 januari 2009, 19:36 uur
jelmer19 schreef:
jongens ik ben een poosje afwezig geweest in dit topic, maar ik ben de laatste tijd weer helemaal in ''The Soul Mood''.
Die van Willie Hutch lijkt me super!
Ga em zodra ik een linkje krijg van lizzy ook eens een luisterbeurt geven!
jongens ik ben een poosje afwezig geweest in dit topic, maar ik ben de laatste tijd weer helemaal in ''The Soul Mood''.
Die van Willie Hutch lijkt me super!
Ga em zodra ik een linkje krijg van lizzy ook eens een luisterbeurt geven!

Hey jelmer, wil je ook meedoen? Want dan zet ik je ook nog even in het schemaatje.
0
geplaatst: 23 januari 2009, 19:49 uur
zinulzki schreef:
Weetje: de originele Bar-Kays zaten op hetzelfde vliegtuig als Otis Redding bij diens fatale crash. Slechts twee leden overleefden de crash (zaten op een ander vliegtuig of zoiets) en richtten een nieuwe groep op met dezelfde naam.
Weetje: de originele Bar-Kays zaten op hetzelfde vliegtuig als Otis Redding bij diens fatale crash. Slechts twee leden overleefden de crash (zaten op een ander vliegtuig of zoiets) en richtten een nieuwe groep op met dezelfde naam.
Ik wist t niet!
Maar het bedoelde album lijkt ook op niets op het geluid van ´Soul Finger´ (hun bekendste toch geloof ik) . Dat klopt dan weer wel.
0
geplaatst: 23 januari 2009, 20:31 uur
Voor Bar-Kays-liefhebbers: check eens Holy Ghost. Fantastisch nummer uit 1978, dus wel niet in hun originele setting.
0
geplaatst: 24 januari 2009, 13:09 uur
Omdat ik vanavond en morgen waarschijnlijk weinig in de buurt van de computer te vinden zal zijn, presenteer ik een dag eerder dan gepland het soulalbum voor de komende twee weken - beter te vroeg dan te laat! Voor degenen die de discussie in dit topic de afgelopen dagen gevolgd hebben zal het geen verrassing zijn dat ik gekozen heb voor een album dat misschien beter in het hokje 'funk' dan in het hokje 'soul' past. Gelukkig heb ik schijt aan hokjes en bovendien is zeker de b-kant van deze plaat zo soulvol dat dit prachtalbum, dat veel meer aandacht verdiend dan het op deze site tot nu toe gekregen heeft, wat mij betreft best in dit topic past. Het gaat om het debuut van een minder bekende groep uit George Clintons P-Funkimperium: Funk or Walk van The Brides of Funkenstein (1978).
The Brides of Funkenstein, in de oorspronkelijke bezetting die alleen op dit album te horen gevormd door Dawn Silva en Lynn Mabry, werd door Clinton samengesteld in 1977. Silva en Mabry waren achtergrondzangeressen in de band van Sly Stone toen ze door Clinton gevraagd werden om op tournee te gaan met zijn collectief. De dames werden vernoemd naar personages van het in 1976 verschenen album The Clones of Dr. Funkenstein van Parliament. In het jaar daarop componeerde Clinton Funk or Walk voor de Brides. Het album sloeg direct in als een bom. Met 300.000 verkochte platen in de eerste week is dit voor zover ik weet het grootste funksucces dat een damesgroep ooit wist te behalen. Funk or Walk is dan ook opgenomen in een droombezetting. Allereerst zijn er de Brides zelf, die met hun stemmen alle kanten op kunnen en met een bijna voortdurende samenzang een unieke sound creëren. De ruggengraat van de band werd gevormd door de briljante broertjes Collins, Bootsy op bas en achter de drums, minder bekende broer Phelps op gitaar. Maar dit alles had nooit zo geklonken als het klinkt zonder het gestoorde genie George Clinton achter de productietafel.
Hoe klinkt dit dan? Funk or Walk opent met twee funkknallers die zo op het werk van bijvoorbeeld Parliament uit dezelfde periode hadden kunnen staan. Openingsnummer Disco To Go was eigenlijk geschreven als titelnummer voor Bootsy Collins debuut, maar Clinton en Collins besloten dat het beter bij de stemmen van deze dames paste. Het werd, met een zevende plek in Bilboard's Soul Charts de grootste hit van de band. Nappy en Birdie zijn vervolgens twee veel meer mellow nummers. Opvallendste song op deze plaat is de opener van kant B, de bijna tien minuten durende ballad Just Like You, een nummer dat de liefhebbers van moderne R&B denk ik wel zal kunnen bekoren. In When You're Gone klinken de Brides bijna als een damesgroep van Motown (bij de eerste zinnen dacht ik direct aan Baby Love) en Amorous maakt de cirkel rond door dit album stevig funkend af te sluiten.
