1-0

1-1

1-2

Hoe fan ik ook ben van Little Richard, hier slaat 'ie de plank flink mis. Dit is gewoon teveel geschreeuw.

Johnny Caroll schittert juist met een doowopachtig gedreven pareltje (ik pijnig mijn hersens al een tijdje welk bekend nummer dezelfde basis heeft). Heerlijke ontdekking! Dit is waarom ik zo graag meedoe aan dit spelletje.

1-3

Edit: eindelijk schiet het nummer me te binnen: Buzz Buzz a Diddle It van Matchbox.

Kees-Jan, die connectie is zeker wel te horen in de achtergrondzang. Alleen 'van Matchbox' kan ik als rock'n'roll fan natuurlijk niet zomaar laten lopen, zullen we er 'van Freddy Cannon' van maken?

1-4

1-5

Het staat 1-1, tijd voor een derde en mogelijk beslissende battle tussen deze twee.

In maart van 1956 kwam deze B-kant van Long Tall Sally in de hitlijsten terecht: plek 33 in de reguliere chart, plek 2 in de R&B chart. Beide songs zijn afkomstig van het album Here’s Little Richard waarvan vrijwel elke song is uitgegroeid tot rock’n’roll standard. Ongelooflijke prestatie.

Little Richard – Slippin’ and Slidin’ (Peepin’ and Hidin’)




Vs

In 1945 scoorde Tex Ritter een dikke nummer 1-hit met een country song die geschreven was door een vrouw (ongekend voor die tijd). Johnny Carroll was één van de velen die het nummer coverde, maar hij was degene die besloot er een rockabilly versie van te maken.

Johnny Carroll – You Two Timed Me One Time Too Often

Dikke vette 0-1 !!!

Al vrees ik het ergste...

1-1

Ik weet dat het origineel van Freddy Cannon is, maar die uitvoering ken ik niet goed en is volgens mij ook geen hit geweest in Nederland.

Ik had hem ook nog nooit gehoord van Freddy (al vind ik hem zeker super!), en die van Matchbox al zeker een 1000 keer!

Dit klinkt alsof ik Matchbox nog een kans moet gaan geven. Ik geef eerlijk toe; ik verwacht er weinig van, maar omdat nu al 2 mensen die band noemen zal ik ze nog eens beluisteren. Hopelijk kan ik ze nu wat beter verdragen dan vroeger.

Matchbox was meer een gimmick, maar ze stonden in de top40 net toen ik interesse in popmuziek begon te krijgen en ik vond het toen geweldig. Ik zet het zo nu en dan ook weer op als ik weer eens aan wat jeugdsentiment toe ben.

Maar ik ben bang dat als je het toen niks vond, dat dat nu niet veel beter zal zijn.

Ik heb ze nooit in real-time meegemaakt (voor mijn tijd) maar in mijn jeugd zag ik wel eens een filmpje voorbijkomen op internet. Binnenkort gewoon nog eens proberen, wie weet word ik aangenaam verrast.

Maar nu de belangrijkste vraag Kees-Jan, wat ga je in deze battle stemmen?

2-1

3-1

3-2

4-2

Oeps, ik zie nu pas dat mijn stem niet geplaatst is bij deze battle. Maar het kan gelukkig nog steeds.


Ik had het niet verwacht, maar ik vind 'm heel moeilijk. Ik heb beide nummers meerdere keren beluisterd nu en wat is het close. Weer een heerlijk nummer van Johnny Carroll (daar moet ik echt meer van gaan opzoeken), maar deze keer komt Little Richard ook aanzetten met een pareltje.

Het is die saxofoon bij Little Richard die het kwartje naar Richard doet omvallen. Sorry jeb777

5-2

Mr. I Am Everything plaatst zich voor ronde 2.

