Muziek / Muziekgames / Neil Young Meter
0
geplaatst: 27 april 2021, 13:08 uur
On the Way Home: Geweldig nummer, had zelf de versie van Massey Hall o.i.d. gekozen overigens. 9
0
geplaatst: 27 april 2021, 19:07 uur
Achteraf gezien had ik vandaag misschien beter He Was the King, of Old King kunnen kiezen? 
1
geplaatst: 27 april 2021, 20:18 uur
Pracht van een song, de te quoteren versie is de beste van de drie die hier geplaatst werden, fraaie keuze dus!
9
9
0
geplaatst: 27 april 2021, 21:32 uur
harm1985 schreef:
Achteraf gezien had ik vandaag misschien beter He Was the King, of Old King kunnen kiezen?
Achteraf gezien had ik vandaag misschien beter He Was the King, of Old King kunnen kiezen?
Ik had idd ff die gedachte
Had Old King van je verwacht
0
geplaatst: 27 april 2021, 22:06 uur
De volgorde is al maanden geleden vastgesteld, anders is het, zeker met het begeleidend schrijven erbij geen doen.
1
geplaatst: 28 april 2021, 08:39 uur
Ook al is de Massey Hall versie steengoed, het voelt voor mij toch wat kaal aan, komt waarschijnlijk omdat ik al zo bekend was met de versie van 4 Way Street. Vandaar dat deze versie ook mijn favoriet is. Het nummer komt net tekort voor een 10: 9.7, waarmee het na 13 stemmen op een mooie 8.60 staat.
Ook de Bluenotes versie kan me bekoren, het is zo'n typische onverwachte toegift. Tom Bray (van The Bluenotes en East L.A. Horns) zou jaren later, samen met Chad Cromwell en Rick Rosas nog een keer met Neil Young samenwerken, op het album Living with War; het is zijn trompet die je hoort aan het begin van Let’s Impeach the President maar ook op Shock and Awe en het titelnummer is hij te horen.
Het nummer kenmerkt zich net als de rest van het album door de recht-voor-je raap no-nonsense teksten die uit zijn tenen lijken te komen en in tegenstelling tot recente jaren ook nog eens gewoon van niveau zijn. De term Shock and Awe komt uiteraard van de oorlog in Irak, een tactiek die de VS gebruikte door vanaf 19 maart 2003 aan één stuk het land te bombarderen. Terreur bestrijden met terreur volgens sommigen.
Info Card op neilyoungarchives.com
In de bonus, de CSNY versie van Déjà Vu Live:
Ook de Bluenotes versie kan me bekoren, het is zo'n typische onverwachte toegift. Tom Bray (van The Bluenotes en East L.A. Horns) zou jaren later, samen met Chad Cromwell en Rick Rosas nog een keer met Neil Young samenwerken, op het album Living with War; het is zijn trompet die je hoort aan het begin van Let’s Impeach the President maar ook op Shock and Awe en het titelnummer is hij te horen.
Het nummer kenmerkt zich net als de rest van het album door de recht-voor-je raap no-nonsense teksten die uit zijn tenen lijken te komen en in tegenstelling tot recente jaren ook nog eens gewoon van niveau zijn. De term Shock and Awe komt uiteraard van de oorlog in Irak, een tactiek die de VS gebruikte door vanaf 19 maart 2003 aan één stuk het land te bombarderen. Terreur bestrijden met terreur volgens sommigen.
Info Card op neilyoungarchives.com
In de bonus, de CSNY versie van Déjà Vu Live:
0
geplaatst: 28 april 2021, 11:14 uur
Aanjagend nummer, Neil klonk oprecht boos. Het album zelf moet ik nog een keertje beluisteren, is altijd wat blijven liggen tussen al die andere platen van Young.
8
8
1
geplaatst: 28 april 2021, 11:58 uur
Na die lange inhaalslag had ik even genoeg Neil Young gehoord, maar vanaf nu probeer ik bij te blijven. Living With War is het laatste album van Neil Young dat ik heb, daar mag je wel wat meer nummers van posten, harm1985.
Ben wel benieuwd geworden naar Bluenote Café door de paar nummers die vandaag voorbij kwamen.
