Muziek / Muziekgames / Neil Young Meter
0
geplaatst: 23 september 2021, 09:10 uur
Na een reeks minder scorende nummers, eindelijk weer eens eentje die boven de 8 scoort; tezamen met een 8.5 van mij komt War of Man uit op een 8.39 na 11 stemmen, goed voor een voorlopige 51e plek.
Dan nu deel twee van het tweeluik, Dreamin' Man, dat Young tijdens een concert op 1 april 1992 als volgt aankondigde:
Ik vermoed dat Young de dichter Henry David Thoreau bedoelt, maar misschien dat een wat meer cultureel onderlegde MuMe-er dat nader kan toelichten?
En ook hier weer in de bonus, de live versie van het gelijknamige live album:
Dan nu deel twee van het tweeluik, Dreamin' Man, dat Young tijdens een concert op 1 april 1992 als volgt aankondigde:
I'd like to do a song here for Thoreau. This is a song for him. It may seem like a song that doesn't make any sense, till after you've heard it. Then you'll be pretty sure. This a song about a dreamer. I think it has some kind of relevance here, somehow. I've been wrong before though, so...
Ik vermoed dat Young de dichter Henry David Thoreau bedoelt, maar misschien dat een wat meer cultureel onderlegde MuMe-er dat nader kan toelichten?
En ook hier weer in de bonus, de live versie van het gelijknamige live album:
0
geplaatst: 23 september 2021, 10:52 uur
Nog een tikje fraaier dan War of Man. Dromerig nummer, maar dat spreekt uiteraard voor zich.
9
9
0
geplaatst: 23 september 2021, 22:26 uur
Moet zeggen dat ik niet had verwacht dat Dreamin Man het beter zou doen dan War of Man.
Doet me wel beseffen dat ik Harvest Moon al te lang niet beluisterd heb.
Doet me wel beseffen dat ik Harvest Moon al te lang niet beluisterd heb.
0
geplaatst: 24 september 2021, 00:01 uur
harm1985 schreef:
Moet zeggen dat ik niet had verwacht dat Dreamin Man het beter zou doen dan War of Man.
Doet me wel beseffen dat ik Harvest Moon al te lang niet beluisterd heb.
Moet zeggen dat ik niet had verwacht dat Dreamin Man het beter zou doen dan War of Man.
Doet me wel beseffen dat ik Harvest Moon al te lang niet beluisterd heb.
Vind Harvest Moon een van de mooiste albums van Young
Hoewel ik Dreamin' Man ook een hoger cijfer geef...ook ik had niet verwacht dat hij hier beter zou scoren
Maar ik stoor me eigg nooit aan de algemene beoordelingen ,wel leuk om te bekijken,maar daar hoef je niet mee eens te zijn...want bv de minst gewaardeerde track.hierop...You and Me staat bij juist erg hoog aangeschreven, vooral die samenzang is daarin zo....mooi
0
geplaatst: 24 september 2021, 09:07 uur
Harvest Moon heb ik ook erg hoog zitten, omdat het materiaal in de basis al steengoed is, zoals te horen is op Dreamin' Man Live. Sowieso is de solo tour van 1992 significant onderbelicht (om maar te zwijgen over die van 1999). Men maakt graag het vergelijk met Harvest (niet in de laatste plaats vanwege de titel), grappige is dat de nummers van Harvest live hun debuut maakten en daarna pas in de studio werden opgenomen terwijl de nummers van Harvest Moon eerst in de studio werden opgenomen en vervolgens live werden gespeeld, om mij nog onduidelijke redenen solo.
Enige overeenkomst is dat ten tijde van de tour het album nog niet was uitgebracht en het voor het publiek ook daadwerkelijk nieuwe nummers waren. Dit kon niet altijd op waardering rekenen, terwijl ik zeker weet dat een hoop fans ná het uitkomen van het album maar wat graag bij deze tour hadden willen zijn. Dreamin' Man is Young op zijn breekbaarst; licht, zweverig en dromerig en dat komt solo het best tot zijn recht, de studio versie is gewoon net iets te glad, met name vanwege de achtergrondzang.
Niet dat de commerciële sound van dit album nou een bewuste knieval was van Young, snakkend naar en gouden plaat. Young doet nu eenmaal wat hij vindt dat goed is, daar waar de muse hem brengt, dat hij behoefte had aan 'stillere' muziek na de oorverdovende tour met Crazy Horse én het mixen van het album Weld zal ook zeker een rol hebben gespeeld.
Maar we dwalen af. Van mij krijgt het nummer een iets lager cijfer dan War of Man, dat net iets meer bite heeft; een 8.3. Na 8 stemmen staat het nummer op een voorlopige 28e plek met een 8.65 gemiddeld.
