Muziek / Muziekgames / Orchestral Manoeuvres in the Box (OMD 40)
1
geplaatst: 1 september 2018, 09:31 uur
Weer iets ingelopen, Ladder H
18 * Pandora's Box 4
11 * Was It Something I Said 2
11 * Sailing The Seven Seas
11 * Appollo XL 5
05 * Can I Believe You 1
04 * Burning 3
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
Deadline: 48 uren
18 * Pandora's Box 4
11 * Was It Something I Said 2
11 * Sailing The Seven Seas
11 * Appollo XL 5
05 * Can I Believe You 1
04 * Burning 3
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
Deadline: 48 uren
2
geplaatst: 1 september 2018, 09:47 uur
En ik ben weer bij : Ladder I
16 * Very Close To Far Away 2
13 * Walking On The Milky Way
11 * Christine 5
10 * Black Sea 3
09 * The New Dark Age 4
01 * Dream Of Me (Based On Love's Theme) 1
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
De singles uit deze periode vallen mij echt niet mee. Maar er blijkt inderdaad daarnaast nog genoeg moois te genieten.
16 * Very Close To Far Away 2
13 * Walking On The Milky Way
11 * Christine 5
10 * Black Sea 3
09 * The New Dark Age 4
01 * Dream Of Me (Based On Love's Theme) 1
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
De singles uit deze periode vallen mij echt niet mee. Maar er blijkt inderdaad daarnaast nog genoeg moois te genieten.
1
geplaatst: 1 september 2018, 13:37 uur
dix schreef:
11 * Appollo XL 5
11 * Appollo XL 5
Ben nu toch blij dat ik hem erbij gezet heb.
Was misschien net iets te veel op subjectieve basis geselecteerd.
Want ik ken weinig OMD fans die het zo'n geweldige track vinden als ik.
1
geplaatst: 1 september 2018, 20:05 uur
MEANWHILE...
In 1998 is het tijd voor een tweede compilatiealbum. OMD The Singles (1998) doet het opvallend goed in de hitlijsten wat de status van OMD als unieke singles groep alleen maar bevestigt. DJ Sash mag Enola Gay remixen en Moby neemt Souvenir onderhanden voor een bijhorende single The OMD Remixes (1998). Andy slaagt erin om Paul te overtuigen om dit project samen te promoten. Ze zijn ooit samen begonnen en horen dus ook samen te eindigen. Het OMD avontuur is nu officieel voorbij.
Andy McCluskey stort zich met Stuart Kershaw op een nieuw avontuur. Kershaw is drummer en werd in de jaren '90 de nieuwe rechterhand van McCluskey. Hij tekende samen voor een aantal songs op de drie voorbije solo-albums. De tandem McCluskey / Kershaw wil hits leveren voor anderen. Na een paar singles voor de meidengroep Atomic Kitten, scoren ze een gigantische nummer 1 hit met Whole Again. Het zal ironisch genoeg het eerste en enige nummer van McCluskey zijn dat in de UK de top bereikt.
Atomic Kitten - Right Now (2001)
Maar van zodra Atomic Kitten dankzij hun hits big business wordt, worden McCluskey en Kershaw geraffineerd aan de kant geschoven. Nu er geld te rapen valt, komt de groep in handen van platenbonzen en hun bevriende hitleveranciers. Een bittere pil voor veteraan McCluskey die hier de kaas van zijn brood laat eten. Ondertussen verschijnt in 2001 een Peel Session album van OMD en in 2001 ook Navigation (The OMD B-Sides), een verzameling niet op of moeilijk op CD verkrijgbare b-kantjes die door fans wordt gecompileerd.
In 2003 verschijnen de eerste drie albums (zie ladders A B en C) in een remaster met bonustracks. Paul Humphreys is ondertussen ook opnieuw muzikaal actief. Hij treedt samen met Claudia Brücken (van Propaganda) op als Onetwo. Samen brengen ze oude OMD en Propaganda hits waar beide muzikanten een hand in hadden. Maar er komt ook nieuw materiaal. Een EP (2004) en album (2007) zien het levenslicht. Maar ondertussen is er ook groot en verrassend nieuws aan het OMD front.
Onetwo - Item (2004)
Eind 2006 kondigen Andy en Paul aan om in 2007 opnieuw op te treden. Het classic album Architecture Morality (1981) zal integraal gebracht worden, aangevuld met de grote hits van vroeger. Martin en Malcolm doen ook weer mee. En die comeback tour smaakt algauw naar meer. OMD is te zien en te horen op retro programma's. OMD treedt op met symfonisch orkest en tijdens Night Of The Proms concerten. Een nieuw album lijkt alleen maar een logisch vervolg op zoveel herwonnen speelvreugde.
Onetwo - Instead (2007)
Eerst is er nog 2008 en 30 jaar na hun allereerste optreden tijd voor een nieuwe verzamelaar. Die wordt Messages (2008) gedoopt en verschilt nauwelijks van de voorganger. Al is het de moeite om de editie met bonus DVD op de kop te tikken: dan heb je meteen alle videoclips in huis. Ook de remaster van Architectury & Morality krijgt een deluxe uitgaven met bonus DVD van het concert uit 1981 dat eerder al op VHS verkrijgbaar was geweest. Een concert dat een band op haar artistieke hoogtepunt laat zien.
En als toemaatje verschijnt in 2008 ook nog eens een prachtig uitgevoerde remaster met bonustracks van Dazzle Ships. De fans van het eerste uur smullen naar hartenlust. Een nieuw album wordt aangekondigd. De deadline wordt een paar keer verschoven tot in 2010. Paul moet zijn afspraken met Claudia Brücken nog nakomen. Andy waarschuwt wel: het comeback album zal niet volledig uit nieuwe nummers bestaan. Het wordt het album dat het echte nieuwe album zal voorafgaan.
In 1998 is het tijd voor een tweede compilatiealbum. OMD The Singles (1998) doet het opvallend goed in de hitlijsten wat de status van OMD als unieke singles groep alleen maar bevestigt. DJ Sash mag Enola Gay remixen en Moby neemt Souvenir onderhanden voor een bijhorende single The OMD Remixes (1998). Andy slaagt erin om Paul te overtuigen om dit project samen te promoten. Ze zijn ooit samen begonnen en horen dus ook samen te eindigen. Het OMD avontuur is nu officieel voorbij.
