Er zaten inderdaad veel nummers met een nostalgisch karakter op de plaat, maar die waren vaak weer van de collega's (These were the Days was van Taylor, Show Must Go On van May).
Ik schrok wel van Slightly Mad, ook al was de muziekvideo zwart/wit, Mercury zag er duidelijk niet zo goed meer uit. Ik was slechts 14 jaar oud en had pas 2 jaar Queen 'ontdekt', maar ik verwachtte meer machismo en tenminste een snor, al was die snor op Miracle ook wel weg (op de bandfoto althans).

Iedereen mag natuurlijk halen uit een song wat hij/zij zelf wil. Ik vond Innuendo altijd meer een idealistische 'environmental'-achtige song dan dat ik deze direct linkte met de ziekte van Freddie.

Blijft natuurlijk wel een erg gave song met een glansrol voor Steve Howe. Eén van de weinige gastbijdragen bij Queen van een beroemde mede-muzikant.

Je zal niet de eerste zijn die tegen een groep fanboys schopt (ik kan me menig discussie bij onder andere Radiohead nog herinneren). In hoeverre dat erg is... Als je ze zo ziet is daar niets mis mee toch.


Heeft Wilson ooit een saxofoon aangeraakt eigenlijk?

Ik vind Tool uiteraard geen clichématige indierock, maar ik kan me voorstellen dat zo een opmerking reacties oproept. Niet van fanboys, maar mensen die me terechtwijzen dat ik ze meer in de progmetal of mathrock moet zoeken. Dat was mijn punt. Verder heb ik nooit iets over fanboys gezegd.

Is dat zo? Mwoah, niks van gemerkt hier.

Afijn, inmiddels heb ik mijn incontinentieslip vervangen door een toque, want die is wel nodig voor de harde ballenrammers van TesseracT, verre achterneefjes van Meshuggah. Veel minder dwars en hoekig dan hun leermeester, maar daardoor wel een heel stuk toegankelijker. Misschien wel weer iets té toegankelijk? De zanger mag wel iets testosteronter en minder emo voor de dag komen.

Nine Skies was voor mij, behoudens de gastgitarist obviously, de grote onbekende, maar wat een fijn nummer! Prachtig, dromerig sfeertje met voldoende afwisseling en subliem uitgevoerd. Dat akoestische middenstuk lijkt trouwens wel als twee druppels water op een stuk uit Opeth (het kost me iets te veel tijd om uit vogelen welke track, maar de Opeth-kenners hier zullen mij wel begrijpen).
Een Franse band, lees ik. Nomineerder: bedankt! Zou wel lollig zijn als het dezelfde was als die van Coldplay, maar nee. Aproxis, laat je je snoet weer eens zien? Je bijdrages schreeuwen om meer participatie van jou.

De proto-neopostprog avant la lettre van Styx manoeuvreert eerst even in dezelfde, maar iets minder verfijnde gevoelige hoek en besluit na twee minuten het roer om te gooien in stoere progriffs. Ik heb alle ouwe Styx in de kast staan, maar draai het zelden (kwestie van keuzes maken), maar afgezien van het wat wiebelige begin vind ik het behoorlijk vet nummer met pompeuze power en gave riffs (hoor ik daar Hearts 'Barracuda'?). Verrassend veel heavier dan dat ik me van Styx kan herinneren. Prog met ballen.

Ik had ook nooit de vergelijking getrokken tussen 'Innuendo' en Led Zeppelin, maar toch: het moment dat ik het las bij Mssr Renard, associeerde ik die opmerking onmiddellijk met 'Kashmir'. Nouja, aangezien Led Zeppelin zelf de grootste rip-offband in de rockgeschiedenis is, mag Queen ook wel een klein beetje leentjebuur spelen. Zeker als het op het sterfbed van Freddie heeft geleid tot hun beste album sinds 'Sheer Heart Attack' met dit nummer als magnum opus dat ik nóg beter vind dan dat andere rapsodische moppie.
Ik herinner me ook nog het moment dat ik hoorde van zijn overlijden. Het was maandagochtend vroeg en we stonden met alle jongens van atheneum 5 ons om te kleden in de kleedkamer, omdat we gymles hadden. Wie het nieuws vertelde weet ik niet meer, maar ik weet wel dat het ongeloof en de consternatie van diverse andere jongens om mij heen enorm veel groter was dan bij mij. Ik zat toen te diep in de metal om me druk te maken over een popzangertje.

