Johnny Burnette

https://i.pinimg.com/originals/f8/c4/6b/f8c46b87b5b1c0a50815a30f9af480e0.jpg

Ik neem aan dat ik deze gigant niet meer hoef te introduceren. Hij is zó groot dat hij 2x in de Rockabilly Hall of Fame staat; 1x solo en 1x met The Rock’n’Roll Trio. Hij komt in onze KO dus als eerste solo voorbij. We gaan om te beginnen luisteren naar het B-kantje van de hitsingle Dreamin’ uit 1960.

Johnny Burnette – Cincinnati Fireball




vs

Light Crust Doughboys

https://www.tshaonline.org/images/handbook/entries/LL/light_crust_doughboys_post_wwii.jpg

Deze band werd opgericht in 1931 en had onder andere Bob Willis in de gelederen. Al duurde dat niet al te lang, in 1934 werd Bob keihard ontslagen. De samenstelling van de band veranderde nog heel vaak en anno 2023 bestaan ze nog steeds. Als eerste song gooien zij dit nummer uit 1935 in de strijd.

Light Crust Doughboys – Prairie Lullaby

De Lullaby heeft gewerkt. Ik heb er slaap van gekregen. Ik ga naar bed. Truste!

1-0

Ja... doe eens gek en doe toch maar Cincinnati Fireball

2-0

3-0

4-0

5-0, maar geen bijzonder goed nummer van Burnette.

6-0

Nummer van Burnette is geen hoogvlieger, maar dat is ook niet nodig om te winnen van het suffe Prairie Lullaby

Als tweede Burnette song gaan we luisteren naar een single uit 1962. Dit nummer is afkomstig van een album dat de veelzeggende naam 'Sings' draagt. Johnny Burnette sings... en dat was precies wat hij wilde nadat hij van de rockabilly was afgestapt. Hij wilde de wereld laten zien dat hij niet alleen kon rocken, maar ook écht kon zingen. Dit nummer bereikte de 58e plek in de US chart.

Johnny Burnette - Big Big World




vs

Als tweede Light Crust song gaan we luisteren naar deze uit 1940. De mannen brachten aan de lopende band albums uit en in 1940 hadden zij al minstens 14 studio albums uitgebracht. Als je in die tijd fan van deze heren was (en genoeg geld had om al die albums te kunnen kopen) kon je je geluk dus niet op.

Light Crust Doughboys - Rainbow

Ik denk niet dat deze mannen van Light Crust Doughboys het tot de finale gaan redden.

1-0

Wat een verschil met zijn dagen als rockende rebel, maar hier kan ik ook ontzettend van genieten.

2-0

Johnny Burnette laat hier inderdaad zien dat hij echt kan zingen. Deze instrumental van de Light Crust Doughboys is echt muziek van voor de Rockabilly tijd en kan ik goed hebben, maar kan toch niet op tegen deze ballad van Johnny.

3-0

4-0

5-0

5-1

Johnny Burnette cruist rustig de tweede ronde in. Het is al geregeld 2-0 geworden voor een artiest, maar een volledige clean-sweap (2x de battle met 0 stemmen voor de tegenstander) is het nog geen enkele keer geworden deze KO. Nice!

1. Jerry Lee Lewis vs Rudy Grayzell 1-0 (6-1), 1-1 (4-4), 2-1 (5-1)
2. Blackwood Brothers vs Narvel Felts 0-1 (1-6), 0-2 (1-5)
3. Johnny Vallis vs Al Casey 0-1 (3-4), 0-2 (2-3)
4. Wynona Carr vs Bruce Channel 1-0 (5-0), 2-0 (5-1)
5. Moon Mullican vs Sonny Burgess 0-1 (0-6), 0-2 (1-6)
6. Bill Haley vs Billy Zoom 0-1 (0-6), 1-1 (5-1), 1-2 (1-5)
7. Johnny Horton vs Marvin Rainwater 1-0 (5-1), 2-0 (5-2)
8. Warren Smith vs Billy Garland 1-0 (6-0), 2-0 (5-2)
9. Burl Boykin vs Elvis Presley 0-1 (0-6), 0-2 (1-5)
10. Johnny Meeks vs Sid King 0-1 (0-6), 0-2 (1-4)
11. The Canadian Sweethearts vs Tillman Franks 1-0 (4-2), 2-0 (7-0)
12. Lonnie Mack vs Ersel Hickey 1-0 (3-3), 2-0 (6-0)
13. Johnny Burnette vs Light Crust Doughboys 1-0 (6-0), 2-0 (5-1)

