Idd terug naar de jazz. Als echte jazzrock liefhebber vind ik ook dat er een eigen topic is voor progrock. Camel met Lunar Sea is hier niet op zijn plek.

Bericht maar weer verwijderd, beetje ongepast van mij. Jammer.

Een gouwe ouwe van eigen bodem.... ongeëvenaard.

Aha broeders, Pim Jacobs...weer terug naar Nederlandse jazz. Of zijn we daarmee al weer klaar?

Ga hier maar eens tien minuten voor zitten. Pure waanzin.
Overigens allebei samen Dolphy, onze held, gespeeld. Misschien zo eens Last Date opzetten.

Mssr Renard. Dadaïsme pur sang. Ik heb Mengelberg en Bennink een paar keer live als kleine kinderen zien en horen spelen. Op den duur wordt het een vervelend kunstje. Ronduit treurig: dit soort gedoe bevestigt alle vooroordelen over moderne jazz. Dus bij deze daarom een hartgrondig BAH! Bennink is een begenadigd slagwerker maar steelt (te) graag de show. Buiten het podium is het een narcistische en verwaande egotripper. Ik spreek uit eigen ervaring en die van andere muzikanten. De sleutelrol van beide heren in het ICP is overigens een ander verhaal. Ze kunnen het dus wél, (free)jazz spelen. Maar dit? Hou toch op!

Daarom een vriendelijk verzoek. Kan iemand een beter voorbeeld geven van betekenisvólle Nederlandse jazz? Liefst met beeld en geluid. Als bejaarde digibeet krijg ik dat helaas niet voor elkaar. Sorry.

Het was ook als grap bedoeld. Ik heb zelf ook vask een klerenvandekeizergevorl bij free en avant-platen. Ook en juist binnen de jazzrock. De randen opzoeken is fijn, maar als het over fie rand gaat en gewoon lelijk is, dan kan ik het wel grappig vinden, maar mooi vind ik het niet.

Hier, mijn vriend. Twee van onze helden samen:

De eeuwig durende vriendschap tussen Rein de Graaff en Ronnie Cuber. Cuber was me er eentje hoor (speelde met Zappa, Paul Simon, J. Geils), maar is bekend om zijn bariton-spel.

Het gaat hier ook om Rein de Graaff. Ik zie even snel niet of het ook Eric Ineke op drums is, waar Rein de Graaff veelvuldig mee samenspeelde.

Het is wel gewoon standaard hardbop, maar het swingt heerlijk en Cuber is ook zo gaaf.

Binnenkort in het Bimhuis;




24 Jun 2023 - Han Bennink, Reinier Baas & Ben van Gelder - BIMHUIS Amsterdam

Weer die Reinier Baas...

En weer Han Bennink. Hier bescheiden in een dienende rol met subtiele swing. Zo mag ik hem graag horen.

Wat meer richting terrasjes-jazz, maar zowel Vloeimans als Akkerman kan ik waarderen.

Easy jazzening kan ik ook erg waarderen. Ik klik het filmpje later even aan.

Geweldig en intens live-optreden van Melissa Aldana. Let ook op de drummer, wat een gigant.

bekoorlijke zomerse ambient jazz:
Italiaanse producer gigi masin met britse toetsenist greg foat

Greg Foat & Gigi Masin - Dolphin (2023) - MusicMeter.nl

Barney Rubble

Dat is toch gewoon blues?

Ik weet te weinig van muziektheorie om het e.e.a. met argumenten te ondersteunen. Zo ver ik het correct hoor, zijn het jazzimprovisaties op basis van bluesakkoorden. Dat komt vaker voor. o.a op deze aangename plaat:

John Coltrane - Coltrane Plays the Blues (1962)

sowieso is hardbop erg gestoeld op blues

dasrbij zijn blues/jazz crossovers fantastisch (Allman Brothers, Marshall Tucker Band), om maar even wat geks te noemen)

Als god zelf zegt dat hij blues speelt, is het wel wat eigenwijs om dit jazz te noemen

Ha lekker, jazz-blues!
Ik vind het heerlijk om te spelen en natuurlijk ook te luisteren.
Volgens mij is een blues-blues 3 akkoorden; de 1 de 4 en de 5 gespeeld in 12 maten (bars).
4 maten de 1 bijvoorbeeld de C, twee maten de 4 (F) dan weer twee maten de 1, een maal de 5 (G) een maal de 4 een maal de 1 en een maal de 5.
Verder heb je ook een mineur blues met een soortgelijke vorm maar dan in mineur.
Onder voorbehoud want er zijn natuurlijk altijd afwijkingen. Het stuk van Akkerman hierboven heeft een andere vorm volgens mij.
Die gekke jazzers gooien er vaak wat meer akkoorden tussen (turnarounds) en substituties in akkoorden en solo. Dan krijg je een zogenaamde jazz-blues, een subgenre binnen de jazz.
Blues elementen worden inderdaad ook heel vaak gebruikt in de "reguliere" jazz.
https://open.spotify.com/playlist/37i9dQZF1DX9GSZDbrndTa?si=71b0f0d4fd2640fb

We kunnen het ook gewoon jeuzz noemen. Klinkt erg tof. Waar luister jij naar? Ik luister naar jeuzz!

Hokjesdenkers... Jazz is vrijheid.

Vrijheid inderdaad maar geen chaos. Je hebt eerst lijntjes nodig voordat je er buiten kunt kleuren.

Ik was dit weekend bij een concert van Hans Bennink, Ben van Gelder en Reinier Baas. Baas en Gelder waren geweldig. Bennink was een maniak, dat was pas chaos. Na 10 minuten was de verrassing van de gimmick van het vreemde, losgeslagen en rauwe spel van Bennink totaal voorbij.

Gelukkig heb ik wel twee nieuwe artiesten ontdekt, waar ik gaar meer van wil horen.

Band bestaat al: Dif Juz - MusicMeter.nl

Naam vind precies daar zijn oorsprong

Cool! Dan heb je Bennink toch maar mooi maar live gezien. Lijkt me toch een legende, zijn gehele loopbaan in ogenschouw nemende.
Maar inderdaad wat je zegt, die konstante gekte gaat snel vervelen lijkt me.
Plus nog dat het me moeilijk lijkt voor de andere twee spelers om daar nog chocola van te kunnen maken. Hoe gingen zij daar mee om?

Ik vond het ergens wel sneu voor ze. Ze keken elkaar weleens aan, als Hans tekeer ging. Dan gingen ze ook maar wat lawaai maken, maar veel gecontroleerder. Die twee hebben mij echt verrast. Ik denk dat ze het ergens ook wel leuk vonden voor een tourtje. Omdat ze zo opvielen in hun gecontroleerde spel zal deze tour ze geen windeieren leggen.

Ik ben ook niet anti-Bennink ineens, maar in deze setting vond ik het gewoon niet kloppen.

Different jazz lees ik nu op wikipedia. Maar postpunk is (meestal) niet aan mij besteed.

Hans Bennink
Han Denkik
Han Bennink

Heb 'em ooit gezien in het Beauforthuis (Austerlitz, heel fijne lokatie), meen met Ernst Glerum en Youri Honing - Youri is wat dat betreft een echte maarschalk die blaast gewoon een fikse synkopé zo van terug in je hok als ie het zat is dat gefröbel.

Nu moet ik overal die 's' weghalen. Maar je hebt me al gequote, dus ik laat ze maar staan.

Han dus, en niet Hans.