Looking for a leader 8
Light a Candle 8

Light A Candle: 5

Tja, als je dan een post voorbereid, dan moet je ook wel op plaatsen drukken en niet alleen op 'voorbeeld' :/

Morgen dan maar. Hoe dan ook, Light a Candle staat na 9 stemmen op een voorlopige 168e plek met een 7.38. Van mij krijgt het nummer een 8. Ik was het bijna vergeten; op de één of andere manier bleven de slechte nummers beter hangen, wat niet meehelpt is dat ik het album na 2009 hooguit een handvol keren heb gedraaid. Ik werd pas weer 'herinnerd' aan Light a Candle toen fan-blog Thrasher's Wheat het plaatste, een jaar of zo geleden.

Enkele dagen niet meer in dit topic geneusd, dus een bescheiden inhaalslag dient zich aan:

Let's Roll klinkt best interessant. Vrij recent (voor Neil Young dan toch) nummer; niet geweldig, maar best aardig.

6,8

She's a Healer neemt wat meer z'n tijd, is ook de lange afsluiter van het album natuurlijk. Blues komt voor mij ook wat dichter in de buurt, al hoor ik zeker de soul-invloeden. Kudo's voor Neil dat hij dit heeft aangedurfd, dat wel!

7,2

Lookin' for a Leader is zeker gedateerd, maar het album Living with War vind ik meer dan behoorlijk, de nummers klinken gewoon goed en kwaadheid/misnoegdheid is uiteraard wél van alle tijden.

7,4

Light a Candle is wellicht het beste nummer op Fork in the Road, dat toch wat verguisd wordt. Een ingetogen, hoopvol klinkend nummer.

7,4

Light a candle 7,2

Let Your Fingers Do The Walking - 2, stop gewoon met van die countryzooi, stop. Genoeg!!
Prisoners Of Rock 'N' Roll - 3, al bijna even erg *braak*
Opera Star - 6,6
Surfer Joe and Moe the Sleaze - 7,5
Let's Roll - 7,2
She's a Healer - 7,3
Lookin' for a Leader - 6,5
Light a Candle - 6,1

Als je Light a Candle hoort zou je inderdaad kunnen denken dat Fork in the Road nog best een aardig album is. Als je het opzet blijkt dat helaas niet zo te zijn.

7,4

De nagekomen stemmen laten het gemiddelde van Light a Candle iets dalen, tot 7.27, waardoor het nummer zakt naar een 174e plek.

En dan nu alsnog het volgende nummer!

Helaas voor Young was de staat van de wereld anno 2010 niet veel beter. In Maart is er de terroristische aanslag in de metro van Moskou, en ook in Irak en Afghanistan is het nog lang geen pais en vree. Young komt tot de conclusie dat er de afgelopen 40 jaar weinig is veranderd, hetgeen hem inspireert tot het schrijven van Love & War, samen met Peaceful Valley Boulevard het enige akoestische nummer op de plaat Le Noise.

Enige zelfspot is Young niet vreemd:
When I sing about love and war
I don't really know what I'm saying

Toen een journalist daarnaar vroeg, antwoordde hij:

Your wish is my command.

Zonder dollen, dit was het laatste 'country' nummer.

Ook van de andere 'polariserende' Geffen albums komt niet veel meer voorbij. Met Weight of the World en We Never Danced maak ik denk ik niet veel mensen blij. Dáár gaan we dan ook niet op stemmen

Geen Country meer? Erg jammer ...is de mooie kant van Young zowel Country en het meeste van zijn ingetogen werk...zoals Love and War; 8

8,5

9,5

7

Love And War: 6

Love and War: 8

Love And War : Prettig liedje , goede flow 8.2

8,7

6,5

Love & War doet het beter dan ik had verwacht! Het doet niet veel onder voor Peaceful Valley Boulevard en verslaat zelfs Hitchhiker. Samen met een 8.3 van mij (wat niet eens het hoogste cijfer is) komt het gemiddelde na 10 stemmen uit op 7.87, goed voor een voorlopige 109e plaats.