Andy McCluskey stort zich met Stuart Kershaw op een nieuw avontuur. Kershaw is drummer en werd in de jaren '90 de nieuwe rechterhand van McCluskey. Hij tekende samen voor een aantal songs op de drie voorbije solo-albums. De tandem McCluskey / Kershaw wil hits leveren voor anderen. Na een paar singles voor de meidengroep Atomic Kitten, scoren ze een gigantische nummer 1 hit met Whole Again. Het zal ironisch genoeg het eerste en enige nummer van McCluskey zijn dat in de UK de top bereikt.
Atomic Kitten - Right Now (2001)
Maar van zodra Atomic Kitten dankzij hun hits big business wordt, worden McCluskey en Kershaw geraffineerd aan de kant geschoven. Nu er geld te rapen valt, komt de groep in handen van platenbonzen en hun bevriende hitleveranciers. Een bittere pil voor veteraan McCluskey die hier de kaas van zijn brood laat eten. Ondertussen verschijnt in 2001 een Peel Session album van OMD en in 2001 ook Navigation (The OMD B-Sides), een verzameling niet op of moeilijk op CD verkrijgbare b-kantjes die door fans wordt gecompileerd.
In 2003 verschijnen de eerste drie albums (zie ladders A B en C) in een remaster met bonustracks. Paul Humphreys is ondertussen ook opnieuw muzikaal actief. Hij treedt samen met Claudia Brücken (van Propaganda) op als Onetwo. Samen brengen ze oude OMD en Propaganda hits waar beide muzikanten een hand in hadden. Maar er komt ook nieuw materiaal. Een EP (2004) en album (2007) zien het levenslicht. Maar ondertussen is er ook groot en verrassend nieuws aan het OMD front.
Onetwo - Item (2004)
Eind 2006 kondigen Andy en Paul aan om in 2007 opnieuw op te treden. Het classic album Architecture Morality (1981) zal integraal gebracht worden, aangevuld met de grote hits van vroeger. Martin en Malcolm doen ook weer mee. En die comeback tour smaakt algauw naar meer. OMD is te zien en te horen op retro programma's. OMD treedt op met symfonisch orkest en tijdens Night Of The Proms concerten. Een nieuw album lijkt alleen maar een logisch vervolg op zoveel herwonnen speelvreugde.
Onetwo - Instead (2007)
Eerst is er nog 2008 en 30 jaar na hun allereerste optreden tijd voor een nieuwe verzamelaar. Die wordt Messages (2008) gedoopt en verschilt nauwelijks van de voorganger. Al is het de moeite om de editie met bonus DVD op de kop te tikken: dan heb je meteen alle videoclips in huis. Ook de remaster van Architectury & Morality krijgt een deluxe uitgaven met bonus DVD van het concert uit 1981 dat eerder al op VHS verkrijgbaar was geweest. Een concert dat een band op haar artistieke hoogtepunt laat zien.
En als toemaatje verschijnt in 2008 ook nog eens een prachtig uitgevoerde remaster met bonustracks van Dazzle Ships. De fans van het eerste uur smullen naar hartenlust. Een nieuw album wordt aangekondigd. De deadline wordt een paar keer verschoven tot in 2010. Paul moet zijn afspraken met Claudia Brücken nog nakomen. Andy waarschuwt wel: het comeback album zal niet volledig uit nieuwe nummers bestaan. Het wordt het album dat het echte nieuwe album zal voorafgaan.
1
geplaatst: 1 september 2018, 20:58 uur
J. HISTORY OF MODERN
https://www.mupload.nl/img/ay9oy9mtdfm.jpg
Twaalf jaar na het opdoeken van Orchestral Manoeuvres In The Dark verschijnt er een nieuwe album in originele line-up. Andy McCluskey, Paul Humphreys, Malcolm Holmes en Martin Cooper zijn weer samen OMD. Toch op de verschillende podia die ze sinds 2007 samen afschuimen. History Of Modern (2010) is echter in hoofdzaak een product van Andy McCluskey met voor de helft van de nummers de vertrouwde assistentie van Paul Humphreys. Beide vrienden van weleer schrijven weer samen songs, maar voelen dat de tijd nog niet rijp is voor een echt OMD album. History Of Modern zal vooral een brug slaan tussen de jaren '90 en 2010 en geeft Andy de kans om een paar verloren gewaande ideeën en afgewezen songs een nieuwe leven in te blazen. Ongeveer de helft van de nummers is echt helemaal nieuw.
Ik heb in mijn selectie van zes tracks gekozen voor vijf albumtracks waar beide vrienden samen aan gewerkt hebben. Het zijn naar mijn aanvoelen ook meteen de vijf beste nummers van het album. Er staan nog goeie dingen op, maar vaak in een stijl die minder de OMD stempel draagt. Eigenlijk is History Of Modern een behoorlijk inconsistent comeback album dat bij de release al meteen met een misser uitpakt. Andy wil namelijk dat If You Want de single wordt die het album trekt. Een lied dat naar zijn aanvoelen ten onrechte werd afgewezen toen hij nog hits voor anderen schreef. Het zal de geschiedenis ingaan als één van de slechtse OMD singles volgens heel wat fans. En ik ben het daar helemaal mee eens.
De titel History Of Modern is een paradox. Het statement dat OMD met hun elfde album wil maken is dat de synthesizermuziek eind jaren '70 de muziek van de toekomst leek tot in de jaren '90 de gitaren hun comeback maakten. In 2010 staan de sterren weer gunstig voor elektronische muziek. OMD duikt als referentie op in interviews van tal van zogenaamde Nu Wave bands. Wat gisteren hip was en vandaag uit de mode kan dus morgen weer cool bevonden worden. De geschiedenis van de popmuziek is niet lineair. Genres en invloeden keren in verschillende gedaantes terug doorheen de tijd.
New Babies: New Toys ♫ is een binnenkomer van formaat. Een soort The New Stone Age revisited. Voor het eerst sinds Crush (1985) laat Andy zijn oude basgitaar weer knorren. De riff doet erg denken aan die van Joy Divisions Isolation. Maar de song gaat gelukkig helemaal de OMD richting uit. Op de tonen van een striemende synthesizer melodie rekent Andy af met de kater die hij overhield aan het songwriters avontuur met onder meer Atomic Kitten. De tekst is al even duidelijk als de titel.
