Muziek / Muziekgames / Neil Young Meter
0
geplaatst: 14 augustus 2021, 11:30 uur
We begonnen voorzichtig, maar enkele hoge waarderingen, waaronder 2x een 10 brengt Everybody Knows toch nog naar een 8.81 gemiddeld na 12 stemmen. Van mij krijgt het nummer een 9.5, waarmee het net iets minder scoort dan Cinnamon Girl, Down by the River en Cowgrirl in the Sand. Voorlopig staat Everybody Knows op een 17e plek, al zijn de verschillen marginaal:
15. Mellow My Mind | 8.86 | 17 stemmen
16. Cowgirl in the Sand (Acoustic) | 8.812 | 25 stemmen
17. Everybody Knows this is Nowhere | 8.808 | 12 stemmen
18. Expecting to Fly | 8.806 | 18 stemmen
19. Pocahontas (Rust Never Sleeps) | 8.80 | 24 stemmen
De Archives versie van Everybody Knows this is Nowhere heeft net als de nummers die Young's debuutalbum wél hebben gehaald een kenmerkende sound die eigenlijk alleen op dat album te horen was. Enige uitzondering (String Quartet from Whiskey Boot Hill niet meegerekend): The Last Trip to Tulsa; een 9 minuten durende Dylan-esque folksong. Waarop Young alleen op gitaar te horen is, in de zijn zo kenmerkende stijl.
Vroege live versies staan op Live at the Riverboat en Live at Sugar Mountain, daar zingt hij één zinnetje extra vóór ‘they gave me back my house and car and nothing more was said’, namelijk: ‘he called up all my friends and told they had been misled’. Ook in het originele manuscript staan deze twee zinnetjes, het is dus een raadsel waarom ze op de album versie ontbreken. Meest plausibele reden is dat deze take het beste was en dat Briggs en Young het zelfs niet aandurfden om e.e.a. te overdubben.
Een wel heel erg wilde versie van Last Trip to Tulsa is te horen op Archives Vol. II, in eerste instantie alleen uitgebracht als B-kant op de Time Fades Away single in 1973 (terwijl het niet op Time Fades Away stond). Ook hier weer een kleine variatie in de tekst, na ‘nothing more was said’ zingt hij ‘I caught a train to Baton Rouge, it was a dead head’. Het nummer is ook stevig ingekort, de coupletten ‘Well, I used to be a Woman’ en ‘I was driving down the Freeway’ ontbreken. Deze versie is vandaag in de bonus en behoeft geen stem.
Info Card op neilyoungarchives.com
En uiteraard de Stray Gators versie:
15. Mellow My Mind | 8.86 | 17 stemmen
16. Cowgirl in the Sand (Acoustic) | 8.812 | 25 stemmen
17. Everybody Knows this is Nowhere | 8.808 | 12 stemmen
18. Expecting to Fly | 8.806 | 18 stemmen
19. Pocahontas (Rust Never Sleeps) | 8.80 | 24 stemmen
De Archives versie van Everybody Knows this is Nowhere heeft net als de nummers die Young's debuutalbum wél hebben gehaald een kenmerkende sound die eigenlijk alleen op dat album te horen was. Enige uitzondering (String Quartet from Whiskey Boot Hill niet meegerekend): The Last Trip to Tulsa; een 9 minuten durende Dylan-esque folksong. Waarop Young alleen op gitaar te horen is, in de zijn zo kenmerkende stijl.
Vroege live versies staan op Live at the Riverboat en Live at Sugar Mountain, daar zingt hij één zinnetje extra vóór ‘they gave me back my house and car and nothing more was said’, namelijk: ‘he called up all my friends and told they had been misled’. Ook in het originele manuscript staan deze twee zinnetjes, het is dus een raadsel waarom ze op de album versie ontbreken. Meest plausibele reden is dat deze take het beste was en dat Briggs en Young het zelfs niet aandurfden om e.e.a. te overdubben.
