ORCHESTRAL MANOEUVRES IN THE BOX

OMD wordt 40 jaar in 2018 en dat moet gevierd worden.
Desnoods met het zoveelste overzicht. Dit keer in spelvorm.
In 1988, 1998 en 2008 verscheen telkens een compilatiealbum.
https://www.mupload.nl/img/ulzrsfci3om.jpg

Ik maakte dit keer 4 CD's met telkens 18 nummers en serveer die in 12 hoofdstukken van 6 tracks.
Die 12 hoofdstukken lopen bijna parallel met de 13 albums die de band de voorbije 40 jaar uitbracht.

Ik vertel wat over die zes tracks en daarna is het aan jullie om punten te geven.
In een ladder van zes titels mag je scores uitdelen volgens de sleutel 0-1-2-3-4-5.
Uiteraard zorg ik telkens voor een YouTube linkje om het geheugen op te frissen.

Tussen de 72 titels zullen 28 singles, 18 b-kantjes en 26 albumtracks verborgen zitten.
Orchestral Manoeuvres in the Box is naast een spel ook mijn definitief eerbetoon aan OMD.

Voor ik eraan begin wil ik graag weten wie er zin heeft om mee te spelen.
Dat kan je doen door dit bericht te liken met een (kloppend synthipop) hartje.

Ik ben er wel voor in dazzler. OMD heeft mooie dingen gemaakt, maar het heeft mij nooit geheel overtuigd om werk van het hele oevre te maken.
Mooie gelegenheid om er eens dieper in te duiken.
Ben benieuwd!

Consequent meespelen zal ik niet doen, maar ik vind dit wel een mooie aanleiding om me eindelijk eens wat dieper in hun discografie te storten. En uiteraard zal ik gewoon meestemmen als ik daar tijd voor heb.

A. ORCHESTRAL MANOEUVRES
https://www.mupload.nl/img/pwf4bacwyt.jpg

01. ELECTRICITY ♪

Sterke debuutsingle uit 1979. Electriciteit is de energiebron voor de muziek van de toekomst.
Een muzikaal antwoord op Radioactivity van Kraftwerk dat Andy en Paul in 1975 zagen optreden.
Hoewel McCluskey (zang) en Humphreys (PA) actief zijn bij de veelkoppige rockgroep The Id,
experimenteren beide jongens jarenlang als duo in het donker met radio's en tapes.

02. ALMOST ♪

B-kant van Electricity en samen ook terug te vinden op het eerste album.
Toont Electricity het dansbare synthipop gelaat van OMD, dan laat Almost horen
dat het elektronische duo uit Liverpool ook een donkere en weemoedige kant heeft.

03. MESSAGES ♪

Publiekslieveling die getipt wordt als opvolger van Electricity maar pas later in een remake
op single verschijnt. Drums en een nieuwe baslijn zitten prominent in de mix van de singleversie.
Ik koos voor de albumversie omdat die het primitieve synthesizergeluid beter tot zijn recht laat komen.

04. I BETRAY MY FRIENDS ♪

B-kant van de tweede single Red Frame / White Light die tijdens de album sessies tot stand kwam.
Ook de tekst werd ter plekke verzonnen. Goed voorbeeld van OMD's ongedwongen manier van werken.
Andy McCluskey en Paul Humphreys zijn dan nog twee heel gewone jongens met een muzikale hobby.

05. BUNKER SOLDIERS ♪

Van het voorschot op hun debuutalbum bouwen Andy en Paul hun eigen opnamestudio.
In hun Grammophone Suite wordt op bescheiden synthesizers aan Orchestral Manoeuvres gewerkt.
Bunker Soldiers is de albumopener en flirt zoals menig postpunk nummer met de oorlogsretoriek.

06. STATUES ♪

Statues duikt al in 1979 op als instrumentale compositie in OMD's live set.
Pas in 1980 krijgt het zijn definitieve vorm en titel. Statues verwijst naar de standbeelden
op enkele Joy Division hoezen en in de verzen wordt geknipoogd naar de wijze waarop Ian Curtis
zich door het aardse tranendal bewoog. Maar het ware eerbetoon schuilt in de weemoedige muziek.

Het Decades van Orchestral Manoeuvers in the Dark zal eind 1980 op hun tweede album verschijnen.

