Eens. De productie op Lucky Town is wat gladjes en de band op een aantal fronten veel te modaal. Dat zorgt er ook voor dat dit nummer weinig eigen smoel heeft en er weinig interessants gebeurt. Gewoon een mooi nummer, maar niet speciaal. Daar staan er wel een aantal van op Lucky Town, doch heb ik daarvan wel hele mooie live-uitvoeringen gehoord.

6

7.25

7

7,5

5,5

6,8

Ik ben wel een sucker voor dit soort muziek. Prachtig 'rond' geproduceerd. Vooral die synth op de achtergrond.

7,5

6,4 Op zich houd ik ook wel van de rustige nummers van Bruce, maar dit mist toch wel wat spanning.

7 Prima song maar niet zn beste

7

Met dank aan de maar liefst 27 schatten van stemmers, jullie Bossmeter top 200 tot nu toe:

1. Book Of Dreams (6,977777778) (27 stemmen)
2. Bishop Danced (6,388095238) (21 stemmen)
3. Buffalo Gals (6,322727273) (22 stemmen)

197. The Long Goodbye

En meteen na de eerste van Lucy Town, volgt de eerste van Human Touch. Een scheurende rocker waarop Bruce even vergeet dat de jaren ’80 al voorbij zijn, maar niettemin erg lekker in het gehoor ligt. Vooral het refrein is toch wel heel erg catchy.

Ik ben ook niet de grootste fan van Human Touch (Lucky Town vind ik al een heel stuk beter) maar dit is een van het handjevol nummers op die plaat waar ik echt wel een zwak voor heb. Ik zou zelfs meer durven zeggen: als dit met de E-Street Band was opgenomen destijds, dan hadden ze dit nummer vast nog altijd live gespeeld. En was het op plaat waarschijnlijk ook een stukje beter geweest. Voor nu toch een 7.5

Vrij basic rock song van Springsteen . De jankende gitaar laat hem ietwat boven het gemiddelde uitstijgen . 7

Het is sowieso al niet zijn meest unieke nummer, maar hij klinkt ook nog alsof hij in een put is opgenomen. Ik heb net gezocht naar een acceptabele live-versie ; die is er niet. (Hij is volgens mij ook amper live gespeeld.)

De helft van het album Human Touch is prima te doen ; Daarna zakt hij toch snel de diepte in.

Voor The Long Goodbye is mijn cijfer een 5

Maar bij 1 van die spaarzame keren (Frankfurt 92) was ik wel bij en daar ben ik toch wel blij om. An sich vind ik het een lekkere rocksong, niets meer, niets minder. Tekstueel vind ik hem wel sterk. Bruce legt zichzelf op de sofa:

Well I went to leave twenty years ago
Since then I guess I been packin' kinda slow
Sure did like that admirin' touch
Guess I liked it a little too much

7.75

6,3 mwah. Dit is geen topper.

Slechts vier keer volgens setlist.fm, alle vier in 1992. Best jammer voor een nummer met zoveel live-potentie als je het mij vraagt.

Hmm, nee dit is mij echt te standaard. Ene oor in andere oor uit. Doe mij van de rockers op die plaat dan maar het swingende Roll of the Dice of een solo versie van Real World.

4,5

De film waar de titel van vandaan komt is wel heel fijn!

6,5

Ene oor in, andere oor uit. 5,5.

6

The best is duidelijk yet to come... Dit klinkt als een afgekeurd bon Jovi nummer.

3

6,5

6

Klinkt lekker als het een keer voorbij komt, maar echt blijven hangen doet het niet.

7

Zeker niet zijn sterkste rocksong: 6.5

7

Matig 5.5

6,5

Jaren had ik gewacht en toen kwam die eindelijk uit. Wat viel het tegen.

5,5