Ik wilde stoppen bij nr. 250 maar ik ontdekte zojuist dat ik dan niet kan voldoen aan hermans vrouwenquotum. Dus ik hoop dat jullie het niet erg vinden als het ietsjes meer wordt, zoals mijn slager altijd zegt. Dan lopen we minstens 1 op 5.

Nu een vrouw die ons er in de jaren 40 impliciet al op wees dat het op de boerderij met de man - vrouw verhouding compleet mis is. Het stikt er namelijk van de koeien. En waar zijn al die stieren? Waarschijnlijk bijna allemaal naar de slager.
Haar cow cow boogie werd een grote hit.

In de jaren 50 komt ze met een nummer met paarden. En kwamen hamer en hoefijzer als muziekinstrument tevoorschijn. Dat nummer werd haar grootste hit. Gaat dat nummer haar hier ook geluk brengen?




Ella Mae Morse - The Blacksmith Blues (1952)

Ik vind deze meter één van de fijnste op MuMe, complimenten daarvoor Marzipaintree.

Wel is het jammer dat enkele (in ieder geval één) notoire jazz-haters ervoor zorgen dat de stand nogal vertekend is. Moanin' op plek 123, ik vind het bijzonder.

Een 6,5 voor Ella Mae.

Daar zal inderdaad niemand rouwig om zijn wanneer je er meer dan 250 gaat plaatsen. Blijft leuk.

Ella Mae: 6,8

Dat blijkt wel uit de lage klasseringen van de jazz nummers. Miles Davis - So What (25) en Dave Brubeck - Take 5 (33) hadden gewoon in de top 10 moeten staan. De hele top 10 vind ik trouwens een grote teleurstelling. Veel te eenzijdig.

Ella Mae Morse: 8,6

Modern Jazz Quartet: 8,0
Ik kan me voorstellen dat je hier niets bij voelt of dat je er nerveus van wordt. Maar saai? Hier gebeurt toch van alles?

Art Blakey: 8,5

Ella Mae Morse: 7,5

En ja, de lijst hangt zwaar uit het lood. Allemaal de schuld van Kees-Jan

Sorry aan alle jazz-liefhebbers! (maar ik blijf toch zo eerlijk mogelijk stemmen ).

Toen we nog de prehistorische ladder speelden, was de rood/blauw (rock/jazz) verdeling gelukkig aardig in balans, maar als er een stemmer een tijdje weg was, dan zag je ook daar de lijst meteen scheef trekken. Dat is een nadeel van de kleine groep stemmers.
Je moet de ranglijst hier dus met een hele grote korrel zout nemen en vooral genieten van de fantastische omlijsting die Marzipaintree ons hier iedere keer weer voorschotelt. Echt, petje af daarvoor hoor!
Wat dat betreft hoop ik dat het je nog heel veel nummers gaat kosten voor je de man/vrouw verdeling hebt weten recht te trekken, Marzipaintree en ga je dus ver over de 250 nummers heen.

En vergeet niet te genieten van die heerlijke prehistorische muziek. Ook nu weer een heel fraai nummer.
Ella Mae Morse: 8

Ella Mae Morse: 6.7

De jazz nummers gewoon even laten is ook een optie he Kees-Jan .

Ella Mae Morse 10
Modern Jazz Quartet 8,3
Art Blakey 7,5

Ella Mae Morse! Geen idee hoe ik daar ooit op ben gekomen, maar The Blacksmith Blues was hier vorig jaar wel een hit!

8

3

7,1

Uiteindelijk doen al die jazz-platen het veel beter dan al die zangeressen.
We hebben slechts 2 vrouwen in de top 50 staan. Nina op 11 en Edith op 48.
Vooral vanaf nr. 166 tot en met 212 wemelt het relatief van de vrouwen en zien we dat van elke twee nummers er globaal 1 van een vrouw afkomstig is.
Dat is ook ongeveer de categorie die gemiddeld loopt van 6 naar 7.
Ook Ella Mae Morse nestelt zich daartussen op een 173e plaats met een gemiddelde van 6,97.

