9

8,5

6,5

6.5

7.8

Zeker aanstekelijk, die laffe omikronvirus is er niks bij, alleen zijn de ziekteverschijnselen en het onderliggend lijden bij die virussen van Kroes een heel stuk ernstiger.

Yep, this is the one Shaky!
Nu vind ik het nummer op zichzelf nog niet eens zo bijzonder, gewoon wel lekker, maar ik vind het ge-wel-dig hoe ze in het refrein hun scheuren opentrekken alsof ze James Brown gezamenlijk nadoen. Daarvoor een halve punt extra.

7,5

Ik vond die andere Shame juist leuker.

6

7

7,5

Dit.

6,4

8

8

7,0

7.3

6

6.3

Verder wat Arrie zegt.

Shirley & Company - Shame, Shame, Shame : 6,5

Verbaasd over zoveel ouwelullenzuurpruimerij hier. Praat waarvan zelfs aan te tonen (inclusief betogen over vervlakking) dat dat al terug gaat tot de tijd van Plato. Ook de ergernis over autotune is echt nonsens. Het gebruik is zo algemeen dat iedereen die muziek in zijn collectie heeft van na pakweg 2000 muziek heeft waarin autotune gebruikt wordt. In 99% van de gevallen hoor je dat namelijk niet en bijna alle zogenaamd verantwoorde artiesten gebruiken het net zo veel als de popacts. Mensen die iets anders denken zijn ongelofelijk naïef. Nogmaals, zelfs de meeste getrainde orden horen het helemaal niet tenzij je eigenlijk verkeerd gebruik inzet als een stijlmiddel. Zoals Cher en sommige dance en sommige hiphop. Veel meer dan een hulpmiddel om je gitaar te stemmen is het niet en je maakt er geen nachtegaal van een kraai mee. Het vervangt gewoon andere zaken om het goed te laten klinken. Vroeger stonden mindere zangers gewoon heel lang in de studio en werden de beste delen zelfs tot op het niveau van lettergrepen gebruikt. Of werd de stem gemixt met die van een betere zanger. Of zong de vocalist helemaal niet zelf (daarvan zijn heel heel veel voorbeelden in de popmuziek en als je hebt over muzikanten die niet op sommige van hun eigen platen spelen nog veel en veel meer en daarbij zijn grote klassieke acts als The Beach Boys). Of had je de oude meidengroepentruc zoals bij Luv' waar één uitstekende zangeres (Jose) compenseerde voor twee zeer matige (Marga en Patty). Zelfde bij de Dolly Dots (Angela en Ria waren de goede zangeressen en de andere vier waren stukken minder). Feit is dat mensen geneigd zijn het verleden te idealiseren omdat onze hersenen nou eenmaal zo werken en dat geidealiseerde verleden waarbij je milder gaat denken over muziek van toen wordt dan vergeleken met nu en dan komt nu er slecht vanaf. Tot je over een jaar of 20 nostalgische gevoelens krijgt bij muziek van nu en die weer veel beter voelt als muziek uit 2042. Dat zijn uiteindelijk gewoon je hersenen.

IK vind ondertussen dat nummer van Wolter Kroes nog steeds strontvervelend. Al hoor ik zelfs dat liever dan She Hates Me van Puddle of Mudd.


890. Al Bano & Romina Power - Felicita 8,1
(Op een heerlijk gedateerde synthbeat gedrapeerde guilty pleasure van me waar ik met liefde een heel hoog cijfer aan geef)


891. Ian Hunter - We Gotta Get Out of Here 2,9
(ouder wordende rocker tracht zich aan te passen aan de muziek van 1980, maar heet is vooral een echt strontvervelend nummer dat heel bleek afsteekt bij een hoop tijdgenoten.

892. Shirley & Company - Shame, Shame, Shame 7,7
Ik ben dol op dit liedje, maar vind ook de uit popland Zweden afkomstige cover van het one hit wonder Izabella uit de 90's heel leuk.

