Helaas kan ik niet zien of er "fans" zijn. Dagelijks content plaatsen is op zich ook geen probleem hoor. Daar gaat het juist om. Is vaak een kwestie van meerdere artikelen schrijven als ik tijd heb.
In het Engels schrijven heb ik overwogen, maar mijn Engels is daar niet goed genoeg voor. Wil wel iets van kwaliteit brengen en dat zou in het Engels nog minder kunnen.

Best aardig. Voor dat soort groepjes een goede manier om wat aandacht te krijgen: covers op YouTube.

The Limp Twins klinken me net wat te glad, wel leuk voor de achtergrond. Jill Scott is ook weer prettig maar kan me helaas nooit een heel album lang boeien.




Cliff Nobles & Co. scoorden een hitje in '68 met The Horse, wat eigenlijk de instrumentale versie van Love is All Right is, en origineel slechts het B-kantje op de single.

Jill Scott moet je live horen. Studio is het wat mager.

Ik beschouw Jill Scott ook niet als soul maar meer 90's R&B. Ze zingt aardig maar ik kan er niet lang naar luisteren.

Ware het niet dat in de 90's nog geen officiële plaat van Miss Scott uit was. Heeft daarnaast ook wel wat meer inhoud dan de meeste 90's R&B zangeressen naar mijn mening.

Dat klopt maar inweze bestaat er geen moderne soul in de stijl van Jill Scott. Zangers als Music Soul Child of Bilal blijven voor mij ook R&B vaak vind ik haar maar ook deze heren lekker klinken in combi met hiphop nummers. Alleen klinken ze een heel album te saai

Leuk dat er zoveel actie is in eens. Dat geldt voor zowel de discussie als de bijdragen.

Maps - Vintage : ze kan wel zingen natuurlijk (de kleine uitglijder tegen het einde is haar vergeven), maar ik vind het noch spannend, noch geloofwaardig/ meeslepend. Als het dan heel lekker zou klinken, dan zou ik ook niet erg vinden, maar dat doet het naar mijn smaak ook net niet. Wel aardig.
Cliff Nobles vind ik een heel stuk leuker. Normaal niet helemaal mijn straatje, maar dit klinkt wel lekker. De instrumentatie helpt zeker (de Curtis-achtige toeters, en ook de lekkere break met die drum).

FRIPI: bedankt voor de tip van WeFunk Radio.
Je kunt ook uitzendingen (playists neem ik aan?) terug luisteren, en er is een telefoon app. Ik ga daar eens wat luisteren.

Van die app wist ik niet maar shows kan je online terug luisteren. No thx

Het nummertje van Cliff bevalt me zeker. Dat rauwe randje op zijn stem geeft 't ook wat kracht bij.

Ik ben het met FRIPI eens dat Jill meer een R&B-artieste is, maar als we naar de nieuwe single luisteren dan kunnen we toch stellen dat ze misschien wel voor een andere richting (lees: de Soul) kiest. Prima single, dat alvast. Al overtreft ze het origineel van Carl Hall (zie hieronder) bij lange na niet. Althans, dat vind ik dan.



Carl Hall maakte met You Dont Know Nothing About Love de perfecte soulsong. Ik denk dat veel zangers dit nummer niet zo hadden kunnen brengen als Carl. De zang is overweldigend, maar allesbehalve geforceerd. Carl is een bijzondere soulzanger met een uniek stemgeluid - en dat zijn vaak toch de beste. Eigenlijk heeft de zanger geen slecht nummer uitgebracht - luister maar eens naar Mean It Baby, I Don't Wanna Be Your Used To Be of The Damn Busted. Het spul uit de jaren 70' is ook bijzonder, What About You? bijvoorbeeld.



Er zijn van die zangers waar je niet van kunt begrijpen dat ze het niet gered hebben. Dat gaat wat mij betreft ook op voor Carl. What About You? behoort al jaren tot mijn favoriete soulnummers allertijden, maar ik koester mijn pareltjes graag dus ik heb het tot nu toe nog nooit gedeeld. Ik kon het nu niet laten. De meeste mensen zullen niet eens weten dat Jill de beste man heeft gecovered. Bij deze een kleine ode.

Ik ben blij dat Jill is ingezet om deze artiest uit jouw verbogen favorieten te troggelen dan.
Van mij mag je helemaal los gaan hoor. Ik zal het niet verder vertellen.

Die Carl kan zingen inderdaad, en ik denk dat ik je gelijk moet geven dat zijn versie sterker is. Al vind Jill's uitvoering ook erg sterk (het nummers past haar stem ook goed). Mooi meeslepend nummer.
De andere nummers kom ik later op terug.

Electric Wire Hustle leerde ik kennen via een album van DJ-Kicks (Motor City Drum Ensemble).
Het ging hier om Again (scratch 22 remix).
Vervolgens ben ik maar eens op zoek gegaan naar meer van deze (zo bleek) Nieuw Zeelandse band.
Waar de eerste kennismaking me vooral deed denken aan James Blake, komen bij beluistering van het album ook gedachten aan Marvin Gaye op bij een nummers als Chaser (Got to give it up?), en in het algemeen Cody Chesnutt.
Maar deze jongens hebben wel een eigen stijl. Er is bijvoorbeeld ook een sterk electronisch element aanwezig.

