Niet mijn nummer die nieuwe Janelle Monae helaas.. Veel te modieuze in your face sound wat mij betreft. Het is sowieso een beetje haat/liefde met haar muziek.

Over nieuw gesproken.
Dankzij een tip van aERodynamIC in het Prince discussie topic luister ik nu al 3 dagen naar Judith Hill - Back in time.
Na de eerste keer draaien dacht ik dat alleen de behoorlijk Prince flavoured opener As trains go by mij kon bekoren. Maar na een paar draaibeurten vind ik het een geweldige plaat!

Omdat ik niet kan kiezen hierbij 2 nummers:
Namelijk het jazzy Love trip en hieronder het funky My people



Maar als de funk van My people je bevalt dan kan ik net zo goed WIld tonight of Jammin' in the basement aanbevelen. Bijna het hele album is top.

Mb.: What about you vind ik een heerlijk nummer! Zonder dat ik er een bijzondere beschrijving bij kan geven. De stem, het nummer en de sfeer.. allemaal prima.
Je twee geselecteerden (deze en You Dont Know Nothing About Love dus) vind ik wel de sterkste nummers die je noemt.

Dank voor de tip. Kan het album helaas niet op spotify vinden.

Hier stond een gratis download (stuntje van Prince), maar die is volgens mij weg.
Judith Hill

Er staat wel een totale Soundcloud stream. Volgens mij staat ook alles op Youtube.

Even tussendoor een mooi mengsel van jazz/ electronic/ soul uit het begin van deze eeuw.
The Cinematic Orchestra vind ik sowieso een erg fijne band van die tijd, en Fontella Bass maakt het legitiem om het hier het posten. Met een sample van Alice Coltrane.

Leuk nummer.

Judith Hill klinkt mij te pop maar Prince staat ook achter het roer. Niet echt mijn ding.

Met the Cinematic Orchestra gaat het bijna nooit mis. De combi met Fontella is dan ook wel weer extra fijn hier.

Ik heb er nog een paar in gedachte. Daarna komt een periode dat ik waarschijnlijk amper nog tijd heb, maar ik zal het topic met belangstelling blijven volgen.

Om te beginnen viel het mij op dat Bloodstone niet vertegenwoordigd is in de soul ladder, en ook hier niet genoemd wordt.

Eerlijk gezegd weet ik het niet zo met Bloodstone. Kan me vaak maar weinig grijpen.

Ik vind de stemmen niet zo fijn klinken. De muziek vind ik wel lekker relaxed klinken

Het is in ieder geval een act die moeilijk kunt vergelijken met andere acts. Ik heb ooit geprobeerd om Ran It In The Ground in de soultop te krijgen, maar ik denk dat het toch iets te alternatief is voor de gemiddelde stemmer. Ik vind verder dat je de goede nummers hebt uitgekozen, want dit zijn ook mijn favorieten!

Judith Hill en The Cinematic Orchestra met Fontella zijn het niet echt voor jou vermoed ik (?)
In de soul ladder postte ik trouwens, n.a.v. een tip in het album topic, nog geheel off topic Melanie De Biasio. Maar blijkbaar zijn soul-liefhebbers niet perse ook liefhebbers van vocale (en imo soulfulle) jazz. Ik wel dus. Vooral in de latere uurtjes.

Wanneer loop jij weer eens langs je platenkast Mb? Of iemand anders natuurlijk.

Misschien vind ik nog wel wat Vergeten Soul

En ben zeker wel een liefhebber van soulvolle jazzvocalisten Minneapolis

Het nummer van Janelle Monáe verbaasde me een beetje. Ik heb haar albums nooit beluisterd, maar op basis van dit nummer zou je niet denken dat ze één van de veelbelovende talenten binnen de R&B-wereld zou zijn. Dertien-in-een-dozijn-nummer dat zo in de top 40 zou kunnen belanden. Niet alleen vanwege de lompe beat maar ook vanwege de banale tekst. Toch zeker trends binnen de mainstream R&B.

Het nummer van Judith Hill is wel oké, maar ik zou het zelf niet opzetten. Ik vind het nummer met Fontella Bass wel meer dan oké. Het voelt wel aan als filmmuziek, maar dat zie ik niet als iets negatiefs. Goede song!

Even iets totaal anders. Misschien iets dat niet eens in de topic thuishoort, maar de zeurende orgel en de beladen zang geven het iets mee dat ik - vrije geest als ik ben - als soulvol zou willen bestempelen. Het is in ieder geval een mooi nummer om te delen. Wat vinden jullie van deze Griekstalige "soulsound"?

Origineel is het zeker. Gelukkig ben ik ook vrij van geest.
Ik snap je link naar soul wel. Het orgel vind ik mooi, de stem in principe ook. De overgangetjes na 1 en 2 minuut doen wat afbreuk voor mij, al ga ik er niet gelijk bordjes van stuk smijten. Goede tekst wel.

Niet vergeten dan.

