Een fijn rijtje nummers.

Change Your Mind: 8,5
Big Time: 8
Loose Change: 7,5
Slip Away: 8

Slip Away: 7,5

7.5

Loose Change: 7
Slip Away: 7,5

Slip Away: 7

Slip away: 8

Morgen weer een nieuwe Neil Young song, dus nog even de tijd om te stemmen. Tot nu toe lijkt mijn voorspelling uit te komen; Slip Away staat na 12 stemmen boven Loose Change maar onder Big Time.

Loose Change - 6,2

Te lang, veel te lang. Jammer.

Slip Away - 6,1

Idem...

Pushed it over the End 7
On The Beach 6
Hawaiian Sunrise 6,5
Love/Art Blues 7
Country Girl 8
I'm the Ocean 7
Sea of Madness 5
Through My Sails 8,5
Change Your Mind 6,5
Big Time 7
Loose Change 6
Slip Away 6,5

Met een 7.41 eindigt Slip Away net onder Big Time, maar dus boven Loose Change, mijn cijfer volgt dit sentiment, van mij krijgt Slip Away een 8.5 (tegen een 8.7 voor Big Time en 8.3 voor Loose Change).

Zoals gezegd is Broken Arrow (en in feite de daaropvolgende tour en live album, Year of the Horse) een eerbetoon aan de vlak daarvoor overleden David Briggs, de producer van eigenlijk alle Carzy Horse albums.

David Briggs is ook de onwaarschijnlijke producer van Old Ways. Het behoeft geen nadere toelichting dat hij daar, achteraf gezien, misschien niet de beste persoon voor was. De opnames van de eerste versie van het album uit 1983 (de versie die Geffen afwees) zijn verpest door onzinnige overdubs en de nummers die hij in 1985 opname zijn gespeend van enige vorm van spontaniteit.

Positieve uitzondering is California Sunset, dat live werd opgenomen tijdens zijn concert bij Austin City Limits. Spelvreugde, enthousiasme, spontaniteit, dit nummer heeft alles wat de rest van het album grotendeels ontbeert. Gelukkig deed ook de rest van het concert de rondte als bootleg, omdat het was uitgezonden op TV, maar we moesten tot 2011 wachten, met de release van A Treasure, dat we ook op een officiële release konden horen hoe goed The International Harvesters nu écht waren. Naast enkele ‘nieuwe’ nummers werden we ook getrakteerd op live versie van nummers van Old Ways die de studio versies op alle fronten overtroffen. California Sunset ontbreekt echter op A Treasure, dus de bootleg van Austin City Limits kunnen we beter nog maar even bewaren (of gewoon Old Ways nog een keertje opzetten).

Neil heeft overigens een kleine overdub gedaan, waar hij live 'Land of promise, space and light, land of freedom, land of might' zingt, horen we op Old Ways 'Land of beauty, space and Light, land of promise, land of might'. Dit zinnetje komt uit een optreden van 22 juni.





Info Card op neilyoungarchives.com

California Sunset: 7,5

California Sunset: 7

California Sunset: 8
Heerlijke Country

5,5

Fijn liedje. Had zomaar een B-kantje van Comes a Time kunnen zijn.

6,8

Slip Away: 6,5
California Sunset: 6

Loose Change: 7,5
Slip Away: 7
California Sunset: 6

California Sunset: 5 (wel heel erg country, het is dat ik in mijn eentje thuis ben, anders ging ik line dancing doen)

California Sunset : 7
Ik mag altijd wel graag knappe country horen .

8

California Sunset: 7,7

Ik klink vast als een plaat die blijft hangen, maar live zijn The International Harvesters misschien wel één van de beste bands waar Young mee heeft gespeeld. Als A Treasure in 1985 was uitgebracht had deze periode, denk ik, op veel meer waardering kunnen rekenen. Het is vooral een erg genietbare periode, met veel spelvreugde. Mede hierdoor krijgt dit nummer van mij ook een 8.7, waarmee het na 12 stemmen op een 6.93 staat, net onder Amber Jean, maar ruim boven It Might Have Been.

Neil’s gevoel voor humor was nog niet helemaal verdwenen in 1984. Ondanks dat hij behoorlijk diep in de Outlaw Country zat, was hij zijn roots nog niet vergeten. Bij een interview voor Nashville Now vroeg Ralph Emery, die zich duidelijk niet goed genoeg in Young verdiept had, aan hem: speel je nog wel eens met die jongens van vroeger, Crosby, Stills en hoe was het ook alweer, Nash? Tot groot vermaak van zijn publiek antwoorde Neil met een grote grijns: nee, niet meer, we hebben een compleet andere levensstijl nu. Het publiek wist echter niet dat deze ‘oude hippie’ Roll Another Number in zijn setlist had zitten.

Het nummer is uiteraard afkomstig van Tonight’s the Night, maar waar de bulk van dit album opgenomen is in Augustus 1973 (dus nog voor Time Fades Away uitkwam in oktober dat jaar), is dit nummer pas op 9 september opgenomen. Het is volgens de overlevering in de studio geschreven. Het nummer bevat een referentie naar Woodstock (a million miles away from that Helicopter day) waarmee hij ook toen al wilde aangeven hoe ver hij en CSN uit elkaar waren gegroeid. Het weerhield hem er niet van in oktober samen te komen voor een live reunie. Tegelijkertijd bevat het nummer een element van rouw (Though my feet aren’t on the ground, I’ve been standing on the sound of some open hearted people going down). Het nummer is echt een typische toegift (o.a. in 1991, 2003, 2013 en 2016) maar vrees niet, er volgt nog veel meer Neil Young in deze meter





Info Card op neilyoungarchives.com

In de bonus, de versie van Austin City Limits (hoeft dus niet op gestemd te worden):



Én een versie met CSNY uit Oktober 1973. Wat opvalt is dat Crosby & Nash feilloos meezingen, maar Stills het nummer niet kent:

Roll Another Number (For the Road): 9

Dit.

Deze is al iets beter:

6,5

Is line dancing in je eentje niet gewoon punt dansen?

9

9

Roll Another Number 8.8

8

Roll Another Number: 8