Ik merk het niet echt omdat ik meer in de hiphop "scene" zit. De meeste leeftijdsgenoten die ik ken en van soul houden maken beats en samplen het.

Mijn zusje luistert wel neo-soul zoals Erykah Badu, Andreya Triana, India Arie en zo. Door haar ben ik dat ook gaan waarderen. Volgens mij is neo-soul sowieso wel populair bij jonge vrouwen/meisjes.

Ja inderdaad MAS, om mij heen zie ik ook wel dat het meer door vrouwen als door mannen gewaardeerd wordt.
In mijn directe vriendenkring ben ik wel de enige. Een verdwaalde funknummer vinden ze nog wel leuk, maar de rest vinden ze maar niks. De discussies zijn zinloos en ga ik dan de laatste jaren volwassen uit de weg.

In Nederland leeft de soul wel, maar maken de artiesten toch teveel R&B. Commercieel succes is immers ook wel aantrekkelijk.

Maar ach zolang er pareltjes komen en ik er van geniet en mijn passie op bijvoorbeeld een site als deze (in een klein groepje weliswaar) kan delen dan ben ik tevree.

Oosten? Regio Achterhoek, regio Twente of wat? Ik denk zelf dat er weinig draagvlak is voor soul. Zoals Mb. (volgens mij) al eens eerder aangaf is de reactie bij menigeen vooral "Hey, dat is toch die ouderwetse muziek?". De enige soulliefhebbers in mijn directe omgeving zijn m'n familieleden, met als grootste liefhebber van het genre nota bene m'n moeder! Zij was immers ook degene die me introduceerde tot de soulmuziek. Bij de jeugd -waar ik mezelf toch ook onder schaar- is soul nagenoeg dood. Hardcore, rock, hiphop en zelfs Nederlandstalige meuk zijn hier de meest populaire genres. In Nederland merk ik dat we vooral veel "pseudo-soul" hebben; Lisa Lois, Ben Saunders, Anouk*, Waylon behoren tot de bekendere Nederlandse acts. Grappig dat we in de jaren '70 (veeeeeeeeeeeeeeeer voor onze tijd natuurlijk) best wel goede soulacts hadden, al waren dat toch voornamelijk Surinaamse en Indonesische immigranten. Nevertheless, het mag wel degelijk geschaard worden onder nedersoul. Het feit dat tegenwoordig artiesten als Adele onder "soul" worden geschaard, zegt -met alle respect- genoeg, denk ik? Grappig genoeg is soul, weliswaar in combinatie met bijvoorbeeld hiphop, pop of R&B, erg geliefd bij de Britse jeugd! Al vind ik dat er dit jaar weinig soulmateriaal is verschenen.

*Ik ben trouwens erg blij dat "onze" Anouk tegenwoordig meer richting soul en funk gaat, al valt haar stijl natuurlijk niet écht onder dat genre. Als rockchick wist ze me nooit te overuigen, nu des te meer!

Er is natuurlijk wel een verschil tussen draagvlak ''per se'' en draagvlak voor de massa. Die laatste is iets wat voor soulmuziek onrealistisch is. In zijn algemeenheid is er denk ik toch enige rek mogelijk. Ik hoor wel genoeg leeftijdsgenoten die naast de rockbandjes van nu graag naar Pink Floyd of Led Zeppelin luisteren, dus waarom geen Marvin Gaye naast Ben Saunders?

Rock & Roll wordt al jaren om een of andere reden als cool ervaren. Terwijl juist de cool kats in de soul zitten. Soul wordt volgens mij over het algemeen als stoffig ervaren of slechts cool om te melden dat je Otis wel kan waarderen (en het dan over 3 nummers hebben).
Overigens woon ik in de regio Nijmegen. Hier is het nog net een heel klein beetje stedelijk. In vergelijking met de regio's waar Angelo op doelde.

Iemand nog een nieuwe vraag voor dit topic?

Ok, wat vinden jullie nu echt goede soulartiesten van nu? Ik heb me nu vooral geconcentreerd op soulmuziek uit het verleden, maar echte nieuwe artiesten ben ik nog niet echt tegengekomen op verschillende blogs.

Ik heb een beetje een standaard lijstje maar ik heb me er ook niet heel erg in verdiept:

Erykah Badu
John Legend
Aloe Blacc

En sinds ik haar live heb gezien Janelle Monáe

Sharon Jones & the Dapkings
Andreya Triana
Fat Freddy's drop
Orgone

Gil Scott-Heron
Curtis Mayfield (hoewel ik wel een haat-liefde verhouding heb met zijn stem, maar de instrumentaties zijn meestal heerlijk)
Erykah Badu
D'Angelo

Hij vraagt om soulartiesten van nu, Marijn. En aangezien Mayfield al zo'n twaalf jaar dood is...

Andreya Triana, Erykah Badu, Breakestra en Aloe Blacc.

Maar ik vind ze nu nog steeds goed.

Nog vergeten:

Alice Russell, Belleruche en heel het Tru Thoughts label. Allemaal hedendaagse Soul.

Breakestra, Brownout , De Phazz, Dennis Coffey, Down tJumbonicso the Bone, Dr Rubberfunk, Fdel, Flevans, Flow Dynamics, Funky Fresh Few, J-Boogie, Keepers of the Groove , Jon Kennedy, Jose James, Lack of Afro, Lefties Soul Connection, Lettuce, Los Chicharrons, Malente, Max Sedgley, Maxwell, Meshell Ndegeocello, Mike Jackson & The Soul Providers , Nneka, Nostalgia 77, Quantic Soul Orchestra, Snowboy, Smoove & Turrell, Saravah Soul , Slow Train Soul, The Poets of Rhythm

Als je er nog meer wilt, moet je het laten weten.

