Acid Jazz is een vage typering; kijk maar: Best of Acid Jazz (1993)

James Taylor werd bijv aangeduid als Easytune, Spearhead is meer hiphop, Brand New Heavies weer wel, Young Disciples, Incognito ook (maar die vond ik meer het meelopertje van de klas). Je kunt ook kijken naar labels: Talkin'Loud, Ninja Tune -op dat laatste zat ook Urban Species, maar dat zou ik ook geen acid jazz noemen. Ninja Tune is zeker met o.m. Amon Tobin thans een goed label.

Voor mij is bijv Brooklyn Funk Essentials - prima band - geen acid jazz, maar wel cross-over, net als Bronx Style Bob en Buckshot Lefonque; ook Living Color is cross-over, maar dan andere kant uit

Van oudsher hou ik van P-funk en de links daarmee. Prince Charles is in zoverre bijzonder, omdat ie zware keyboard (synth) partijen in zijn muziek integreert en zelfs klarinet. Zijn muziek werd wel 'Industrial Funk' genoemd - nooit echt groot geworden in Europa - maar ik meen wel een succesvol optreden bij Rockpalast.

Ook richting jazz kan er aardig gefunkt worden: RH Factor (Hard Groove).

Das goed te weten. (en Mb. idem)
Als het er van komt is het over een paar maanden, want ik ben niet echt een schrijver, en ik wil eerst mijn library beter gerangschikt hebben.

Mjuman: ja, de Acid jazz namen en labels zijn bekend, en er zijn zat meer leuke voorbeelden te noemen.
We hebben elkaar i.i.g. gevonden wat betreft onze mening over Incognito.
En bedankt voor de reuring.

Ach voor sommigen is Level 42 ook funk, net als Mezzoforte, die vreselijke IJslandse band met toeters.

Average White Band is al beter of wat te zeggen van Kokomo - 1975, mind you

KOKOMO - USE YOUR IMAGINATION - YouTube

Enfin, zullen we verder op de weg zoals het topic bedoeld is? Één nummer per dag. Laat ik deze dag maar snel opeisen. En dan doe ik met deze van Caroline Crawford. Een nummer uit het tijdperk van de disco, ookwel een tijdperk wat ik meestal probeer te vermijden, maar Caroline hield me in haar greep. Er zit een bepaalde drive in het nummer en Caroline zorgt ervoor dat je niet wil loslaten. Ze hebben goed geluisterd naar de band van grootmeester James Brown, dat zeker. Niet veel zeggen en doen, maar toch fascineren.

Grappig hoe er toch steeds weer nieuwe namen opduiken in dit genre. Er zit in mijn verzameling niets tussen de enkele nummertjes van Carole King en Carol Wheeler dus deze dame is volslagen nieuw voor me. Alhoewel.. Wiki leert mij net dat ze zingt op Hamilton Bohannon's heerlijke Let's start the dance (ik ben niet vies van goede disco).

Hoe dan ook.. Lekker! En inderdaad een fijne drive in deze plaat door dat gitaartje en het ritme.

Jammer.. Het nummer had (net als het hele topic) meer aandacht verdiend vind ik.
Ik blijf het moeilijk te geloven vinden dat er in het hele land maar 3 mensen zijn die geïnteresseerd zijn mogelijk nieuwe soul/funk ontdekkingen. Maar men houdt het misschien liever bij Tears of a clown en Think of zo..

Ik had soul beloofd, u krijgt soul (1/3):

Barbara & The Browns - If i can't run to you will crawl

Ik kende deze toevallig. Degelijke song. Valt weinig op aan te merken.

Ik zie dat er weer wat leven in dit topic zit. Helaas beperk ik mijn bezoek aan forum vaak alleen tot de soul ladder. Juist omdat de soulcrew niet v zo groot is.

Deze kende ik ook al. Inderdaad een degelijke soul song.

Welkom terug dan. Klopt we hebben 2 weekjes terug het topic gereanimeerd.
Wellicht zit er tussen halverwege pagina 105 en nu nog wat bij wat je niet kent?

E.T. Mensah & The Tempos Band
Nog eentje van mijn kant....om aan te tonen dat ik het topic af en toe ook nog volg, maar wegens tijdgebrek nauwelijks post / luister.

Je hoeft niks aan te tonen hoor Principal, en ik begrijp je helemaal. Bedankt oor het delen van dit vrolijk klinkende plaatje. Geen idee waar E.T. over zingt, maar ik word er wel blij van. En dan met name van de blazers die op de helft tussendoor komen.