Het is jammer dat Funk or Walk, dat wat mij betreft absoluut niet onderdoet voor Clintons meesterwerken uit dezelfde periode, nauwelijks bekend is. Verbazingwekkend is dat echter niet. Om onduidelijke redenen is deze plaat, behalve als vage Japanse uitgave, nooit op cd heruitgebracht. Ik hoop dat ik met dit verhaal in ieder geval een beetje enthousiasme los heb weten te maken. Stuur me een PM voor de link.
The Brides of Funkenstein, in de oorspronkelijke bezetting die alleen op dit album te horen gevormd door Dawn Silva en Lynn Mabry, werd door Clinton samengesteld in 1977. Silva en Mabry waren achtergrondzangeressen in de band van Sly Stone toen ze door Clinton gevraagd werden om op tournee te gaan met zijn collectief. De dames werden vernoemd naar personages van het in 1976 verschenen album The Clones of Dr. Funkenstein van Parliament. In het jaar daarop componeerde Clinton Funk or Walk voor de Brides. Het album sloeg direct in als een bom. Met 300.000 verkochte platen in de eerste week is dit voor zover ik weet het grootste funksucces dat een damesgroep ooit wist te behalen. Funk or Walk is dan ook opgenomen in een droombezetting. Allereerst zijn er de Brides zelf, die met hun stemmen alle kanten op kunnen en met een bijna voortdurende samenzang een unieke sound creëren. De ruggengraat van de band werd gevormd door de briljante broertjes Collins, Bootsy op bas en achter de drums, minder bekende broer Phelps op gitaar. Maar dit alles had nooit zo geklonken als het klinkt zonder het gestoorde genie George Clinton achter de productietafel.
Hoe klinkt dit dan? Funk or Walk opent met twee funkknallers die zo op het werk van bijvoorbeeld Parliament uit dezelfde periode hadden kunnen staan. Openingsnummer Disco To Go was eigenlijk geschreven als titelnummer voor Bootsy Collins debuut, maar Clinton en Collins besloten dat het beter bij de stemmen van deze dames paste. Het werd, met een zevende plek in Bilboard's Soul Charts de grootste hit van de band. Nappy en Birdie zijn vervolgens twee veel meer mellow nummers. Opvallendste song op deze plaat is de opener van kant B, de bijna tien minuten durende ballad Just Like You, een nummer dat de liefhebbers van moderne R&B denk ik wel zal kunnen bekoren. In When You're Gone klinken de Brides bijna als een damesgroep van Motown (bij de eerste zinnen dacht ik direct aan Baby Love) en Amorous maakt de cirkel rond door dit album stevig funkend af te sluiten.
Het is jammer dat Funk or Walk, dat wat mij betreft absoluut niet onderdoet voor Clintons meesterwerken uit dezelfde periode, nauwelijks bekend is. Verbazingwekkend is dat echter niet. Om onduidelijke redenen is deze plaat, behalve als vage Japanse uitgave, nooit op cd heruitgebracht. Ik hoop dat ik met dit verhaal in ieder geval een beetje enthousiasme los heb weten te maken. Stuur me een PM voor de link.
0
geplaatst: 24 januari 2009, 14:51 uur
jelmer19 schreef:
ja ik wil graag weer meedoen!
ja ik wil graag weer meedoen!
Et voila!
- Bertus
- zinulzki
- R&P
- lebowski
- raffael77
- Osiris Apis
- klaezman
- RedLightBoy
- Pooiertje
- jelmer
- sq
- reijersen
- Lizzy89
- Jelle
- kemm
0
geplaatst: 26 januari 2009, 11:18 uur
En de frisse doorstart is begonnen. Nu een aantal keer beluisterd. Vind het wel een fijne plaat, bericht volgt nog bij het album.
0
geplaatst: 27 januari 2009, 10:13 uur
Ondertussen al aardig wat reacties bij het album
Die mij iets minder bevallen is als in eerste instantie dacht.
Die mij iets minder bevallen is als in eerste instantie dacht.
0
raffael77
geplaatst: 27 januari 2009, 18:24 uur
Mwa een mager 6je. Het gaat al erg de kant van disco op.
Nu ben ik een superfan van Sly & Fam maar die namen van de dames komen niet voor op hun albums.
Nu ben ik een superfan van Sly & Fam maar die namen van de dames komen niet voor op hun albums.
0
geplaatst: 28 januari 2009, 13:09 uur
kemm schreef:
Voor Bar-Kays-liefhebbers: check eens Holy Ghost. Fantastisch nummer uit 1978, dus wel niet in hun originele setting.
Voor Bar-Kays-liefhebbers: check eens Holy Ghost. Fantastisch nummer uit 1978, dus wel niet in hun originele setting.
Ik kende het nog niet. Op 3 minuten stukje gespot dat regelmatig in mixen is gebruikt. Zoek ik al jááren!
Kemm