Nu dat punt gezet is kan OMD terugkeren en waarom niet met twee versies van History Of Modern zoals er ooit twee versies van Joan Of Arc waren. Zowel Andy als Paul schrijven een song die zowel muzikaal als inhoudelijk moet beantwoorden aan het uitgangspunt van het album. Het is interessant om beide werkstukjes naast elkaar te zetten. Pauls History Of Modern II ♫ wordt als eerste losgelaten op diverse radiostations zonder dat het op single zal verschijnen. Andy's History Of Modern I ♫ zal een heel ander leven gaan leiden. Tijdens live optredens wordt duidelijk dat de fans wild zijn van dit hitgevoelige nummer. Het zal dan ook de derde single van het album worden, terwijl het eigenlijk de eerste single had moeten zijn.
Eerst is er nog de tweede single. Het legendarische Sister Mary Says ♫. Een song die OMD al in 1981 klaar had, maar te dicht bij Enola Gay aan schurkte en sessie na sessie werd doorgeschoven, maar nooit officieel het daglicht zag. Voor de comeback van de band was er even sprake van een compilatie met unreleased tracks en Sister Mary Says werd door zij die het nummer kenden als topper aangestipt. De versie die in 2010 op History Of Modern belandt klinkt echter als een pastiche van een jaren '90 OMD song. Ik vond het een teleurstelling om te horen. Maar live kreeg het nummer erg veel bijval.
En dan is er nog New Holy Ground ♫. Een meer ingetogen track die volop de sfeer van Architecture & Morality ademt. In het nummer wordt bezongen hoe het voor Andy en Paul was om na al die jaren opnieuw het podium te betreden in de originele line-up. Het idee van de rondstappende schoenen wordt door Andy en Paul enthousiast als een vondst belicht in de Making Of DVD bij het album. Maar elke Kraftwerk fan weet dat de Duitsers dat trucje al dertig jaar eerder deden op The Hall Of Mirrors.
De geest van Kraftwerk waart ook opvallend en hoorbaar rond op History Of Modern. De geestelijke vaders van OMD krijgen zelfs een eerbetoon in het nummer RFWK (een afkorting van de voornamen van de Kraftwerk leden). Maar ik wil eindigen met een b-kantje of een bonustrack. Al was het maar omdat er daar weer meer ruimte is voor experiment en omdat die b-kanten de hernieuwde samenwerking tussen Andy en Paul nog beter belichten. Ik koos daarom voor het stemmenspel van The Grand Deception ♫.
ps. History Of Modern heeft voor mij de lelijkste OMD hoes. Een kleine opsteker voor Liberator (1993).
https://www.mupload.nl/img/ay9oy9mtdfm.jpg
Twaalf jaar na het opdoeken van Orchestral Manoeuvres In The Dark verschijnt er een nieuwe album in originele line-up. Andy McCluskey, Paul Humphreys, Malcolm Holmes en Martin Cooper zijn weer samen OMD. Toch op de verschillende podia die ze sinds 2007 samen afschuimen. History Of Modern (2010) is echter in hoofdzaak een product van Andy McCluskey met voor de helft van de nummers de vertrouwde assistentie van Paul Humphreys. Beide vrienden van weleer schrijven weer samen songs, maar voelen dat de tijd nog niet rijp is voor een echt OMD album. History Of Modern zal vooral een brug slaan tussen de jaren '90 en 2010 en geeft Andy de kans om een paar verloren gewaande ideeën en afgewezen songs een nieuwe leven in te blazen. Ongeveer de helft van de nummers is echt helemaal nieuw.
Ik heb in mijn selectie van zes tracks gekozen voor vijf albumtracks waar beide vrienden samen aan gewerkt hebben. Het zijn naar mijn aanvoelen ook meteen de vijf beste nummers van het album. Er staan nog goeie dingen op, maar vaak in een stijl die minder de OMD stempel draagt. Eigenlijk is History Of Modern een behoorlijk inconsistent comeback album dat bij de release al meteen met een misser uitpakt. Andy wil namelijk dat If You Want de single wordt die het album trekt. Een lied dat naar zijn aanvoelen ten onrechte werd afgewezen toen hij nog hits voor anderen schreef. Het zal de geschiedenis ingaan als één van de slechtse OMD singles volgens heel wat fans. En ik ben het daar helemaal mee eens.
De titel History Of Modern is een paradox. Het statement dat OMD met hun elfde album wil maken is dat de synthesizermuziek eind jaren '70 de muziek van de toekomst leek tot in de jaren '90 de gitaren hun comeback maakten. In 2010 staan de sterren weer gunstig voor elektronische muziek. OMD duikt als referentie op in interviews van tal van zogenaamde Nu Wave bands. Wat gisteren hip was en vandaag uit de mode kan dus morgen weer cool bevonden worden. De geschiedenis van de popmuziek is niet lineair. Genres en invloeden keren in verschillende gedaantes terug doorheen de tijd.
New Babies: New Toys ♫ is een binnenkomer van formaat. Een soort The New Stone Age revisited. Voor het eerst sinds Crush (1985) laat Andy zijn oude basgitaar weer knorren. De riff doet erg denken aan die van Joy Divisions Isolation. Maar de song gaat gelukkig helemaal de OMD richting uit. Op de tonen van een striemende synthesizer melodie rekent Andy af met de kater die hij overhield aan het songwriters avontuur met onder meer Atomic Kitten. De tekst is al even duidelijk als de titel.
Nu dat punt gezet is kan OMD terugkeren en waarom niet met twee versies van History Of Modern zoals er ooit twee versies van Joan Of Arc waren. Zowel Andy als Paul schrijven een song die zowel muzikaal als inhoudelijk moet beantwoorden aan het uitgangspunt van het album. Het is interessant om beide werkstukjes naast elkaar te zetten. Pauls History Of Modern II ♫ wordt als eerste losgelaten op diverse radiostations zonder dat het op single zal verschijnen. Andy's History Of Modern I ♫ zal een heel ander leven gaan leiden. Tijdens live optredens wordt duidelijk dat de fans wild zijn van dit hitgevoelige nummer. Het zal dan ook de derde single van het album worden, terwijl het eigenlijk de eerste single had moeten zijn.
