Come Along And Say You Will: 6
Goodbye Christians On the Shore: 6.5
Lookout Joe: 7

Looking Forward 7,5
Slowpoke 7,0
From Hank to Hendrix 6,5
Greensleeves 6,5
Bad News Comes to Town bn 6,7
Bad News Comes to Town solo 6,5
Hello Lonely Woman 5,0
Don’t Take Your Love Away from Me 7,0
On the Way Home 8,2
Shock and Awe 7,0
War Song 6,7
Ocean Girl 7,2
Come Along And Say You Will 7,0
Goodbye Christians On the Shore 7,0
Lookout Joe 7,5

Come Along And Say You Will: 6,5 Niet heel spectaculair.
Goodbye Christians On the Shore: 7,7 intrigerend b-kantje.
Lookout Joe: 7,5 Aardig tussendoortje op Tonight's the Night.

Come Along And Say You Will: 6
Goodbye Christians On the Shore: 6,5
Lookout Joe - 6,7

Come Along And Say You Will: 6,5
Goodbye Christians On The Shore: 7
Lookout Joe: 8

Hello Lonely Woman 6
Don't Take Your Love Away From Me 7,5
On The Way Home 8,5
Shock and Awe 8
War Song 7,5
Ocean Girl 7,5
Come Along And Say You Will 7
Goodbye Christians On The Shore 7,5
Lookout Joe 8

Come Along And Say You Will: 6,9

Goodbye Christians On The Shore: 8,3
Kon ik nog niet. Leuke ontdekking.

Lookout Joe: 6,2
Helaas een minder nummer van het geweldige Tonight's The Night.

Na een lang weekend stemmen gaan we weer verder. De voornaamste reden waarom ik zaterdag geen nieuwe stemronde hield is omdat er ook vandaag weer op twee nummers gestemd gaat worden. Maar eerst nog even de resultaten van het weekend. Als Neil Young fanaat heb ik het 'voordeel' dat ik een hoop nummers al ken via bootlegs en in het geval van Goodbye Christians al in November toegang had tot Archives Vol. II. En naar mate je een nummer vaker hoort ga je het ook meer waarderen. Vandaar dat ik voor Come Along and Say You Will een 8.7 overheb, voor Goodbye Christians een 8.9 (een snip van dit nummer zat in de trailer van Archives Vol. II en intrigeerde meteen) en voor Lookout Joe een 9.7.

Daarmee komen deze nummers uit op:
Come Along and Say You Will: 6.84 (18 stemmen)
Goodbye Christians on the Shore: 7.37 (18 stemmen)
Lookout Joe: 8.01 (19 stemmen)

Een maand voor de opnames met The Stray Gators op de Ranch (welke plaatsvonden in December 1972) nam Neil met Henry Lewey ook al het nummer Letter from ‘Nam op. Dit nummer bleef in die vorm jaren in het archief. In 1986 bewerkte Neil het nummer tot wat we uiteindelijk kennen als Long Walk Home.

De coupletten werden compleet herschreven. Van het refrein werd Where Have I Gone (Letter From ‘Nam werd immers geschreven vanuit het perspectief van een Vietnamsoldaat) herschreven tot Where Have We Gone? Het nummer gaat over de aanslag op de Amerikaanse ambassade in Beiroet op 18 april 1983. De melodie van het nummer werd overigens ook al vóór Letter From ‘Nam gebruikt, Slowly Burning, dat al in 1967 werd opgenomen onder begeleiding van Jack Nitzsche (met onder andere Carol Kaye op bas) vertoont grote gelijkenis met zowel Letter from ‘Nam en Long Walk Home.

Long Walk Home kun je eigenlijk niet horen zonder Mideast Vacation, dat kritiek levert op het buitenlandse beleid van de Verenigde Staten. Het is niet verrassend dat Mideast Vacation samen met Long Walk Home de plaat Life opent, de twee werden ook als single uitgebracht. Ook in 2001 speelde Neil het nummer, tijdens het Bridge School Benefit, ongeveer een maand na de aanslagen in New York. Andere nummers die hij die dag speelden waren Blowin’ in the Wind, All You Need is Love en Imagine. Zou hij een boodschap hebben willen sturen aan een bepaald persoon die dag?