Neil Young is de laatste jaren een druk baasje, tussen 2009 en 2019 komt er bijna jaarlijks een nieuw studioalbum van hem uit. Het is een beetje hit en miss. Neil Young gebruikt zijn muziek duidelijk als uitlaatklep, waar een columnist columns schrijft, schrijft Young in hoog tempo liedjes. Omdat hij praktisch carte blanche heeft van Reprise komt zijn mening ongecensureerd op plaat uit.

Helaas is het succes wisselend. Le Noise en Psychedelic Pill zijn geïnspireerde albums, Storytone bevat een aantal mooie liefdesliedjes voor zijn nieuwe vlam en ondanks de abominabele geluidskwaliteit van A Letter Home staan daar een aantal zeer sterke covers op. Het is het tweede cover-album in evenzoveel jaar. Opmerkelijk voor een artiest die tot dan toe slechts een handjevol covers opnam. Het verhaal achter het album is bekend; Jack White heeft een gerenoveerde Voice-o-Graph, waar mensen in de jaren 40 van de vorige eeuw een korte opname op een was-rol konden opnemen. Deze opname heeft White vervolgens overgezet naar band en gemasterd. Parallel hieraan liep er een directe microphone-feed naar een tweede recorder, deze opnames zijn gebruikt voor de deluxe versie.

Bijzonder noemenswaardig zijn covers van Needle of Death, van Bert Jansch, dat als inspiratie diende voor Ambulance Blues (Jansch was het voorprogramma voor Neil Young in 2010, vlak voor zijn overlijden) en een cover van Changes van Phil Ochs. Verder bevat het album covers van onder andere Bruce Springsteen, Bob Dylan en Gordon Lightfoot. Als je door het gekraak heen kunt luisteren een prachtig album. Gelukkig is de back-up tape feed ook te beluisteren op Young's site.

We sluiten de week dus weer af met een dubbelaar!

In de bonus, ook nog live versies:

Love and War: 8
Changes: 7
Needle of Death: 7

Die laatste twee vind ik verder prima nummers, maar ik heb de charme van rammelende geluidskwaliteit nooit kunnen ontdekken

Changes: 7.5
Needle of Death: 7.5

Changes: 7.5
Needle of Death: 7.5

Changes 7.1
Needle Of Death 7.4

De hamvraag is echter, zouden deze twee nummers beter scoren als de geluidskwaliteit beter was?

Ik zou ze al snel een punt hoger geven, ja. Zeker Changes.

Changes 6
Needle Of Death 6

Zal aan mij liggen maar ik vindt dat ‘nieuwe’ werk niet geweldig. Op tijd stoppen zou beter zijn geweest. Afsluitend nog een beetje akoestische concerten geven met mooie verhalen erbij. Dat was mooi geweest.

Love and War: mooi, akoestisch nummer van Le Noise, één van zijn laatste écht goeie platen als je 't mij vraagt (ik heb het dan niet over archief- en live-uitgaves). Heeft een heerlijke latin sound ook. 8

Changes is een mooi Ochs-nummer, en Needle of Death één van Jansch's pareltjes. Ik hoor de hommage van Neil Young in deze uitvoeringen zeker terug, maar de geluidskwaliteit is gewoon brak. Gelukkig kan ik daar deels wel doorheen prikken.

Changes een 7, Needle of Death een 7,5.

Tja, ben het deels met je eens, op Chrome Dreams II, Le Noise en Psychedelic Pill na is er de laatste 15 jaar weinig te genieten.

Ik heb ook sterk mijn twijfels of het nieuwe album met Crazy Horse weer een stap in de goede richting gaat zijn. Gelukkig speelt hij live meestal maar een enkel nummer van zijn recente albums de laatste tijd.

Morgen overigens een nummer met Crazy Horse, van zijn laatste echt goede album.

Love and War: 8,2
Changes: 6
Needle of Death: 5,5