1955 is het laatste jaar dat we nog niet hebben gehad wat de afzonderlijke jaarlijstjes betreft.
Twee nummers van echte vrouwenliefhebbers. Jullie moeten de lyrics maar nalezen.

Het eerste nummer doet mij denken aan "Buzz buzz a diddle it" van Freddy Canon uit 1961.
Die liet zich hier duidelijk door inspireren en deed het bijzonder goed in de 60s-meter.



The Cadillacs - Speedo (1955)

Eigenlijk is "Speedo" weer een beetje geïnspireerd door "Got the water boiling".

Hoge temperaturen zien we ook in het tweede nummer. Dat is weer geënt op "This Train is bound for glory" van Sister Rosetta Tharpe. Die zangeres laat ik mogelijk langs komen in de Pre-historic meter. Want we hebben volgens mij liever mannen en blues dan vrouwen en gospel in de 50smeter.



Little Walter - My Babe (1955)

Volgens mij scoort Ella Mae een 7,22

Ha, hier word ik weer heel vrolijk van

The Cadillacs - Speedo: 9,5

En ook het 2e nummer is erg fraai!

Little Walter - My Babe: 8

The Cadillacs - Speedo: 3

Little Walter - My Babe: 6

Scherp opgemerkt! Ella haalt de 135e plaats.

Nog altijd rechterrijtje maar veel minder ver van het linkerrijtje af. De betere helft eindigt nu bij 111.
En als ik de komende tijd met veel minder scorende nummers kom (onder de 7,22) dan haalt Ella vanzelf dat linkerrijtje.
Maar dan moet ik wel nog veel nummers plaatsen.
Oke dan.
We gaan door tot minstens 270 want alleen dan kan Ella Mea theoretisch het linkerrijtje halen.
Misschien is het leuk als ik na nummer 250 de longlist plaats. Een soort keuzelijst waarin ook alle suggesties van jullie zijn meegenomen.
Die bestaat inmiddels uit meer dan 1000 vijftiger jaren nummers.

The Cadillacs: 7.3
Little Walter: 7.8

The Cadillacs: 7,0
Little Walter: 7,5

The Cadillacs: 8,2
Little Walter: 8,5

The Cadillacs (with Jesse Powell Orchestra?): 8,5
Little Walter: 8

Cadillacs: 6,5
Little Walter: 7,0

Cadillacs: 8,0
Little Walter: 7,5

In de top van 1955 halen Little Walter en The Cadillacs respectievelijk een 9e en een 12e plaats. Dat zijn goede middenmoters in dit middenjaar.

1 (2) Johnny Cash and Tennessee Two - Folsom Prison Blues (1955) 8,546 (26 stemmen)
2 (10) Tennessee Ernie Ford - 16 Tons (1955) 8,260 (10 stemmen)
3 (19) Little Richard - Tutti Frutti (1955) 8,020 (25 stemmen)
4 (26) Muddy Waters - Mannish Boy (1955) 7,933 (21 stemmen)
5 (36) Fats Domino - Ain't That A Shame (1955) 7,855 (21 stemmen)

6 (53) Chuck Berry - Maybellene (1955) 7,669 (16 stemmen)
7 (56) Bo Diddley - Bo Diddley (1955) 7,664 (22 stemmen)
8 (58) Elvis Presley - Mystery Train (1955) 7,659 (28 stemmen)
9 (81) Little Walter - My baby (1955) 7,538 (8 stemmen)
10 (84) Elvis Presley - Baby let's play house (1955) 7,520 (10 stemmen)

