ORCHESTRAL MANOEUVRES IN THE BOX (OMD 40)

CD 1. SYNTHPOP PIONEERS
https://www.mupload.nl/img/gg8qr2di3vi.jpg

01. Electricity
02. Almost
03. Messages
04. I Betray My Friends
05. Bunker Soldiers
06. Statues

07. Enola Gay
08. Annex
09. Promise
10. Stanlow
11. Souvenir
12. Sacred Heart

13. The New Stone Age
14. Joan Of Arc
15. Maid Of Orleans
16. Navigation
17. She's Leaving
18. The Beginning And The End

dazzler masters 2018

Ladder C

22 - The New Stone Age 2
24 - Maid Of Orleans 5
22 - The Beginning And The End 3
13 - Joan Of Arc 4
08 - She's Leaving 1
01 - Navigation 0

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

D. DAZZLE SHIPS
https://www.mupload.nl/img/003c1wqy90x.jpg

Het ABC van OMD hebben we nu achter de rug. Voor velen volstaan de eerste drie platen.
Maar er is natuurlijk meer. De D van Dazzle Ships bijvoorbeeld, het eerste album dat ik ooit kocht.

In 1982 waren Andy en Paul op zoek gegaan naar het antwoord op de vraag hoe het nu verder moest.
Er was de kritiek dat hun platen misschien wel mooi vormgegeven waren, maar inhoudelijk licht wogen.
En OMD vocht nog altijd tegen het spook van de hitparade. Die populariteit was alleen maar bijzaak.

Op Dazzle Ships graaft OMD zo hard in haar eigen verleden dat ze zich erin opsloot.
De plaat grijpt hoorbaar terug naar het werk van Kraftwerk en Neu. Maar ook Roxy Music.
Producer was immers Rhett Davies, de man die in 1982 van Avalon goud had gemaakt.

Dazzle Ships telt vijf geluidscollages en zeven songs, waarvan er vier al eerder waren geschreven.
Het leek alsof een soort writersblock de groep (nu definitief met Holmes en Cooper) parten speelde.
En toch wordt het album door heel wat fans op de tweede plaats na Architecture & Morality gezet.

Dazzle Ships is een merkwaardig tijdsdocument geworden dat getuigt van bange koude oorlogsdagen.
Je had Doe Maar met De Bom, Nena met haar luchtballonnen, U2 met War en OMD met Dazzle Ships.
Niet zozeer in de teksten, maar in de sfeer en de vormgeving is Dazzle Ships een intrigerende plaat.

Neem nu de confronterende opener van kant 2. De onvolprezen titeltrack Dazzle Ships ♪.
OMD combineert in amper twee minuten experiment met een neus voor melancholische melodieën.
Is dit een Russische duikboot die spionerend ten onder gaat of een walvis die sterft van verdriet?
Niemand die het weet. Maar de epische kracht van dit stukje muziek prikkelt de verbeelding.

Het is een perfecte opmaat voor het prachtige The Romance of the Telescope ♪.
Een song die eerder onafgewerkt als b-kant op de Joan of Arc single was te vinden.
Al eeuwen speurt de mens (vergeefs) de hemel af naar tekenen van de goden.
Het gaat in dit leven niet om de antwoorden maar om de zoektocht ernaar.

Alle ingrediënten zijn aanwezig: de mellotron, de koren en de roffel van Maid of Orleans.
Volgens zowel Andy als Paul de compositie die het dichtst de essentie van OMD benadert.

Vreemd genoeg stond de nieuwe single Genetic Engineering ♪ mijlenver van Maid of Orleans.
Heel wat fans van de hits (Enola Gay, Souvenir, Maid of Orleans) moeten zich bekocht gevoeld hebben.
Genetic Engineering lijkt nog het best op een melodieuze neef van The New Stone Age.

Want hoe sexy is een beladen onderwerp als genetische manipulatie trouwens?
Waar waren Andy en Paul in hun witte kantoorhemden en stropdassen anno 1983 eigenlijk mee bezig?
In het kleurrijke haarjaar van Kajagoogoo, Duran Duran, Eurythmics, Paul Young en Culture Club?

