0-1

0-2

1-2

2-2

2-3

Link Wray vs Tommy Facenda

Van de bekende nummers van Link Wray vind ik 'Rumble' niks, maar 'Red Hot' vind ik dan weer helemaal geweldig. Dit nummer zit er wat tussenin, maar het kwartje valt wel iets meer richting 'Red Hot'.
Tommy Facenda kende ik dan weer niet. Little Baby is een leuke rockabillysong, maar wel wat liefjes. Nu hou ik daar zeker van, maar deze keer kies ik toch voor het rauwere 'Run Boy Run'.

3-3

We beginnen met een gelijkspel, dat betekent dat er minstens nog 2 battles tussen beide heren volgen.



Helemaal in het begin van zijn carrière wilde Link nog wel eens zingen, maar na flink ziek te zijn geweest in begin jaren 50 ging hij zich voornamelijk concentreren op gitaarspelen en liet hij het zingen aan anderen over. Zo heeft hij met de nodige artiesten samengewerkt, denk aan zijn periode met Robert Gordon, maar waren de singles die hij solo uitbracht instrumentaal. Zoals deze uit 1963:

Link Wray – The Sweeper




Vs

Tommy staat vooral bekend om zijn novelty hit High School USA en dat nummer werd een behoorlijke hit. Verder flopten zijn singletjes, en hij bracht ook nog maar een paar uit. In 1960 ging hij een paar jaar in dienst om vervolgens als brandweerman aan de slag te gaan. In de 80s voegde hij zich opnieuw bij de Blue Caps om op die manier weer met muziek bezig te kunnen zijn. We gaan naar één van zijn weinige singles luisteren. Dit nummer wordt soms als Ditty, soms als Diddy geschreven.

Tommy Facenda – Bubba Ditty

1-0

1-1

1-2

Eerlijk is eerlijk: toen ik deze pairing uit de hoge hoed zag verschijnen ging ik er vanuit dat ik 2x op Link zou stemmen. Blijkt toch wel even anders te zijn.

1-3

1-4

In deze tweede clash tussen Link en Tommy kies ik deze keer duidelijk voor Tommy. Die instrumentals zijn het voor mij meestal toch niet. En dit nummer van Tommy vind ik stiekem wel leuk (al klinkt het wat kinderlijk).

1-5

We gaan luisteren naar het B-kantje van de grote hit van Link Wray uit 1958. Dit nummer werd geschreven door Link Wray samen met Milt Grant. Milt was een radio- en televisiepresentator en voor zijn bekendste show, een muziekprogramma, had hij Link Wray en zijn band ingehuurd als huisband. Milt schreef voornamelijk songs die goed paste bij zijn commerciële ondernemingen. Slimme jongen die Milt. Later werd hij poepie rijk door allerlei goede zakelijke beslissingen. Link heeft meerdere songs met Milt geschreven en zijn band kreeg dankzij het programma wat meer bekendheid.

Link Wray – The Swag




vs

Tommy is een heuse one-hit-wonder met zijn High School USA, maar dankzij die ene song werd hij wel uitgenodigd voor de Alan Freed’s Rock’n’Roll Extravaganza waar hij het podium deelde met artiesten als Fabian en zelfs Bobby Darin. Op een handjevol songs na nam Tommy verder niets op. Hij ging het leger in, werd een familieman en voegde zich daarna twintig jaar lang bij de brandweer. Volgens Tommy zelf was het vooral het idee omtrent zijn novelty hit dat fantastisch was, hij kent zichzelf amper credits toe en geeft aan dat iedere willekeurige zanger een hit gescoord zou hebben met High School USA. Wij gaan luisteren naar een ander rock’n’roll singletje van deze bescheiden man.

Tommy Facenda – Rock’n’Roll to the Latest Stop

Ik heb blijkbaar gewoon geen klik met de instrumentals van Link Wray, want ook deze vind ik niet veel aan.
Tommy bevalt me juist steeds meer. Dit is een heerlijk nummertje.

