menu

Genres / Soul, Funk en R&B / Soul, vol met vragen

zoeken in:
avatar van kemm
Ik denk dat soul algemeen gezien gewoon een ouder publiek aanspreekt (zo vanaf de net-geen-jongeren-meer), gezien de 'volwassenere' thema's en uitwerking. Hiphop krijgt hier inderdaad meer aandacht, maar bijna uitsluitend van jongeren. Logisch, het is veel meer aanwezig online en op TV, dan bv. soul. De meeste soulblogs hebben het over de dingen uit het verleden, en als er dan al eens over nieuwe soulartiesten wordt gepraat moet je het vaak op die hiphopblogs zoeken.
Qua nieuw materiaal slaagt het trouwens al een tijdje dik tegen in de soulwereld, de interessante soulreleases van 2011 vallen op 1 hand te tellen. Maar goed het genre draait al lang mee, waardoor velen in het onuitputtelijke verleden gaan graven.
Er is geen grote soulgroep, omdat soul niet echt een groep is om tot te horen. Je kan hiphopper zijn, of rocker, punker of een folkseut ofzo, maar een "soulbrother" zoals principal het noemt, het spreekt weinig tot de verbeelding denk ik, er hoort niet echt een levenswijze of grote gedachten bij.
Ach ja, binnenkort zijn de hiphopjongeren groot genoeg om "soulbrothers" te worden, en als ze dan nog op MusicMeter blijven is het partijtje compleet!
Verder moet ik zeggen, dat ik nog nooit echt stil heb gestaan bij het populariteitsgehalte van soulmuziek hier, of ergens anders. De Funk K.O. heeft zijn vast kliekske en het gaat prima zo!


avatar van Mb.
Mb.
Soul wordt gewoon teveel geassocieerd met ''die muziek van vroeger.'' Als ik - als jongere - vertel dat ik graag naar soulmuziek luister krijg ik veelal van dat soort reacties. Ik kan me nog herinneren dat iemand zei: "Hee, dat klinkt als uit die film... uh, de blues brothers!" Overigens zeg je (@ R&P) wel dat Hip-Hop niet door de massa wordt geaccepteerd, maar ik merk dat juist Hip-Hop populair is onder leeftijdsgenoten (niet in dezelfde mate als Rock, maar toch..). Ik luister graag naar beide. Wat betreffende MusicMeter leeft soulmuziek misschien wel weinig, maar ik kom vooralsnog nog steeds naar deze site om de Soul te ontdekken. En niet voor Hip-Hop... terwijl ik misschien wel meer Hip-Hop dan Soul luister.

avatar van Rhythm & Poetry
Met de massa bedoel ik uiteraard niet zozeer de jongeren - daar leeft hiphop, maar daar leeft ook hardcore, hardstyle en Kate Perry - maar meer de maatschappij in zijn geheel. Toch ook erg veel negatieve reacties, bijvoorbeeld via de politiek.

Maar bedankt voor de antwoorden yawl, wat mij betreft kan er een volgende vraag geplaatst worden.

avatar van Reijersen
Anybody?

avatar van Improvision
Ik wel! Ik beluister regelmatig wat soul albums, maar vaak kom ik dan bij van die - mijns inziens - dertien in een dozijn soulgroepjes uit de jaren '60. U kent het wel: 3 tot 6 kerels of dames die allemaal over hetzelfde onderwerp zingen en steeds weer met datzelfde concept qua instrumentatie en opbouw... Maar nu schijnen veel van deze soulgroepjes echt hét van hét te zijn als ik zo reacties bekijk op youtube, en ze zijn ook meestal een vaste waarde op soul-verzamelaars.

Voorbeelden van wat ik bedoel zijn oa (en ik weet dat ik nu wellicht tegen wat heilige huisjes aanschop): The Impressions, The Marvelettes, The Temptations, The Four Tops, The Supremes, The Miracles, en een hoop minder bekende groepjes die hetzelfde doen (waarvan de naam vaak ook nog eens begint met 'The').
Op albums van deze artiesten zijn er vaak maar enkele nummers die me echt wat kunnen. Het hoogtepunt van de soul ligt voor mij rond '73-'75, wanneer de instrumentatie vaak wat weelderiger wordt en er een 'warm gevoel' in komt te zitten.

