Muziek / Muziekgames / Oldies but goodies - meter
1
geplaatst: 19 mei 2025, 02:36 uur
Redelijk populair hier idd, het kwam eind vorig jaar al eens lang in het Top 40 spelletje van mijn bovenbuur.
Ik deel(de) dat enthousiasme, bovengemiddeld zelfs, mede dankzij die piepjes: 8.
(Je bent inmiddels nog drie tienden negatiever geworden dan een half jaar geleden, Wendy
)
Ik deel(de) dat enthousiasme, bovengemiddeld zelfs, mede dankzij die piepjes: 8.
(Je bent inmiddels nog drie tienden negatiever geworden dan een half jaar geleden, Wendy
)
0
geplaatst: 19 mei 2025, 08:23 uur
404. De Spelbrekers - Katinka (1962) : 6
405. Reparata and the Delrons - Captain Of Your Ship (1968): 7
405. Reparata and the Delrons - Captain Of Your Ship (1968): 7
0
geplaatst: 19 mei 2025, 10:18 uur
Reparata and the Delrons - Captain Of Your Ship (1968):
Fantastisch. Een van m'n all time jukebox favorieten . Halfje extra voor de outfits. 9
Fantastisch. Een van m'n all time jukebox favorieten . Halfje extra voor de outfits. 9
0
geplaatst: 19 mei 2025, 19:45 uur
406. The Everly Brothers - Poor Jenny (1959)
The Everly broertjes nemen een meisje mee naar een feestje. Maar dat feestje loopt wat uit de hand, er wordt gevochten en Jenny wordt daarbij bewusteloos geslagen en dan komt ook de politie er nog aan. De Everly broertjes kiezen het hazenpad en laten Jenny achter. De volgende dag vinden ze haar terug in de cel. En dan rijmt dan weer mooi op: "She wasn't very glad to see me, that I could tell".
The Everly broertjes nemen een meisje mee naar een feestje. Maar dat feestje loopt wat uit de hand, er wordt gevochten en Jenny wordt daarbij bewusteloos geslagen en dan komt ook de politie er nog aan. De Everly broertjes kiezen het hazenpad en laten Jenny achter. De volgende dag vinden ze haar terug in de cel. En dan rijmt dan weer mooi op: "She wasn't very glad to see me, that I could tell".
0
geplaatst: 20 mei 2025, 15:21 uur
Moraal van het verhaal: nooit daten met een white trash trail camper sloerie. Poor Phil.
Bijzondere lyrics, je zou zoiets eerder verwachten bij Little Richard of Chuck Berry.
Geeft wel extra jeu aan een toch al opmerkelijk pittig nummer van de brave boys. Leuk.
Jammer van de extreem snelle fade-out: djiezus jongens, het nummer duurt toch al nauwelijks twee minuten. Geef het outro even de tijd, ja?
7,5
Bijzondere lyrics, je zou zoiets eerder verwachten bij Little Richard of Chuck Berry.
Geeft wel extra jeu aan een toch al opmerkelijk pittig nummer van de brave boys. Leuk.
Jammer van de extreem snelle fade-out: djiezus jongens, het nummer duurt toch al nauwelijks twee minuten. Geef het outro even de tijd, ja?
7,5
0
geplaatst: 20 mei 2025, 15:40 uur
405. Reparata and the Delrons - Captain Of Your Ship (1968): 8.7
406. The Everly Brothers - Poor Jenny (1959): 7.5
406. The Everly Brothers - Poor Jenny (1959): 7.5
1
geplaatst: 20 mei 2025, 22:42 uur
The Everly Brothers - Poor Jenny: De broertjes Everly hadden wel iets met uit de hand gelopen dates, want ook in hun hitsong Wake up Little Suzie gaat het goed fout. 7,5
De US versie en de UK versie hebben overigens 'n verschillende tekst: Zo begint de knokpartij in de US versie om tien uur 's avonds , en in de UK versie om een uur 's nachts.
De US versie en de UK versie hebben overigens 'n verschillende tekst: Zo begint de knokpartij in de US versie om tien uur 's avonds , en in de UK versie om een uur 's nachts.
2
geplaatst: 21 mei 2025, 13:03 uur
407. Pat Hare - I'm Gonna Murder My Baby (Cheatin' And Lyin' Blues) (1954)
Als we dan toch bezig zijn met vrolijke, luchtige onderwerpen: dan kan Pat Hare ook wel even komen buurten.
Dat gitaargeluid met die powerakkoorden van hem: hoe distorted en heavy wil je het hebben, anno 1954?
Geen wonder dat deze bluesartiest wordt genoemd als inspirator voor de British Invasion bluesrock (Stones, Cream, Yardbirds e.d.) en heavy metal.
Toch was hij vooral een sidekick voor de grote namen, zoals Junior Parker, Muddy Waters, Howlin' Wolf en Bobby Bland.
Zijn gitaarsolo in Little Junior's Blue Flames 'Love My Baby' (1953) was weer een inspiratiebron voor rockabilly.
Pat was een van de eerste artiesten die experimenteerde met een distortion geluid. Hij deed dat al eerder dat jaar (1954) op het nummer 'Cotton Crop Blues' van James Cotton. Vuig, ruig en ongekend nasty & heavy voor die tijd. Wat nu heel makkelijk te bewerkstelligen is met de juiste pedalen, daar was Pat "bezig met zijn vingers en draaide de volumeknop op zijn Sears & Roebuck-versterker ter grootte van een ontbijtgranendoos helemaal naar rechts totdat de luidspreker het uitschreeuwde." (Aldus musicoloog Robert Palmer (een andere)).
Ik kies voor een ander nummer, een bewerking van 'Cheating And Lying Blues' van Doctor Clayton uit 1941, en welke ook is gecoverd door Johnny Winter. Ook omdat het een profetisch nummer bleek te zijn. Pat, jarenlang zwaar verslaafd aan de alcohol met een agressieve dronk, schoot in 1963 daadwerkelijk zijn vriendin dood. En schoot en passant een politieagent ook neer. Resultaat: de rest van zijn leven in de gevangenis. Dat bleek niet een heel lang leven, want in 1980 overleed hij aan longkanker: 49 jaar jong. Alle negatieve clichés voor heavy metal zaten in deze getroebleerde man gebakken.
Het nummer nam Pat op in de vermaarde Sun Studio van Sam Philips op 14 mei 1954, maar het nummer verscheen pas voor het eerst officieel in 1990 op de verzamelaar 'Blue Flames: A Sun Blues Collection' (Rhino Records).
Als we dan toch bezig zijn met vrolijke, luchtige onderwerpen: dan kan Pat Hare ook wel even komen buurten.
Dat gitaargeluid met die powerakkoorden van hem: hoe distorted en heavy wil je het hebben, anno 1954?
Geen wonder dat deze bluesartiest wordt genoemd als inspirator voor de British Invasion bluesrock (Stones, Cream, Yardbirds e.d.) en heavy metal.
Toch was hij vooral een sidekick voor de grote namen, zoals Junior Parker, Muddy Waters, Howlin' Wolf en Bobby Bland.
Zijn gitaarsolo in Little Junior's Blue Flames 'Love My Baby' (1953) was weer een inspiratiebron voor rockabilly.
Pat was een van de eerste artiesten die experimenteerde met een distortion geluid. