Geweldig nummer om de boel tijdens een concert open te gooien! Heerlijk hoe massa's mensen vrolijk worden wanneer dit nummer wordt ingezet. En de band zelf uiteraard! Die intro met die scheurende sax van 'C' is inderdaad gelijk raak; BAM!! En hoewel ik een schoonmoeder heb waar ik voor geen goud vanaf zou willen kan ik me prima verplaatsen in de tekst
Cijfer; 8

8,7

8.4

8

Heel aanstekelijk niemendalletje.

8

8,5

Die scene uit de 'Darkness on the Edge of Town' docu met Steve en Bruce achter die piano laat wel zien hoe schaterend aanstekelijk dit nummer is. Gewoon good fun.

8,5

Eén van de nummers waardoor mijn Bruce adoratie is ontstaan.
Born in the USA was het eerste album dat ik van the Boss leerde kennen (en kocht) en dat wekte mijn interesse. Maar The River (het tweede album van Bruce dat ik kocht) overweldigde mij compleet. En precies om de redenen die ArthurDZ omschrijft, die twee (of nog meer) gezichten. Er is altijd wel een nummer op the River te vinden die perfect past bij de gemoedstoestand die je op dat moment hebt.
In mijn top10 staat als beste studio album van Bruce Darkness. Maar ik begint steeds meer twijfel te krijgen of ik dat album niet moet vervangen door the River.

Sherry Darling hoort bij de 'lekkere crazy' songs op the River met ook nog eens een geweldige tekst.

9

9,3

Zelf ben ik meer van dit soort liedjes binnen zijn oeuvre, of het moet een Downbound Train, of een Point Blank zijn.

7,8

9

8,5

6

7,3

7,4

8

9,1

8,2

75. Does This Bus Stop At 82nd Street?
Album: Greetings From Asbury Park, NJ

We dalen nog verder af naar de jeugdjaren van Springsteen. Samen met It's Hard To Be A Saint In The City de mooiste titel van een Springsteen nummer (ik chargeer).

Ik heb werkelijk geen flauw idee wat Springsteen met wizard imps, sweat sock pimps en interstellar mongrel nymphs bedoelt. Mary Lou rides to heaven on a Gyroscope? Het is dat ik Bruce geloof dat hij geen ervaringen heeft met drugs maar je moet toch stevig onder invloed geweest zijn wil je dit geschreven hebben. Meest wonderlijke woorden ooit in in een liedje gebruikt, zie dit ook maar eens foutloos te zingen.

Op plaat valt dit nummer niet zo op. Intro? Doen we niet aan. Wie zegt dat een liedje een refrein moet hebben? Waarom moet de titel van een nummer terugkomen in het nummer? Een fatsoenlijk outtro is ook niet nodig. Daarmee is het zowat het enige nummer dat ik ken met een open einde dat overigens wel mooi overgaat in Lost In The Flood.

Live is dat wel anders en kan het prima als stand alone nummer. Hier wel een intro en outtro en beiden pakken me gelijk in mijn nekvel. Halverwege is er een heerlijk samenspel met professor Roy Bittan, Charles Giordano en Jake Clemons. 40 years down the road en wat een speelplezier nog. Gelukkig blijft dit nummer een heerlijk vreemd eendje in de bijt....

8

7,3

7.1

Eindelijk weer een nummer van het debuut.

9 voor de twee minuut durende studioversie.

7,7

8,3

7,8

8,5

7

6

7,7