Dus soul uit de '60, kan u er wél iets mee, en waarom spreekt het jullie aan?

avatar van kemm
Voor mij begint soul vooral vanaf het einde van de '60 echt te pieken. Voorheen zijn er uiteraard ook erg veel uitstekende dingen gebeurd, maar soul was toen vooral nog een vrij nieuw genre, een kar waar iedereen tegelijk opsprong, wat inderdaad de diversiteit soms niet echt ten goede kwam. Later was er meer vrijheid en plaats voor experiment en is het genre echt helemaal open gebarsten.

Van de groepen die je noemt behoren een aantal nummers zeker tot mijn favorieten (Tracks of My Tears van The Miracles en Mighty Mighty van The Impressions om er twee te noemen), maar vaak hebben die zo ontzettend veel materiaal opgenomen dat lang niet alles even interessant of succesvol is. Dan kun je je inderdaad soms afvragen waar hun geliefde reputatie vandaan komt.
Groepen als The Four Tops of zelfs The Supremes vind ik ook overroepen, zelfs hun klassiekers speel ik eigenlijk nooit uit vrije wil. Prima materiaal, maar hoogtepunten uit het genre, nee toch niet.
In de (vroege) sixties was de muziekindustrie ook meer gericht op singles. De albums bestonden dan vaak uit een paar grote hits aangevuld met, tja, vulsel, dus je opmerking hieromtrent is zeker niet vreemd.

Overigens zou ik maar niet teveel belang hechten aan YouTube comments. De enigen die bij de desbetreffende filmpjes wat posten zijn vaak de grootste aanhangers (of de hardnekkigste tegenstanders, arme Justin...).

avatar van principal2000
Het is voor mij onbelangrijk uit welk jaar muziek komt. Een nummer van Sharon Jones kan beter zijn dan een nummer van Marvin Gaye. Ik heb dus niet specifiek iets met de jaren '60...maar ook niets ertegen. Tekstueel hecht ik ook niet al teveel belang aan soulmuziek. Dat doe ik bij hip-hop bijvoorbeeld veel meer. Refererend aan een vraag die hier al eerder voorbij is gekomen, zijn er wel veel soullegendes ontstaan in de jaren '60 (of ze zaten op hun top). Het aanbod was groot en ik denk dat de kwaliteit daardoor ook omhoog schoot (de matige acts redden het niet). Muziek was ook niet zo kleurrijk in die periode. Er waren niet zoveel typen muziek als nu.
Een flink aantal van de acts die jij als voorbeeld noemt, zijn paradepaardjes uit de Motownstallen. Die sound IS nou eenmaal beperkt qua afwisseling. Dat label was een typische hitmachine met een hele veilige sound die vooral lekker in het gehoor moest liggen. Verschillende artiesten konden zich hier ook niet helemaal in vinden (Stevie, Isley Brothers). Als je niet van dit type muziek houdt, is Motown-soul (zo noem ik het even voor het gemak) over het algemeen niets voor jou. Maar bijvoorbeeld Stax of Atlantic leverden een heel ander type soul af. Misschien is dat meer voor je weggelegd. Of je doet gewoon mee met dit topic (we kunnen wel wat vers bloed gebruiken ).


avatar van Mb.
Mb.
Misschien een stomme opmerking hoor, maar je noemt enkel groepjes. De jaren 60' kent ook genoeg solisten in de soulmuziek die je eventueel wel kunnen overdonderen, improvision.

kemm schreef:
The Four Tops


Het is jouw smaak gewoon te zoet, denk ik.

avatar van Reijersen
En nog even de vraag van Improvision.
Ik ken het eigenlijk wel een beetje. Groot soulliefhebber als ik ben heb ik niet zo heel veel met bijvoorbeeld The Four Tops, The Miracles en The Supremes. Terwijl bijvoorbeeld het meer funky werk van The Temptations (Psychedelic Shack en All Directions bv.) mij veel beter bevalt als het vroegere Motown werk. Maar dat zie je natuurlijk ook in de songs van de beginjaren van grote namen als Stevie Wonder en Marvin Gaye. Deze hadden op gegeven moment zoveel krediet dat ze, met moeite welteverstaan, hun eigen muzikale weg mochten ingaan van Gordy. En dat werden nog grotere hits.

