8

6

7,0

5.5

6

5

Mijn stem ontbreekt nog voor Caterina:
6,5

Caterina Valente eindigt op een 93e plek en dat is in de onderste regionen. Er zijn duidelijk wat mensen de gordijnen ingejaagd zoals Kees-Jan al vermoedde en mogelijk al voor de waardering want er waren maar weinig stemmers.

91 Peggy Seeger - The First Time Ever I Saw Your Face (1959) 6,475 (20 stemmen)
92 The Teddy Bears - To Know Him Is To Love Him (1959) 6,357 (23 stemmen)
93 Caterina Valente - Tipitipiti tipitipitipso (1957) 6,219 (16 stemmen)
94 Ornette Coleman - Peace (1959) 6,200 (22 stemmen)
95 Shirley Collins - Sweet England (1959) 6,171 (21 stemmen)
96 Aretha Franklin - Precious Lord (1956) 6,165 (23 stemmen)
97 Eddy Christiani en Zijn Ensemble - Spring Maar Achterop (1952) 6,081 (21 stemmen)
98 Tom Dissevelt & Kid Baltan - Syncopation (1959) 5,989 (18 stemmen)
99 Ravi Shankar - Rāga Simhendra Madhyamam (1956) 5,884 (19 stemmen)
100 Yma Sumac - Taki Rari (1954) 5,783 (20 stemmen)

Caterina is veelzijdiger dan alleen Duitse of Nederlandstalige schlagers. Ze heeft in 1957 ook een Engelstalig Jazzie Album uitgebracht voor de Amerikaanse markt. Mogelijk dat ik Kees-Jan ermee in de gordijnen jaag maar o.a. dit staat erop.

En dat is de link naar het volgende nummer. Geschreven door een fan van Duke Ellington voor Duke die het als eerste opnam in 1941. Maar de bekendste versie is die van Earl Bostic.
Die versie eindigde nr. 1 in de R&B charts van de laatste week van 1951 en hield dat ongeveer vol tot eind januari 1952, precies 67 jaar geleden.
Maar interessant is ook dat het in Nederland een redelijke top 40 hit was in 1972. En een hit scoren in de Nederlandse top 40 (vanaf 1965) dat is zeldzaam voor muziek uit het begin van de jaren 50.




Earl Bostic and His Orchestra - Flamingo (1951)

8,6

8,5

Volgens mij zou Kees-Jan dit relatief goed moeten vinden voor een jazz-nummer.

Mij toetert dit net iets te veel.

5,9

7

Ik moet zeggen dat ik dit voor Jazz nog best vind meevallen, maar ik vind dit nummer dan ook meer Big Band muziek dan hardcore Jazz.

Goed ingeschat : 7

7

7

Tot nu toe...mijn hoogste cijfer voor Jazz

8.5

6,7

7.2

7.75

7,5

6,5

5

7,5

Flamingo scoort een 62e plek.

61 Edith Piaff - Padam Padam (1955) 7,200 (22 stemmen)
62 Earl Bostic and His Orchestra - Flamingo (1951) 7,177 (15 stemmen)
63 The Four Knights - I Get So Lonely (When I Dream About You) (1953) 7,170 (20 stemmen)
64 Moondog - Surf Session (1956) 7,143 (21 stemmen)
65 Perry Como - Papa Loves Mambo (1954) 7,139 (18 stemmen)
66 Jackie Wilson - Reet Petite (1957) 7,138 (30 stemmen)
67 Doris Day - Que Sera, Sera (Whatever Will Be, Will Be) (1956) 7,105 (20 stemmen)
68 Conway Twitty - It's Only Make Believe (1958) 7,103 (19 stemmen)
69 Charles Mingus - Better Git It On Your Soul (1959) 7,076 (21 stemmen)
70 The Platters - Smoke Gets In Your Eyes (1958) 7,071 (21 stemmen)

Een Flamingo is rose dus de link is dit keer "Pink".

Veel popgroepen uit de jaren 60 zijn deels gevormd door muziek of muzikanten uit de jaren 50.
Bijvoorbeeld Pink Floyd. Deze zeer bekende band is genoemd naar twee veel minder bekende blues zangers. De ene Floyd Council uit North Carolina. De andere Pink Anderson uit South Carolina.
Van Pink Anderson heb ik een nummer gekozen wat gaat over John Henry. Later ook nog bezongen door Van Morrison, Johnny Cash en Bruce Springsteen.

John Henry was een reus van een zwarte man die werkte aan de grootste spoorwegtunnel van West Virginia omstreeks 1873. Hij was de sterkste hameraar die er maar bestond en won het zelfs van een stoomdrilboor. John overleed uiteindelijk van uitputting in die tunnel.

Helaas maakte de Volkskrant een eind aan deze mythe. Want in werkelijkheid bleek John Henry een kleine man die werkte aan een veel kleinere tunnel waarbij ze nooit stoomdrilboren gebruikt hebben.

Maar de harde waarheid bleef: uitbuiting, racisme, stoflongen en het ritme van de hamer. Hier nagebootst door de gitaar.




Pink Anderson - John Henry (1950)

8,7

Het zou me verbazen als dit werkelijk uit 1950 zou komen. Het klinkt meer als jaren '20. Pink Anderson bracht toen ook 2 singles uit.
John Henry ken ik van Henry Thomas, die ik mooier vind. Het is een traditional, waarvan volgens Rypens de eerste recording van Fiddlin' John Carson is.
Voor Pink: 7,8.

Op deze uitstekend gedocumenteerde site staan alle opnames die Pink heeft opgenomen. Dus ook die twee singles.
Zoals je kan lezen is "John Henry" door Pink op 29 mei 1950 opgenomen en terecht gekomen op de LP Gospel, Blues and Street Songs. Dat is de versie die ik hierboven heb geplaatst.

Hij heeft "John Henry" ook nog een andere keer opgenomen in 1961. Maar die duurt meer dan 6 minuten en klinkt iets nieuwer. Ik heb hier voor jou de LP-link waar die versie opstaat.