De volgende 2 soul dames zullen onder de grootverbruikers van het genre zeer waarschijnlijk wel bekend zijn, maar ik post ze toch maar aangezien ik ze zowel in dit topic (hoewel lastig zoeken) als in de soul ladder niet kon vinden.

Ten eerste: Barbara Lynn - I'm a good woman

Het lijkt me een nummer dat je meer gaat waarderen naarmate je er meer naar luistert. De eerste indruk is in ieder geval positief. Zeker een mooie vondst weer! De artieste kende ik al wel, ja.

Moby vond het i.i.g. een goed idee om te gebruiken voor zijn Another woman, maar het origineel kende ik tot voor kort ook niet.

Die van Lynn is inderdaad erg leuk en ET is lekker vrolijk.

Jullie zullen Reuben Bell ongetwijfeld kennen van het gimmicky Superjock, maar de zanger kwam beter tot zijn recht op de ballades die hij zong in de jaren 60' en 70'. Denk aan nummers als Asking For The Truth en You're Gonna Miss Me. Het nummer hieronder komt uit 1967. Het liefdesverdriet is zowaar voelbaar.

Ja, mooi nummer. Kende dit nog niet van hem.

Leuk om kennis te maken met meneer Bell, want ik kende hem helemaal niet. It's not that easy vind ik de beste van de linkjes. Even iets geks.. ik hoor af en toe Nights in white satin.
Of verpest ik nu iets?

Edit: het probleem is inmiddels al verholpen na 2 x extra luisteren. Gelukkig.
En het nummer groeit ook.

De 3e soul dame in rij is de bekendste (moet kunnen een keer), maar ik kende dit mooie nummer alleen van Antony and the Johnsons. Wederom omdat ik het nummers niet eerder tegenkwam in de bekende soul topics, en wellicht dat er nog meer zijn die niet haar hele repertoire kennen.

Millie Jackson - It's hard to believe (he's a child of God):

Millie Jackson is zo'n naam die ik op de een of andere manier altijd heb links laten liggen. Ik weet nooit wat ik er van moet vinden. Het is an sich een mooi nummer, maar het weet me niet te emotioneren. Dat terwijl ze goed inzet op de dramatische boodschap - en die boodschap ook met de nodige drama "vertelt". En dat vind ik dan toch jammer. Misschien ligt het in deze aan mij.

In deze ben ik het eens met je laatste zin.
De Antony and the Johnsons versie vond ik al erg mooi, maar deze versie vind ik misschien wel mooier. Het is redelijk dramatisch aangezet allemaal (zowel de zang als de strijkers, en ook de tekst natuurlijk) maar bij mij werkt het in dit geval. Zwak puntje is het eind (welk eind?) van het nummer.

Iets nieuwers nu.
Diplomats of solid sound feat. The diplomettes - If you're wrong (i don't wanna be right)

Best een lekker nummer dit. Al blijft het soms wat teveel in hetzelfde hangen. Wat te repetitief.

De orgel solo op de helft en wat verderop de sax maken het smeuïg en funky genoeg voor mij. Anders had ik het te simpel gevonden.
Maar dat had ik gelijk moeten schrijven, want nu is het net of ik elk plaatje verdedig.

Back 2 da funk..
Johnny Pearson - Action in Memphis

Ja. Die kende ik al. Blijft een leuk nummer.

Tussendoor even de vraag of jullie Leon Bridges al kennen?

Nope. Kom maar op zou ik zeggen.

* Johnny Pearson - Action in Memphis, vrij aardig, film/serie intro achtig

* Diplomats of solid sound feat. The diplomettes - If you're wrong (i don't wanna be right): heerlijke funk!

* Millie Jackson - It's hard to believe (he's a child of God): goed nummer (is ook grote kans op bij Millie)

Twee uitstekende funksongs, al valt er bij beide nummers iets op te merken. Ik ben het eens met Reijersen wat betreft de diplomaten van het solide geluid, en het eens met Salvadore wat betreft Johnny Pearson.

Ik ben benieuwd waar Reijersen mee komt aanzetten. Dan doe ik morgen weer een duit in het zakje.

Bij deze.

Ken deze man nog maar net. Ken ook maar twee nummers en weet verder nog niet veel over hem. Behalve natuurlijk dat ik het fijne muziek vind.
Dit komt dus uit 2015: Leon Bridges.

Leon Bridges ? Coming Home - YouTube

Fijne sound. Klinkt lekker oud, en het koortje doet het erg goed. Het nummer zelf vind ik wat beperkt, maar de sound maakt een hoop goed en zijn stem is ook prettig. Genoeg om in de gaten te houden.