En om de vraag te beantwoorden over of het uitmaakt in welk jaar iets uitkomt. Nee, dat maakt mij niks uit. Ultiem bewijs daarin is dan toch wel mijn eigen toplijst. Daar lopen al jaartallen door elkaar.

avatar van principal2000

Zes is inderdaad wel veel! Misschien moet ze thuis een studio aanleggen en kan ze aan de slag als de kindjes in bed liggen.

avatar van Mb.
Mb.
Tijd voor een nieuwe vraag:

Met welke soullegende heb jij niks en waarom?

Ik doel dan echt op de grote namen van weleer (bv. Otis Redding, Sam Cooke, Wilson Pickett etc.).
In verband met de vorige vraag graag groepjes vermijden. Ik wacht de openbaringen af!

avatar van principal2000
Betty Davis. Haar stem vind ik echt te rauw / schreeuwerig. Maar volgens mij ben ik met de Funk K.O. een nummer tegengekomen waar ik wel tegen kan. Het probleem met muziek waar je niks mee hebt: je kent vaak ook echt weinig ervan. Dat probleem heb ik in ieder geval met Betty Davis. Voor de rest ben ik nog geen soullegende tegengekomen waar ik niet van onder de indruk ben.

avatar van Reijersen
De eerste naam die in mij opkomt is dan Bobby Womack. Op zijn soundtrack met JJ Johnson na luister ik niet naar zijn muziek.
Daarnaast zijn er nog aardig wat artiesten waarvan ik liever apart af en toe een nummer luister en geen hele albums. Namen die daarbij horen zijn Aaron Neville vanwege zijn aparte zangstijl, Smokey Robinson, Wilson Pickett en Arthur Conley.

avatar van Arrie
Otis Redding en Aretha Franklin. Niet dat ik hun muziek echt slecht vind, maar ik heb er gewoon geen klik mee. Hun zang doet me helemaal niks, weet me niet te raken, en muzikaal weet het me ook maar weinig te boeien. Vooral Otis Redding vind ik ontzettend overroepen, maar dat is dus omdat ik de emotionele klik mis.

avatar van kemm
De eerste vraag blijft dan "wat maakt een soullegende". Betty Davis of Bobby Womack vind ik al op het randje, gezien zij toch al een beperktere bekenheid hebben dan een Redding of een Cooke.
Van de echt grote namen kan ik maar een naam bedenken. Niet dat ik iedereen per se zo geweldig vind als zijn status doet verplichten, maar van allen begrijp ik wel waarom ze legendes zijn. Maar goed ik had dus een naam en die is Diana Ross (als ik dan toch niet The Supremes mag zeggen die ik overigens wel beter acht). Love Hangover is heerlijk, en zo zal er vast nog een nummer of 5 zijn, maar haar talenten zijn voor mij te beperkt. Haar stem is weinig bijzonder en het zou me verbazen mocht ze ooit een nummer zelf hebben geschreven. De belangrijkheid van haar rol binnen de soulmuziek is mij nogal onduidelijk. De divaverhalen maken het plaatje natuurlijk nog minder aantrekkelijk.

avatar van Angelo
Hey, een nieuw topic!? Leuk bedacht! Ik moet echt weer eens wat vaker op deze site komen, ben de afgelopen(+/-) 4 weken weinig te vinden geweest hier. Maar om op de laatste vraag in de gaan, een soulartiest waar ik dus heel weinig mee heb is Stevie Wonder. Naast het feit dat zijn zangstem soms de nodige irritatie bij mij opwekt (met al die adlips, of hoe het ook mag heten), heeft hij naast goede nummers als Superstition en I wish ook draken van nummers gemaakt. I just called to say I love you of Isn’t she lovely zijn van die nummers waar het glazuur van m’n tanden springt! Zo vreselijk! De drie albums die ik van hem ken (Talking book, Songs in the key of life en Innervisions), die niet alleen hier, maar praktisch overal hoog aangeschreven staan, vind ik maar matig. Het werk van hem in de jaren ’80 is nog erger. Ik heb eens naar een paar nummers van het album Characters geluisterd, en die nummers vind ik nog niet eens 0,5* waardig! (Sorry!) Wat hem, afgezien van z'n muzikaliteit, zo bijzonder maakt snap ik zelf niet zo goed, maar dat kan aan mij liggen. Vind het wel grappig overigens dat hij zo'n belangrijke schakel was bij Motown dat Gordy hem nota bene moest gehoorzamen.