Luistertips: They don't want.
en.. Gimme That Kinda (een nummer dat sterk aan D'Angelo's Voodoo doet denken).
Lekker bas, zoals bij veel tracks op het album.



Eind 2014 is trouwens een nieuwe plaat uit (Love Can Prevail). Op het eerste gehoor van wat ik kan vinden klinkt dit wat experimenteler.

Ken Electric Wire Hustle van Common

Willis Earl Beal is nog niet genoemd in dit topic.

Ik had eigenlijk iets meer enthousiasme verwacht over de laatste 3 posts (inclusief die toch wel bijzondere van Mb. dus), maar wie weet komt er nog eens iemand langs.

Door het een beetje bluesy "Wavering lines" moest ik hier aan denken.
De radio 6 luisteraar kent Run along for a long time van The Blind Boys of Alabama vast, en ook Moby liefhebbers zal het bekend klinken: Run on (geinig clipje trouwens, zoals zoals de meeste clips van Moby).

Toch wilde ik dit filmpje even delen.



Volgende keer iets totaal anders weer.

Kom later nog terug op de posts

Top.

Carl Hall: ik dus geen idee dat Jill Scott hier een cover zong. Leuke informatie. Carl Hall is verder een prima zanger.

EWH is lekker eclectisch. Prima nieuwere soul.

Willis Earl Beal's nummers kende ik beide al en ben net zo positief als Minneapolis.

Blind Boys blijft leuk.

Er zijn deze week een aantal nieuwe songs verschenen van interessante artiesten. Zo is er een nieuwe Chic, een nieuwe van Alabama Shakes en Sonnymoon heeft ook wat nieuws. Jodeci, de R&B glijers uit de 90's, hebben zelfs een geheel nieuw album. Maar ik kies dan toch voor Mavis Staples.

Een EP-tje zie ik. Of vooralsnog alleen een EP?
Klinkt goed! Mooie sfeer, mede door die gitaar met een beetje echo. Wel een beetje traag.
Die Mavis gaat ook maar door. Ik heb haar latere werk niet echt gevolgd (al ken ik wel het mooie nummer You are not alone), maar misschien moet ik er eens in duiken.

Ook de nieuwe Chic maar doen dan?

CHIC feat Nile Rodgers - "I'll Be There" (Official Music Video) - YouTube

Leuk dat je de boel een beetje aan de gang houdt.
Ik ben (op een paar nummers na, zoals Soup for one bijvoorbeeld) niet zo'n Chic fan, en ik wordt het ook niet van dit nummer denk ik. De clip kijken was om meerdere redenen geen straf.
Leuk ook om een deel van je 80's platen collectie te zien liggen.

Ben ook geen groot Chic liefhebber. Lijkt allemaal redelijk op elkaar.

Die van Mavis vind ik wel weer erg mooi. Erg mooi en sfeervol.

Ben op mijn blog ook lichtelijk geïnspireerd door dit topic

Vergeten Soul: Gene Chandler – I Won?t Need You | Opusdesoul

Leuke rubriek, en een goed eerste nummer! Ik ga het volgen.

In dat kader heb ik nog wel een leuke zangeres klaar staan. Maar ik zal eerst Chic z'n dag geven (of langer wachten als iemand anders nog iets heeft).

Ik ben dus wel liefhebber van de Chic-sound. En deze is ook gewoon erg lekker. Een paar mindere stukjes (2:10-2:20 vind ik een beetje cliche en overbodig). Wel meer blazertjes dan ik gewend ben van Nile. Het haalt de top-tijd van Chic niet, maar komt toch in de buurt en zal ook voldoende aantrekkelijk zijn voor de huidige generatie (post-)disco freaks.

Ik moest best wennen aan die van Mavis. Ik ben niet zo'n fan van haar. Dit nummer is best apart, maar wel okay.

Is Electric Wire Hustle niks voor jou?

Even een inhaalslag:

Het nummertje van EWH is best fijn. Ik hoor ook een link naar D'Angelo, maar dat stoort niet. Volgens mij heeft Reijersen het ook eens gedeeld met ons, want ik herkende de naam van de groep. Willis Earl Beal is wat minder mijn ding. Ik weet niet zo goed wat ik er mee moet. Het heeft nogal een folksound. De typische sound van de blinde heren bevalt me dan meer. Sowieso een groep die al snel meer sympathie heeft.

Het prijsnummer is dat van Mavis Staples. Erg lekker! Het lijkt wel alsof Damon Albarn hier iets mee te doen heeft? Ik vind het wel iets weghebben van die typische sound die hij altijd neerzet. Mavis is in ieder geval goed met de tijd mee. Dat kan je niet echt zeggen van Chic, al lijkt de disco weer helemaal terug. Tjsah. Het is mijn ding nooit geweest. Geef mij maar Mavis hoor!

Minneapolis, wat vond jij eigenlijk van What About You? Daar had ik je nog niet over gehoord.

Een nieuwe Janelle Monae

Janelle Monáe, Jidenna - Yoga (Audio) - YouTube