Info Card op neilyoungarchives.com





Info Card op neilyoungarchives.com

Ter vergelijking, Letter from 'Nam:


(op ca. 2:10 heeft Young, ik vermoed anno 1997, een klein stukje ge-overdubd, omdat hier een stukje miste uit de tape)

Mideast Vacation: 7
Long Walk Home: 8

Mideast Vacation: 7,3
Long Walk Home: 8,3 (was ooit mijn kennismaking met Neil)

Mideast Vacation: 6.5
Long Walk Home: 7

Mideast Vacation : toevallig dit weekend The Broadast Collection meegepikt bij de witte boekenhal voor nog geen 10 euro (5cd's met live werk van 1984-1995 ) Bij het concert van The Cow Palace uit 1986 speelt hij deze achter elkaar. Een goed powerblok en waar ik de studioversie ietwat te gekunsteld vond klinken komt het hier lekker over. 8.2

Long Walk Home : Leuk om de ontstaansgeschiedenis van dit nummer te ontdekken. De ijle vocalen van Young maken het tot een fijn nummer 8.7

Mideast Vacation: 7,5
Long Walk Home: 7,8

Mideast Vacation: 6,5
Long Walk Home: 7

Niet helemaal wat we van ‘m gewend zijn, maar toch.

Mideast Vacation: 7.5
Long Walk Home: 7.5

Mideast Vacation: 6,5
Long Walk Home: 7,5

Mideast Vacation: 7,5
Long Walk Home: 6,5

Mideast Vacation: 5
Long Walk Home: 5

Mideast Vacation/ Long Walk Home: allebei een 7.

Volgens mij zijn MRDammann en ik zo ongeveer de enige die Mideast Vacation beter vinden dan Long Walk Home. Van mij krijgt Mideast Vacation een 7.9 en Long Walk Home een 7.7, waarmee Mideast Vacation na 12 stemmen op een 7.03 uitkomt en Long Walk Home op een 7.33; vergelijkbare cijfers als Inca Queen dus, dat na 22 stemmen op een 7.11 staat.

Blowin’ in the Wind, dat hij samen met Mideast Vacation zong tijdens het Bridge School Benefit concert van 2001, is misschien wel de bekendste (Bob Dylan) cover die Young heeft gezongen, naast All Along the Watchtower. Het nummer werd door Young voor het eerst live gezongen in 1991, tijdens de Smell the Horse tour van dat jaar. Toch had Young zich al eerder laten inspireren door Dylan bij het schrijven van een nummer; Days That Used To Be, van het album Ragged Glory, vertoont wel heel veel gelijkenis met My Back Pages.

Neil kwam met het nummer op de proppen in 1988, niet lang nadat hij een gastoptreden verzorgde bij een concert van Bob Dylan, waar Dylan het nummer My Back Pages zelf zong. In 1992, tijdens Bobfest, zong Neil dat nummer ook als deel van een ensemble met onder andere Eric Clapton, Roger McGuinn en George Harrison. Days That Used to Be heette overigens initieel Letter to Bob. Young zelf was de gelijkenis ook niet ontgaan.





Info Card op neilyoungarchives.com

Mideast Vacation: 7
Long Walk Home: 7,5

Days That Used To Be . Een van de weinige tracks die de CEO hier ten huize ook kan waarderen van Nelis. Ook een oorwurm want als ik out of the blue zomaar iets loopt zingen , dan is het vaak deze. Ragged Glory bivakkeert standaard in de auto en Way Down In The Rust Bucket is daar nu als kopie bij gekomen.De snelheidsovertredingen neem ik op de koop toe .
Ik heb hier wel een 9.2 voor over

Mideast Vacation: 6,5
Long Walk Home: 7,5 (Letters from 'Nam vind ik stiekem mooier; meer breekbaarheid)
Days That Used to Be: 8 (de overeenkomsten met My Back Pages zijn inderdaad niet te missen, maar dit nummer heeft toch genoeg eigenheid wat mij betreft)

7





Gaat het wel goed?

Dipje

7,9

Mideast Vacation: 7,5
Long Walk Home: 6
Day that used to be 7

Days that used to be 8

Days That Used to Be: 7,2