kemm schreef:
Maar goed ik had dus een naam en die is Diana Ross (als ik dan toch niet The Supremes mag zeggen die ik overigens wel beter acht). Love Hangover is heerlijk, en zo zal er vast nog een nummer of 5 zijn, maar haar talenten zijn voor mij te beperkt. Haar stem is weinig bijzonder en het zou me verbazen mocht ze ooit een nummer zelf hebben geschreven. De belangrijkheid van haar rol binnen de soulmuziek is mij nogal onduidelijk. De divaverhalen maken het plaatje natuurlijk nog minder aantrekkelijk.

Misschien omdat Diana Ross/The Supremes toentertijd één van de eerste zwarte artiesten met dat genre waren die op televisie verschenen? Hun grootste hits zijn ook niet “echt” soul, meer een blend van soul en pop, maar toch... Door de propaganda van Gordy is ze eigenlijk (denk ik tenminste) uitgegroeid tot een “soullegende”. Van The Supremes naar Diana Ross & The Supremes om uiteindelijk als soliste te eindigen. Ook bekende klassiekers als Ain’t no mountain high enough (ook al is het een cover), Upside down, Love hangover, Imagine, My old piano en I’m coming out om maar wat te noemen zullen wel aan de titel “soullegende” hebben bijgedragen, naast het feit dat ze in de 70s samen met Cher en Barbra Streisand tot de meest succesvolle zangeressen van Amerika behoorde.

Ze heeft zelf ook wat nummers co-written, zoals bijvoorbeeld Fool for you die verschenen is op het album Silk electric. Dat nummer zou ik overigens nooit beluisteren, want dan durf je haar niet eens meer te associëren met soul. Bagger van de bovenste plank! Vraag 't anders Principal maar…

Overigens vind ik haar stem ook niet echt bijzonder, maar toch heeft ze een aantal albums gemaakt, waar ik van tijd tot tijd met veel plezier naar luister. Vooral haar debuut, Ross uit 1978 en Baby it's me.

avatar van Reijersen
kemm schreef:
Maar goed ik had dus een naam en die is Diana Ross


Ja, dat is er ook één waar ik maar weinig mee heb.

avatar van principal2000
Hey Angelo, zit je nu mijn potentiële SAvdW te verprutsen?
Ik merk al dat ik Kemm en Reijersen hier toch niet blij mee maak.

avatar van kemm
Pas op, haar Diana-plaat uit 1980 ken ik en die is best wel leuk! (Staan veel van de hits op die Angelo noemt)
Van Diana Ross met haar Supremes kan ik overigens wel begrijpen dat ze juist door hun poppy soort soul het genre bij een groter publiek wisten te introduceren. Maar of ze ook hier veel vingers in de pap had... Uiteraard is ze wel een grootheid en een soullegende, anders had ik haar nooit kunnen antwoorden op deze vraag.

avatar van Mb.
Mb.
Ik ben ook geen fan van Stevie Wonder. Dat geknijp in zijn stem trek ik niet. Overigens maakt principal wel een rake opmerking: ik ken er misschien ook te weinig van.

PS: Nooit gedacht dat ik een medestander ging vinden. Bij deze een en naar kemm.

avatar van Angelo
Mb. schreef:
PS: Nooit gedacht dat ik een medestander ging vinden. Bij deze een

+

avatar van kemm
Mb. schreef:
Ik ben ook geen fan van Stevie Wonder. Dat geknijp in zijn stem trek ik niet. Overigens maakt principal wel een rake opmerking: ik ken er misschien ook te weinig van.

PS: Nooit gedacht dat ik een medestander ging vinden. Bij deze een en naar kemm.