Eerst is er nog de tweede single. Het legendarische Sister Mary Says ♫. Een song die OMD al in 1981 klaar had, maar te dicht bij Enola Gay aan schurkte en sessie na sessie werd doorgeschoven, maar nooit officieel het daglicht zag. Voor de comeback van de band was er even sprake van een compilatie met unreleased tracks en Sister Mary Says werd door zij die het nummer kenden als topper aangestipt. De versie die in 2010 op History Of Modern belandt klinkt echter als een pastiche van een jaren '90 OMD song. Ik vond het een teleurstelling om te horen. Maar live kreeg het nummer erg veel bijval.
En dan is er nog New Holy Ground ♫. Een meer ingetogen track die volop de sfeer van Architecture & Morality ademt. In het nummer wordt bezongen hoe het voor Andy en Paul was om na al die jaren opnieuw het podium te betreden in de originele line-up. Het idee van de rondstappende schoenen wordt door Andy en Paul enthousiast als een vondst belicht in de Making Of DVD bij het album. Maar elke Kraftwerk fan weet dat de Duitsers dat trucje al dertig jaar eerder deden op The Hall Of Mirrors.
De geest van Kraftwerk waart ook opvallend en hoorbaar rond op History Of Modern. De geestelijke vaders van OMD krijgen zelfs een eerbetoon in het nummer RFWK (een afkorting van de voornamen van de Kraftwerk leden). Maar ik wil eindigen met een b-kantje of een bonustrack. Al was het maar omdat er daar weer meer ruimte is voor experiment en omdat die b-kanten de hernieuwde samenwerking tussen Andy en Paul nog beter belichten. Ik koos daarom voor het stemmenspel van The Grand Deception ♫.
ps. History Of Modern heeft voor mij de lelijkste OMD hoes. Een kleine opsteker voor Liberator (1993).
1
geplaatst: 1 september 2018, 21:04 uur
Ladder J
00 - New Babies: New Toys
00 - History Of Modern I
00 - History Of Modern II
00 - New Holy Ground
00 - Sister Mary Says
00 - The Grand Deception
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
00 - New Babies: New Toys
00 - History Of Modern I
00 - History Of Modern II
00 - New Holy Ground
00 - Sister Mary Says
00 - The Grand Deception
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
1
geplaatst: 1 september 2018, 21:20 uur
Ladder J
01 - New Babies: New Toys
03 - History Of Modern I
04 - History Of Modern II
05 - New Holy Ground
02 - Sister Mary Says
00 - The Grand Deception
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
01 - New Babies: New Toys
03 - History Of Modern I
04 - History Of Modern II
05 - New Holy Ground
02 - Sister Mary Says
00 - The Grand Deception
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
1
geplaatst: 1 september 2018, 21:21 uur
Ladder J
05 - New Babies: New Toys 4
08 - History Of Modern I 5
06 - History Of Modern II 2
08 - New Holy Ground 3
02 - Sister Mary Says
01 - The Grand Deception 1
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
05 - New Babies: New Toys 4
08 - History Of Modern I 5
06 - History Of Modern II 2
08 - New Holy Ground 3
02 - Sister Mary Says
01 - The Grand Deception 1
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
2
geplaatst: 3 september 2018, 11:21 uur
Ladder J
08 - New Babies: New Toys 3
13 - History Of Modern 1 5
08 - History Of Modern II 2
12 - New Holy Ground 4
03 - Sister Mary Says 1
01 - The Grand Deception
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
Frisse nummers en enigzins in de oudere OMD traditie gemaakt lijkt het.
08 - New Babies: New Toys 3
13 - History Of Modern 1 5
08 - History Of Modern II 2
12 - New Holy Ground 4
03 - Sister Mary Says 1
01 - The Grand Deception
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
Frisse nummers en enigzins in de oudere OMD traditie gemaakt lijkt het.
1
geplaatst: 3 september 2018, 14:15 uur
dazzler schreef:
ps. History Of Modern heeft voor mij de lelijkste OMD hoes.
ps. History Of Modern heeft voor mij de lelijkste OMD hoes.
Nee, dan kies ik toch voor The Pacific Age. Die zou het goed doen als de hoes voor een nieuwe Crowded House verzamelaar.
0
geplaatst: 3 september 2018, 21:46 uur
K. ENGLISH ELECTRIC
https://www.mupload.nl/img/zoz111o.jpg
Op History Of Modern (2010) waren de "pop stars" na al die jaren back. Kunnen nu ook de "synthpop pioneers" weerkeren op English Electric (2013)? Want daar was het toch allemaal om te doen. Dat Andy en Paul nog eens samen een volledig nieuwe plaat zouden. Is OMD nog in staat om een muzikaal tijdsdocument te maken? Een plaat waarop pop en experiment hand in hand gaan. Een gevarieerd album met een visie dat de unieke stempel draagt van één van de belangrijkste synthipop pioniers uit de geschiedenis.
Het antwoord van OMD op die vraag komt al na een paar luttele seconden in de korte proloog. En het antwoord luidt: "The future that you were anticipating has been cancelled. Please remain seated and wait for further instructions." Al van bij de korte introductie Please Remain Seated ♫ (inclusief sprekende klokken en Japanse stemmetjes) weet de OMD fan dat dit een plaat wordt die dertig jaar na Dazzle Ships (1983) opnieuw een gooi wil doen naar een artistiek hoogtepunt in het oeuvre van Orchestral Manoeuvres in the Dark.
Metroland ♫ word de eerste single van English Electric en dit keer is het een goeie keuze. De albumversie dreutelt zeven minuten lang door het landschap van de 21ste eeuw. En dat ziet er heel anders uit dan het landschap dat in 1977 door de ramen van Kraftwerks Trans-Europe Express was te zien. De tijden zijn meer veranderd dan OMD zich had kunnen dromen toen ze aan haar muzikale reis begon. En met hen de vele kunst- en stijlmagazines uit die tijd die Andy als inspiratiebron zal gebruiken voor de teksten voor English Electric. Ik vind de Kraftwerk connectie in Metroland iets te nadrukkelijk. Maar als één band zichzelf als kinderen van Kraftwerk mag beschouwen, dan is het natuurlijk OMD wel. Dus het is hen vergeven.