John Legend
Raphael Saadiq
Sharon Jones & The Dap Kings
Joss Stone (Haar nieuwe album )
Aloe Blacc
Gizelle Smith
Ryan Shaw
Ledesi
Janelle Monae
Ellis Hooks

om er maar eens een paar te noemen

Geweldig! Ik heb weer een heleboel uit te pluizen!

Alice Russell kan ik beamen. Anthony Hamilton heeft ook een goede eigen stijl. Ayo raad ik je ook nog aan. En Donnie (The Daily News of het album The Colored Section)

Beste MuMe vrienden, wie kan mij een album van Ray Charles aanraden? Vol schaamte beken ik nog niks van de beste man te bezitten. Hier wil ik graag verandering in brengen. Maar gezien zijn veelzijdigheid en vele productieve jaren heb ik geen idee waar te beginnen. Misschien is een greatest hits (hoewel dit vaak ook gedrochten zijn of juist de mooiste nummers ontbreken) een optie.
Sommigen van jullie kennen mijn smaak al een beetje. Ik ben iets meer van de geliktere soul. Disco en funk kan ik heel goed hebben. Echte jazz ("zenuwpees-jazz") is niks voor mij en blues vind ik vaak te eentonig. Hopelijk hebben jullie een aantal gouden tips. Alvast bedankt.

Modern Sounds in Country & Western Music Vol 1 en Vol 2

En deze verzamelaar verzamelt al zijn bekende werk en is de meest complete.

Country & Western schrikt wel af, maar een beluistering kan geen kwaad. Bedankt voor je tips lion!

Gewoon alles proberen en daar de nummers uitkiezen die je goed vind. Zo heb ik het ook gedaan

De titel is misleidend, het zijn 2 pure soul albums met een beetje jazz en country invloeden.

Misschien een leuke vraag:

Wat vind je in de Soul terug wat je in andere genres mist?

Goede zang. Mooie instrumentale begeleiding en niet per sé dominatie door guitaren. Coole artiesten. Natuurlijk niet altijd en niet bij alle soul. Daarnaast speelt ook een beetje mee dat ik wel een liefde heb voor zaken die ondergewaardeerd zijn.

Aan de ene kant (Southeren Soul) de Goede zang, emotie, en puurheid. Aan de andere kant (Northern Soul) de Vibe, wederom de zang en de beat., In het algemeen kun je wel stellen dat jaren 60 Soul ontzettend puure en emotie volle muziek is, maar ook heel erg feelgood (de uptempo nummers)
Wat de hedensdaagse Soul betreft is het eigenlijk het teruggrijpen op de 60ties.

Eigenlijk heel simpel: dat het me raakt. Soul raakt me, andere genres vaak een heel stuk minder, of totaal niet.

Iets minder op de vlakte, mensen. Wat is goede zang, principal? Moet het bijvoorbeeld met emotie gebracht worden? Of hoeft dat lang niet altijd? Waarom raakt je het dan meer dan andere genres, Reijersen? Misschien is de vraag ook iets te lastig om goed te kunnen beantwoorden.

Iemand anders nog een vraag?

Nieuwe!

Donny Hathaway is een man die veel covers zong, maar ze wel altijd op een eigen manier verpakte. Welk origineel van zijn covers vinden jullie nu het best? En welke combi (hathaway cover/origineel) komt als totaalplaatje het beste uit de verf?

Niet zeker wat je precies vraagt, maar een zeer opvallende combinatie is Giving Up, origineel van Gladys Knight & The Pips. Het nummer valt haast niet meer te herkennen, en wordt van een standaard soulslowtje getransformeerd in een indrukwekkend liefdesepos waar de rillingen je 6 minuten lang over het lijf lopen! Een nummer waarbij origineel bijna gelijkwaardig is aan zijn cover is I Believe to My Soul van Ray Charles, maar ook weer op een andere manier. Zijn beste nummer/cover is He Ain't Heavy, He's My Brother, waar de soul van afdruipt! Emotioneel beladen, maar altijd authentiek! Coveren is een vak apart, dat maakt Donny Hathaway wel duidelijk!

Ik snap de vraag ook niet helemaal, vrees ik, maar anders draai ik de vraag gewoon een klein beetje om (als je het niet erg vindt). I Believe It to My Soul vind ikzelf zoveel beter van Donny Hathaway. De originele versie van Ray Charles uit 1959 (?) neigt iets meer naar blues en jazz - dat is geen probleem, maar het blijft het vrij ingetogen en beschaafd. Dat zal ook wel liggen aan de tijd / 't jaar waarin het werd uitgebracht. Deze versie van Donny, zo’n tien jaar later, laat het nummer veel mooier uit de verf komen. Het wordt niet alleen met volle overgave gebracht, maar ook de instrumentatie klinkt zo rijk en vol dat de versie van Donny dat het vleugje blues dat je in Ray z’n versie hoort, ook hier te horen is, alleen krijg je er als extraatje nog een flink soul- en funksausje bij. Het is sowieso één van mijn favoriete nummers van hem. Qua vocalen heb ik overigens geen voorkeur voor óf Donny óf Ray Charles óf Joss Stone.