0-1

Same here Kees-Jan. Die instrumentals doen het voor mij ook niet.

0-2

0-3

0/4

0-5

Dit mogen we toch wel een verrassing noemen. Tommy Facenda plaatst zich voor de 2e ronde ten koste van Link Wray. We maken het met zijn allen gewoon al in ronde 1 interessant.


1. Jerry Lee Lewis vs Rudy Grayzell 1-0 (6-1), 1-1 (4-4), 2-1 (5-1)
2. Blackwood Brothers vs Narvel Felts 0-1 (1-6), 0-2 (1-5)
3. Johnny Vallis vs Al Casey 0-1 (3-4), 0-2 (2-3)
4. Wynona Carr vs Bruce Channel 1-0 (5-0), 2-0 (5-1)
5. Moon Mullican vs Sonny Burgess 0-1 (0-6), 0-2 (1-6)
6. Bill Haley vs Billy Zoom 0-1 (0-6), 1-1 (5-1), 1-2 (1-5)
7. Johnny Horton vs Marvin Rainwater 1-0 (5-1), 2-0 (5-2)
8. Warren Smith vs Billy Garland 1-0 (6-0), 2-0 (5-2)
9. Burl Boykin vs Elvis Presley 0-1 (0-6), 0-2 (1-5)
10. Johnny Meeks vs Sid King 0-1 (0-6), 0-2 (1-4)
11. The Canadian Sweethearts vs Tillman Franks 1-0 (4-2), 2-0 (7-0)
12. Lonnie Mack vs Ersel Hickey 0-0 (3-3), 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
13. Johnny Burnette vs Light Crust Doughboys 1-0 (6-0), 2-0 (5-1)
14. Big Al Downing vs Sue Thompson 1-0 (6-0), 2-0 (6-1)
15. Bobby Wayne vs Charlie Gracie 0-1 (2-5), 0-2 (0-5)
16. Ray Harris vs Billy Strange 1-0 (6-0), 2-0 (4-0)
17. J. P. "The Big Bopper" Richardson vs Alton & Jimmy 1-0 (7-0), 2-0 (6-1)
18. Luther Perkins vs Wanda Jackson 0-1 (0-5), 0-2 (0-6)
19. Grady Martin vs Boyd Bennett 0-1 (0-5), 0-2 (0-4)
20. Sandy Nelson vs Ace Cannon 0-1 (1-5), 0-2 (0-5)
21. Eddie Zack vs Hayden Thompson 0-1 (0-5), 0-2 (0-6)
22. Marshall Lytle vs Johnny Cash 1-0 (3-2), 2-0 (5-1)
23. Barbara Pittman vs Bobby Curtola 0-1 (3-4), 0-2 (1-6)
24. Carl Dobkins, Jr. vs Rusty York 0-1 (0-5), 0-2 (0-5)
25. Billy Lee Riley vs The Flaming Ember 1-0 (5-1), 2-0 (5-0)
26. Ray Campi vs Bobby Sowell 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
27. James Burton vs Joe Pennington 0-1 (0-6), 0-2 (0-6)
28. Rodney Lay vs Collins Kids 0-1 (1-5), 0-2 (0-5)
29. Bo Diddley vs Linda Gail Lewis 0-1 (2-4), 1-1 (4-2), 1-2 (1-5)
30. Tommy Roe vs Bonnie Lou 0-0 (3-3), 1-0 (5-0), 2-0 (4-1)
31. Clyde McPhatter vs Tommy Allsup 1-0 (3-0), 2-0 (6-0)
32. Mac Curtis vs Robin Luke 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
33. Billy Swan vs Clarence "Frogman" Henry 0-1 (0-6), 0-2 (1-5)
34. Johnny Preston vs Jo Ann Campbell 0-1 (0-6), 0-2 (2-3)
35. Tommy Sands vs Rod Bernard 1-0 (5-0), 2-0 (3-2)
36. Bill Haley & His Comets vs Tommy Overstreet 1-0 (5-0), 2-0 (5-1)
37. Bob Luman vs Jack Clement 1-0 (6-0), 2-0 (4-2)
38. Bobby Helms vs Ricky Nelson 0-0 (3-3), 0-1 (0-5), 1-1 (4-3), 1-2 (1-5)
39. Danny Cedrone vs Conway Twitty 0-1 (1-5), 0-2 (0-6)
40. Buddy Knox vs Bobby Vee 1-0 (4-1), 2-0 (4-3)
41. Sleepy LaBeef vs The Delmore Brothers 1-0 (5-0), 2-0 (6-0)
42. Dale Hawkins vs Colin Winski 1-0 (5-1), 2-0 (4-1)
43. Janis Martin vs Don Weise 1-0 (5-1), 2-0 (5-2)
44. Carl Perkins vs Felice and Boudleaux Bryant 1-0 (5-0), 2-0 (6-0)
45. Roy Orbison vs Del Shannon 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
46. Link Wray vs Tommy Facenda 0-0 (3-3), 0-1 (1-5), 0-2 (0-5)

