Ere wie ere toekomt; door extra stemmen zijn The New Christs toch weer op nr. 1 van de maand juni beland. Overigens staat deze top 3 binnen 5 honderdsten(!) van elkaar.
https://i.imgur.com/XavWFlJ.png

Voor de tips van juli is het nog wat vroeg om iets te zeggen maar ongerangschikt is de tussenstand als volgt:
https://i.imgur.com/g78AUfE.png

Hopelijk komen er nog wat stemmen bij, met name voor de laatste dagen!

Programma:
04-07-2020: jorro
05-07-2020: AOVV
06-07-2020: Choconas
07-07-2020: ranja
08-07-2020: wendyvortex
09-07-2020: DjFrankie
10-07-2020: ...

Ik krijg behoorlijke Pharrel- associaties bij Silk Rhodes, dat is niet echt positief. Muzikaal is het best ok maar zo'n hoog stemmetje daar komt zelfs Prince lang niet altijd mee weg bij mij.
5.5

6,5

We gaan terug naar 1969. Enigszins buiten beeld gebleven deze folk/rock band (Jade) in het geweld van Joan Baez, Jefferson Airplane, Renaissance, enz.. Dat is jammer want op hun (helaas) enige album dat ik ook pas recent heb ontdekt, staan toch een aantal prachtige songs. Daarvan spreekt Raven mij het meest aan. Echt een nummer uit die periode. Duurt ook maar 2.37 maar de zangeres (Marianne Segal) zingt betoverend, en dat geldt ook voor de samenzang. Kort maar wel heel fijn. Het album Fly On Strangewings is beslist de moeite waard, maar heeft slechts 3 stemmen op MuMe…!
De hoesfoto ademt prachtig de sfeer van die tijd!

Iets gaat er niet goed bij het inkopieren van de spotify link. Krijg alleen de laatste 28 seconden in de link. Iemand een idee wat ik fout doe?

Dan maar zo:


Raven, a song by Marian Segal, Dave Waite, Rod Edwards, Pete Sears, John Wetton, James Litherland, Michael Rosen, Terry Cox on Spotify - open.spotify.com

Deze dan:



Is toegevoegd aan de playlist

MWV schrijft
Ook deze link leidt slechts naar de laatste 28 seconden van het nummer!
Rara?

Bij mij wel gewoon het hele nummer hoor, technisch mankementje in huize jorro?

---

In ieder geval een mooi eind 60s / begin 70s plaatje a la Joni Mitchell. Of is dat volgens de kenners not done om mee te vergelijken? Een 'lief' nummer, makkelijk in het gehoor liggend:

7,4

Ik had iets hogere verwachtingen nav de beschrijving, het eerste stukje waarin de man zingt had van mij niet gehoeven, daarna heel mooi stukje van de zangeres en daarna de samenzang, tja ach.
Al met al 6.9.

Wat braafjes, best mooi hoor, maar zodra er een meisje mee gaat doen krijg ik altijd een beetje Elly & Rikkert-associaties. Ach die waren ook best schattig soms: 7,5

7

Er zitten (als je met de koptelefoon luistert) mooie stereoeffecten in het nummer, vandaar een 7,5.

Silk Rhodes 6,5 Vind de instrumentale begeleiding teveel gepiep
Jade 7,8 vind de stem van die zanger mooi, neigt naar Glenn Campbell

6,8

7

Silk Rhodes nog een 6

Lange tijd dacht ik eraan voor een duister metaljuweeltje te gaan, tot ik besefte dat de meeste van de obscure pareltjes die ik ken redelijk recent zijn. Daar zou dus het opzet van dit topic gaan.

Ik heb dan maar gekozen voor een nummer van Simon Joyner, dat uit 2009 stamt. Ook niet heel erg oud dus, maar daar gaat het in se niet om. Het nummer is getiteld Peace in My Time, afkomstig van het ooit door Masimo aan mij getipte album Out into the Snow!




Spotify: Peace in My Time, a song by Simon Joyner on Spotify - open.spotify.com

Sowieso is het hele album een aanrader, maar deze track in het bijzonder vind ik erg mooi. Dringend tijd om nog 'ns wat meer van deze (nog steeds actieve) artiest te gaan ontdekken!

Ooit nog eens zijn album The Cowardly Traveller Pays His Toll aangeschaft in de hoogtijdagen van de lo-fi. Genre was zeer populair in Arnhem/Nijmegen, werd allemaal goed gepromoot door de plaatselijke Waaghalzen. Inclusief 2 Fast Forward-festivals in Doornroosje. Onlangs zijn er opnames op YouTube gezet!

Hij heeft één heel mooi nummer: Fluoride op een split-single met The Mountain Goats. Ik had hem in een geel hoesje. Why You All So Thief? | Discogs. Dan waren we rond de negen uitgekomen, niet op Spotify helaas.