De b-kant van Genetic Engineering heette 4-Neu en was een ode aan de Duitse neven van Kraftwerk.
Vooral Neu! '75 (1975) is bepalend geweest voor de ontwikkeling van Orchestral Manoeuvers in the Dark.

Telegraph is een single die doet denken aan het debuut van OMD (let op het roosterdesign in de clip).
Gewoon old school OMD voor de dansvloer. Het nummer zat in 1981 al tussen de A&M demo's.

Normaal moest Telegraph de eerste single van het weinig hitgevoelige album worden.
Maar OMD was niet tevreden met de eindmix van de song omdat de instrumentale brug ontbrak.
Die is wel te horen in de 12'' versie en een unieke remix op de allereerste OMD verzamelaar uit 1988.

This Is Helena stoeit met opnames die OMD capteerde van radiostations achter het ijzeren gordijn.
De dame in kwestie was één van de radiostemmen die tijdens de koude oorlog in Praag te horen was.
This Is Helena maakt ook de overgang naar het volgende hoofdstuk muzikaal iets makkelijker.

Ladder D

00 - Dazzle Ships
00 - The Romance of the Telescope
00 - Genetic Engineering
00 - 4-Neu
00 - Telegraph
00 - This Is Helena

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder D

00 - Dazzle Ships
05 - The Romance of the Telescope
02 - Genetic Engineering
03 - 4-Neu
04 - Telegraph
01 - This Is Helena

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder D

10 - The Romance of the Telescope 5
06 - 4-Neu 3
06 - Telegraph 2
04 - Dazzle Ships 4
02 - Genetic Engineering
02 - This Is Helena 1

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Oei, hier moet ik wel even op kauwen.

Lukt wel. Niet opgeven.

Ladder D

15 - The Romance of the Telescope 5
10 - 4-Neu 4
06 - Telegraph
05 - Dazzle Ships 1
05 - This Is Helena 3
04 - Genetic Engineering 2

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder D

18 - The Romance of the Telescope 3
15 - 4-Neu 5
09 - Dazzle Ships 4
07 - Telegraph 1
07 - This Is Helena 2
04 - Genetic Engineering

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Machtig interessant album, nooit moeite voor gedaan. Dat haal ik met dit topic in.

Ladder D

23 - The Romance of the Telescope 5
17 - 4-Neu 2
13 - Dazzle Ships 4
10 - Telegraph 3
08 - This Is Helena 1
04 - Genetic Engineering

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder D

27 -The Romance Of The Telescope 4
22 - 4- Neu 5
15 - Dazzle Ships 2
13 - Telegraph 3
09 - This Is Helena 1
04 - Genetic Engineering

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Iets minder onder de indruk van deze songs in vergelijking met vooral het vorige album.
The Romance Of The Telescope en 4 Neu zijn wel erg mooi.

Dazzle Ships en This Is Helena zijn eerder geluidscollage's die in de albumcontext thuishoren.
Toch werkt Dazzle Ships voor mij het best als daar The Romance of the Telescope op mag volgen.

Dazzle Ships doet wat de intro van Maid of Orleans met de rest van die hitsingle doet:
deskundig puin ruimen om dan ademruimte te geven aan de schoonheid van wat komt.

E. JUNK CULTURE
https://www.mupload.nl/img/gasnhyxgph.jpg

In het jaar van Orwell zou OMD met een muzikaal statement komen
OMD is niet meer dan een naam in de wegwerpcultuur van de popmuziek.
We maken popmuziek die vandaag cool is, maar morgen alweer uit de mode.

Een eerste sessie voor nieuw songmateriaal bloedt al snel dood.
OMD wil pop op maat schrijven, maar hun hits waren toevalstreffers geweest.
Pas als de band naar Montserrat trekt vallen de puzzelstukjes plotseling in elkaar.
Er worden zuiderse elementen aan de elektrosound toegevoegd, blazers inbegrepen.