0
geplaatst: 28 januari 2009, 13:15 uur
Misschien waren ze enkel achtergrondzangeressen tijdens optredens. Ik kan me overigens geen andere vrouwelijke stem op Sly-albums voor de geest halen naast die van Rose Stone.
0
geplaatst: 28 januari 2009, 13:19 uur
sq schreef:
Ik kende het nog niet. Op 3 minuten stukje gespot dat regelmatig in mixen is gebruikt. Zoek ik al jááren!
Kemm
Ik kende het nog niet. Op 3 minuten stukje gespot dat regelmatig in mixen is gebruikt. Zoek ik al jááren!
Kemm

You're welcome

Ik kende het nummer omdat de Sugarhill Gang er in Rapper's Delight over zingt: "Well like the Bar-Kay's singin Holy Ghost, the sounds to throw down they're played the most"
0
geplaatst: 31 januari 2009, 11:59 uur
Zo ongeveer iedereen heeft al een berichtje achtergelaten bij The Brides of Funkenstein. Maar eens kijken of morgen de volgende al kan?
0
geplaatst: 31 januari 2009, 15:09 uur
Goed idee. Het loopt weer een beetje beter hier
*klop het af*
*klop het af*
0
Dj2Jelle
geplaatst: 31 januari 2009, 16:51 uur
Ik wil me graag afmelden voor die topic. Ik heb de laatste 2 weken veel soul geluisterd en ik moet zeggen dat het niet echt iets voor mij is, en dit topic heeft me geholpen dat te ontdekken
.
.
0
Dj2Jelle
geplaatst: 31 januari 2009, 16:52 uur
dus zonder Jelle:
- Bertus
- zinulzki
- R&P
- lebowski
- raffael77
- Osiris Apis
- klaezman
- RedLightBoy
- Pooiertje
- jelmer
- sq
- reijersen
- Lizzy89
- kemm
- Bertus
- zinulzki
- R&P
- lebowski
- raffael77
- Osiris Apis
- klaezman
- RedLightBoy
- Pooiertje
- jelmer
- sq
- reijersen
- Lizzy89
- kemm
0
geplaatst: 31 januari 2009, 17:12 uur
Erg jammer Jelle, want juist met zo'n topic ontdek je misschien die dingen in de soul die je wél leuk vindt. Maar ja, it's your choice.
0
Dj2Jelle
geplaatst: 31 januari 2009, 20:00 uur
Ja maar ik denk dat ik eerst nog wat bekendere platen ga luisteren, als ik dan merk dat ik soul toch wel leuk vind, dan meld ik me alsnog wel aan.
0
Dj2Jelle
geplaatst: 31 januari 2009, 20:27 uur
John Legend - Get Lifted, Isaac Hayes - Hot Buttered Soul 1ntje van Joss Stone en 2 van Miles Davis (was eigenlijk iets meer richting Jazz). Het is niet dat ik het niet mooi vind, maar het ik vind het een beetje saai, niet interessant. Het is niet de muziek die ik zelf op zou zetten.
0
raffael77
geplaatst: 31 januari 2009, 20:46 uur
Leuke avatar Jelle. Y'all So Stupid toch?
Miles is Jazz idd. Zeker anders dan Soul.
Hayes is erg goed en ik kan je Sharon Jones wel aanraden als het om nieuwe soul gaat dat door een dame wordt gedaan.
Miles is Jazz idd. Zeker anders dan Soul.
Hayes is erg goed en ik kan je Sharon Jones wel aanraden als het om nieuwe soul gaat dat door een dame wordt gedaan.
0
geplaatst: 31 januari 2009, 22:13 uur
klaezman waarom heb jij ineens hetzelfde plaatje als ik?
(Maar dan zwartwit)
(Maar dan zwartwit)
0
geplaatst: 31 januari 2009, 22:34 uur
Godver, zie ik nu pas. Scuzi
Zag het plaatje gisteren in de Ken Burns Jazz-documentaire en vond het zo gaaf dat ik er lang naar gezocht heb =D
Zal morgen kijken of ik een ander kan vinden
Zag het plaatje gisteren in de Ken Burns Jazz-documentaire en vond het zo gaaf dat ik er lang naar gezocht heb =DZal morgen kijken of ik een ander kan vinden

* denotes required fields.