We gaan nog even door op de boodschap van English Electric (2013) in The Future Will Be Silent ♫. The future is the shadow of today. Een interessante filosofie. De sessies voor het twaalfde OMD album behoren tot de meest vruchtbare uit hun carrière. De verdeling tussen experimentele nummers en popsongs is ongeveer in evenwicht. Andy en Paul plaatsen er uit die eerste categorie een stuk of vijf op op de langspeler. De rest bewaren ze als bonusmateriaal voor singles en een volgende plaat.
De volgende drie nummers zijn stuk voor stuk intrigerend te noemen. Op English Electric vind je namelijk de Maid Of Orleans, Souvenir en Enola Gay van de 21ste eeuw terug. Ik zet ze zomaar even naast elkaar op een rij. De vergelijking met de drie klassiekers is niet zozeer een muzikale vergelijking, maar een inhoudelijke of conceptuele oefening in het ontdekken van lijnen in het oeuvre van OMD.
Als Maid Of Orleans een ode van Andy McCluskey was aan een mysterieuze, historische vrouwenfiguur die mannen tot op heden weet te fascineren, dan is het serene Helen Of Troy ♫ dat even goed.
Als Souvenir een romantische popsong van Paul Humphreys was met een klare maar tegelijk ontroerende melodie, dan is Stay With Me ♫ dat even goed. Het is voor het eerst sinds (Forever) Live And Die (1986) dat Paul weer eens de lead vocalen voor zijn rekening neemt. Dit is een nummer waar de oogjes telkens weer nat van worden. Ik vind Stay With Me zo ontroerend sterk in zijn eenvoud. Het zet me onmiddellijk met mijn hele wezen terug in de jaren '80 toen ik uitkeek naar de nieuwste OMD plaat.
En als Enola Gay het nummer was waarin de impact van een relatiebreuk werd vergeleken met de fatale bomaanslagen op het Japanse Nagasaki en Hiroshima, dan is het bombardement op het Duitse Dresden ♫ dat even goed. Plus Andy laat zijn oude basgitaar nog eens knorren.
English Electric (2013) staat van de eerste tot de laatste seconde (*) in het teken van het hervonden evenwicht tussen Andy (ideeënman met een catchy melodie) en Paul (subtiel arrangeur en meester in de akkoorden). Een OMD fan hoort dat evenwicht. Dat was er nog onvoldoende op de voorganger. Voor mij staat Englisch Electric op één lijn met de drie (of vier) classic albums van OMD.
En dan heb ik het nog niet eens over Final Song of het bijhorende bonusmateriaal gehad.
(*) Het nummer Kissing The Machine schreef Andy in de jaren '90 voor en met Karl Bartos van Kraftwerk. Maar Paul mocht het nummer helemaal opnieuw arrangeren. Dus dat telt.
https://www.mupload.nl/img/zoz111o.jpg
Op History Of Modern (2010) waren de "pop stars" na al die jaren back. Kunnen nu ook de "synthpop pioneers" weerkeren op English Electric (2013)? Want daar was het toch allemaal om te doen. Dat Andy en Paul nog eens samen een volledig nieuwe plaat zouden. Is OMD nog in staat om een muzikaal tijdsdocument te maken? Een plaat waarop pop en experiment hand in hand gaan. Een gevarieerd album met een visie dat de unieke stempel draagt van één van de belangrijkste synthipop pioniers uit de geschiedenis.
Het antwoord van OMD op die vraag komt al na een paar luttele seconden in de korte proloog. En het antwoord luidt: "The future that you were anticipating has been cancelled. Please remain seated and wait for further instructions." Al van bij de korte introductie Please Remain Seated ♫ (inclusief sprekende klokken en Japanse stemmetjes) weet de OMD fan dat dit een plaat wordt die dertig jaar na Dazzle Ships (1983) opnieuw een gooi wil doen naar een artistiek hoogtepunt in het oeuvre van Orchestral Manoeuvres in the Dark.
Metroland ♫ word de eerste single van English Electric en dit keer is het een goeie keuze. De albumversie dreutelt zeven minuten lang door het landschap van de 21ste eeuw. En dat ziet er heel anders uit dan het landschap dat in 1977 door de ramen van Kraftwerks Trans-Europe Express was te zien. De tijden zijn meer veranderd dan OMD zich had kunnen dromen toen ze aan haar muzikale reis begon. En met hen de vele kunst- en stijlmagazines uit die tijd die Andy als inspiratiebron zal gebruiken voor de teksten voor English Electric. Ik vind de Kraftwerk connectie in Metroland iets te nadrukkelijk. Maar als één band zichzelf als kinderen van Kraftwerk mag beschouwen, dan is het natuurlijk OMD wel. Dus het is hen vergeven.
We gaan nog even door op de boodschap van English Electric (2013) in The Future Will Be Silent ♫. The future is the shadow of today. Een interessante filosofie. De sessies voor het twaalfde OMD album behoren tot de meest vruchtbare uit hun carrière. De verdeling tussen experimentele nummers en popsongs is ongeveer in evenwicht. Andy en Paul plaatsen er uit die eerste categorie een stuk of vijf op op de langspeler. De rest bewaren ze als bonusmateriaal voor singles en een volgende plaat.
De volgende drie nummers zijn stuk voor stuk intrigerend te noemen. Op English Electric vind je namelijk de Maid Of Orleans, Souvenir en Enola Gay van de 21ste eeuw terug. Ik zet ze zomaar even naast elkaar op een rij. De vergelijking met de drie klassiekers is niet zozeer een muzikale vergelijking, maar een inhoudelijke of conceptuele oefening in het ontdekken van lijnen in het oeuvre van OMD.
Als Maid Of Orleans een ode van Andy McCluskey was aan een mysterieuze, historische vrouwenfiguur die mannen tot op heden weet te fascineren, dan is het serene Helen Of Troy ♫ dat even goed.
Als Souvenir een romantische popsong van Paul Humphreys was met een klare maar tegelijk ontroerende melodie, dan is Stay With Me ♫ dat even goed. Het is voor het eerst sinds (Forever) Live And Die (1986) dat Paul weer eens de lead vocalen voor zijn rekening neemt. Dit is een nummer waar de oogjes telkens weer nat van worden. Ik vind Stay With Me zo ontroerend sterk in zijn eenvoud. Het zet me onmiddellijk met mijn hele wezen terug in de jaren '80 toen ik uitkeek naar de nieuwste OMD plaat.