Het sfeervolle album No Deal van deze Belgische Melanie kan ik je zeer aanbevelen. En ik hoop haar snel eens live te kunnen meemaken.

Overigens is jouw week-top 10 een zeer goede manier om mensen met een bepaalde regelmaat terug te laten keren naar je blog. Bij mij werkt het i.i.g. Daardoor weet ik nu ook dat Andreya Triana een nieuwe plaat uit heeft. Waarvan ik die Gold nog niet geweldig vind, maar dat terzijde.

Sover Group: ik versta er dus helemaal niks van. Vind het daarnaast vocaal niet heel boeiend, maar ook niet storend. Dan maar het muzikale gedeelte: dat is wel lekker avontuurlijk en spitsig.

Ook hier maar even reclame maken voor het nieuwe topic "Soul clip".
Iedereen is welkom mee te kijken, praten en (graag zelfs) ook wat te delen.

Een poosje terug kwam de Acid Jazz hier ter sprake.

Deze vroege klassieker ('92) uit dat genre kwam ik gisteren nog tegen in de kast.
Jhelisa kwam tot mijn blije verassing in de Soullader voorbij met Friendly pleasure. Dan dan verdient Martine Girault ook een beetje aandacht.
Ik ben in een royale bui: u krijgt de mooie lange versie (deze 12" heeft een heerlijke lome jazzy 2e helft) van Revival.



Een beetje een raar genre was het wel, wat onderstaande 2 mooie platen vielen er ook onder (al denk ik dat het meer een platenlabel ding was).

Mother Earth - Apple green

En... een absolute favoriet van mij toen, het volgens mij vrij onbekende Australische:
Skunkhour - We're up to our necks in it

Ik had nog nooit van de man gehoord, maar ik ben dan ook niet thuis in de acid jazz. Desalniettemin vind ik dit een fijn nummer dat ik vooral op de achtergrond zou zetten om tot rust te komen. Goede groove vooral.

Laat ik maar weer eens wat posten:



Wat vinden jullie hiervan? 'Sho nuff' is funky, ain't it?

Noch haar naam (Martine Girault), noch haar stem klinken mij mannelijk in de oren, en aangezien het sterke We're up to our necks in it alles behalve achtergrond muziek is, neem ik aan dat je het hier over de groep Mother Earth hebt.

Over jouw Smoke: erg coole onbekende plaat! Leuk om te leren kennen. Aan haar stem kun je duidelijk horen dat ze hier haar lang uitgevoerde hobby bezingt.

Oops! Ik dacht Martin te hebben gelezen, en dat de vrouw die je hoort slechts een gastartieste was.

Revival is een mooie plaatje zeg. Interessante dame.
Smoke is inderdaad vooral cool qua sound.

Heb nog wat vergeten soul gevonden Vergeten Soul: Arif Mardin – Glass Onion (1969) | Opusdesoul

Mooie vondst Reijersen. Qua stijlen is het een beetje van alles wat. Er zit ook zeker iets psychedelisch 60's in. De subtiele vrouwen stemmen halverwege vind ik vooral mooi.
Leerzame achtergrond info!

Deze had ik al een poosje klaar staan.

Dee Edwards. Het zoekveld leerde mij dat Why can't there be love hier (terecht) al eens is genoemd. Maar deze dame heeft meer leuks gemaakt.
Ik red het niet met maar één nummer deze keer. Het leuke van deze 3 is dat ze totaal verschillen in periode en bijbehorende stijl.

Oh what a party



I can deal with that



Loving you is all i want to do



En voor wie het leuk vindt, nog meer moois:
A girl can't go by what she hears
Hurt a little everyday (B-kant van Why can't there be love)

Nog één, en dan is de koek even op.

Volgens mij is I Can Deal With That hier onlangs nog gedeeld! Niet dat het erg is dat er nog even promotie wordt gemaakt voor Dee Edwards. Toch één van de souldiva's die wat meer erkenning zouden mogen krijgen. I Can Deal With That en Why Can't There Be Love zijn wel de beste nummers in haar oeuvre.

Tja, dat is moeilijk vindbaar als men er geen tekst bij zet. Zeker omdat linkjes beperkt houdbaar blijken.
Die 2 zijn zeker de bekendste. Dat neemt niet weg dat ik die andere nummers ook zeer de moeite waard vind. Sterker, ik zou het wel op vinyl willen hebben (ik heb wel wat met sommige nostalgisch spul). Het disco singletje is nog wel te vinden, maar die eerste is lastiger.

Soms is het bekendste werk ook daadwerkelijk het beste werk - en dat zegt iemand die wel een voorkeur heeft voor muziek uit de krochten van het internet. Zo kwam ik onlangs deze van Della Reese tegen:



Voor in de late uurtjes..

Van smoking naar drinking dus? Leuke trage jazzy song. Op wie lijkt haar stem nou toch?

Deze schoot me ook nog te binnen (en nog eentje die mij erg aan deze plaat doet denken volgt later).
Diana Brown & The Brothers - Yes it's you