Nothing Is Perfect: 6,5
Down By The River (CH): 9
Down By The River (solo): 8
From Hanks To Hendrix: 7,5
Greensleeves: 6
Bad News Comes To Town (Bluenotes): 7,5
Bad News Comes To Town (Solo): 6,5
Hello Lonely Woman: 8
Don't Take Your Love Away From Me: 8
On The Way Home: 7
Shock And Awe: 9
Ben wel benieuwd geworden naar Bluenote Café door de paar nummers die vandaag voorbij kwamen.
Nothing Is Perfect: 6,5
Down By The River (CH): 9
Down By The River (solo): 8
From Hanks To Hendrix: 7,5
Greensleeves: 6
Bad News Comes To Town (Bluenotes): 7,5
Bad News Comes To Town (Solo): 6,5
Hello Lonely Woman: 8
Don't Take Your Love Away From Me: 8
On The Way Home: 7
Shock And Awe: 9
3
geplaatst: 29 april 2021, 09:09 uur
Na de 6.62 voor Let's Impeach the President had ik deze hoge cijfers voor Shock and Awe eerlijk gezegd niet verwacht; Let's Impeach the President heeft namelijk 27 voorkeursstemmen ten opzichte van 19 voor Shock and Awe. De tekst is ook tijdlozer dan het eerstgenoemde nummer. Van mij krijgt het een 8.7, na 15 stemmen net niet genoeg voor een 8; 7.93 gemiddeld.
Waar Ohio voornamelijk een aanklacht was tegen het optreden van Nixon tegen de protesten op Kent State was War Song misschien wel het eerste ‘echte’ anti-oorlogslied in Neil’s Oeuvre. Het nummer werd op 22 mei 1972 opgenomen op Neil’s ranch met The Stray Gators én Graham Nash en was tot het uitkomen van Archives Vol. I alleen op single verschenen. Een needle-drop van deze single zwierf al jaren rond in het bootleg circuit, maar echt grote bekendheid heeft het nummer nooit gekregen. Het werd ook nooit live gespeeld.
Het lied werd geschreven in aanloop van de presidentsverkiezing van 1972, waarbij Young een duidelijke voorkeur had voor Nixon’s tegenstander George McGovern: "There's a man says he can put an end to war." Het nummer bereikte de 61e plaats in de Billboard top 100 en de 40e plaats in de Canadese hitlijst. Het nummer sorteerde niet het beoogde effect; Nixon werd herkozen. De George Wallace die werd neergeschoten is een Amerikaans politicus die 4 termijnen diende als gouverneur van Alabama. Ook hij was in de running om de democratische kandidaat te worden, tot hij door Arthur Bremer werd neergeschoten en voor de rest van zijn leven verlamd raakte.
De melodie van het nummer werd overigens een jaar of 4 later gerecycled voor het nummer Ocean Girl van het album Long May You Run. Vandaag stemmen we dus op beide nummers, War Song en Ocean Girl.
Info Card op neilyoungarchives.com
Info Card op neilyoungarchives.com
Waar Ohio voornamelijk een aanklacht was tegen het optreden van Nixon tegen de protesten op Kent State was War Song misschien wel het eerste ‘echte’ anti-oorlogslied in Neil’s Oeuvre. Het nummer werd op 22 mei 1972 opgenomen op Neil’s ranch met The Stray Gators én Graham Nash en was tot het uitkomen van Archives Vol. I alleen op single verschenen. Een needle-drop van deze single zwierf al jaren rond in het bootleg circuit, maar echt grote bekendheid heeft het nummer nooit gekregen. Het werd ook nooit live gespeeld.
Het lied werd geschreven in aanloop van de presidentsverkiezing van 1972, waarbij Young een duidelijke voorkeur had voor Nixon’s tegenstander George McGovern: "There's a man says he can put an end to war." Het nummer bereikte de 61e plaats in de Billboard top 100 en de 40e plaats in de Canadese hitlijst. Het nummer sorteerde niet het beoogde effect; Nixon werd herkozen. De George Wallace die werd neergeschoten is een Amerikaans politicus die 4 termijnen diende als gouverneur van Alabama. Ook hij was in de running om de democratische kandidaat te worden, tot hij door Arthur Bremer werd neergeschoten en voor de rest van zijn leven verlamd raakte.
De melodie van het nummer werd overigens een jaar of 4 later gerecycled voor het nummer Ocean Girl van het album Long May You Run. Vandaag stemmen we dus op beide nummers, War Song en Ocean Girl.
Info Card op neilyoungarchives.com
Info Card op neilyoungarchives.com
* denotes required fields.