Een wel heel erg wilde versie van Last Trip to Tulsa is te horen op Archives Vol. II, in eerste instantie alleen uitgebracht als B-kant op de Time Fades Away single in 1973 (terwijl het niet op Time Fades Away stond). Ook hier weer een kleine variatie in de tekst, na ‘nothing more was said’ zingt hij ‘I caught a train to Baton Rouge, it was a dead head’. Het nummer is ook stevig ingekort, de coupletten ‘Well, I used to be a Woman’ en ‘I was driving down the Freeway’ ontbreken. Deze versie is vandaag in de bonus en behoeft geen stem.
Info Card op neilyoungarchives.com
En uiteraard de Stray Gators versie:
0
geplaatst: 14 augustus 2021, 13:27 uur
Everybody Knows This Is Nowhere: 7,5
Last trip to Tulsa: 7,5
Last trip to Tulsa: 7,5
0
geplaatst: 15 augustus 2021, 00:28 uur
Everybody Knows This is Nowhere: 9
Last Trip to Tulsa: Ik vind vooral de versie van Sugar Mountain het beste. Intrigerend maar bij vlagen naar mijn mening ook een beetje saai. 7,9
Last Trip to Tulsa: Ik vind vooral de versie van Sugar Mountain het beste. Intrigerend maar bij vlagen naar mijn mening ook een beetje saai. 7,9
0
geplaatst: 15 augustus 2021, 07:57 uur
The Last Trip To Tulsa : Fascinerend en bovenal cryptisch nummer . Het heeft een wat creepy sfeer , waarbij de ijle vocalen van Young goed gedijen .8.2
0
geplaatst: 16 augustus 2021, 09:12 uur
The Last Trip to Tulsa heb ik altijd een vreemde eend in de bijt gevonden op Young's debuut, maar qua tekst past het prima in de lijn van nummers als I am a Child, Expecting to Fly en Broken Arrow. Door de koptelefoon hoor je bovendien de gelaagdheid in de productie, met hier en daar een echo van de gitaar en dan valt het ook op dat Young vooral in je rechteroor zit te zingen. Al met al heb ik een 8.5 over, waarmee het na 12 stemmen uitkomt op een 7.72, goed voor een voorlopige 118e plek, tot in duizendsten gelijk aan Are You Ready for the Country?:
116. Midnight on the Bay | 7.732 | 22 stemmen
117. Big Time | 7.728 | 18 stemmen
118. The Last Trip to Tulsa | 7.717 | 12 stemmen
119. Are You Ready for the Country? | 7.717 | 24 stemmen
120. Silver & Gold | 7.705 | 20 stemmen
Nog wat leuke weetjes over het nummer: Sugar Mountain - The Last Trip To Tulsa - sugarmtn.org
Young heeft de zang onder invloed van Olympia Bier opgenomen (hij was destijds nog erg onzeker over zijn zang) en had er lange tijd spijt van dat hij het nummer überhaupt heeft uitgebracht op LP. Toen het publiek om het nummer vroeg bij een concert in The Canterbury House in 1969 weigerde hij het te spelen (dat terwijl hij het een jaar eerder wél had gespeeld, zoals te horen op Live on Sugar Mountain - Canterbury House 1968).
116. Midnight on the Bay | 7.732 | 22 stemmen
117. Big Time | 7.728 | 18 stemmen
118. The Last Trip to Tulsa | 7.717 | 12 stemmen
119. Are You Ready for the Country? | 7.717 | 24 stemmen
120. Silver & Gold | 7.705 | 20 stemmen
Nog wat leuke weetjes over het nummer: Sugar Mountain - The Last Trip To Tulsa - sugarmtn.org
Young heeft de zang onder invloed van Olympia Bier opgenomen (hij was destijds nog erg onzeker over zijn zang) en had er lange tijd spijt van dat hij het nummer überhaupt heeft uitgebracht op LP. Toen het publiek om het nummer vroeg bij een concert in The Canterbury House in 1969 weigerde hij het te spelen (dat terwijl hij het een jaar eerder wél had gespeeld, zoals te horen op Live on Sugar Mountain - Canterbury House 1968).
