Shaky
Bovenaan bij Shaky staan Willie, Elvis en Deep purple met Child in time.
Onderaan staan Syd, Mary en Amon Düül II.
Shaky lijkt een voorkeur te hebben voor het echte blueswerk. Het songfestivalwerk (van Dana tot Mary) of de complexere progrock (van Pink Floyd tot Yes) lijkt minder aan hem besteed.

Shaky is ook die prachtige Avatar met die geweldige zanger die jaren na zijn dood nog de eerste plek in de top 40 wist te behalen. En met blueslegende Dixon bovenaan in combinatie met zijn username ben je al gauw geneigd uit te komen tot die andere Shaky.
Shakin Stevens debuteerde in 1970 met het album "Legend". Als ik de foto's van dat album uit 1970 bekijk lijkt het alsof ze in 1980 genomen zijn. Soms zijn legendes visionair maar desalniettemin laat ik hem en zijn inspirerende single links liggen voor andere grootheden.

We kiezen voor de enige echte 'King of Rock-‘n-Roll’ die ooit met het legendarische "That's all right / Blue moon of Kentucky" in 1954 op single debuteerde.

We gaan in 1970 terug naar Kentucky waar deze Koning op zoek is naar zijn verloren lief. Ergens in de mistroostige regen hoopt hij het verloren schaap weer te vinden.
In het lied vind hij haar niet ondanks de hulp van een dominee.
Nog niet, maar er is nog niks verloren of vervlogen.
Als hij haar vindt gaat de zon weer schijnen. Zij is het symbool van de hoop. De zanger van dat nummer komt vandaag ook nog aan de beurt.
Twee keer haalde het nu volgende nummer de tipparade. Vinden we het ongekend en onbegrijpelijk dat dit nummer nooit de Nederlandse top 40 haalde?



173 Elvis Presley - Kentucky rain

Shaky heeft een bewonderenswaardig cultureel absorptievermogen. Wat kan hij een hoop werk verzetten. Hij is niet alleen zeer actief op musicmeter, maar hij laat ook zijn sporen na op movie- en boekmeter.

Wat die laatste site betreft. Het boek der boeken is ook in 1970 in Nederland nog het meest verkochte en gelezen boek. Op boekmeter kan je deze opgesplitst in twee delen terugvinden in vroegere drukken.
Dit is het eerste deel en dit het tweede deel.

Begin jaren 70 zat ik op een school geheel in het teken van dat boek, een school met de Bijbel. Op die school hadden ze een voorkeur voor deel 2, althans daar werd relatief meer tijd aan besteed. In deel 2 stonden zo'n 40 gelijkenissen van Jezus. Dat zijn verhaaltjes waarin Jezus iets wilde uitleggen over zijn gedachtegoed. Aan de hand van die gelijkenissen had mijn onderwijzer een heel jaar lang (met al die vakanties en christelijke feestdagen erbij kwam je tot 40 weken) een count down top 40 van gezangen en psalmen samengesteld die we elke maandag uit ons hoofd moesten kennen. Laat ik ondertussen ook nog wat reclame maken voor dit topic, die zitten ook al in deel 2.

De nummer 2 van de top 40 was de gelijkenis van de verloren zoon waarin de vaderliefde beter tot zijn uiting kwam dan de broederliefde. Maar de boodschap was weer duidelijk. Ooit zal alle haat verdwijnen.
Met de nummer 1 in die Bijbelse top 40 kwam het dan ook weer helemaal goed met de broederliefde. Dat was de gelijkenis van het verloren schaap. Voor de liefhebbers, dit lied hoorde erbij,
Die gelijkenis van het verloren schaap was ook de inspiratie voor de volgende bijdrage. Want de herder uit dat verhaal kwam uiteindelijk met zijn schaapje op zijn schouders weer bij de kudde aan. Volgens het boek "the parabels of Jezus" van de Schotse dominee Wells was de herder vergelijkbaar met het meisje dat een klein jongetje op haar schouders droeg. Op de vraag of ze niet moe was zei het meisje: He ain't heavy, he's my brother. The sheperd's burden is his joy.

Ook het nu volgende nummer kwam nooit in de Nederlandse top 40. Dat kan aan the Hollies liggen.
Maar nooit in de top 40 geeft geen hoop. Ooit in de top 40 geeft hoop.
Hoop dat het ooit toch nog eens kan gebeuren in de tijden die voor ons liggen.
Die hoop zal nooit vervlogen gaan!



174 Neil Diamond - He ain't heavy, he's my brother

Elvis 9,2
Neil D. 9
Twee toppertjes hoor!

Elvis: 7
Neil: 8.2

Elvis Presley: 7,5
Neil Diamond: 8,0

Elvis Presley: 8
Neil Diamond: 9

Buiten mededinging ( De Heer is mijn herder : 7)

Dat lijkt me wel een fair statement: blues en vocale power.

All about the vocals, hiero. Sja.. met Elvis kun je dan al niet misgaan en met deze song van Neil Diamond ook niet. Ik geniet pas als ik de pijn en wanhoop van de zanger(es) tot in mijn botten kan voelen.