En zo komt het dat Junk Culture vooral het album is geworden van vier interessante singles.
Aan de eerste Britste oplage werd een gratis single toegevoegd met een instrumentale kakofonie.
Om de fans van het eerste uur te tonen dat ze hun experimentele wortels niet wilden verloochenen.

De hoes is interessant. kleurrijke bloemen (symbool voor de hitparadepop) gedrenkt in zwart.

Locomotion, Talking Loud and Clear en Tesla Girls werden drie Europese hits op rij.
Vooral in de Benelux bleef OMD populair en haalde de groep behoorlijke cijfers in de lijsten.
De vierde single Never Turn Away ging aan ons voorbij en werd vooral in Engeland gepromoot.

Een woordje over Locomotion ♪. Een wel heel dun liedje met steeldrums uit een doosje.
En met op het randje van irritant gearrangeerde vocalen. Op Junk Culture zong Andy alle partijen.
Die werden dan keurig gemixt en gedubd. De moeite waard om te beluisteren in de andere nummers.

Talking Loud and Clear ♪ was een oefening op de Fairlight die middels een blazersarrangement
van Martin Cooper uitgroeide tot een zonnige single met een zekere retro feel. Oma vond hem mooi.
Ook typisch Orchestral Manoeuvres in the Dark: een popgroep met fans van 7 tot 77 jaar.

Tesla Girls ♪ doet met zijn stuiterbeat wat aan New Order denken.
Een elektro rocksong die even als eerste single van het album getipt stond.

Het nummer dat het beste de boodschap van het Junk Culture album belichaamt.
"Electricity" is anno 1984 de dagelijkse energiebron van consumerende jongeren geworden
en OMD's muziek is zoals de jam op hun toast: een zoethoudertje tegen de groeipijnen van de dag.

Never Turn Away ♪ is een nummer van Paul Humphreys.
Zo'n romantische ballad met een muzikaal behoorlijk donker randje.
Er wordt ingezet op de bastonen en de synthesizerregen klinkt monumentaal.

Tenslotte twee b-kanten die de compositorische metamorfose illustreren.

Her Body in My Soul ♪ (van Locomotion) laat een kaal elektro arrangement horen.
Een geforceerde vingeroefening waarvan de strofes de basis van het refrein zouden worden
van de behoorlijk potige Junk Culture track Love and Violence (tevens werktitel van het album).

Garden City ♪ (dat hoort bij Tesla Girls) werd na Junk Culture geschreven en laat horen
hoe OMD ondertussen vlot een catchy popsong uit de mouw kan schudden die mits wat lapwerk
op het volgende album had gekund. Maar dat volgende album is voor een volgend hoofdstukje.

Ladder E

00 - Locomotion
00 - Her Body in My Soul
00 - Talking Loud and Clear
00 - Garden City
00 - Tesla Girls
00 - Never Turn Away

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder E

00 - Locomotion
03 - Her Body in My Soul
05 - Talking Loud and Clear
02 - Garden City
01 - Tesla Girls
04- Never Turn Away

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Uit een boeiend topjaar. De singles kwamen veel voorbij op de satalietzender Music Box uit de UK.
Voor die tijd kon ik alleen Maid Of Orleans, die ik op een 45er had en waar het gaatje niet helemaal in het midden zat, maar dat terzijde.
Ik ga het met plezier beluisteren, want zelfs de singles heb ik lang niet meer gehoord.
Bedankt weer voor de introductie dazzler.

Tsja, juist de hits uit dit lijstje waren voor mij de reden om af te haken bij OMD.

Vond ze toen wel leuk. Lichtvoetig en zeker wel op de charts gericht. Maar ik begrijp wat je bedoeld.

En ga je dat nu opnieuw doen of heb je vertrouwen in een beter verloop van het volledige verhaal?

Met Locomotion heb je gelijk hun slechtste hit ever te pakken. Talking blijf ik mooi vinden. Never Turn Away scoort goed door het magistrale orkestrale einde. Tesla? Tja pure wegwerppop maar deze blijft net aan de goede kant van de medaille

Ladder E

10 - Talking Loud and Clear 5
07 - Never Turn Away 3
05 - Tesla Girls 4
04 - Garden City 2
03 - Her Body in My Soul
01 - Locomotion 1

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Nog wat bijles over het saaie Locomotion.