En als Enola Gay het nummer was waarin de impact van een relatiebreuk werd vergeleken met de fatale bomaanslagen op het Japanse Nagasaki en Hiroshima, dan is het bombardement op het Duitse Dresden ♫ dat even goed. Plus Andy laat zijn oude basgitaar nog eens knorren.
English Electric (2013) staat van de eerste tot de laatste seconde (*) in het teken van het hervonden evenwicht tussen Andy (ideeënman met een catchy melodie) en Paul (subtiel arrangeur en meester in de akkoorden). Een OMD fan hoort dat evenwicht. Dat was er nog onvoldoende op de voorganger. Voor mij staat Englisch Electric op één lijn met de drie (of vier) classic albums van OMD.
En dan heb ik het nog niet eens over Final Song of het bijhorende bonusmateriaal gehad.
(*) Het nummer Kissing The Machine schreef Andy in de jaren '90 voor en met Karl Bartos van Kraftwerk. Maar Paul mocht het nummer helemaal opnieuw arrangeren. Dus dat telt.
0
geplaatst: 3 september 2018, 21:51 uur
Ladder K
00 - Please Remain Seated
01 - Metroland
03 - The Future Will Be Silent
02 - Helen Of Troy
05 - Stay With Me
04 - Dresden
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
00 - Please Remain Seated
01 - Metroland
03 - The Future Will Be Silent
02 - Helen Of Troy
05 - Stay With Me
04 - Dresden
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
1
geplaatst: 3 september 2018, 21:59 uur
Ladder J
Sowieso een bovenmodale worp, en die hoes is wat mij betreft goed gepositioneerde retro
16 - History Of Modern 1 3
13 - History Of Modern II 5
12 - New Babies: New Toys 4
12 - New Holy Ground
04 - Sister Mary Says 1
03 - The Grand Deception 2
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
Sowieso een bovenmodale worp, en die hoes is wat mij betreft goed gepositioneerde retro
16 - History Of Modern 1 3
13 - History Of Modern II 5
12 - New Babies: New Toys 4
12 - New Holy Ground
04 - Sister Mary Says 1
03 - The Grand Deception 2
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
0
geplaatst: 3 september 2018, 22:08 uur
Ladder J
00 - Please Remain Seated
02 - Metroland 1
05 - The Future Will Be Silent 2
06 - Helen Of Troy 4
08 - Stay With Me 3
09 - Dresden 5
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
Een mooie selectie van een prachtig album
00 - Please Remain Seated
02 - Metroland 1
05 - The Future Will Be Silent 2
06 - Helen Of Troy 4
08 - Stay With Me 3
09 - Dresden 5
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
Een mooie selectie van een prachtig album
0
geplaatst: 4 september 2018, 16:42 uur
Even nog de juiste letter op de juiste ladder kleven.
Ladder K
00 - Please Remain Seated
02 - Metroland
05 - The Future Will Be Silent
06 - Helen Of Troy
08 - Stay With Me
09 - Dresden
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
Ladder K
00 - Please Remain Seated
02 - Metroland
05 - The Future Will Be Silent
06 - Helen Of Troy
08 - Stay With Me
09 - Dresden
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
1
geplaatst: 5 september 2018, 10:23 uur
Ladder K
00 - Please Remain Seated
04 - Metroland 2
06 - The Future Will Be Silent 1
10 - Helen Of Troy 4
11 - Stay With Me 3
14 - Dresden 5
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
Helemaal niet verkeerd. Fraaie electro die een tijdloze vibe lijkt te hebben, al zijn er genoeg verwijzingen naar het verleden.
00 - Please Remain Seated
04 - Metroland 2
06 - The Future Will Be Silent 1
10 - Helen Of Troy 4
11 - Stay With Me 3
14 - Dresden 5
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
Helemaal niet verkeerd. Fraaie electro die een tijdloze vibe lijkt te hebben, al zijn er genoeg verwijzingen naar het verleden.
0
geplaatst: 5 september 2018, 13:33 uur
Vers van de pers.
30 jaar na In The Dark - The Best Of OMD (1988)
20 jaar na The OMD Singles (1998)
10 jaar na Messages - OMD Greatest Hits (2008)
verschijnt in december 2018 Best Of OMD
Dit keer een 2CD met de beste opnames uit de twee concerten
die OMD later dit jaar zal geven met The Royal Liverpool Philharmonic Orchestra.
Ik zit er niet op te wachten, maar ik vind het wel een origineel idee om de 40ste verjaardag te vieren.
Er verschijnt ook een boek dat is samengesteld uit getuigenissen van fans.
En een 4CD box, maar dan enkel in mijn eigen virtuele wereld waarvan dit spel een afspiegeling is.
30 jaar na In The Dark - The Best Of OMD (1988)
20 jaar na The OMD Singles (1998)
10 jaar na Messages - OMD Greatest Hits (2008)
verschijnt in december 2018 Best Of OMD
Dit keer een 2CD met de beste opnames uit de twee concerten
die OMD later dit jaar zal geven met The Royal Liverpool Philharmonic Orchestra.
Ik zit er niet op te wachten, maar ik vind het wel een origineel idee om de 40ste verjaardag te vieren.
Er verschijnt ook een boek dat is samengesteld uit getuigenissen van fans.
En een 4CD box, maar dan enkel in mijn eigen virtuele wereld waarvan dit spel een afspiegeling is.
1
geplaatst: 5 september 2018, 20:06 uur
Ladder K
Weer een stuk sterker dan ladder J.
Ik voel aandrang tot een dodaxje.
17 - Dresden 3
13 - Stay With Me 2
11 - The Future Will Be Silent 5
10 - Helen Of Troy 0 (eigenlijk te weinig)
08 - Metroland 4
01 - Please Remain Seated 1
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
Weer een stuk sterker dan ladder J.
Ik voel aandrang tot een dodaxje.
17 - Dresden 3
13 - Stay With Me 2
11 - The Future Will Be Silent 5
10 - Helen Of Troy 0 (eigenlijk te weinig)
08 - Metroland 4
01 - Please Remain Seated 1
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
0
geplaatst: 5 september 2018, 20:12 uur
L. THE PUNISHMENT OF LUXURY
https://www.mupload.nl/img/4f02mhyj8.jpg
Problemen aan het thuisfront. Drummer Malcolm Holmes valt definitief uit.