Kentucky Rain: 9
He Ain't Heavy...He's My Brother: 10

Elvis Presley: 9.25
Neil Diamond: 8

Eens met de cijfers van Shaky

Kentucky Rain: 9
He Ain't Heavy...He's My Brother: 10

Elvis Presley: 6,2 (Elvis kan veel beter)
Neil Diamond: 6,8 (Ik verkies de uitvoering van Donny Hathaway)

Elvis Presley: 7,5
Neil Diamond: 9

Elvis Presley: 7
Neil Diamond: 8

Elvis: 8.0
Neil: 8.0

Elvis Presley: 8,5
Neil Diamond: 8

Elvis Presley: 6,9
Neil Diamond: 7,0

Neil Diamond scoort een geweldige zevende plek met een gemiddelde van 8,363.
Elvis pakt plek 34 met een gemiddelde van 7,927.

AbleMable
We zijn bij het einde aangekomen. Dit worden de laatste bijdrages van deze meter. De dood grijnst ons tegemoet. Het is de avatar van AbleMable.

Het begin van dit topic ging ook al over de dood. Sinds dat begin hebben we 50 jaar later ook
nog regelmatig te maken gehad met oversterfte volgens ons officiële nationale meterbureau. En dan die avatar van AbleMable op het einde. Het zal allemaal toch niet toevallig zijn?

In het tijdschrift Kijk (nr. 11 1971) las ik 50 jaar geleden de verhalen rond de muziek van Saint Saens en zijn danse Macabre. De doden oefenen alvast de opstanding, ze verschijnen diep uit de grond en doen een dodendans.
Maar aan alles komt een einde, zelfs aan de dodendans, waarna de doden weer de grond induiken. Deze clip geeft weer wat er gebeurd. De dans is een beetje country line up.
Ik moet aan een persoonlijk voorval denken.

Ik ging een paar jaar geleden op bezoek bij een oudere weduwe, een vriendin van mijn moeder. Mijn moeder was al jarenlang dood maar ik had ooit beloofd deze vriendin ooit nog een bezoek te brengen. Ze woonde in een apartement op nummer 421. Ik moet aan " Apartment 21" denken. Cry for Daddy, Who died so long ago. Zou die 4 ook nog een betekenis hebben?

In haar huis liep een hondje met flaporen rond. Volgens de weduwe was dat hondje een echte jachthond. Als het de kans kreeg dan pakte hij elk vogeltje wat in zijn buurt kwam. En dan bracht hij het al dan niet dood of halfdood bij de weduwe. Ik moet aan Bloodrock denken, "DOA".

In een hoekje was een altaar ingericht met foto's met allemaal honden met diezelfde flaporen. Het bleken Cocker Spaniels te zijn. Er stond ook een speeldoosje met daarop "Close to you". Dat doosje is ook nu nog op internet te krijgen. Ik moet aan die arme Karen denken die in haar laatste jaren steeds meer op de Avatar van Ablemable begon te lijken.

Die lieve honden op de foto's zijn mijn kinderen, zei de weduwe. Allemaal helaas overleden.
Jammer, dat een hond maar hooguit 15 jaar wordt. zei ik tegen haar, Er is geen levende hond meer te vinden uit de 20e eeuw. Wat dat betreft zijn wij mensen bevoorrecht, wij kunnen wel een eeuw oud worden. Althans sommigen.
Ach, wat is bevoorrecht? zei de weduwe. Volgens mij gaan alle honden snel naar de hemel, want honden zijn lief en trouw.
Wij mensen moeten langer blijven hangen in dit tranendal.
Als ik het nu volgende nummer hoor dan moet ik aan bovenstaand gesprek denken.



175 Curtis Mayfield - If There's a Hell Below We're All Going to Go

Om misverstanden te voorkomen. AbleMable is niet de weduwe. Maar er zitten veel elementen in het verhaal die passen bij AbleMable. Er zitten ook elementen in het verhaal waarvan ik niet weet of ze passen bij AbleMable. Om met dat laatste te beginnen, DOA bijvoorbeeld.

Maar op grond van acht tienen voor George, Nick, Curtis, Bobbie, Clarence, twee keer Kris en Elvis, dacht ik. Welke bijdrage ik ook doe, het moet sowieso een solo-artiest zijn. En met Curtis neem ik niet teveel risico. Want ook soul is een genre dat relatief goed scoort.

Onderaan bij AbleMable staan veel rockgroepen. Opvallend is de lage notering van Deep Purple's Child in time.

Toch is haar smaak niet makkelijk te vangen. Wat dat betreft is ze een echte "rebel girl". Het gladdere popwerk zoals "Let it be" en "Bridge over trouble water" of "Your song" scoren relatief matig. Maar "Close to you" scoort daarentegen goed.
Progrock van Pink Floyd of Van der Graaf Generator of Yes doen het matig maar ELP is dan weer een gunstige uitschieter. Of zou het komen omdat "Lucky man" over een snelle dood gaat?

