6

Ik redeneer nooit in termen mainstream/alternatief, ik spreek meer over de mate van toegankelijkheid (of gemakkelijk in het oor liggend).
Iedereen zal het met mij eens dat bv. 2 Unlimited of T-Spoon gemakkelijker in het oor ligt dan Live (daarom meer hitkansen). Maar Live is dan weer toegankelijker dan alle deathmetal.

Hoezo dat? Volgens mij mis je hierin een belangrijk element, namelijk referentiekader. In de 90s was er ook volop rock op de radio dus men was gewend aan de sound. En dan is I Alone ook gewoon een catchy nummer dat ook niet extreem in sound is.

Ook de meeste rock gebruikt gewoon dezelfde akkoorden en pakkende melodieën met een herkenbare, vertrouwde sound.

6,0

Live pikte een graantje mee van de populariteit van R.E.M. en Pearl Jam en klinkt daardoor vertrouwelijk en ook catchy, inderdaad. Maar I Alone was toch niet zo'n grote hit hoewel die band destijds erg populair was. Het was beslist niet zo dat rock zo vaak op de radio gedraaid werd buiten Studio Brussel. Rock stond ook niet vaak in de hitlijsten jaren '90 (wel meer dan nu), je had toen vooral eurohouse en nog meer boys- en girlbands. En Marco Borsato had verreweg de meeste hits in de top-40 in de jaren '90.

Brr, wat een pathetisch gejammer is dit toch.

4,0

Wat Edgar zegt .. : 4

5.5

Ik denk dat ik in de jaren 90 meer Live, Nirvana, REM, Red Hot Chili Peppers, suffe singer songwriters met een gitaar op de radio heb gehoord dan degelijke clubplaten (naar 538 heb ik zelden geluisterd, alleen gedwongen op werk maar dat was in de 90's het alternatief voor 3FM dat toen nog vrij bepalend was en alleen met een Haddaway, Snap of welke andere top 3 eurodance die op dat moment hot was op de proppen kwamen)
En ook MTV leek tot ongeveer 1997 alleen geinteresseerd in REM, RHCP, U2, Metallica, Amerikaanse rockbands en Oasis en indie en propte alle hiphop en dance voornamelijk in specialisten programma's of de European top 20 en dat soort dingen.
Rock is ontzettend mainstream (behalve metal en de echt harde soorten) waar weinigen malen om een Smells like teen spirit, I alone of "wild nummer" van Pearl Jam, maar men nog begon te gillen in de early 90's als er een raar housenummer komt (wat Arrie al zei, kijk in de tijdsgeest), ik heb een zomerbaantje gehad in 1995 voordat het "echte werk" begon en daar stond het ook op 3FM en was Salva Mea van Faithless op een gegeven moment Megahit of iets en kwam elke dag 3x voorbij, dan kreeg je steeds WAT EEN KUTMUZIEK IS DIT, WAT IS DIT etc, nou, dat heb ik bij al die rockbandjes nooit gehoord in de 90's.
Die Eurodance leefde qua airplay voornamelijk in de marge, wat rock anno de 2020's dus heeft.

Maria Mena - Just Hold Me : 6

8

Vreemd dat ie maar tot 26 is gekomen. Voelt als een grote hit.

7

Het is maar goed dat Maria Mena geen MusicMeter account heeft, want ze zou waarschijnlijk opnieuw in een depressie zijn terecht gekomen. Een paar late voldoendes redden haar van de totale ondergang.

5,815 na 20 stemmen en een leuke discussie.

Vandaag gaan we weer naar een klassiek Top-40 patroon van een dikke kletser van een hit, een opvolghitje en daarna niets meer.

Hoewel: Zanger Pete Burns kreeg on de marge nog een hoop aandacht door de talloze verbouwingen die hij aan zichzelf liet doen. Als Gerard Ekdom het liedje van vandaag draait komt daar steevast het advies bij om vooral NIET de googelen op Pete Burns.

Best bizar hoe de dingen lopen soms. En zonder zijn verhaal echt te kennen denk ik te kunnen afleiden dat hier sprake is van een persoon die het ondanks zijn prille succes nooit heeft kunnen vinden in het leven.

Wat blijft is die ene jetser van een hit.

1598 Dead or Alive - You spin me Around (Like a Record)

[1985 #aw9 #hp6]

9,1

7

8,5

4,5

Altijd een overroepen band gevonden.

Natuurlijk zijn er ook mainstreamvarianten van rock, ik denk in de eerste plaats aan de gladde arenarock dat de Amerikaanse rock in de jaren '80 overheerste maar daarom is niet alle rock per definitie mainstream al heeft rock in de jaren '90 zeker een grote aanhang. Er zijn talrijke varianten van rock en er is toch wel een hemelsbreed verschil tussen de grunge (Nirvana bv.) en de voorheen erg populaire arenarock (Toto bv.). Al had de grunge later ook een mainstreamvariant in de vorm van postgrunge zoals Creed en Nickelback (en die vind ik vreselijk).
Hiphop had in de jaren '90 ook een grote aanhang maar hiphop kende ook uitersten gaande van de poppy hitparadehiphop van bv. Salt 'N Peppa tot de hardcore gangstarap van N.W.A..
Sommige zenders waren gespecialiseerd in rock (Studio Brussel al werd daar ook dance gedraaid) maar de meeste zenders (toch die in Vlaanderen en Nederland) draaiden in de jaren '90 vooral Marco Borsato, Clouseau, Whitney Houston, Mariah Carey, Take That, Spice Girls en de poppy eurohouse (2 Unlimited bv.).

5

6

7,5

10

Nooit gedacht dat ik dit cijfer ooit zou geven voor een productie van Stock, Aitken & Waterman maar dit blijft (zeker ook in de lange versie) een dikke “turn up the volume” track ..

3

Altijd een bijzonder irritant nummer gevonden. Pathetisch gejammer, is hier dus van toepassing.

6,5

8,2

6,5

8

7,6