10

Een 10 uiteraard

Tikkeltje vroeg.

10

9,2

Prima nummer, maar geen top 50 voor mij.

7,5

Mijn favoriet is het niet, voor mij ook zeker geen top 50: 7.5

10

10

10 buitencategorie

Staat te laag

10

Het intieme en ontroerende vioolintro (Suki Lahav vind ik zo'n waardevolle toevoeging in deze periode!) trekt je een meeslepende filmnoir in, die zijn climax bereikt in de epische saxofoonsolo, waarna het outro de aftiteling van het hele album is. Fenomenaal!

8.6

10

10 Van de top vier was dit de beste.

9

Mijn absolute nummer 1! Alle loftuitingen zijn al gezegd en geschreven. De uitvoering op Live in NYC is het ultieme genot wat mij betreft. Mooier wordt het niet. Vreemd dat ie 'maar' op plek 4 staat...
Cijfer; 10!

Oh, mijn nummer 2, man oh man donderweg

Welke superlatieven zijn nog niet genoemd? Weergaloos, betoverend, majestueus. Ik had hem ook hoger verwacht.

10

9,25

3. Born To Run
Album: Born To Run

The highway's jammed with broken heroes on a last chance power drive
Everybody's out on the run tonight but there's no place left to hide
Together, Wendy, we can live with the sadness, I'll love you with all the madness in my soul
Whoah, someday girl, I don't know when
We're gonna get to that place where we really want to go and we'll walk in the sun
But till then tramps like us, baby we were born to run

"Remember, nobody wins unless everybody wins"

6 magische woorden voordat de krachtigste energiebron in rock 'n roll geschiedenis vrij gelaten wordt. Eerder hebben we het al over de opbouw in Bruce Springsteen nummers gehad. Born To Run begint als een wervelvind en bouwt dit uit tot een kracht waarbij orkaan Irma aanvoelt als een zomerbriesje.

Hoogdravende woorden? Absoluut en dat mag bij een nummer als dit. Een nummer wat ook de ambitie had om de wereld, nee, het heelal te veroveren. Born To Run koppelt post Vietnam gevoelens aan de blinde romantiek van jong volwassenen en mixt dit met een wall of sound die niet alleen beïnvloed is door Phil Spector maar hem zelfs voorbij gaat. Bovenal is dit het lied van iemand die klinkt alsof hij maar 1 song zou schrijven in zijn leven. Dat is natuurlijk niet ver bezijden de waarheid want zoals we weten was dit zijn laatste kans.

Die laatste kans heeft Bruce gegrepen met een ambitie, een discipline, een passie en een toewijding die ook in 2019 zelden geëvenaard is. Hij moet zijn makkers van de E Street Band tot wanhoop hebben gedreven, dat kan niet anders. Speciale vermelding is er voor de drumbreak van Ernest "Boom Boom" Carter, een drumbreak die zelfs Mighty Max te machtig is.

Ondanks de energie van de studioversie moet dit nummer live gevoeld worden. Het is nummer waar elke Bruce debutant op hoopt en zelden wordt die hoop teleurgesteld. Toen Bruce nog in overdekte hallen speelde werden de zaallichten tijdens Born To Run aangezet (althans, tijdens de 92/93 en 99 tour gebeurde dit) wat het gevoel van saamhorigheid vergrootte. De ultieme opname is die legendarische opname op de livebox waar onderstaande clip dan weer bij hoort. Geschoten op het absolute toppunt van zijn roem laat dit Bruce & E Street Band zien en horen op de toppen van hun kunnen. Het levert ons de grootste stoot energie op ooit gevangen in 5 minuten en 33 seconden.

9.4

9,5

9,8

9.2

In Den Haag 3 jaar geleden kwam Born to Run direct na Jungleland. Wat een geweldige climax was dát!

10

Op het gelijknamige album vind ik Thunder Road, Backstreets en Jungleland beter. Het titelnummer ontbeert nét dat beetje magie.

8,9

10 Dit nummer is in alles Bruce Springsteen.

Het verveelt nooit, al hoor ik het elke dag. De drive in dit lied is subliem.

Helaas hebben we de beste nummers nu gehad. Racing en Thunder doen mij minder dan de laatste paar noteringen.

9,2

9.3

Daar ben ik het wel mee eens, eerst die 3 dan BTR, maar hij blijft wel geweldig, dus ook een 10.

10