Heb je Spotify? Als je tegenwoordig ergens je jazz-reis goed kan beginnen is het daar. Ik wou dat het er was geweest toen ik met jazz begon.

Ja, ik heb spotify, ik kan verschillende afspeellijsten en accounts met jazzmuziek vinden. Maar kunt u alstublieft radiostations adviseren, ik heb thuis een radio en ik wil deze graag gebruiken voor het beoogde doel.

Sorry ik luister geen radio.

Sorry ik ook niet RomanD

Voor wie het nog niet gezien heeft, rough footage van een interview voor de Franse televisie uit 1969 onder de titel Rewind And Play. Een wel zeer belabberde interview en Thelonious Monk maar het piano spel tussendoor is geweldig en de beelden van - ik neem aan - Parijs 1969 zijn mooi. Rewind and Play - Watch the full documentary | ARTE

Geen probleem, maar toch bedankt. Als u mijn vraag kunt beantwoorden, dan ben ik klaar om antwoorden en antwoorden te accepteren.

Volgens mij zit Stingray bij iedereen in het basispakket radiozenders. Dan is dit wat je zoekt:

908 Stingray Classic Jazz
909 Stingray Contemporary Jazz

Nadeel is dat je tijdens het luisteren voortdurend mee moet kijken op de app wie er nu weer voorbij komt, want er is geen presentator. Ander nadeel is dat de Stingray tune onherroepelijk gaat vervelen, irriteren, het bloed onder je nagels vandaan haalt, je tot waanzin drijft, tot op het punt dat je de zender echt niet meer aan kunt horen.

Hallo, ik begrijp het. Bedankt voor het advies. Misschien zal ik luisteren, maar hoogstwaarschijnlijk zal ik eerst proberen hem aan te zetten en te luisteren.

Ik leerde Nicole Glover kennen via het collectief Artemis en ging eens op zoek naar haar. Ik leerde één soloplaat kennen,maar er zijn heel video's te zien op youtube. Ik denk dat zij heel bekend gaat worden. Ze speelt echt geweldig. Erg Coltranesque, maar ook erg eigen.

Roxy Coss is ook een fantastische ontdekking. Spel is minder intens maar wel subtieler:

En niet te vergeten Melissa Aldana. Een fantastische muzikant/composer ook. Zij zit inmiddels bij Blue Note. Ze speelde ook bij Artemis op hun debuutplaat.

Gaaf kwartet, zonder piano maar met gitaar. Ik vind dat altijd wel een mooie combinatie. Niks mis met piano, maar zo met gitaar is toch ook erg mooi.

Schräge Musik... Er was een tijdperk in een bepaald land, dat van 1933 tot 1945 duurde, waarin Jazz werd gezien als 'Entartete Musik', vrij vertaald 'vreemde muziek'; in het Duits dus 'Schräge Musik'...
Vrij morbide eveneens: een wapensysteem, gemonteerd op nachtjagers van de toen zo geheten Luftwaffe, werd geclassificeerd als 'Schräge Musik'...

https://i.pinimg.com/originals/fd/9f/54/fd9f54ada15f76f6f003b63756db9b4d.jpg

Je zou verwachten dat na 1945 deze term in de ban zou worden gedaan.... Nee dus. Klinkt niet als muziek in de (mijn) oren.

https://img.discogs.com/c8nfWeUg6zD1fjukLrHsm6gDpZ4=/fit-in/600x560/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-9699451-1484984740-1066.jpeg.jpg

Deze post is niet bedoeld als een (politiek) statement.

Ik was vandaag tijdens het werken weer eens wat bandcamp-wishlist-albums aan het uitproberen. Ik kwam daarbij wat platen tegen van Mai Sugimoto (en heb deze ook gelijk aan de website toegevoegd).

Omdat ik erg onder de indruk was van haar plaat Born/Raised, wilde ik haar ook eens aan het werk zien. Ik kwam daarop deze gave video tegen. Ze speelt een redelijk toegankelijke vorm van freejazz, met wat postbop-elementen. In triovorm, wat ik met saxofoon altijd erg gaaf vind, door de extra vrijheid die er voor de solist dan is.

Dit stuk heeft een mooie, lang opbouw en voor je het weet zit je middenin het nummer. Het trio heeft een creatieve drummer ook. Genoeg geschreven, want het gaat om de video. Ik kan het aanbevelen.

Ik weet niet wie dit topic nog volgt maar ik heb een gave ontdekking gedaan. Erg mooie en avontuurlijke en gave improvisatie-jazz, die eens wat meer wat meer uit dat oudere late/mid sixties postbop-vaatje tapt.