Enige overeenkomst is dat ten tijde van de tour het album nog niet was uitgebracht en het voor het publiek ook daadwerkelijk nieuwe nummers waren. Dit kon niet altijd op waardering rekenen, terwijl ik zeker weet dat een hoop fans ná het uitkomen van het album maar wat graag bij deze tour hadden willen zijn. Dreamin' Man is Young op zijn breekbaarst; licht, zweverig en dromerig en dat komt solo het best tot zijn recht, de studio versie is gewoon net iets te glad, met name vanwege de achtergrondzang.
Niet dat de commerciële sound van dit album nou een bewuste knieval was van Young, snakkend naar en gouden plaat. Young doet nu eenmaal wat hij vindt dat goed is, daar waar de muse hem brengt, dat hij behoefte had aan 'stillere' muziek na de oorverdovende tour met Crazy Horse én het mixen van het album Weld zal ook zeker een rol hebben gespeeld.
Maar we dwalen af. Van mij krijgt het nummer een iets lager cijfer dan War of Man, dat net iets meer bite heeft; een 8.3. Na 8 stemmen staat het nummer op een voorlopige 28e plek met een 8.65 gemiddeld.
0
geplaatst: 24 september 2021, 09:21 uur
Ondanks dat Dreamin' Man nog 'maar' 8 stemmen heeft gaan we door naar de volgende ronde, waarin twee nummers een herkansing krijgen. Daarmee sluiten we meteen de week af, aangezien we morgen de verjaardag van mijn jongste telg vieren.
Dat is meteen mooi bruggetje naar het eerste nummer Transformer Man, dat Young schreef voor zijn jongste zoon, Ben. Tijdens het stemmen op de (niet al te populaire) studio versie viel me op dat de Unplugged versie de handen wél op elkaar kreeg. Als ik de beelden van het Unplugged concert kijk, geeft me dat altijd kippenvel, niet in de laatste plaats vanwege Nils Lofgren, voor wie het enorm veel voldoening moet hebben gegeven om dit nummer in deze setting te spelen (na ook met Young op tour te zijn geweest in 1982).
Aldus Young:
Ook bij het stemmen op de Mr. Soul kreeg ik enkele opmerkingen dat de Unplugged versie beter beviel, dus ook Mr. Soul in de unplugged versie.
Aldus Young:
Dat is meteen mooi bruggetje naar het eerste nummer Transformer Man, dat Young schreef voor zijn jongste zoon, Ben. Tijdens het stemmen op de (niet al te populaire) studio versie viel me op dat de Unplugged versie de handen wél op elkaar kreeg. Als ik de beelden van het Unplugged concert kijk, geeft me dat altijd kippenvel, niet in de laatste plaats vanwege Nils Lofgren, voor wie het enorm veel voldoening moet hebben gegeven om dit nummer in deze setting te spelen (na ook met Young op tour te zijn geweest in 1982).
Aldus Young:
Trans was about all these robot-humanoid people working in this hospital and the one thing they were trying to do was teach this little baby to push a button. That's what the record's about. Read the lyrics, listen to all the mechanical voices, disregard everything but that computerized thing, and it's clear Trans is the beginning of my search for communication with a severely handicapped nonoral person. 'Transformer man' is a song for my kid. If you read the words to that song - and look at my child with his little button and his train set and his transformer - the whole thing is for Ben.
People completely misunderstood Trans. They put me down for fuckin' around with things I shouldn't have been involved with. Well, fuck them. But it hurt, because this was for my kid.
People completely misunderstood Trans. They put me down for fuckin' around with things I shouldn't have been involved with. Well, fuck them. But it hurt, because this was for my kid.
Ook bij het stemmen op de Mr. Soul kreeg ik enkele opmerkingen dat de Unplugged versie beter beviel, dus ook Mr. Soul in de unplugged versie.
Aldus Young:
“Mr. Soul” takes me through all those times—the Springfield era. It really typifies the end without really being near the end or knowing what the end was about. That’s a song that is somehow semiprophetic and semiretro. It seems to make more sense the more I play it. I don’t know where it came from, but it really tells the story of my life at that time, and strangely enough, it still seems to be true.
0
geplaatst: 24 september 2021, 09:54 uur
2 tracks van alweer een Topalbum (5*) van Young
Transformer Man 9
Mr.Soul 9.5
Transformer Man 9
Mr.Soul 9.5
0
geplaatst: 24 september 2021, 19:17 uur
Transformer Man 7,9
Mr Soul 8,4 (beter dan ik me herinnerde, al geef ik persoonlijk nog steeds lichtelijk de voorkeur aan de Springfield-versie).
