6,5

6

6

6.7

Peggy Sue: 7,0
Sugartime: 7,0 (eigenlijk iets te hoog, maar altijd een beetje een zwak voor gehad)
Requiem: 7,0

6

7

5

6.5

Dat waren weer vijf lange minuten...

4

7,1

We kunnen eindelijk weer eens de onderkant van de lijst onderhouden. Het requiem staat 8e van onderen.

101 Shirley Collins - Sweet England (1959) 6,171 (21 stemmen)
102 Aretha Franklin - Precious Lord (1956) 6,165 (23 stemmen)
103 Eddy Christiani en Zijn Ensemble - Spring Maar Achterop (1952) 6,081 (21 stemmen)
104 Lennie Tristano - Requiem (1956) 6,067 (12 stemmen)
105 Tom Dissevelt & Kid Baltan - Syncopation (1959) 5,989 (18 stemmen)
106 Ravi Shankar - Rāga Simhendra Madhyamam (1956) 5,884 (19 stemmen)
107 Yma Sumac - Taki Rari (1954) 5,783 (20 stemmen)
108 Martin Denny - Quiet Village (1958) 5,429 (21 stemmen)
109 Sylvain Poons & Oetze Verschoor - Zuiderzeeballade (1959) 5,391 (22 stemmen)
110 Drie Kleine Kleuters - Trappelzak Bougie (1956) 5,324 (21 stemmen)
111 Johnny Meijer - Limehouse Blues (1958) 4,981 (21 stemmen)

De vraag is of we de jazz nu definitief ten grave moeten dragen binnen dit topic. Ik probeer er toch nog eentje hierna en ik hoop niet dat dat gekozen nummer de zwanenzang voor het genre gaat worden.

Eerst een andere veel kleinere vogel.
Requiems passen goed bij katholieke landen. Zo werd er in 2013 opnieuw een requiem opgevoerd voor een zangeres die 50 jaar daarvoor in dezelfde kerk haar eerste requiem kreeg.
Ze gaat hier nu ook voor een tweede ronde.

Het nummer wat nu volgt zal de allergrootste hit in Nederland zijn van het jaar 1960.
Ze zou er bijna de hele zomer nummer 1 mee staan. In muziek expres duurde die zomer van mei tot en met oktober. Maar ook in Foon wist ze het tot diep in september vol te houden.
Er moet wel bij worden gezegd dat er in die tijd meerdere uitvoeringen bij elkaar werden opgeteld. Ook de Nederlandstalige uitvoering van Corry Brokken uit maart 1960 droeg behoorlijk bij aan dat resultaat.

1960?
Het oorspronkelijke nummer van "musje" kwam al in november 1959 uit, dus rekenen we het tot de jaren 50. En zoals zo vaak bij Edith gaat het over de liefde. Een schijnbaar onbereikbare liefde van een arm straatmeisje voor een rijke milord.




Edith Piaf - Milord (1959)

8.5

9,5

8,2

6.5

7,5

8.3

6,5

7

Classic natuurlijk, maar ik vind de versie van Corry Brokken nog net wat sterker.

8

Die van Corry is niet slecht, maar haalt het toch niet bij deze, hoor.

8,5

6,8

Ik vind de tekst in de laatste halve minuut beter dan in de rest van het nummer. Maar vooruit, een 7.

8

8

7,2

21 Elvis Presley - Jailhouse Rock (1958) 7,859 (22 stemmen)
22 Fats Domino - Ain't That A Shame (1955) 7,855 (21 stemmen)
23 Dave Brubeck Quartet - Take Five (1959) 7,851 (35 stemmen)
24 Johnny Burnette and the Rock and Roll Trio - Train Kept A-Rollin' (1956) 7,781 (24 stemmen)
25 The Everly Brothers - All I Have to Do Is Dream (1958) (1958) 7,776 (25 stemmen)
26 Carl Perkins - Blue Suede Shoes (1956) 7,760 (20 stemmen)
27 Kingston trio - Tom Dooley (1958) 7,710 (20 stemmen)
28 Edith Piaf - Milord (1959) 7,7 (15 stemmen)
29 Elvis Presley - Mystery Train (1955) 7,684 (28 stemmen)
30 Barrett Strong - Money (That's What I Want) (1959) 7,665 (20 stemmen)
29 Big Mama Thornton - Hound Dog (1953) 7,655 (21 stemmen)
30 Bo Diddley - Bo Diddley (1955) 7,648 (21 stemmen)

Edith Piaf scoort een 28e plaats met Milord veel hoger dan haar Padam Padam die momenteel 65e staat.

Het is Valentijnsdag vandaag. Misschien moeten we de liefde van een straatmeisje naar een milord wantrouwen vanwege het standverschil.
Normaliter had ik nu gekozen voor My funny Valentine maar die hebben we al gehad en staat op 41. Die had wat mij betreft vandaag ook op 14 mogen staan.

Een nummer wat bij mij echt over liefde gaat is het volgende nummer. Het nummer heb ik vooral goed leren kennen toen het begin jaren 80 via de TV-reclame regelmatig voorbij kwam.
Ik zou het toen een zesje hebben gegeven. Maar mijn liefde voor dit nummer is met de jaren flink gegroeid.

Maar over welke liefde gaat het op de plaat?
Is het de liefde tussen een man en vrouw? Of tussen een moeder en een zoon?
Het is in ieder geval tussen een "zij" en een "hij" want ze stelt vast:
I'll always love him I guess 'til I die.

Het is onbaatzuchtige en onvoorwaardelijke liefde, althans van de kant van de vrouw.
Oordeel zelf.
En beoordeel hem dan ook maar,




Jo Stafford - Thank You for Calling (1954)