7,4

4.5

7,7

Toffe productie

Voor jou moet muziek technisch perfect en extreem gepolijst zijn. Dat mag en zoals ik eerder zei, productioneel en technisch is er niets op aan te merken maar voor mij is technische perfectie lang niet de enige maatstaf. Het is mij te klinisch, te gelikt en hierdoor afstandelijk, en het nummer blijft ook niet hangen.
De albums van Beyoncé zijn louter technisch ook in orde maar raken mij niet wegens te klinisch, te glad. Dat probleem heb ik in mindere met de albums van Celine Dion, louter technisch is zij de beste zangeres ter wereld maar haar albums heb ik zelden meer dan 3,5* gegeven wegens te klinisch. Live klinkt zij wel spontaner.
Ik heb liever muziek met een rauwer randje of met meer passie zoals bv. de soul van Aretha Franklin (in haar beste tijd), Marvin Gaye, Otis Redding ...
En creativiteit zit er zeker in maar dat kan niet tippen aan dat nummer van Golden Earring eerder laat staan bv. Bohemian Rhapsody van Queen.

???

Totaal niet. Geen idee waar je dit vandaan haalt. Deze termen associeer ik ook niet met dit nummer.

Als Are You That Somebody? niet gelikt is, wat dan wel? OK, die boysbands destijds waren nog gelikter.
Overigens mag muziek van mij gladgestreken zijn als dit gepaard gaat met sfeer en inventiviteit zoals Roxy Music - Avalon (1982) een goed voorbeeld van is.

6,5

Je hebt het over technisch perfect. Wat ik dan kan bedenken is dat het strak geproduceerd is, maar dat is niet iets negatiefs. Maar ik hoor gewoon creatief geproduceerde R&B. Ik weet niet welke emotie je daar precies in zoekt. Ik hoor zelf geen enkele emotie in het toneelstukje dat Bohemian Rhapsody is.
De combinatie van de productie, zang, compositie, etc brengt bij mij wel emotie te weeg. Emotie zit niet inherent wel of niet in een nummer, dat is een persoonlijke ervaring.
Ik vind Are You That Somebody verder ook niet gefocust op technische perfectie, ik vind het juist speels klinken.

Zoals gezegd hoor ik een track die voor mijn gevoel met plezier gemaakt is. Dat is dus juist niet klinisch.

Bohemian Rhapsody vind ik juist het toonbeeld van afstandelijk. Heel erg uitgedacht, klinisch toneelstukje. Technisch ongetwijfeld perfect, maar daar koop ik niks voor. Ik heb datzelfde probleem vaak met de muziek van Pink Floyd bijv.

Dus nee, ik zoek juist geen technische perfectie.

Gilden earring 7
Aaliyah 6

5

Aftellen?
4

8

7.25

8

Golden Earring - She Flies On Strange Wings : 5

Aaliyah - Are You That Somebody? : 3,5

Iemand enig idee waarom Are You That Somebody met de Bo Rhap vergeleken moet worden?

9

Nog een verlate stem voor

Rod Stewart - (Waltzing Mathilda) Tom Traubert's Blues
6,5 , bij hem geloof ik het wel dat hij een cover onder de huid zit, bij een Mick Hucknall bijvoorbeeld niet

Brrrr, wat ben jij scheutig. Al haar albums bij elkaar opgeteld halen bij mij nog geen 3,5*. Die troela mag technisch alles keurig correct perfect zingen, ik word misselijk van haar stemgeluid en -gebruik. Zelfs als ze hardrock zingt (ja, Celine vergaloppeerde zich eens aan AC/DC) klinkt het echt verschrikkelijk steriel, gemaakt en zit er totaal geen power en "ziel" in haar stem. En kijk haar eens potsierlijk de rocker proberen uit te hangen: 't ziet er niet uit en er staat met koeienletters "fake behaviour" op haar voorhoofd getatoeëerd. Nee, doe mij maar Anastacia.

Oja, Aaliyah. Ach ja, arm kind. Armoedig nummer.
5

Céline Dion is vreselijk ja, maar Anastacia is daae nog de overtreffende trap van. Ik begrijp niet hoe men naar die stem kan luisteren.

Dit weekend een minithema. Twee Nederlandse bands waar de critici altijd lovend over waren. Ook een verschil: de ene band scoorde 1 bescheiden hitje, de ander een tiental. Ook toevallig twee nummers uit het zelfde jaar. En ook nog eens allebei uit Amsterdam.

1635 The Dutch - This is Welfare

[1983 #aw5 #hp25]

8,3

Top!
Een dikverdiende 9

7

8,5

Sterk nummer van Nederlandse bodem vooral door die piano.

Céline Dion en Anastacia zijn op zich goede zangeressen maar het is de extreem gelikte productie die de ziel eruit haalt net als Aaliyah en ook Whitney Houston. Tegenwoordig (toch vanaf de jaren '80) moet hitparadepop blijkbaar aalglad zijn. Reden waarom ik de jaren '60-'70 hits doorgaans prefereer, die hadden een meer natuurlijke productie.

Whitney’s ballads zijn anders fantastisch!

De ballads in haar beginperiode mogen er zijn. Maar haar versie van I Will Always Love You? Neen!

Tussen de inventieve produkties van Aaliyah en de veilige produktie van Celine Dion zit toch een enorme wereld van verschil.
Ook al zou Timbaland Celine Dion produceren, die nagel op krijtbord stem verpest alles

7