Vier nummers waarvan ik er zeker drie punten móet en zal geven: waar zijn de Coldplaynummers als ik ze nodig heb?
Aangezien Queen toch wel gaat winnen, verdeel ik mijn punten onder de andere. In andere ladders had TesseracT ook nog wel een puntje kunnen bemachtigen.

Ronde 0 - Ladder 41:

24 Queen - Innuendo
14 Styx - Queen of Spades +1
14 Nine Skies - Wilderness (feat. Steve Hackett) +2
11 TesseracT - Retrospect

Deadline donderdag 3 maart 19.00 uur

Innuendo - Kashmir... ik hoor het niet... en beide gaan hier ook al een kwarteeuw mee of zo.

Dan is het puur mijn associatie. Ik heb niet zoveel zin om meer van het web erbij te halen om mijn punt kracht bij te zetten.

Kashmir en Innuendo, beiden gave neoprog-songs.

Jazeker, maar het is Steve, niet Steven. https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/1b/SteveWilson.jpg

Grappig feit: mijn opmerking was meer plenair en niet eens op jou gericht. Ik heb geen liefde voor Coldplay en de band en de hele alt/indie-rock clique vanaf Nirvana kan me gestolen worden. (weer grote woorden).

Ik viel in eerste instantie om het feit dat Gong een vreselijke geluidjesband is. Ik ga er niet weer over beginnen, maar schijnbaar werd mijn stukje verkeerd getranscribeert en als tirade aan jouw adres beschouwd.

Ik had wel een kort puntje gemaakt om elkaars nominaties een beetje heel te houden. Gewoon voor de goede vrede. Maar ik ben de baas niet, dus iedereen doet maar.

De vraag was toch of Steven Wilson ooit een sax heeft aangeraakt en dat valt niet uit te sluiten

Ronde 0 - Ladder 41:

26 Queen - Innuendo +2
13 Styx - Queen of Spades
13 Nine Skies - Wilderness (feat. Steve Hackett) +1
11 TesseracT - Retrospect

Deadline donderdag 3 maart 19.00 uur

De fanboys haalde ik erbij omdat die meestal als een 'bezetenen' tekeer gaan als je iets over hun band zegt wat niet strookt met wat zij denken. Die groep moet je ook zeker niet serieus nemen. Maar dat terzijde.

Dat er soms foutieve genre benamingen genoemd worden (het is ook wel ontzettend lastig om dat die vele, vele genres, sub genres en sub-sub-subgenres uit elkaar te houden) kan gebeuren. Ik weet nu ondertussen dat Styx geen neoprog is, maar gewoon oude (cliché) prog dus. Ik benoem ze niet expres zo, maar ik ga ook niet overal elk genre uitzoeken. Dus mocht ik fout zitten qua benaming dan mag er rustig op gereageerd worden dat het niet klopt.

Ronde 0 - Ladder 41:

28 Queen - Innuendo +2
14 Styx - Queen of Spades 1
13 Nine Skies - Wilderness (feat. Steve Hackett)
11 TesseracT - Retrospect

Deadline donderdag 3 maart 19.00 uur

Ik zou het zo stellen: Styx is een hardrockband met progressieve neigingen. Een goede term zou kunnen zijn: arenarock of AOR. Eigenlijk wordt Styx vaak niet zo snel als 100% progrock-band weggezet. Niet voor niets noemen de wijze heren van Progarchives de band prog-related: STYX discography and reviews - progarchives.com

Cliché in de zin van hardrock/arenarock zou kunnen, al moet een cliché wel eerst uitgevonden worden. De jaren '70 in dit geval was een groot muzikaal laboratorium waar steeds weer van alles werd uitgevonden. Ik zou Styx niet snel een vernieuwer of uitvinder noemen zoals bijvoorbeeld zoveel bands die ook voorbijkomen en direct als zenuwachtig of ouderwets worden afgedaan (Gong, Soft Machine, National Health zijn wat snelle voorbeelden). Maar waren er voor Styx wel bands als Styx? Dan is Styx niet echt cliché zou ik zeggen.

Kan me overigens ten volle voorstellen dat Styx niet iedereen's ding is. De wat softe en gelichte licht-progressieve arenarock/softrock ligt echt niet bij iedereen.

Bovendien vind ik het woordje 'cliché' niet erg goed gekozen. Dat zou je juist eerder bij nieuwere dan bij oudere bands verwachten, want een cliché is pas een cliché als het veelvuldig is gebruikt. Dus zouden bijvoorbeeld Porcupine Tree of Transatlantic of Tangent of RPWL de clichématige bands zijn, maar dat is puur semantisch.

TesseracT - King
Iets mee testosteron, over minder emo durf ik niets te zeggen.