Ladder A

00 - Electricity
00 - Almost
00 - Messages
00 - I Betray My Friends
00 - Bunker Soldiers
00 - Statues

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder A

5 - Messages +5
4 - Electricity +4
3 - Statues +3
2 - Bunker Soldiers +2
1- Almost +1
0 - I Betray My Friends

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Als je die foto ziet, Andy McCluskey veranderd bijna niks, maar Paul Humphreys lijkt steeds meer op Van Morrison, echt een oude man geworden.

Ladder A

9 - Electricity +5
7 - Statues +4
6 - Messages +1
5 - Bunker Soldiers +3
3 - Almost +2
0 - I Betray My Friends

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder A

13 - Electricity 4
12 - Statues 5
9 - Messages 3
5 - Almost 2
5 - Bunker Soldiers 0
1 - I Betray My Friends 1

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder A

16 - Electricity 3
17 - Statues 5
13 - Messages 4
7 - Almost 2
5 - Bunker Soldiers 0
2 - I Betray My Friends 1

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Electricity had ik al eens gehoord, verder maak ik nu voor het eerst kennis met het debuut van OMD.

Als je als debuutsingle meteen een knaller als Electricity uitbrengt maak je direct een vliegende start. Hoe catchy wil je het hebben?
De synthesizermelodie in b-kantje Almost is eigenlijk nog beter en boeiender, maar de zang beklijft minder.
In Messages hoor ik niet direct een typische single terug, maar je hoort aan alles dat dit een zeer solide liedje is, zo een waarin kwaliteit uiteindelijk eenvoudig komt bovendrijven.
I Betray My Friends vind ik een interessant, maar niet erg geslaagd experiment.
Op Bunker Soldiers hoor ik (tegen mijn verwachtingen en de songtekst in) de vrolijke luchtigheid uit Electricity weer terug, maar het melodietje is erg slapjes.
De subtiele klanken van Statues laten wéér een andere kant van deze band horen. Ik vind dit zestal behoorlijk afwisselend en vind het extra knap dat een band dit al direct in zijn absolute beginjaren voor elkaar krijgt.

Ladder A

21 - Electricity 5
21 - Statues 4
15 - Messages 2
10 - Almost 3
6 - Bunker Soldiers 1
2 - I Betray My Friends 0

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

25 - Electricity 4
26 - Statues 5
18 - Messages 3
12 - Almost 2
7 - Bunker Soldiers 1
2 - I Betray My Friends 0

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

30 - Electricity 5
28 - Statues 2
22 - Messages 4
13 - Almost 1
10 - Bunker Soldiers 3
2 - I Betray My Friends

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

B. ORGANISATION
https://www.mupload.nl/img/dsoz2030z.jpg

1980. Na de dood van Ian Curtis pakken donkere wolken samen boven het muzieklandschap.
Orchestral Manoeuvers in the Dark is één van de eerste groepen die de doem weten te verklanken.
In het najaar van 1980 verschijnt Organisation. Het wordt een opvallend sombere plaat (zie Statues).

Slechts één single ziet het levenslicht. En dat is Enola Gay ♪, één van de drie absolute OMD klassiekers.
Dansen op de bom. OMD zal een carrière lang twijfelen tussen dansbare pop en weemoedige atmosferen.
Op Enola Gay speelt de groep die spreidstand uit als troef. Laat maar vallen, want het komt er toch wel van.

Annex ♪ is de b-kant van Enola Gay. Een behoorlijk experimenteel nummer
dat de hapklare pop van de a-kant van het nodige tegengewicht moet voorzien.
Een nummer dat een paar extra luisterbeurten verdient om te horen hoe een pulserende bas,
rommelige drums, een ijle synthesizermelodie en woordflarden zich tot één kloppend geheel mengen.

Drummer Malcolm Holmes (al te horen op Messages) voegt zich toe aan de line-up.
Live speelt ook toetsenist Martin Cooper mee, maar zijn naam staat voorlopig nog niet op de hoes.
OMD is een synthipop band met een live bassist en drummer. En soms ook met een vleugje saxofoon.

Organisation telt maar één single. Een gemiste kans voor Promise ♪.
Het eerste nummer dat Paul Humphreys in zijn eentje schrijft en zingt.
Met een tekst die weinig diepgang maar des te meer romantiek verraadt.