0
geplaatst: 16 augustus 2021, 09:20 uur
Ondanks dat Young opnames had van zo ongeveer de hele Time Fades Away tour, waaronder dus een zeer losbandige versie van The Last Trip to Tulsa, besloot hij om toch alleen maar nieuwe nummers op het album te zetten, waaronder Last Dance, dat hij in eerste instantie akoestisch had opgenomen onder de titel Monday Morning. Deze versie is ook te horen is op Archives Vol. II; er is ook nog een elektrische studio versie, van december 1972, maar die werd helaas geen onderdeel gemaakt van Vol. II.
Op de akoestische versie beklaagt Henry Lewy zich over een rock ‘n’ Roll producer die op ‘full volume’ aan het luisteren. Zo hard zelfs dat het doorklinkt in de studio waar Young enkele nummers aan het opnemen is. Moet ik er wat van zeggen vraagt Lewy, ‘ah f*ck ‘em’ antwoord Young terwijl hij Monday Morning inzet.
Eind maart 1973, ruim 4 maanden na de sessie in Hollywood is Monday Morning het nummer Last Dance geworden. Ook kent het een extra couplet (you wake up in the morning and the sun is coming up). De harmoniezang wordt verzorgd door Crosby & Nash, die tegen die tijd ook al behoorlijk schor zijn, net als Young. Tijdens een concert in Bakersfield wordt het nummer door een schorre Nash aangekondigd: ‘This one is for all the wall flowers… Last Dance!’, ook de coda van het nummer wordt voorzien van extra tekst: ‘come on turn on the lights, we’ve got last dance tonight…’ onderwijl moedigt Young het publiek aan ‘come on Bakersfield!’ Wat een optimisme.
Ik heb behoorlijk veel bootlegs gehoord van de tour van 1973. Ik vind het oprecht knap dat ze er zo’n goed klinkend album van hebben kunnen maken. Desalniettemin was Neil er wel klaar me na afloop, op Don’t be Denied, Love in Mind en een enkele uitvoering van Time Fades Away en L.A. heeft hij de nummers van het album niet meer gespeeld.
Vandaag een dubbelaar, er mag gestemd worden op zowel Monday Morning als Last Dance.
Info Card op neilyoungarchives.com
Info Card op neilyoungarchives.com
Op de akoestische versie beklaagt Henry Lewy zich over een rock ‘n’ Roll producer die op ‘full volume’ aan het luisteren. Zo hard zelfs dat het doorklinkt in de studio waar Young enkele nummers aan het opnemen is. Moet ik er wat van zeggen vraagt Lewy, ‘ah f*ck ‘em’ antwoord Young terwijl hij Monday Morning inzet.
Eind maart 1973, ruim 4 maanden na de sessie in Hollywood is Monday Morning het nummer Last Dance geworden. Ook kent het een extra couplet (you wake up in the morning and the sun is coming up). De harmoniezang wordt verzorgd door Crosby & Nash, die tegen die tijd ook al behoorlijk schor zijn, net als Young. Tijdens een concert in Bakersfield wordt het nummer door een schorre Nash aangekondigd: ‘This one is for all the wall flowers… Last Dance!’, ook de coda van het nummer wordt voorzien van extra tekst: ‘come on turn on the lights, we’ve got last dance tonight…’ onderwijl moedigt Young het publiek aan ‘come on Bakersfield!’ Wat een optimisme.
Ik heb behoorlijk veel bootlegs gehoord van de tour van 1973. Ik vind het oprecht knap dat ze er zo’n goed klinkend album van hebben kunnen maken. Desalniettemin was Neil er wel klaar me na afloop, op Don’t be Denied, Love in Mind en een enkele uitvoering van Time Fades Away en L.A. heeft hij de nummers van het album niet meer gespeeld.
Vandaag een dubbelaar, er mag gestemd worden op zowel Monday Morning als Last Dance.
Info Card op neilyoungarchives.com
Info Card op neilyoungarchives.com
0
geplaatst: 16 augustus 2021, 16:18 uur
Het is overigens geheel toevallig dat we de week beginnen met Monday Morning (Last Dance).