De van oorsprong Japanse Mai Sugimoto maakt deel van uit de Chicago’s jazz and improvisational music scene, en heeft een mooie toon en frasering. Ze is ook composer en arrangeur. Ze is voornamelijk beïnvloed door Eric Dolphy en dat is ook wel te horen. Ze heeft (nog) niet die totale overgave ontwikkeld die Dolphy had, maar ze zit flink in de richting. Er is (gek genoeg) nog niet heel veel over haar te vinden op het wereldwijde web, wat alleen maar bijdraagt aan haar mystique.

Ze maakt ook deel uit van het collectie Hanami die meer elementen uit de Japanse volksmuziek verwerkt.

Ik vind haar debuut echt heel indrukwekkend. Zowel zij als haar band. Ik ben benieuwd naar wat anderen van haar en haar eerste plaat vinden. Ik zal ook eens wat video's plaatsen, wanneer ik deze kan vinden.

https://www.musicmeter.nl/images/cover/875000/875060.jpg?cb=1685445937
https://www.musicmeter.nl/album/875060

Hier te beluisteren en aan te schaffen:
Born/Raised | Mai Sugimoto - maisugimoto.bandcamp.com

Hier nog een mooie foto van haar:
https://static.wixstatic.com/media/a2be28_4386946e4550406ab45d9295a87275cd~mv2.jpg/v1/fill/w_308,h_322,al_c,q_80,usm_0.66_1.00_0.01,enc_auto/IMG_3157_edited.jpg

Hier nog wat muziekvideo's die ze zelf op haar website heeft verzameld:
MUSIC | Mai Sugimoto - maisugimoto.com

Wat mij opvalt is dat het merendeel van de besproken 'jazz' op deze site van amerikaanse bodem is en vaak nogal bejaard, uitzonderingen daargelaten. Als aanvulling is er een wikitopic (dutch jazz) met een historisch overzicht en een lijst met flink aantal nederlandse jazzmuzikanten, al dan niet nog in levende lijve. Die lijst is overigens niet compleet. Jong talent ontbreekt nog. Kanttekening: in het buitenland heeft nederlandse jazz een goede naam. De kwaliteit van het gebodene is deels te verklaren door het (voorheen) relatief gunstige subsidieklimaat voor muzikanten en podia. Daardoor was/is er hier letterlijk meer speelruimte en tijd om te componeren en te repeteren. De de reiskosten zijn bovendien beperkt door de omvang van ons landje.

Drie moderne jazz-musici uit Nederland die interessant werk afleveren die me direct te binnenschieteb:

- Tineke Postm
- Michiel Borstlap
- Benjamin Herman.

Ik ga overigens binnenkort naar een concert van Hans Bennink.

Ik probeer altijd wat verder te kijken dan de geijkte Ameikaanse bop-artiesten. Maar moet wel bekennen dat ik vask in het Europa van de jaren zeventig blijf hangen. Dan zit je al snel in de jazzrockregionen.

Via Bandcamp (omdat ik nu eenmaal graag indie-artiesten steun) luister ik alles wat op mijn pad kom. Dus ook veel moderne britse jazz, die dan weer veel urban-invloeden hebben.

Maar van ECM, ACT en Edition luister ik ook weleens wat, met het gevaar op easy listening.

Hoe dan ook, ik zal hier bij tijd en wijle mijn ontdekkingen blijven posten.
Feit blijft wel dat New York, hoe je het ook wendt of keert, het jazzmekka is.

Mssr Renard....dat N.Y. het jazzmekka wás. Ik heb er gewerkt en gewoond. Vrienden daar houden me op de hoogte. De huisvesting voor muzikanten, workshops en podia is er simpelweg niet meer te betalen. Gevolg: o.a. commercialisering van de muziek. bijbanen etc. Om het hoofd boven water te houden. Of vertrekken naar andere regionen. Chicago bijvoorbeeld of het buitenland.

Okay, dat wist ik niet. Ik baseer mijn kennis op de biografieen van hedendaagse artiesten. Wellicht zitten bepaalde indielabels in New York en worden artiesten dan auomatisch als New Yorks neergezet.

Whatever: inventieve en dwarse muzikanten zullen (er) met hun drive altijd blijven opduiken. Blij toe.

Zoals Roxy Coss en vrienden:

Die lijst is - vwb NL - nog wel aan te vullen:

- Francien van Tuynen (zang - jazz/wereldmuziek): Muzyka
- Yuri Honing - warm aanbevolen (sax)
- Saskia Laroo (trompet)
- Joost Lijbaart (drummer)
- Wolfert van Brederode (piano)
- Tony Overwater (bas)
- Jesse van Ruller, gitaar
- Anton Goudsmit, gitaar
En dan vergeet ik echt nog wel een aantal mensen, tenminste mensen die ik heb zien spelen en van wie de naam me even is ontschoten

Verschillende van deze mensen hebben regelmatig - in wisselende bezetting - samengewerkt. Vroeger menigeen gezien in het Beauforthuis, intieme prachtlokatie, oude kerk, in Austerlitz vlakbij Zeist.