Maar Promise intrigeert omwille van zijn razend interessant arrangement.
Op het eerste gehoor een eenvoudig, bijna saaie popsong. Maar de ware kracht
zit in de achtergrond waar wriemelende synthesizers een magisch web weven.

En dan is er Stanlow ♪: een synthesizersymfonie in drie bewegingen.
Een liefdesverklaring aan de olieraffinaderij die 's nachts oplicht als je Liverpool binnenrijdt.
De pompende machines zijn authentiek. En dat terwijl Depeche Mode zijn eerste ei nog moest leggen.

Sleutelfiguur in het donkere geluid van Organisation is producer Mike Howlett.
De voormalige bassist van Gong drukt begin jaren '80 zijn stempel op een paar fijne new wave platen.
Hij werkt onder meer met Gang of Four, Fischer-Z, A Flock Of Seagulls, The Comsat Angels en China Crisis.

Howlett is ook verantwoordelijk voor de single die aan Organisation vooraf gaan
(de remake van Messages) en voor de single die erop volgt: Souvenir ♪ en OMD's tweede klassieker.
Het nummer van Paul Humphreys en Martin Cooper heeft als basis een aantal vocale loops.
Een procedé dat wat doet denken aan het succesvolle I'm Not in Love (1975) van 10cc.

Op Souvenir blinkt OMD andermaal uit in het vinden van een eenvoudige maar klare melodielijn.
B-kant van de hit is Sacred Heart ♪, een sfeervol stukje synthipop gepriegel dat dezer tweede later afsluit.

Ladder B

00 - Enola Gay
00 - Annex
00 - Promise
00 - Stanlow
00 - Souvenir
00 - Sacred Heart

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder B

05 - Enola Gay
02 - Annex
00 - Promise
04 - Stanlow
01 - Souvenir
03 - Sacred Heart

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder B

09 - Enola Gay +4
06 - Stanlow +2
06 - Souvenir +5
03 - Annex +1
03 - Promise +3
03 - Sacred Heart

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Erg mooie ladder, 2 topnummers en 3 prima nummers.

Ladder B

14 - Enola Gay 5
10 - Stanlow 4
09 - Souvenir 3
05 - Annex 2
04 - Promise 1
03 - Sacred Heart

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder B

19 - Enola Gay 5
14 - Stanlow 4
12 - Souvenir 3
07 - Annex 2
05 - Promise 1
03 - Sacred Heart

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder B

23 - Enola Gay 4
17 - Stanlow 3
17 - Souvenir 5
08 - Annex 1
07 - Promise 2
03 - Sacred Heart 0

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder B

27 - Enola Gay 4
22 - Stanlow 5
20 - Souvenir 3
10 - Annex 2
08 - Promise 1
03 - Sacred Heart 0

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Enorm genoten vooral van Stanlow. Fraai opgebouwd stuk met een heel typerende sfeer.
Prachtig duister werkelijk. Met uiteraard Enola Gay het pronkstuk van deze ladder wat mij betreft.

C. ARCHITECTURE & MORALITY
https://www.mupload.nl/img/c2241a5o4kx16.jpg

1981 was het jaar van de postpunk. Het jaar waarin bands als The Cure, The Sound,
Siouxsie & The Banshees en Echo & The Bunnymen het droefgeestige geluid definieerden.

OMD was al aan haar derde album toe. Was Organisation deels opgebouwd uit ouder werk
dat net iets te experimenteel was bevonden voor het debuut en deels uit nieuw materiaal,
dan begonnen Andy en Paul voor Architecure & Morality met een quasi propere lei.

Met de mellotron en de bijhorende engelenkoren vervolmaakte het duo haar eigen, unieke sound.
Geen betere plaat om OMD te leren kennen dan dit classic album met negen totaal verschillende tracks.
Hier hoor je een groep die van de twijfel tussen huiskamer en hitparade haar eigen handelsmerk maakt.

Want 1981 is ook het jaar van Ultravox, The Human League, Soft Cell en het prille Depeche Mode.
OMD parkeert zich met Architecture & Morality creatief tussen de postpunk en de synthipop.

De dualiteit zit al in de albumtitel: Architecture staat voor de strakke vorm: muziek uit de machine.
Morality verwijst naar de mens en zijn verlangens. Bij OMD ademen de synthesizers weemoedigheid.