Charlie Rich

https://i.ytimg.com/vi/zdSROiYfD_Q/sddefault.jpg

The Most Beautiful Girl en Behind Closed Door, de twee songs waar het grote publiek Charlie van zal kennen. Wij hebben hier echter te maken met kenners, dus wij weten wel beter; Charlie is veel meer. Blues, jazz, gospel, rock, de man speelde van alles. In 1960 bracht hij zijn eerste single uit en in 1980 zijn laatste.

Charlie Rich – Mohair Sam




Vs

Gene Summers

https://images.45worlds.com/f/cd/gene-summers-ccr97232-3-cd.jpg

In 1957 startte Gene zijn eerste band en mocht hij op de lokale televisie optreden. Dat leverde hem een platencontract op bij het pas opgezette label Jan Records. Dat was het startsein voor een lange carrière. Zelfs in de 21e eeuw trad Gene nog op en in 2008 bracht hij een album uit ter ere van zijn 50 jarige jubileum als zanger.

Gene Summers – Fancy Dan

0-1

1-1

Lekkere battle, lastig!

1-2

1-3

Inderdaad een lekkere battle, maar het nummer van Gene is bij mij wel de duidelijke favoriet.

1-4

Charlie wilde graag als jazzpianist zijn geld kunnen verdienen. Hij nam wat demo’s op voor Sun Records, maar kreeg daar te horen dat ze niet op zoek waren naar mensen die ‘echt konden spelen’. Charlie begreep de boodschap en besloot zich toe te gaan leggen op de wat populairdere muziek. Hij begon songs voor anderen te schrijven en werkte als sessiemuzikant voor een waslijst aan rockabilly artiesten als Carl Mann, Warren Smith en Billy Lee Riley. Toen hij besloot zelf singles uit te gaan brengen flopten vrijwel al zijn pogingen. Een van die songs waar hij het mee probeerde was deze:

Charlie Rich – Don’t Put No Headstone on My Grave




Vs

Gene was een graag gezien gast binnen de Rockabilly scene omdat hij altijd trouw bleef aan het genre en een aantal songs op zijn naam heeft staan die andere artiesten graag coverden. Zo werden zijn songs door onder andere Darrel Higham, Ernest Tubb, Jerry Lee Lewis en Robert Gordon gecovered.
Zelf coverde hij ook songs, zoals deze die origineel in 1959 door The Bell Notes werd uitgebracht.

Gene Summers – I’ve Had It

'Don’t Put No Headstone on My Grave' vind ik geweldig in de uitvoering van Jerry Lee Lewis, maar deze doet het hem niet voor mij.

0-1

0-2

Poehhhh, lastig hoor. Leuke van Gene, maar wat een geweldige authentieke versie van No Headstone on My Grave (die van Jerry Lee vind ik ook fijn Jeb777).

1-2