Mjuman en Mssr Renard. Nog wat muzikanten om de lijst compleet(?) te maken. Voordeel van A'dam: het oude en nieuwe BIM-huis op loopafstand. Daar genoten van onder andere:

Harmen Fraanje (piano)
Eric Vloeimans (trompet)
Ernst Reijseger (cello)
Paul van Kemenade (sax)
Guus Janssen (piano)
Eric Boeren (trompet)
Wolter Wierbos (trombone)
Ernst Glerum (bass)
Arjen Gorter (bass)
Tobias Delius (sax)
Michael Vatcher (drums)
Michael Moore (sax, klarinet)
Michiel Braam (piano)
Paul Berner (bass)
Marc van Roon (piano)
Clemens va der Feen (bass)
Maarten van Norden (sax)

'Jazz' heb ik overigens leren waarderen in R'dam. Podia: B14 en de Sunship Jazzbunker aan de Maas. Platenzaak met veel jazz: Captain Haddock. Ik ben de (overleden) humeurige eigenaar nogsteeds dankbaar.

Ha, die Kistenkuif, kom je het weer eens proberen? Welkom terug man.

Oei, alweer betrapt! Ik wil de wondere wereld van electronic en neoklassiek verkennen. Geen kaas van gegeten. Nooit te oud om te leren. Vandaar. En af en toe laat ik zonodig her en der nog een scheetje.

Door mijn voorliefde van jazz gitaar sprongen deze twee er voor mij uit.
Goudsmit met zijn Ploctones maar Ruller moet ik eens wat meer beluisteren. Ik vind hem toch wel bijzonder goed van wat ik tot mu toe heb beluisterd.
Hier een bijzonder mooi improvisatie duet met Reinier Baas, ook een geweldige gitarist.
Hun tonen en speelstijl hoewel anders vullen elkaar perfect aan hier. Bij Ruller hoor ik wat meer klassieke bop riffs soms bluesy met een mooie diepe sound terwijl Baas wat moderner aanhoort en voor mij uitblinkt in combinatie van mooie akkoorden voicings gecombineerd met melodie met een heldere toon.
Op de tweede video is Baas met zijn groep More Socially Relevant Jazz Music Ensemble.

Tip: leuk album

Grappig, qua techniek doet Ruller me af en toe denken aan Wes Montgomery en Anton Goudsmit vind ik meer iets freak-funky hebben - die kan af en toe flink los gaan. Beiden wel eens gezien in het Beauforthuis (Austerlitz), een fijne intieme lokatie, ik meen ook in combinatie met Glerum en Han Bennink en een zeer minimalistische drumkit (maar reuze-effectief).

Baas is voor mij nieuw - die gaan we dus checken

Edit: Dit is een reactie op een inmiddels verwijderd bericht.

Als je prog in het jazztopic plaatst, kun je beter gaan voor muziek zoals Soft Machine
De muziek van Camel is weliswaar beïnvloed door jazzmuziek, maar dit is een echte kruisbestuiving:



Sowieso is er best veel interessante muziek te vinden in het overgangsgebied tussen jazzfusion en progrock. Zo is er ook best veel jazzfusion die neigt naar progrock:

Inderdaad Ruller heeft zich duidelijk laten inspireren maar met van wat ik tot nu tor gehoord heb een eigen sound.

Baas doet me weer wat denken aan Ed Bickert door zijn piano techniek (Akkoorden en losse noten door elkaar verweven)

Wauw, BENNINK! Ook nog met Montgomery gespeeld in het prille begin. Wat een held. (vooruit nog een filmpje) Hij heeft Buddy Rich voor ontbijt .

Binnenkort gaan wij naar Hans Bennink in het Bimhuis. Ik weet even niet in welke setting, maar heb er wel heel veel zin in. Die man had ook zoveel gevoel voor humor.

Geweldig dat je Soft Machine aanhaalt, buddy !

Wat te denken van Nucleus (ook brits):



Of Brand X (ook brits):



IF was ook redelijk geweldig (meer in de jazzfunk trouwens, zoals Blood Sweat & Tears)



Inderdaad een leuke band Camel en ze hebben één plaat met min-of-meer jazzrock-achtige songs (Rain Dances), maar niemand zal Camel als jazzrock betitelen. Ze hadden heel even interesse in jazzrock, maar dat was ook snel weer weg.

Maar nu weer terug naar de jazz. Voor progressive rock is een eigen topic.