Mr Soul 8,4 (beter dan ik me herinnerde, al geef ik persoonlijk nog steeds lichtelijk de voorkeur aan de Springfield-versie).
0
geplaatst: 24 september 2021, 20:31 uur
Transformer Man: 8,2
Mr. Soul: 8
Twee mooie unplugged-versies, inderdaad.
Mr. Soul: 8
Twee mooie unplugged-versies, inderdaad.
1
geplaatst: 26 september 2021, 10:40 uur
Hier ga ik weer instappen!
Sample and Hold: 6
War of Man: 7,9
Dreamin' Man: 9,7
Transformer Man (Unplugged): 10
Mr. Soul: 8
Sample and Hold: 6
War of Man: 7,9
Dreamin' Man: 9,7
Transformer Man (Unplugged): 10
Mr. Soul: 8
0
geplaatst: 26 september 2021, 18:01 uur
Ik kan geen taart meer zien 
Nog een half dagje en dan gaan we weer verder met het volgende nummer!
Nog een half dagje en dan gaan we weer verder met het volgende nummer!
1
geplaatst: 26 september 2021, 19:39 uur
Changes 5,2
Needle of Death 5,5 (A Lettet Home krijgt bij mij flink wat strafpunten. Blijf het één van de meest onbegrijpelijke zetten van Neil vinden, de Pono uitbrengen en tegelijkertijd dit album
)
Driftin' Back 7,4
Sample and Hold 5,8
War of Man 8,6
Dreamin' Man 8,8
Transformer Man 9,2
Mr. Soul 9,3
En de felicitaties voor de kleine Harm
Needle of Death 5,5 (A Lettet Home krijgt bij mij flink wat strafpunten. Blijf het één van de meest onbegrijpelijke zetten van Neil vinden, de Pono uitbrengen en tegelijkertijd dit album
)Driftin' Back 7,4
Sample and Hold 5,8
War of Man 8,6
Dreamin' Man 8,8
Transformer Man 9,2
Mr. Soul 9,3
En de felicitaties voor de kleine Harm
0
geplaatst: 27 september 2021, 09:38 uur
Nogmaals dank voor alle felicitaties! Het zal jullie niet verbazen dat Transformer Man het in de unplugged versie flink beter heeft gedaan dan de Trans versie: een 8.63 na 12 stemmen (waaronder een 9.5 van mijzelf). De Trans versie moet het doen met een 6.5. Ook de Unplugged versie van Mr. Soul doet het beter dan de Buffalo Springfield versie (en uiteraard de Trans versie). Na 12 stemmen komt het uit op een 8.42, waar de BS versie een 7.69 scoorde (wel met het dubbele aantal stemmen). Ik waardeerde de Unplugged versie juist minder, van mij krijgt het een 8.5 (waar ik eerder een 9 over had).
Enfin, dit alles is goed voor een voorlopige 29e en 48e plek.
Van één nummer snap ik niet dat het zelfs geen bescheiden hit is geworden. Het is ontzettend catchy en het universele thema, liefde, moet eenieder toch aanspreken. Ik heb het over Little Thing Called Love. Oorspronkelijk was het nummer bedoeld voor het album Island In the Sun (inmiddels Johnny’s Island), maar dat album werd afgewezen door Geffen. Uiteindelijk kwam het op Trans terecht.
Persoonlijk denk ik nog steeds dat als Trans als EP was verschenen, zoals de bedoeling was, en Island in the Sun afzonderlijk was uitgebracht er veel meer waardering was geweest voor Little Thing Called Love. Vooral de slide guitar van Ben Keith is bijzonder ‘tasty’, zeker op de live versie van de DVD In Berlin.
Enfin, dit alles is goed voor een voorlopige 29e en 48e plek.
Van één nummer snap ik niet dat het zelfs geen bescheiden hit is geworden. Het is ontzettend catchy en het universele thema, liefde, moet eenieder toch aanspreken. Ik heb het over Little Thing Called Love. Oorspronkelijk was het nummer bedoeld voor het album Island In the Sun (inmiddels Johnny’s Island), maar dat album werd afgewezen door Geffen. Uiteindelijk kwam het op Trans terecht.
Persoonlijk denk ik nog steeds dat als Trans als EP was verschenen, zoals de bedoeling was, en Island in the Sun afzonderlijk was uitgebracht er veel meer waardering was geweest voor Little Thing Called Love. Vooral de slide guitar van Ben Keith is bijzonder ‘tasty’, zeker op de live versie van de DVD In Berlin.
* denotes required fields.