Terug naar de weduwe. Ze had nog een andere levenswijsheid:
Je hebt mensen die meer bevoorrecht zijn dan andere mensen. Dat moet toch ergens gecorrigeerd worden. Ooit zal de hoogste rechter iedereen beoordelen.
Een soort mensenmeter, dus. Ik moest aan Black Widow en Come to the Sabbath denken maar dat nummer is mij te controversieel.

Of er toch ook nog een hondenmeter is durfde ik haar niet te vragen. Big black dog van Humble Pie slaan we dan ook maar over.

Ik kom met een ander rustdagnummer. Sunday morning coming down.
Hoewel ander, Kris had het hier al gezongen. De cover van Johnny Cash wordt tot zijn beste werk van gerekend. Althans volgens Faroutmagazine en CMT (USA) met The 100 Greatest Songs of Country Music (2003).
Want je hebt mensen die meer bevoorrecht zijn dan andere mensen. Zijn monoloog gaat er over maar hebben ze uit de opname geknipt. Je kunt het nog nalezen in Farout magazine.
Laten we de rest van dit nummer beoordelen in de uitvoering van the man in black.


176 Johnny Cash - Sunday Morning coming down

AbleMable krijgt ook nog een derde nummer. Deze bevoorrechte positie heeft ze omdat ze zich als tweevoeter het meest trouw van allemaal heeft getoond in dit topic, ze heeft alle nummers beoordeeld,

Dat bevoorrechting meerdere kanten kent zal ook wel meegewogen worden door de hoogste rechter.
Want was je liever geboren in een liefdevol gezin met weinig kansen op vooruitgang of in een liefdeloos gezin met veel geld en mogelijkheden?
De nu volgende zangeres kiest voor het eerste.

Wat is er mooier dan het duistere beroep van de mijnwerker, zo passend bij 1970?
Want in 1970 waren de mijnwerkers aan het uitsterven in Nederland en Belgie, enerzijds letterlijk door de gevaren van het beroep, anderzijds figuurlijk als beroepsgroep omdat de mijnen gesloten werden.



177. Loretta Lynn - The Coalminer's daughter

Curtis Mayfield: 8,3
Johnny Cash: 8,3
Loretta Lynn: 8,3

Drie fijne liedjes. Niet verwonderlijk daar de smaak van AbleMable en mijzelf regelmatig overeenkomt.

Curtis Mayfield: 9.25
Johnny Cash: 8
Loretta Lynn: 7.25

Curtis Mayfield: 9
Johnny Cash: 8,5
Loretta Lynn: 9

Marzipaintree Dank voor je uitgebreide schrijven en de drie geweldige songs die je bij me hebt uitgekozen. Het gedeelte van de Cocker Spaniels klopt, ik heb er 7...
En ook mij is het zelf wel opgevallen dat mijn favoriete muziek voornamelijk van solo artiesten komt. En Country, Folk en Soul zijn wel mijn favoriete stromingen in de muziek maar ik kan soms ook genieten van stevige rock, Humble Pie vind ik bv best een lekker bandje en Bloodrock kan ik ook wel waarderen

Curtis Mayfield behoort, wat mij betreft, met zijn werk eind jaren 60 met The Impressions en solo met zijn eerste soloalbums (Curtis, Roots en Superfly) tot het beste wat de soul heeft voortgebracht. En If There's Hell Below...blijft een prachtig mooi nummer en een van mijn favorieten van Curtis.
Dus Curtis een 10!

Sunday Morning Coming Down vind ik een van de mooiste liedjes die ooit geschreven is en vind de song in de uitvoering van Kris Kristofferson de allermooiste. Maar van Cash is ook fraai alleen dus wel wat minder dan die van Kris zelluf.
Johnny Cash een 9.

En dan Loretta Lynn, ja, in mijn ogen een van de fijnste country zangeressen en Coal Miner's Daughter is een prachtig autobiografisch liedje van haar.
Loretta Lynn ook een 10!

Curtis Mayfield: 8
Johnny Cash: 8
Loretta Lynn: 6,5

Curtis Mayfield: 9.0
Johnny Cash: 8.4
Lorreta Lynn : 7.5

Elvis Presley: 5,9
Neil Diamond: 6,2
Curtis Mayfield: 7,9
Johnny Cash: 6,3
Loretta Lynn: 4,2

Ach ja, die country...

Curtis Mayfield: 8.5
Johnny Cash: 6
Loreta Lynn: 4.5

Curtis Mayfield: 6.5
Johnny Cash: 10
Loretta Lynn: 9.5

Curtis Mayfield: 7,5
Johnny Cash: 7
Loretta Lynn: 5

Curtis Mayfield - 7
Johnny Cash - 6.5
Loretta Lynn - 6.5

Curtis Mayfield: 8
Johnny Cash: 8
Loretta Lynn: 7

Curtis Mayfield: 7,3
Johnny Cash: 5,8
Loreta Lynn: 6,3

Curtis Mayfield: 9,0
Johnny Cash: 7,1
Loreta Lynn: 7,0