Leon: 6,5 de sound is inderdaad lekker (echt ongelooflijk goed "oud' gemaakt), maar tegelijkertijd is het nummer ook wat te voortkabbelend om echt een hoge score te krijgen.
Johnny: Wat Salvadore zegt. 6.
Diplomats of Solid Sounds: 7- Wel lekker funky. Maar waarschijnlijk een iets mindere houdbaarheid.
Millie: 7.5. Mooi nummer. Net als Mb. heb ik Millie ook altijd links laten liggen, maar hier bewijst ze toch dat ze best de moeite waard kan zijn. Mogelijk ga ik ooit nog eens aan haar repertoire beginnen.

Kennen jullie dit (vast wel): Vulfpeck - Wait For The Moment
Deze jongens maken vooral instrumentale nummer (best wel lekker, maar minder mijn ding). De nummers waar Antwaun Stanley op meezingt, vind ik heel lekker). Check eventueel ook 1612

Super! Beide nummers, maar vooral Wait for the moment. Ik kende ze helemaal niet. Komt op de te luisteren lijst.

Alleen stond volgens mij stond Mb. klaar met z'n duit.

Mb. mag gewoon posten wat mij betreft. Op goede muziek moet geen stop zitten.

Eens.
En jij trouwens nog bedankt voor E.T. Mensah- "205". Die vind ik inmiddels echt geweldig.
In dat straatje heb ik nog te delen:

Frank Professionals - Afe Ato Yen Bio



Een favorietje van me in het genre. Funky genoeg om hier te mogen staan lijkt me (aan de drummer en het gitaartje zal het niet liggen).
In afwachting van Mb. uiteraard.

Vulfpeck is gewoon cool 1612 kende ik wel al.

Frank Professionals: 8.5. Ik merk steeds vaker dat ik echt van afrobeat hou. Ook al versta ik er geen ruk van; het is lekker!

De muziek van Leon Bridges heeft wel iets weg van Michael Kiwanuka. Vind je dat ook, Reijersen? Gelukkig lijkt hij wat minder in die folk-hoek te zitten, voor zover je dat al kunt zeggen dan. Het nummer maakt me wel nieuwsgierig. Ik moet wat meer van deze man luisteren om te bepalen wat ik er nu eigenlijk van vind.

Het nummer dat principal2000 met ons deelt is ook niet onaardig. Lekker loom. Verder niet heel bijzonder.

De bijdrag van Minneapolis bevalt mij het meest. Het verbaasde me dat men dit afrobeat noemt. Eigenlijk verraadt alleen de taal dat het niet uit Amerika komt. Ja, dit is het betere werk. Misschien ietsjes repetitief, maar dat stoort me in dit geval helemaal niet. Fijn nummertje hoor!

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Enfin, dan mijn bijdrage. Ik zou graag dit nummer van The Lijadu Sisters met jullie willen delen. Nu we het toch over afrobeat hebben. De samenzang van deze twee zussen uit Nigeria is fenomenaal. Dat alles over het heen-en-weer-schommelende-ritme dat wordt neergezet door de vakkundige instrumentalisten. Toch zeker de moeite waard om eens verder in te duiken, denk ik zo. Unieke sound in ieder geval.

Mb. : leuke post!
Het maakt me erg nieuwsgierig naar het album. Het is toch weer anders dan de Afrikaanse muziek die ik al ken. De lange instrumentale middenstukken (in dit geval die bluesy gitaar) is wel een traditie die ik erg waardeer.

Mb.: die link met Kiwanuka had ik zelf nog niet zo gezien.

Lijadu Sisters: 7-. Inderdaad wat afwijkend van de gemiddelde afrobeat, maar ik vind dit niet per defninitie beter. Ik vind dit nummer juist wat loom, maar desondanks nog steeds genoeg genietbaar voor een ruime voldoende.

Een beetje disco-soul tussendoor? Bij deze dame is alleen de naam Afrikaans.
Oby Onyioha - Enjoy your life


Ja, deze is zéker repetitief, maar het gaat ook om de groove.