Geef gewoon cijfers

Felicita: 6,5
Ian Hunter: 7,5
Shirley & Co.: 7,0

7,3

Shirley & Co.: 6

8,8

7,20 voor Shirley & Company = plek 184.

Deze iconische Motown groep bracht 43 studioalbums en 109 singles uit. In 1964 stonden ze voor het eerst in de reguliere Amerikaanse Billboard, in 1986 voor het laatst. In de R&B-charts bleven ze een vaste gast tot en met 2000.

Ze komen pas voor het eerst langs in dit topic en laten we eens niet voor de meest voordehandliggende songs gaan, maar voor deze die eigenlijk alleen in België en Nederland hoge ogen gooide.

893. The Temptations - Power

[1980, #aw10, #hp6]

The Temptations - Power : 7,5

8

7,5

6.5

7,5

Flagrante, maar dan ook echt lachwekkend stuitende onzin, tenzij je louter luistert naar Top40 en zenders als Q-Music en Slam. Gezien je voorbeelden lijkt dat wel. Alsof iédereen 'zangdoping' gebruikt: waar haal je het vandaan? Van de Engelstalige wiki? Ik zit, behoorlijk diep, in tal van andere hoeken en genres van muziek en daar moet je echt niet met die bullshit aankomen, zelfs/zeker niet als stijlmiddel. En terecht. Daarbij heb je duidelijk weinig van mijn betoog begrepen. Die "tenzij" is juist waar 'em de kneep zit: het is in de Top40 geen tenzij, het is de norm. Dus niét eens om gebrekkig zangtalent te compenseren.
Je middenstuk sluit ik me helemaal bij aan.
Je slotbetoog echter niet: ik idealiseer niks en het kan daarbij net zo goed de andere kant opwerken: muziek die je vroeger goed vond, kan je nu geen hol meer aan vinden. Er komt tegenwoordig meer gave muziek uit dan ooit, maar waar de Top40 vroeger nog een diverse(re) keur aan muziek aanbood, is het nu die voornoemde eenheidsworst wat een pot autotune-ellende is.

Nee.

Nou, vooruit: voor een keertje dan.
Temptations: 7,5

Dan hebben we het dus over twee verschillende dingen. Jij vind gebruik van autotune als stijlmiddel (wat best regelmatig voorkomt maar verre van de norm is in de top 40) per definitie lelijk (ik denk dat in een gemiddelde hedendaagse top 40 lijst dat soort gebruik in tussen de 5 en de 10 nummers zit). Dat kan. Ik ben er ook lang niet altijd een liefhebber van, maar dat ben ik ook vaak niet van gitaarsolo's of van saxofoon in popmuziek om maar eens twee dingen te noemen. Ik had het meer over autotune (en vele aanverwante programmaatjes trouwens), waardoor het een stuk makkelijker is om een stem een beetje goed te laten klinken en die zeker als je het net iets breder trekt (qua software bedoel ik) bij de meerderheid van opnamen gebruikt worden, in alle denkbare genres. Mijn voorbeelden zijn uit de top 40 omdat daar dit topic over gaat, maar ik luister ontzettend breed. Alleen vandaag al The Blood Brothers, Sinead O'Connor, Nirvana, deze en deze verzamelaar, Grace Jones en een aantal nummers die ik niet kan dromen uit de dagladder van de mumeladder.

Dan The Temptations - Power, Dit was de eerste single van een hagelnieuw contract met Motown (na een tijdje op Atlantic) en een serieuze poging tot een comeback. Lekker nummer, maar het verbaast me meer dat in Nederland wel een flinke hit was dat dat het in de VS de algemene hitlijst niet eens haalde. Want dit nummer klinkt niet als 1980 maar als 1972. Alsof de hele discofase (die in de VS inmiddels veel meer voorbij was dan hier toen) nooit gebeurd was. Best een lekker nummer, maar The Temptations hebben veel beter (en ook veel slechter trouwens) en voor (Amerikaans) chartsucces klonken ze achterhaald.

7,1