Hij is hartpatiënt en de comeback tour uit 2007 en de comeback met History Of Modern (2010)
verteerde hij redelijk goed, maar tijdens de English Electric optredens springt het alarm weer op rood.
Mal wordt vervangen door Stuart Kershaw (Andy's sidekick uit de jaren '90) en Kershaws naam
prijkt voor de eerste keer officieel in de line-up van het CD-boekje van het nieuwste album.
Welke koers vaar je na het album dat een artistiek statement wou zijn?
Met Final Song van English Electric had Andy gesuggereerd dat het wel eens definitief voorbij kon zijn.
Fans waren het niet eens of dit nummer letterlijk moest genomen worden. Andy suste de gemoederen.
We schieten nog steeds goed op met elkaar, dus we maken wellicht nog een plaat, maar niet meteen.
The Punishment Of Luxury (2017) verscheen uiteindelijk vier jaar na zijn voorganger.
Met restmateriaal uit de English Electric sessies
werd de titeltrack en tevens tweede single in elkaar geknutseld.
De videoclip maakt de boodschap van The Punishment Of Luxury ♫ duidelijk.
In hoeverre leiden we vandaag een kunstmatig leven?
Wat is er met de menselijke waarden en zeden gebeurd?
Het bonusmateriaal van English Electric (2013) verdient nog even extra aandacht.
De nummers die in 2013 naast het album het levenslicht zagen dragen hetzelfde kwaliteitslabel.
Toen ik een b-kant wilde kiezen uit het aanbod, werd ik voor het eerst echt getroffen door Kill Me ♫.
Meer een song dan een experimentele track zoals we van een OMD bonustrack mogen verwachten.
Een song die me behoorlijk weet te ontroeren in zijn jammerende pracht (met dank aan Paul).
Terug naar het voorlopig laatste OMD album.
Daarop trekken Andy en Paul meer dan ooit voluit de elektro kaart.
Het is een erg amusante plaat. Er wordt vrolijk gestoeid met geluiden en vocalen.
De stemmen zijn meestal bewerkt om het artisanale karakter van de plaat te beklemtonen.
Minder zwaarmoedige nummers dus en maar een stuk of vier volbloed popsongs,
waaronder de titeltrack en het jammerlijk niet op single verschenen One More Time ♫.
Misschien wel het lied waarin Andy de echtscheiding met zijn van kanker genezen ex bezingt.
Als eerste single kregen we het door fans bejubelde Isotype ♫ geserveerd.
Een nummer met eerder geringe hitpotentie dat in albumformaat beter uit de verf komt.
OMD combineert in één track hun zin voor experiment met een neus voor een sterke melodielijn.
En wat ik minstens zo lovenswaardig vind is dat de Kraftwerk invloeden een echte OMD vertaling krijgen.
Omdat ik maar plaats had voor vier albumtracks, was het erg moeilijk kiezen.
Heel wat nummers hebben toch hun elektro albumcontext nodig om overeind te blijven.
Eigenlijk laat The Punishment Of Luxury zich nog het best omschrijven als een kunstengalerij
met twaalf elektro nummers die elk een facet van de menselijke cultuur en technologie belichten.
Ik heb behoorlijk getwijfeld tussen het kolderieke Robot Man en het erg ludieke Art Eats Art ♫.
Die eerste song staat voor het elektro karakter van de plaat, de tweede voor de kunstzinnigheid.
Twee dimensies die ook erg mooi in de hoes (de beste sinds hun comeback) verwerkt zitten.
We krijgen de contouren van Andy (links) en Paul (rechts) te zien: links de ziel, de inhoud van OMD
(met een kleurrijk menselijk gelaat) en dan rechts het geraamte, de vorm (met zwart-wit framewerk).
We zijn weer bij de dualiteit van Architecture (de machinale vorm) & Morality (de menselijke inhoud).
Wie graag nog dieper graaft kan Robot Man ook zien als zelfspot en een plaagstoot richting Kraftwerk.
Ik koos uiteindelijk toch voor Art Eats Art omdat McCLuskey sinds de comeback steeds nadrukkelijker
zijn opleiding aan de kunstacademie en interesse in moderne kunst als inspiratiebron durft gebruiken.
Eindigen doen we met een laatste bonustrack. Lampe Licht is erg de moeite waard,
al was het maar omdat OMD voor de allereerste keer met een Duitstalig nummer uitpakt.
Toch vond ik het dadaïstische HaHaHa ♫ toepasselijker in de albumcontext.
mindless repetition and constant plagiarism
https://www.mupload.nl/img/4f02mhyj8.jpg
Problemen aan het thuisfront. Drummer Malcolm Holmes valt definitief uit.
Hij is hartpatiënt en de comeback tour uit 2007 en de comeback met History Of Modern (2010)
verteerde hij redelijk goed, maar tijdens de English Electric optredens springt het alarm weer op rood.
Mal wordt vervangen door Stuart Kershaw (Andy's sidekick uit de jaren '90) en Kershaws naam
prijkt voor de eerste keer officieel in de line-up van het CD-boekje van het nieuwste album.
Welke koers vaar je na het album dat een artistiek statement wou zijn?
Met Final Song van English Electric had Andy gesuggereerd dat het wel eens definitief voorbij kon zijn.
Fans waren het niet eens of dit nummer letterlijk moest genomen worden. Andy suste de gemoederen.
We schieten nog steeds goed op met elkaar, dus we maken wellicht nog een plaat, maar niet meteen.
The Punishment Of Luxury (2017) verscheen uiteindelijk vier jaar na zijn voorganger.
Met restmateriaal uit de English Electric sessies
werd de titeltrack en tevens tweede single in elkaar geknutseld.
De videoclip maakt de boodschap van The Punishment Of Luxury ♫ duidelijk.
In hoeverre leiden we vandaag een kunstmatig leven?
Wat is er met de menselijke waarden en zeden gebeurd?
Het bonusmateriaal van English Electric (2013) verdient nog even extra aandacht.
De nummers die in 2013 naast het album het levenslicht zagen dragen hetzelfde kwaliteitslabel.
Toen ik een b-kant wilde kiezen uit het aanbod, werd ik voor het eerst echt getroffen door Kill Me ♫.
Meer een song dan een experimentele track zoals we van een OMD bonustrack mogen verwachten.
Een song die me behoorlijk weet te ontroeren in zijn jammerende pracht (met dank aan Paul).