1. Jerry Lee Lewis vs Rudy Grayzell 1-0 (6-1), 1-1 (4-4), 2-1 (5-1)
2. Blackwood Brothers vs Narvel Felts 0-1 (1-6), 0-2 (1-5)
3. Johnny Vallis vs Al Casey 0-1 (3-4), 0-2 (2-3)
4. Wynona Carr vs Bruce Channel 1-0 (5-0), 2-0 (5-1)
5. Moon Mullican vs Sonny Burgess 0-1 (0-6), 0-2 (1-6)
6. Bill Haley vs Billy Zoom 0-1 (0-6), 1-1 (5-1), 1-2 (1-5)
7. Johnny Horton vs Marvin Rainwater 1-0 (5-1), 2-0 (5-2)
8. Warren Smith vs Billy Garland 1-0 (6-0), 2-0 (5-2)
9. Burl Boykin vs Elvis Presley 0-1 (0-6), 0-2 (1-5)
10. Johnny Meeks vs Sid King 0-1 (0-6), 0-2 (1-4)
11. The Canadian Sweethearts vs Tillman Franks 1-0 (4-2), 2-0 (7-0)
12. Lonnie Mack vs Ersel Hickey 0-0 (3-3), 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
13. Johnny Burnette vs Light Crust Doughboys 1-0 (6-0), 2-0 (5-1)
14. Big Al Downing vs Sue Thompson 1-0 (6-0), 2-0 (6-1)
15. Bobby Wayne vs Charlie Gracie 0-1 (2-5), 0-2 (0-5)
16. Ray Harris vs Billy Strange 1-0 (6-0), 2-0 (4-0)
17. J. P. "The Big Bopper" Richardson vs Alton & Jimmy 1-0 (7-0), 2-0 (6-1)
18. Luther Perkins vs Wanda Jackson 0-1 (0-5), 0-2 (0-6)
19. Grady Martin vs Boyd Bennett 0-1 (0-5), 0-2 (0-4)
20. Sandy Nelson vs Ace Cannon 0-1 (1-5), 0-2 (0-5)
21. Eddie Zack vs Hayden Thompson 0-1 (0-5), 0-2 (0-6)
22. Marshall Lytle vs Johnny Cash 1-0 (3-2), 2-0 (5-1)
23. Barbara Pittman vs Bobby Curtola 0-1 (3-4), 0-2 (1-6)
24. Carl Dobkins, Jr. vs Rusty York 0-1 (0-5), 0-2 (0-5)
25. Billy Lee Riley vs The Flaming Ember 1-0 (5-1), 2-0 (5-0)
26. Ray Campi vs Bobby Sowell 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
27. James Burton vs Joe Pennington 0-1 (0-6), 0-2 (0-6)
28. Rodney Lay vs Collins Kids 0-1 (1-5), 0-2 (0-5)
29. Bo Diddley vs Linda Gail Lewis 0-1 (2-4), 1-1 (4-2), 1-2 (1-5)
30. Tommy Roe vs Bonnie Lou 0-0 (3-3), 1-0 (5-0), 2-0 (4-1)
31. Clyde McPhatter vs Tommy Allsup 1-0 (3-0), 2-0 (6-0)
32. Mac Curtis vs Robin Luke 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
33. Billy Swan vs Clarence "Frogman" Henry 0-1 (0-6), 0-2 (1-5)
34. Johnny Preston vs Jo Ann Campbell 0-1 (0-6), 0-2 (2-3)
35. Tommy Sands vs Rod Bernard 1-0 (5-0), 2-0 (3-2)
36. Bill Haley & His Comets vs Tommy Overstreet 1-0 (5-0), 2-0 (5-1)
37. Bob Luman vs Jack Clement 1-0 (6-0), 2-0 (4-2)
38. Bobby Helms vs Ricky Nelson 0-0 (3-3), 0-1 (0-5), 1-1 (4-3), 1-2 (1-5)
39. Danny Cedrone vs Conway Twitty 0-1 (1-5), 0-2 (0-6)
40. Buddy Knox vs Bobby Vee 1-0 (4-1), 2-0 (4-3)
41. Sleepy LaBeef vs The Delmore Brothers 1-0 (5-0), 2-0 (6-0)
42. Dale Hawkins vs Colin Winski 1-0 (5-1), 2-0 (4-1)
43. Janis Martin vs Don Weise 1-0 (5-1), 2-0 (5-2)
44. Carl Perkins vs Felice and Boudleaux Bryant 1-0 (5-0), 2-0 (6-0)
45. Roy Orbison vs Del Shannon 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
46. Link Wray vs Tommy Facenda 0-0 (3-3), 0-1 (1-5), 0-2 (0-5)
47. Charlie Rich vs Gene Summers 0-1 (1-4), 0-1 (3-3), 0-2 (2-4)
48. The Rock’n’Roll Trio vs Colonel Robert Morris 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
49. Brenda Lee vs Eddie Bond 0-0 (2-2), 0-1 (3-4), 1-1 (4-1), 1-1 (3-3), 1-1 (4-4)
50. Carl Mann vs Frankie Ford 0-1 (2-6), 0-2 (1-6)
51. Ray Peterson vs Donnie Brooks 1-0 (4-3), 1-1 (0-6), 2-1 (6-1)
52. Stan Beaver vs Buddy Holly 0-1 (3-6), 0-2 (2-4)
53. Ritchie Valens vs The Everly Brothers 1-0 (5-3), 2-0 (5-2)
54. Glen Glenn vs Roy Head and The Traits 1-0 (5-1), 2-0 (6-0)
55. Charlie Feathers vs Jody Reynolds 1-0 (7-0), 2-0 (6-0)
56. Jumpin' Gene Simmons vs Lefty Frizzell 1-0 (6-2), 2-0 (4-1)
57. The Jordanaires vs Eddie Cochran 0-1 (0-6), 0-2 (2-6)
58. Jimmie Rodgers vs Ray Smith 0-1 (1-5), 0-2 (0-7)
59. Patsy Cline vs Jerry Reed 1-0 (6-0), 1-1 (2-6), 2-1 (5-2)
60. Little Richard vs Johnny Carroll 1-0 (6-3), 1-1 (1-5), 2-1 (5-2)