Misschien is dit (jouw vraag) een mooie gelegenheid om ons mee te delen waar je ongenoegen voor Stevie Wonder eigenlijk vandaan komt / op gebaseerd is. right back atcha!

avatar van Mb.
Mb.
Eigenlijk heeft Angelo het al prima verwoord. Met de opmerking dat ik slechts één album van Stevie heb geprobeerd. Als ik echter de losse nummers daarnaast hoor, met Isn't she lovely als absoluut dieptepunt, heb ik niet veel hoop op verbetering. Het is vooral de stem die ik niet trek.

Waar dat precies aan ligt? Dat is (te) moeilijk om te verwoorden. Het komt gewoon niet goed over.

EDIT: Iemand misschien zin om een nieuwe vraag te stellen?

avatar van MAS
MAS
Leuk topic! Ik luister voornamelijk hiphop maar zo nu en dan draai k wel wat soul lp's. Door de enorme hoeveelheid hiphop die ik nog wil luisteren heb ik nog niet echt de tijd gehad om me er echt in te verdiepen. Dit topic ga ik zeker blijven volgen want hier kan ik denk ik nog wat van opsteken.

avatar van Reijersen
Nieuwe vraag:

Hoe groot schat jij het draagvlak voor Soulmuziek (in al zijn vormen) in jouw land in ?
Is de scene er groot? Is er veel talent? Ken je veel liefhebbers? Goede sites? Liefhebbers in je vriendengroep/kring? etc.

avatar van kemm
Selah Sue!

Ik denk dat ik uitgepraat ben.

Ach, er zijn heus wel leuke acts, een hoop geïnteresseerden,... zolang het maar met mate is, zo lijkt het.
Mensen meekrijgen naar een optreden van Erykah Badu of (zeker) Selah Sue, of om eens een ouderwets avondje te soulshaken is geen probleem, zolang het maar niet elke week moet. En ik wil elke week naar Badu toe, goddamnit!
Maar echt een (interessante) soulscene ofzo is er niet in België, ik heb ze nog niet gevonden althans...

avatar van principal2000
Zijn er hier uberhaupt mensen uit andere landen dan België en Nederland? Misschien is het interessanter om naar regio / stad in te zoomen.
Ik ken hier in het oosten weinig soulbrothers. Misschien dat het cliché van boeren toch een beetje klopt. Aan de andere kant woon ik hier ook niet zo heel lang en ken ik ook niet al te veel mensen. Gevoelsmatig is de schare voor urban groot, maar als het om echt soul en nu-soul gaat, valt het tegen. Tegelijkertijd is er steeds meer aan het doorbreken op het gebied van soul (wederom vooral gebaseerd op mijn onderbuikgevoel). Een zender als radio 6 levert hier een positieve bijdrage aan. In mijn vriendenkring ben ik de enige soulliefhebber, maar dat was ik op 1 uitzondering na ook op het gebied van hip-hop. Misschien heb ik de verkeerde vrienden? Ik ben wel veruit de grootste muziekliefhebber (samen met een andere). Misschien zijn muziekliefhebber ook schaarser (of een oudere generatie)?

avatar van Mb.
Mb.
Ik zou het eigenlijk niet weten. In mijn omgeving ben ik de enige liefhebber van soulmuziek. Het is een onbegrepen liefde, want de meeste mensen in mijn omgeving hebben meer met rockmuziek - wat toch heel andere koek is.

Puur op gevoel denk ik wel dat er draagvlak is, maar er moet wat meer impuls komen. Ik doel dat niet zozeer op een vernieuwing in de muziek, maar meer in het imago omtrent soul. Vooral de overlap met Hip-Hop zou hierbij helpen, denk ik. Om een voorbeeld te noemen.. ik merk dat een James Brown wel redelijk populair is, vanwege o.a. zijn voorkomen in Hip-Hop (samples, referenties etc.). Daar kan meer op ingespeeld worden. Juist via het internet kan hiertoe aangezet worden.

Misschien is dit topic stiekem wel een kleine stap? Zie de eerdere post van MAS voor resultaat.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:23 uur

geplaatst: vandaag om 08:23 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.