Big Al Downing

http://www.celebritydirect.biz/downing/BigAlEarleycolor.jpg

Big Al was een graag geziene gast bij het televisieprogramma American Bandstand, gepresenteerd door Dick Clark. Ook trad hij met enige regelmaat op in The Grand Ole Opry. Ook als jullie op dit moment denken dat je Big Al niet echt kent, weet ik 100% zeker dat alle deelnemers hier hem al heel vaak gehoord hebben: hij speelt namelijk piano op Wanda Jackson’s Let’s Have a Party. We gaan luisteren naar zijn allereerste singletje, terug naar 1958.

Al Downing with The Poe Kats – Down on the Farm




Vs

Sue Thompson

https://lastfm.freetls.fastly.net/i/u/ar0/781384a314014df5adbe7233769b0651.jpg

Sue was pas 7 jaar oud toen ze al geregeld op het podium stond met haar gitaar. Vanaf 1961 begon ze solosingles uit te brengen en ze was eigenlijk meteen succesvol. Toen tien jaar later haar eigen songs niet veel potten meer wisten te breken begon ze een succesvolle samenwerking met Don Gibson met wie ze tussen 1971 en 1976 9x de US Country chart wist te bereiken. We gaan luisteren naar een single uit 1962 die de 6e plek in de Australische hitlijst haalde en de 17e plek in de reguliere US chart.

Sue Thompson – James (Hold the Ladder Steady)

1-0

Een heel duidelijke voor mij,
2-0

3-0

4-0

Sluit me zeker weten bij iedereen aan. Hier hoeven we het niet lang over te hebben.

5-0

Weer een heerlijke ontdekking: Big Al Downing. En hoewel ik het nummer van Sue Thompson helemaal niet slecht vind, is ze hier inderdaad geen partij:

6-0

Ik ga geen gewoonte van dit tijdstip maken, maar ben nu toch wakker dus we kunnen net zo goed door

Big Al maakte allerlei soorten muziek, zo maakte hij ook country ballads gemengd met wat soul / r&b. Dat deed hij ook niet bepaald onverdienstelijk want de song in dat subgenre waar wij vandaag naar gaan luisteren zou zijn grootste hit op de US Country chart (plek 18) zijn en tevens zijn grootste in Canada.

Big Al Downing – Touch Me (I’ll Be Your Fool Once More)




Vs

Als tweede poging gooit Sue haar laatste grote solohit in de strijd. Het jaar was 1964 en in Australië (waar ze sowieso enorm populair was/is) scoorde ze een nummer 3-hit met dit nummer. In de US zou dit nummer de laatste keer zijn dat ze de top 25 zou halen.

Sue Thompson – Paper Tiger

1-0

Touch Me zou een mooi nummer voor Elvis zijn geweest, maar Big Al zingt het ook prachtig. Paper Tiger klinkt catchy.
2-0

Oeh spinout, dat zou een gave 70s-Elvis song zijn geweest ja. Voor mij een duidelijke winnaar in deze battle, die stem van Sue

3-0

4-0

5-0

5-1

Met haar vorige nummer had Sue waarschijnlijk mijn stem gekregen tegen deze country Ballad van Big Al (hoewel dat nummer ook zeker niet slecht is). Maar Paper Tiger is het niet voor mij. Inderdaad, net als Shaky, is het vooral haar stem waar ik in dit nummer op afknap.

6-1