De groove is zeker oké, maar met de zang erbij genomen vind ik 'm minder aanstekelijk. Normaliter ben ik geneigd om tracks als deze mee te zingen. Dat had ik nu niet. Maar dat is verder geen kritiek ofzo.

Dat is oké. Ik vermoed dat ze toch niet meeleest.

Voortbordurend op het vorige..

hmmm.. aardig. Het stuk vanaf 3:20 helpt wel. Leuk onbekend disco plaatje.

Niemand verder (reacties, of iets leuks te delen)?
Oké dan.
The mighty Hannibal - The right to love you



Uiteraard kennen we John Legend's "Who did that to you" van Django unchained soundtrack (één van zijn betere nummers zeg ik, maar ik ben dan ook niet echt een liefhebber van Legend).
En onder de soul liefhebbers is "King" Hannibal wellicht bekend, maar dit nummer zag ik hier nog niet langskomen (ook niet bij het album Hannibalism). Dus vandaar het nummer van de dag.

Chemise doet me weinig. Beetje een vlak nummer.
Oby kan me ook niet al te veel boeien.

En dan Mighty King Hannibal. Zijn stem is echt heel erg goed, kan daar echt van genieten.

Ja, deze deed toch ook mee in de soulladder? Prachtig nummer natuurlijk! Die bezieling..

Verrek, toch ja. Ik dacht het gecontroleerd te hebben, maar blijkbaar niet goed.

Mb.'s disconummer vind ik beter dan die van Minneapolis. Beiden zijn overigens wel okay, maar niet gelijk nummers waar ik wild van wordt.
Hannibal kan natuurlijk wel zingen, maar ik ben geen groot fan van zijn muziek.

Brick - Ain't gonna hurt nobody

Roept bij mij wat herinneringen aan E,W&F op. Is dat raar? Aardige groove verder, maar meer ook niet eigenlijk.

Ik kan die associatie met EW&F wel begrijpen, ja. Niet voor mij. Misschien als achtergrondmuziek dan.

Had ik niet verwacht. Zelf vind ik 'm erg aanstekelijk. De plaat is volgens mij ook meermalen gesampled.
De enige overeenkomst met EWF vind ik de positieve vibe overigens.

Geen nieuw plaatje mannen? Oké, dan hierbij weer eentje (waarvan ik eigenlijk niet meer weet waar ik 'm vandaan heb).

The universals - New generation

Brick: 8.Ik zou dit eerder vergelijken met Chic, Change (waarvan ik ook twijfel om iets hier te posten, maar dit is waarschijnlijk al bekend) of misschien zelfs een vleugje Prince. Ik vind dit dus wel een erg lekker nummer.
Universals: 7. Op zich wel lekker, maar wel wat vreemde zang(stem).

principal2000: Post gerust. Zoals Mb. al zei: het geeft niet als het een keer iets bekends is.
Bovendien weet je nooit wat men wel of niet kent, ook al is het een grote naam. Ik heb bijvoorbeeld geen hele platen van Chic, dus misschien ken ik 'm niet.

"I am so bad, I should have been born twins!" - dat je het alvast weet. Timmy Willis had in 1967 een hit met Mr. Soul Satisfaction. De energieke zanger blaast je omver met nummers als I'm A Man en I Finally Found A Woman, maar Timmy weet ook de gevoelige snaar te raken met een nummer als Easy As Saying 1-2-3. Ik raad je zeker aan om de singles die hij heeft uitgebracht eens te beluisteren. Timmy kon er wel wat van.



Misschien zet de zanger de dramatiek iets te veel aan, maar het is desalniettemin een rake poging.

Dit soort rauwe sound met idem zang ligt mij over het algemeen niet zo. Hoewel ik daar ook niet consequent in ben. Het is zeker niet slecht, maar het klinkt voor mij niet prettig (iets te geforceerd gezongen). Deze "Easy as saying" vind ik wel de beste van de 3.
Wie weet groeit het nog. Dat wil wel eens het geval zijn bij dit soort oudere nummers.

Kleine Bever kwam dankzij kemm bij de soul ladder al even langs met Party down.

Dit vind ik ook een hele fijne plaat:
Little Beaver- Let the good times roll