0
geplaatst: 16 augustus 2021, 21:16 uur
Gezien het feit dat er nog niet veel stemmen zijn uitgebracht én het twee nummers zijn, is er morgen een extra dagje om te stemmen.
1
geplaatst: 16 augustus 2021, 22:57 uur
Mansion On The Hill: 7
Everybody Knows This is Nowhere: 9,2
Last Trip to Tulsa: 7,8
Monday Morning: 8,2
Interessant nieuwtje harm1985
Last Dance: 9
Één van mijn favorieten op Time Fades Away
Everybody Knows This is Nowhere: 9,2
Last Trip to Tulsa: 7,8
Monday Morning: 8,2
Interessant nieuwtje harm1985
Last Dance: 9
Één van mijn favorieten op Time Fades Away
0
geplaatst: 18 augustus 2021, 09:33 uur
Last Dance is ook één van mijn favorieten van Time Fades Away, waarin Young een soort blues rap doet in de tweede helft (zoals Pigpen dat doet bij Grateful Dead), tel daarbij op de donderende gitaar en je hebt een 9.7 te pakken. Monday Morning klinkt juist optimistisch, een heel vreemde gewaarwording. Het nummer scoort net iets minder met ene 8.7.
Na 10 stemmen staat Monday Morning op een 7.79 en Last Dance op een 8.19, goed voor een 66e en 111e plek.
Na Time Fades Away was Jack Nitzche wel even klaar met Neil Young, net als Kenny Butrey die halverwege de tour werd ontslagen. Laatstgenoemde was echter wel van de partij op het reünie-album van The Stray Gators, Harvest Moon. Nitzsche werd vervangen door Spooner Oldham, al arrangeerde Nitzsche nog wel de strijkers op Such a Woman.
Alhoewel het één van de laatste nummers is die voor het album is opgenomen, is Unknown Legend de eerste track. Het nummer werd uitgebracht als single en was ook te horen op Unplugged, hetgeen een beetje als knieval gezien kan worden; naast dit nummer speelde hij ook Harvest Moon en Hank to Hendrix, de twee andere singles, zo lijkt Unplugged haast ene promotie voor Harvest Moon.
Inspiratie voor het nummer is Pegi, Unknown Legend is misschien wel het meest empathische liefdesliedje dat Young ooit geschreven heeft. Uiteindelijk is het stel tussen 1978 en 2014 bij elkaar geweest, waarvan het grootste gedeelte getrouwd. In 2019 overleed Pegi aan de gevolgen van kanker.
Info Card op neilyoungarchives.com
Na 10 stemmen staat Monday Morning op een 7.79 en Last Dance op een 8.19, goed voor een 66e en 111e plek.
Na Time Fades Away was Jack Nitzche wel even klaar met Neil Young, net als Kenny Butrey die halverwege de tour werd ontslagen. Laatstgenoemde was echter wel van de partij op het reünie-album van The Stray Gators, Harvest Moon. Nitzsche werd vervangen door Spooner Oldham, al arrangeerde Nitzsche nog wel de strijkers op Such a Woman.
Alhoewel het één van de laatste nummers is die voor het album is opgenomen, is Unknown Legend de eerste track. Het nummer werd uitgebracht als single en was ook te horen op Unplugged, hetgeen een beetje als knieval gezien kan worden; naast dit nummer speelde hij ook Harvest Moon en Hank to Hendrix, de twee andere singles, zo lijkt Unplugged haast ene promotie voor Harvest Moon.
Inspiratie voor het nummer is Pegi, Unknown Legend is misschien wel het meest empathische liefdesliedje dat Young ooit geschreven heeft. Uiteindelijk is het stel tussen 1978 en 2014 bij elkaar geweest, waarvan het grootste gedeelte getrouwd. In 2019 overleed Pegi aan de gevolgen van kanker.
Info Card op neilyoungarchives.com
1
geplaatst: 18 augustus 2021, 14:26 uur
Prachtig, breekbaar nummer van Neil Young. Harvest Moon is lang mijn favoriete plaat van Young geweest, nu wellicht niet meer (al vertoeft ie nog steeds probleemloos in de hoogste regionen).
9,9
9,9
* denotes required fields.