That's more like it! Goed dat je deze NIET had genomineerd, want dan had de puntenverdeling mij nog meer hoofdbrekens bezorgd.

Wat betreft de subtermhokjesgeestvarianten: check de site Rate Your Music. Hun genrekwalificatiesysteem vind ik uitermate accuraat en zorgvuldig, inclusief hoofdgenres en (dungedrukte) beïnvloede genres.
In het geval van Styx ook een goed voorbeeld, want de band bestond al jaren nog voordat de term AOR was uitgevonden, zodat je per album kan zien in welke hoek en stijlen de band stilistisch verschoof/ontwikkelde. Styx Albums - Rate Your Music

Dank je wel. Nu weet ik dankzij Reetjemuziek (geinspireerd door jou koude plee) dat Styx een synthpop is.

En volgens mij is de term AOR (Album Oriented Rock), als radioformaat bedoeld om meer de albums dan de singles van een band te belichten uitstekend door mij gekozen. Arenarock was misschien ook wel een prima term.

En je moet toch wat met je genres en subgenres? Als archivaris ben ik gek op rubriceren. En daarbij, weet je ook het kaf van het koren te scheiden, weet je ook waar je moet zoeken binnen een database van 7.000.000.000.000 artiesten, liedjes, albums etc. Zonder rubricering zou je ook niet weten waar je een potje kruiden in de winkel moet zoeken.

TesseracT onder de djent geschaard (zo genoemd omdat de gitaarriffs zo klinken). Prima toch? Dan weet ik tenminste direct dat het waarschijnlijk niet aan mij is besteedt. Palm-muted riffs vind ik wel leuk, maar teveel is ook maar teveel.

Ik ook met mijn grote mond om een bepaalde site te promoten.
Edoch, onderschat hun accuratesse niet. Ik vermoedde dat die term slaat op hun albums uit de vroege jaren 80. And guess what?

Tja, Mr Roboto, die ja. Die had ik diep, diep weggestopt. Maar elke band heeft wel zijn Mr. Roboto, dat maakt een band natuurlijk niet direct een synthpop-band, maar soit.

Hoe zou jij Styx classificeren? Stel je hebt een platenzaak, ga je dan de alle platen van Styx gefragmenteerd in de bakken zetten, of hak je een knoop door. Ik zou ze bij de hard rock of (gruwel) classic rock zetten. En jij?

Ronde 0 - Ladder 41:

29 Queen - Innuendo +1
15 Nine Skies - Wilderness (feat. Steve Hackett) +2
14 Styx - Queen of Spades
11 TesseracT - Retrospect

Deadline donderdag 3 maart 19.00 uur

69

even als side note, waar staat AOR eigenlijk voor? ik heb het vaker voorbij zien komen maar die afkorting is me niet duidelijk.

Styx klinkt mij, evenals veel andere bands hier, vooral cliché omdat ik het vaker gehoord heb. Dat Styx dan de eerste was die het zo deed is voor mij om het even (net zoals bij veel andere bands hier). Ik ken de band namelijk niet en heb ze in die tijd ook niet meegemaakt, voor mij waren het andere bands die het eerst deden. Of tenminste, waarvan ik het eerder hoorde. Dat ze dan de eerste waren die het zo deden maakt het voor mijn beleving niet minder cliché.

Een cliché is trouwens niet negatief, het is een cliché omdat het werkt natuurlijk. In dat opzicht is 99% van de artiesten tegenwoordig gewoon cliché.

EvilDrSmith je mag Zagato bedanken voor de (niet) nominatie trouwens.

Nee hoor, het is een genre op zichzelf. Waar jij op doelt is meer de semantische betekenis. En zeker tegenwoordig is het trouwens allesbehalve arenarock, in de letterlijk zin van het woord, want het is i.t.t. eind jaren 70 en de eerste helft van de jaren 80 de afgelopen dertig jaar maar een vrij kleine niche.
Van dezelfde site is hier een mooi overzichtje van de best beoordeelde AOR-platen: Best AOR albums of all-time - Rate Your Music - rateyourmusic.com
Een van mijn favoriete AOR-nummers is deze: Touch - Don't You Know What Love Is

Op die site kan je het beste per album kijken naar het genresysteem: op de hoofdpagina van de band staat de accumulatie van alle genres en dat kan, zoals bij Styx, soms een ratjetoe en allegaartje worden. Maar feitelijk dus niet fout.
Als ik een platenzaak zou hebben, dan zou ik Styx bij hardrock/metal zetten. Hardrock en metal bij elkaar: te lastig om te scheiden. Tenzij ik zó'n grote platenzaak zou hebben waarbij ik ook een aparte progcollectie zou hebben (welke ik naast de hardrock zou plaatsen), dan zou ik ze daar neerzetten.