De plaat begint verontrustend met het tegen de haren instrijkende The New Stone Age ♪.
Een bewuste zet om liefhebbers van de hits (het brave Souvenir werd aan de tracklijst toegevoegd)
de gordijnen in te jagen. Voor wie twijfelt aan OMD's postpunk credits: draai The New Stone Age live.

Hoe groot is het contrast met de twee singles die beide ook nog eens hetzelfde onderwerp kennen.
Het leek Andy McCluskey een goed idee om een song over Jeanne D'arc te schrijven. Een jonge vrouw
die liever het stemmetje in haar hoofd volgde dan de minnaars die ze ongetwijfeld moet gehad hebben.

Een versie in walstempo keurde McCluskey zelf af. Dus schreef hij er een tweede in hoempa-pa modus.
Als een synthesizerfanfare trekt Joan of Arc ♪ aan de luisteraar voorbij. Zelfs videoclip een hit in Engeland,
maar niet zo in de Benelux waar Souvenir nog bescheiden in de hitlijsten vertoefde.

De Benelux en Duitsland maakten die misser goed door de opvolger Maid of Orleans ♪ te omarmen.
Om het lied minder klef te maken besloot Andy het te laten voorafgaan door een minuutje noise.
Commerciële zelfmoord, maar de melodie van de single werd er zowaar nog mooier door.

Opnieuw dat contrast tussen experiment en pure popsmeedkunst maar dan binnen één klassieker.

Het b-kantje Navigation ♪ is niet echt een song, eerder een oefening waarin OMD met de geluiden stoeit
die het album Architecture & Morality zo bijzonder maakten. Het roterende geluid aan het einde
is één van de allereerste probeersels die Andy en Paul in 1975 samen hadden opgenomen.

Omdat Maid of Orleans zo'n groot succes was, maar de band geen vierde single wilde,
werd She's Leaving ♪ enkel in de Benelux op plaat gezet. Maar zonder promotie flopte het ding.
Het contrast met de voorganger was ook bijzonder groot: plots bleek OMD gewoon te rocken.

Eindigen doen we dit eerste van vier hoofdstukken zoals het spreekwoord het wil.
In schoonheid dus met The Beginning and the End ♪. De cirkel is rond: twee synthesizerpioniers
schopten het van hobbyisten tot popsterren. Tegen wil en dank. En vooral onzeker over de toekomst.

Omdat ik Architecture & Morailty in de eindejaarperiode kocht
blijft de afsluiter van het album voor mij een beetje OMD's kerstnummer.

Ladder C

00 - The New Stone Age
00 - Joan of Arc
00 - Maid of Orleans
00 - Navigation
00 - She's Leaving
00 - The Beginning and the End

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder C

01 - The New Stone Age
02 - Joan of Arc
05 - Maid of Orleans
00 - Navigation
03 - She's Leaving
04 - The Beginning and the End

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Lastig om hier punten aan te geven, het is meer dan een 5 sterren album.

Ladder C

08 - Maid of Orleans +3
08 - The Beginning and the End +4
06 - The New Stone Age +5
04 - Joan of Arc +2
04 - She's Leaving +1
00 - Navigation

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder C
12 - The Beginning and the End +4
11 - Maid of Orleans +3
11 - The New Stone Age +5
06 - Joan of Arc +2
05 - She's Leaving +1
00 - Navigation

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ladder C

16 - Maid of Orleans 5
15 - The Beginning and the End 3
15 - The New Stone Age 4
07 - Joan of Arc 1
07 - She's Leaving 2
00 - Navigation

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren

Ik twijfel daar niet aan, luister bv Statues van het vorige album maar eens, maar vind het jammer dat ze de stijl van The New Stone Age niet meer doorvoerden in hun muziek. Geweldig nummer, in mijn top 20 van 1981 en dat was een heel bijzonder muziekjaar imo.

Gelijk Architecture & Morality met een halfje verhoogd naar 4* bij nieuwe beluistering

Ladder C

20 - The New Stone Age 5
19 - Maid of Orleans 3
19 - The Beginning and the End 4
09 - Joan of Arc 2
07 - She's Leaving 0
01 - Navigation 1

scoresleutel: 5-4-3-2-1-0

deadline: 48 uren