11 (129) Frank Sinatra - In The Wee Small Hours Of The Morning (1955) 7,267 (24 stemmen)
12 (133) The Cadillacs - Speedo (1955) 7,250 (8 stemmen)
13 (142) Edith Piaff - Padam Padam (1955) 7,200 (22 stemmen)
14 (149) Boris Vian - Le déserteur (1955) 7,163 (8 stemmen)
15 (150) Perez Prado - Cherry Pink and Apple Blossom White (1955) 7,150 (12 stemmen)

16 (155) The Platters - The Great Pretender (1955) 7,117 (12 stemmen)
17 (163) Little Willie John - Need Your Love So Bad (1955) 7,052 (21 stemmen)
18 (169) Sarah Vaughan - Lullaby of Birdland (1955) 7,018 (22 stemmen)
19 (181) Julie London - Cry me a river (1955) 6,914 (14 stemmen)
20 (189) Lonnie Donegan - Rock Island Line (1955) 6,828 (18 stemmen)

21 (194) Modern Jazz Quartet - Concorde (1955) 6,764 (11 stemmen)
22 (197) Count Basie - April in Paris (1955) 6,700 (11 stemmen)
23 (200) Johnny Jordaan - Bij ons in de Jordaan (1955) 6,645 (11 stemmen)

Tussen haakjes staan hierboven de noteringen in de hoofdlijst. Onze top 10 staat al enige tijd stevig vast.
Onze top 10 had er ook zo uit kunnen zien:

1 (17) The Flamingos - I Only Have Eyes For You (1959) 8,044 (25 stemmen)
2 (130) Nat King Cole - Too young (1951) 7,264 (8 stemmen)
3 (95) The Champs - Tequila (1958) 7,461 (23 stemmen)
4 (102) Art Blakey & The Jazz Messengers - Moanin' (1959) 7,418 (11 stemmen)
5 (221) Martin Denny - Quiet Village (1958) 5,429 (21 stemmen)
6 (143) Tommy Edwards - It's all in the game (1958) 7,180 (10 stemmen)
7 (67) Domenico Modugno - Nel Blu Dipinto di Blu (Volare) (1958) 7,600 (8 stemmen)
8 (34) Elvis Presley - Hound Dog (1956) 7,883 (12 stemmen)
9 (33) Dave Brubeck Quartet - Take Five (1959) 7,889 (35 stemmen)
10 (144) Cannonball Adderley - Autumn Leaves (1958) 7,178 (23 stemmen)

Ik vermoed dat wibro dit wel een lekkere top 10 vindt.

Logisch want het is zijn eigen top 10 tot nog toe.

Qua genres zeker gevarieerd. Qua jaren wat minder. 80% komt uit 1958/59.

Voor de mensen die zich afvragen So what? waar staat die?
Op nr. 15. Die had natuurlijk in zijn top 10 moeten staan.

Maar dat nummer is inmiddels al wel meer dan een jaar geleden beoordeeld.
Er mag altijd herbeoordeeld worden. Dat geldt voor iedereen en alle nummers.

Cadillacs: 7,4

Little Walter: 6,0

En dan nu twee artiesten die in bovenstaande top van 1955 staan. Ze gaan allebei voor hun tweede ronde.

Op nr. 20, de Schotse Brit Lonnie Donegan.
Beetje een ranzig plaatje maar ook hier geldt, smaken verschillen. Lees de lyrics maar weer.

Ik zit me alleen af te vragen welke link de bekendste versie is? Volgens mij is dat de onderstaande. Live at Oxford. Volgens mij is de link van wibro uit 1961. Als ik het fout heb dan hoor ik het wel.




Lonnie Donegan And His Skiffle Group - Does Your Chewing Gum Lose it's Flavour? (1959)


Op nr. 11, de Italiaanse Amerikaan Frank Sinatra.

Eind jaren 60 kwamen Kees van Kooten en Wim de Bie met hun uitleg van wat het bluesgevoel is. Frank Sinatra deed het al midden in de jaren 50.




Frank Sinatra - Learnin' the Blues (1955)

Lonnie Donegan 7,4

Frank Sinatra 8

Lonnie: 7
Frank: 7,8