AOR= Album/Adult Orientated Rock. Een inmiddels vreselijk achterhaalde term.
"Emerged in the late 1970s and early 1980s as an amalgamation of Hard Rock, Pop Rock, and Progressive Rock; characterized by a rich, layered sound, slick production and a heavy reliance on commercial melodic hooks." (RYM)

AOR is de meest discutabele term ooit. Het is een radio-formaat (Album Oriented Rock) dat ontstaan is in de jaren 70 en werd gebruikt voor bands die niet (meer) single-gericht waren. Dus de facto valt alle prog ook onder de AOR, maar ook bijvoorbeeld Santana of Allman Brothers Band.

Toen Chicago en Journey (enzo) heel bekend werden en ook Foreigner en Boston, gingen mensen de ter verbasteren tot Adult Oriented Rock, oftwel oudelullenrock. Tegenwoordig ook wel dad rock genoemd.

In feite kun je bijvoorbeeld Carry On My Wayward Son van Kansas een typische dad rocksog noemen, of Hotel California van Eagles.

Tegenwoordig, met de opleving van de melodieuze rock (bijvoorbeeld het label Frontiers, niet toevallig genoemd naar een Journey-plaat) wordt AOR gebruikt om melodieuze rock aan te duiden, waarmee plotsklaps ook bands als Europe en Bon Jovi die weer wel single-gericht waren ook als AOR worden aangeduid.

Tegenwoordig zijn AOR en Arenarock inwisselbaar, ware het niet dat een band als Coldplay ook als Arenarock wordt gezien. Snapt u het nog?

Nu is die stelling in mijn geval niet heel hypothetisch... maar goed er zijn maar zeer weinig platenzaken die een sectie AOR in hun schappen hebben staan. Dan valt t "gewoon" onder pop/rock want bij metal past het ook niet.

Voor mij hoort Styx in ieder geval, net als Boston, Foreigner, REO Speedwagon, Asia, Journey, Survivor e.d. wel onder AOR (stadionrock dan wel arenarock) vind ik een rare term al begrijp ik t wel) En natuurlijk past het ene nummer/album wellicht bij hardrock, pop of symfo maar dat hou je altijd.

Eind jaren 80 Hairmetal

Hoe meer ik leer over genres hoe minder ik het begrijp.

Maar AOR is dus rock gericht op album formaat, dan moet ik direct denken aan conceptalbums. Coldplay onder rock scharen ontgaat mij dan weer volledig dat is pure pop volgens mij, maar ja. Genres, vreemde dingen zijn het maar. Voor mijn gevoel proberen we het eindeloos moeilijk te maken om muziek maar in een hokje te kunnen stoppen. Ik houd het er maar bij dat goeie muziek goeie muziek is, ongeacht genre aanduiding.


Djent is ook zo'n leuk genre, door sommige geliefd, en door sommige wordt het niet als genre gezien...

Thanks voor de uitleg trouwens.

Ja EvilDrSmith, en ik maar denken dat ik op je kon rekenen om mijn nominaties punten te geven...

Haha, dat is nou juist het enige dat je nadrukkelijk niét moet onthouden.
Haha, ik ben nou juist de enige die je nadrukkelijk niét moet vertrouwen.

Thuis heb ik gewoon een grote platenbak vol met melorock, hardrock en AOR, met uiteraard ook veel Triumph erbij. Als ik zo'n bui ben dan is het heerlijk binchen.

Asia is ook een band met feitelijk maar anderhalve progplaat en verder gewoon (best lekkere overigens) poprock. Maar ik zou ze zelf nooit bij de progrock plaatsen maar in eerder genoemde bak.

Om het mezelf moeilijk te maken heb ik ook een bak met fusion/jazzrock, daar staat nog best wel wat progrock in. Maar soit.

Ergens in januari..



hoe is het met je baan ?

Klopt; Meshuggah wordt wel als grondlegger van de Djent gezien en ik heb ooit ergens gelezen dat de gitarist inmiddels spijt heeft omdat het op een gegeven moment zo'n vlucht heeft genomen en wat "standaard" / saai werd. Dat is met pure Djent wellicht zo, maar er zijn tegenwoordig gelukkig weer genoeg jonge nieuwe bands met een modern progmetal geluid die Djent op een niet-saaie, creatieve wijze inzetten, naast TesseracT, bijv. VOLA.