Stray Cats

https://www.recordsonvinyl.nl/cdn/shop/articles/stray-cats_1024x1024.jpg?v=1551860109

Er wordt altijd zoveel gesproken over ‘de revival periode’. Stray Cats waren de revival periode. Die drie mannen ‘snapten het’. Geen rariteitenkabinet, geen flauwe tribute muziek, geen semi-lollig gedoe, maar echte, pure, eerlijke, rauwe, smerige rockabilly waar ze in de 50s trots, en misschien wel een beetje jaloers, op zouden zijn geweest.

We gaan luisteren naar de titeltrack van hun tweede album.

Stray Cats – Gonna Ball




Vs

Ronnie Haig

https://www.colorradio.com/Pictures/ronnie-haig/Haig1957-1large.jpg

Don’t You Hear Me Calling uit 1958 is eigenlijk het grootste, en zelfs bijna enige, wapenfeit van deze zanger die zich later ging concentreren op liederen die draaien om het Christelijke geloof. Hoewel hij een aantal singles heeft uitgebracht, volgde zijn eerste echte album pas in 2002. Dat album staat vol met zelf geschreven rock’n’roll nummers. In 2008 volgde er een evangelisch album. Zullen wij toch maar naar de rock songs gaan luisteren?

Ronnie Haig – Million Dollar Quartet

1-0

2-0

3-0

4/0

5-0

6-0

7-0

Arme Ronnie, volkomen kansloos 8-0

Als tweede song gooien de Stray Cats een nummer uit 1986 in de strijd. De critici loofden het album Rock Therapy, al waren ze het niet met elkaar eens. Waar de ene officiële review sprak over een album waar de lol en fun van afspat, sprak de andere juist over ‘een serieuze aanpak van het rockabilly genre’. Hoe dan ook, het rockt!

Stray Cats – I’m a Rocker




Vs

In de 50s rockte Ronnie er lekker op los, maar kende hij wat tegenslagen. Zo was er bijvoorbeeld de last-minute annulering van airplay omdat een van zijn singles ‘misschien wel het f-woord bevatte’. In 1961 kwam de dienstplicht voor Ronnie en bij zijn terugkeer 3 jaar later begreep hij niets meer van de muziekindustrie. Alles was veranderd, van de muziekstijlen tot de opnameprocessen. Daar had Ronnie geen zin in. Hij stopte en ging aan de slag als verkoper.

Ronnie Haig – Traveler of Love