Terug naar het voorlopig laatste OMD album.
Daarop trekken Andy en Paul meer dan ooit voluit de elektro kaart.
Het is een erg amusante plaat. Er wordt vrolijk gestoeid met geluiden en vocalen.
De stemmen zijn meestal bewerkt om het artisanale karakter van de plaat te beklemtonen.
Minder zwaarmoedige nummers dus en maar een stuk of vier volbloed popsongs,
waaronder de titeltrack en het jammerlijk niet op single verschenen One More Time ♫.
Misschien wel het lied waarin Andy de echtscheiding met zijn van kanker genezen ex bezingt.
Als eerste single kregen we het door fans bejubelde Isotype ♫ geserveerd.
Een nummer met eerder geringe hitpotentie dat in albumformaat beter uit de verf komt.
OMD combineert in één track hun zin voor experiment met een neus voor een sterke melodielijn.
En wat ik minstens zo lovenswaardig vind is dat de Kraftwerk invloeden een echte OMD vertaling krijgen.
Omdat ik maar plaats had voor vier albumtracks, was het erg moeilijk kiezen.
Heel wat nummers hebben toch hun elektro albumcontext nodig om overeind te blijven.
Eigenlijk laat The Punishment Of Luxury zich nog het best omschrijven als een kunstengalerij
met twaalf elektro nummers die elk een facet van de menselijke cultuur en technologie belichten.
Ik heb behoorlijk getwijfeld tussen het kolderieke Robot Man en het erg ludieke Art Eats Art ♫.
Die eerste song staat voor het elektro karakter van de plaat, de tweede voor de kunstzinnigheid.
Twee dimensies die ook erg mooi in de hoes (de beste sinds hun comeback) verwerkt zitten.
We krijgen de contouren van Andy (links) en Paul (rechts) te zien: links de ziel, de inhoud van OMD
(met een kleurrijk menselijk gelaat) en dan rechts het geraamte, de vorm (met zwart-wit framewerk).
We zijn weer bij de dualiteit van Architecture (de machinale vorm) & Morality (de menselijke inhoud).
Wie graag nog dieper graaft kan Robot Man ook zien als zelfspot en een plaagstoot richting Kraftwerk.
Ik koos uiteindelijk toch voor Art Eats Art omdat McCLuskey sinds de comeback steeds nadrukkelijker
zijn opleiding aan de kunstacademie en interesse in moderne kunst als inspiratiebron durft gebruiken.
Eindigen doen we met een laatste bonustrack. Lampe Licht is erg de moeite waard,
al was het maar omdat OMD voor de allereerste keer met een Duitstalig nummer uitpakt.
Toch vond ik het dadaïstische HaHaHa ♫ toepasselijker in de albumcontext.
mindless repetition and constant plagiarism
0
geplaatst: 5 september 2018, 20:20 uur
Ladder L
05 - Kill Me
03 - The Punishment Of Luxury
04 - Isotype
00 - Art Eats Art
02 - One More Time
01 - Hahaha
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
05 - Kill Me
03 - The Punishment Of Luxury
04 - Isotype
00 - Art Eats Art
02 - One More Time
01 - Hahaha
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
1
geplaatst: 5 september 2018, 21:48 uur
Ladder L
07 - Kill Me 2
08 - The Punishment Of Luxury 5
08 - Isotype 4
00 - Art Eats Art
03 - One More Time 1
03 - Hahaha 3
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
07 - Kill Me 2
08 - The Punishment Of Luxury 5
08 - Isotype 4
00 - Art Eats Art
03 - One More Time 1
03 - Hahaha 3
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
0
geplaatst: 7 september 2018, 13:12 uur
ORCHESTRAL MANOEUVRES IN THE BOX (OMD 40)
CD 1. SYNTHPOP PIONEERS
CD 2. POP STARS
CD 3. BREAKING UP
CD 4. COMING BACK
https://www.mupload.nl/img/60xn9z8rv.jpg
01. New Babies: New Toys
02. History Of Modern I
03. History Of Modern II
04. New Holy Ground
05. Sister Mary Says
06. The Grand Deception
07. Please Remain Seated
08. Metroland
09. The Future Will Be Silent
10. Helen Of Troy
11. Stay With Me
12. Dresden
13. Kill Me
14. The Punishment Of Luxury
15. Isotype
16. Art Eats Art
17. One More Time
18. Hahaha
2018 dazzler masters
CD 1. SYNTHPOP PIONEERS
CD 2. POP STARS
CD 3. BREAKING UP
CD 4. COMING BACK
https://www.mupload.nl/img/60xn9z8rv.jpg
01. New Babies: New Toys
02. History Of Modern I
03. History Of Modern II
04. New Holy Ground
05. Sister Mary Says
06. The Grand Deception
07. Please Remain Seated
08. Metroland
09. The Future Will Be Silent
10. Helen Of Troy
11. Stay With Me
12. Dresden
13. Kill Me
14. The Punishment Of Luxury
15. Isotype
16. Art Eats Art
17. One More Time
18. Hahaha
2018 dazzler masters
2
geplaatst: 7 september 2018, 19:34 uur
Ladder L
09 - Kill Me 2
13- The Punishment Of Luxury 5
12 - Isotape 4
00 - Art Eats Art
04 - One More Time 1
06 - Hahaha 3
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
Ik kom op het zelfde uit als vigil zie ik
Inderdaad wat lichter van toon, maar met de juiste diepgang. De heren zijn het nog niet verleerd.
09 - Kill Me 2
13- The Punishment Of Luxury 5
12 - Isotape 4
00 - Art Eats Art
04 - One More Time 1
06 - Hahaha 3
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
deadline 48 uren
Ik kom op het zelfde uit als vigil zie ik
Inderdaad wat lichter van toon, maar met de juiste diepgang. De heren zijn het nog niet verleerd.
1
geplaatst: 16 september 2018, 00:35 uur
Nog even een nabrander op Ladder L
17 - Isotape 5
16- The Punishment Of Luxury 3
11 - Kill Me 2
10 - Hahaha 4
05 - One More Time 1
00 - Art Eats Art
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
17 - Isotape 5
16- The Punishment Of Luxury 3
11 - Kill Me 2
10 - Hahaha 4
05 - One More Time 1
00 - Art Eats Art
scoresleutel: 5-4-3-2-1-0
* denotes required fields.