A. Er is een link tussen het lied en de videoclip van Tesla Girls.

Ik zat namelijk in het bad toen de nieuwe OMD via mijn transistor binnenkwam in de hitparade.
Locomotion dus en toch een metamorfose ten opzichte van Dazzle Ships, vond de 14-jarige dazzler.

B. Er is vervolgens een link tussen de hoes van Locomotion en de hoes van Wake Me Up Before You Go-Go.

De single van Wham! verscheen gelijktijdig en ook de dame op beide hoezen is dezelfde.
Zelfs het kleurenpalet van de hoesjes is identiek en Peter Saville gebruikt op Wake Me Up
een soort kleurcode die ook op de binnenhoes van Junk Culture zit en doet denken aan de code
die dezelfde Saville een jaar eerder had gebruikt op de Power Corruption & Lies hoes van New Order.

C. Er is tenslotte nog een link tussen de clip van Locomotion en die van Genetic Engineering

Let op het blinkende koffertje dat door een stel kinderen in het verhaal wordt binnengebracht.
Doet denken aan de spelende kinderen en de briefkoffer uit het verhaal van Genetic Engineering.
Alsof OMD wil zeggen: de band van Locomotion is dezelfde band als die van die onbegrepen single.

Over videoclips gesproken: in een clip die door Paul wordt gezongen gaat Andy steevast
met het meisje lopen. Maar ook het omgekeerde is waar: denk maar aan Maid of Orleans.

Ladder E

15 - Talking Loud and Clear 5
11 - Never Turn Away 4
07 - Tesla Girls 2
07 - Garden City 3
03 - Her Body In My Soul
02 - Locomotion 1

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren


Talking Loud And Clear is onveranderd mooi. Never Turn Away ook fraai.
Garden City zeker niet onaardig.
De rest vind ik een stuk minder. Zelfs Tesla Girls doet mij niet veel meer. Wellicht té licht en in sounds nogal gedateerd.
OMD doet hier echt pop en dat haalt de spanning vaker uit hun muziek.
Talking Loud And Clear klinkt heel organisch en heeft een veel tijdlozer karakter.
Met kop en schouders de beste song van deze ladder.

Ladder E

20 - Talking Loud and Clear 5
14 - Never Turn Away 3
08 - Garden City 1
07 - Tesla Girls
07 - Her Body In My Soul 4
04 - Locomotion 2

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder E

Staat eigenlijk al in de juiste volgorde:

25 - Talking Loud and Clear 5
18 - Never Turn Away 4
11 - Garden City 3
09 - Tesla Girls 2
08 - Her Body In My Soul 1
04 - Locomotion

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ik ben Tesla Girls merkwaardig genoeg weer wat gaan waarderen.
Oorspronkelijk was het nummer bij mij ook wat op de achtergrond geraakt.
Misschien is het omdat ik de link snap tussen de tekst en het idee achter Junk Culture.

Junk Culture is inderdaad het album waarop OMD krampachtig aan pop probeert te doen.
Op hun volgende laten ze toch weer wat spontaniteit toe in sommige nummers. Straks meer.

F CRUSH
https://www.mupload.nl/img/a48892eas5164.jpg
Wie een beetje thuis is in de schilderkunst herkent in de ietwat atypische OMD hoes
het werk van de Amerikaanse schilder Edward Hopper, bekend van zijn verstilde portretten.
Met Crush zou OMD proberen om door te breken in de Verenigde Staten.

Er werd een documentaire gedraaid (Crush: the Movie) en vier songs kregen een videoclip.
Eentje daarvan, de ballad Hold You, zou echter nooit het levenslicht op 45 toeren zien.