Later werk vind ik iets minder interessant. Best aardig, maar hij doet hier wel (storend) Leonard Cohen na.
Ik geef hiervoor een: 7

Voor de liefhebbers, Simon Joyner 1995 Fast Forward Festival Nijmegen: Simon Joyner @ Fast Forward

Fijne song. Dat het op Leonard Cohen lijkt klopt, maar voor mijn waardering maakt dat niets uit.
Dit is wel verre van metal inderdaad. Misschien op 78 toeren.
7,7

Chavela Vargas - Un Mundo Raro: 7
Peter Blegvad - How Beautiful You Are: 7,2
Silk Rhodes - Face 2 Face: 5,5
Jade - Raven: 7,5
Simon Joyner - Peace in My Time: 7

5,6

Ja, dit vind ik dus (ook) erg mooi maar misschien komt dat dus gewoon omdat ik in Nijmegen woon

Deze slow-motion singer/songwriter stijl met een flinke scheut melancholiek ligt me gewoon erg goed. Voor mij dan ook geen storende Cohen-kopie en zou ook zelf nog een tip kwijt kunnen in dit straatje. Doet ook denken aan de iets bekendere Sam Baker en Matt Elliott.

8,2

Zeker doen!

"slow-motion singer/songwriter" mooie omschrijving. Helaas wel een omschrijving van muziek waar ik vaak slecht tegen kan. 4

Mooi nummer goeie stem ook

7,8

Sahara Hotnights – Quite a Feeling

Dan lijkt het me wel weer eens tijd voor wat onvervalste rock ’n roll. We gaan naar Zweden, naar Robertsfors om precies te zijn, een dorp van rond de 2.000 inwoners in het oosten van Zweden, niet ver van de Botnische Golf. Ik ben zelf in Zweden nooit noordelijker gekomen dan Stockholm. Ik kan me echter voorstellen dat er veel rust en ruimte is, maar dat het er ook een behoorlijk saaie bedoening kan zijn. De band van vandaag, Sahara Hotnights, ontstond dan ook uit niets anders dan verveling, ergens zo rond 1991/1992. De band bestaat uit Maria Andersson, Josephine Forsman, Jennie Asplund en Johanna Asplund en maakt aanstekelijke gitaarmuziek met elementen van garage rock, power pop en punk. Ze hebben zich vernoemd naar het paard waarop Josephine Forsman (de drummer) wedde toen ze in Australië zat.

Het nummer waar we naar gaan luisteren is wat mij betreft het prijsnummer van het debuutalbum C'mon Let’s Pretend uit 1999. Ik leerde de Hotnights kennen ten tijde van Jennie Bomb (2001), hun tweede album, dat ik nog net even beter vind dan hun debuut. Ze stonden in het voorprogramma van de Donnas in een kolkend Nighttown en de Lullabelles en Riplets waren die avond ook van de partij. Later dat jaar zag ik ze nog in de Ekko en in 2002 waren ze het voorprogramma van Danko Jones in Vera. In die tijd dacht ik echt dat ze het helemaal gingen maken, want ze hadden sterke liedjes en stonden live als een huis. De realiteit is echter dat ze buiten Zweden nooit echt zijn doorgebroken, ook al toerden ze heel Europa door. Op MusicMeter zijn er in totaal 21 stemmen uitgebracht op hun hele oeuvre, Jennie Bomb is koploper met 7 stemmen. De laatste keer dat ik de Sahara Hotnights live zag was ook alweer in 2008, in de Melkweg, als voorprogramma van Sugarplum Fairy (tsja). Het lijkt erop dat de band sinds 2011 niet meer bestaat, al schijnt het dat de Hotnights vorig jaar wel gesignaleerd zijn in de studio. Nu gaan we echter ruim twintig jaar terug in de tijd, naar hun prijsnummer Quite a Feeling. Veel plezier allemaal!




spotify:track:5ue8870MW3h4I05S8Leuw8

Wilde net voorstellen om je tip te delen dus je post komt goed op het goede moment

---

Een eerste 'echte' update voor juli. Waar we vorige maand nog 16 tips nodig hadden om er twee uit de USA te krijgen zijn we dat aantal na 5 dagen in juli al voorbij met 3 Amerikaanse tips tot nu toe. Zweden is een nieuwkomer in dit topic en we zullen zien hoe Sahara Hotnights het gaat doen.

Tussenstand juli:
https://i.imgur.com/R4uddO0.png

---

Stem gerust nog op tips van voorgaande dagen:



Programma:
07-07-2020: ranja
08-07-2020: wendyvortex
09-07-2020: DjFrankie
10-07-2020: ...

Prettig, aanstekelijk, lichtjes rammelend gitaarliedje. Mooi achtergrondverhaal ook over de naam van de band, Choconas.

7

Heerlijk!

7,8

Mooi rijtje namen gedropt in het verhaaltje waarvan ik met de Donna's het minste heb en Riplets duidelijk het best vind. Sahara Hotnights is dan de enige van de 4 die ik nooit live heb gezien; ik kocht het album Jennie Bomb bij Da Capo en de verkoper vertelde dat hij ze gezien had als voorprogramma van de Donna's en dat hij ze een stuk beter vond dan het hoofdprogramma. Na een optreden op Pukkelpop van de donnas kan ik me daar wel wat bij voorstellen. Het album voor en na Jennie Bomb heb ik ook maar vind ik toch wel een stukje minder, zeker die er na.
Dit nummer maakt wel dat ik zin krijg het debuut weer eens in de herkansing te gooien.
8.2