OMD ging met producer Stephen Hague (later bekend van Pet Shop Boys) in zee.
Andy en Paul kondigden in interviews aan dat ze zichzelf niet langer als een synthipop duo zagen.
OMD was een groep die ook drums, gitaren en blazers toeliet in haar moderne arrangementen.

De Schotse gebroeders Weir die al mee op de Junk Culture tournee trokken,
speelden ook op Crush diverse blazerspartijen in, hoewel OMD officieel een kwartet bleef.

Door deze bredere kijk op de dingen, klinkt Crush een pak minder geforceerd dan zijn voorganger.
Crush is minder elektro en zo mogelijk nog meer mainstream, maar klinkt vandaag minder gedateerd.
Vooral kant 2 van het album zou ik tot de beste plaatkanten uit het oeuvre van OMD durven rekenen.

Drie singles werden wel uitgebracht. Vooreerst is er So In Love ♪ dat bijna naast het album viel.
Met zijn gitaartje in de achtergrond en het falset refrein van McCluskey een hit uit het rijke rijtje.
De opvolger Secret was van Paul Humphreys, maar is met stip zijn meest kleffe single.

Op naar de derde single dan: het onvolprezen en lieflijke La Femme Accident ♪.
Een jaar na het door oma gekoesterde Talking Loud And Clear brengen Andy en Paul
een single uit met een arrangement dat aan het hof van Louis Quatorze niet had mistaan.

OMD durft weer op Crush. En hoewel ze zich dapper als mainstream popgroep profileren,
hebben Andy en Paul van hun reis naar Japan weer wat inspiratie meegebracht voor hun muziek.
Ze namen er heel wat gekke stemmetjes op die daar te horen zijn in reclamespots.

Die stemmetjes worden her en der tussen de nummers gesampled met de titelsong als beste voorbeeld.
Maar ook Concrete Hands ♪, de b-kant van So In Love wordt er vol mee gepropt. Concrete Hands klinkt
als een speelgoedtrein en OMD doet op het nummer haar toverdoos met toeters en bellen open.

Omdat Andy vanaf Junk Culture zijn eigen achtergrondstemmen in zingt, gaat hij experimenteren.
Hij graaft wat dieper in registers van zijn stem om zo beter in harmonie te treden met zijn lead vocal.
Dat was al te horen op Garden City en nog nadrukkelijker op Firegun ♪, de b-kant van La Femme Accident.

Firegun werd na de Crush sessies geschreven in Amerika naar aanleiding van de shooting van de dag.
Het nummer hekelt een aantal aspecten uit de wapencultuur van het land waarin de groep wil doorbreken.

Dat doet OMD ook op 88 Seconds In Greensboro ♪ / The Native Daughters Of The Golden West ♪.
De eerste song wil op basis van een waar gebeurd verhaal een aanklacht zijn tegen het sluimerende racisme.
En de tweede song tackelt het keurslijf van de conservatief christelijke moraal in het land van de vrijheid.

Laat 88 Seconds in Greensboro OMD op een verrassende manier horen als een volbloed rockband,
dan vertaalt The Native Daughters Of The Golden West de classic OMD sound prefect naar de mid-80's.
En precies die twee verschillende stijlen vloeien door middel van een cross fade in elkaar over.

Jammer genoeg heb ik de uitstekende afsluiter The Lights Are Going Out niet kunnen selecteren.
Een nummer dat klinkt als een schilderij van Hopper. Maar ik wilde dit keer vooral de popkant belichten.

Ladder F

00 - So In Love
00 - Concrete Hands
00 - La Femme Accident
00 - Firegun
00 - 88 Seconds In Greensboro
00 - The Native Daughters Of The Golden West

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ik merk dat een paar deelnemers afhaken of (nog) niet (meer) hebben gestemd op de vorige ladder(s).
Het is niet verboden om dat nog steeds te doen. Of om nu weer aan te sluiten.

Of misschien wil iemand die de start gemist heeft meedoen... Welkom.

Ladder F


03 - So In Love
01 - Concrete Hands
02 - La Femme Accident
00 - Firegun
04 - 88 Seconds In Greensboro
05 - The Native Daughters Of The Golden West

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0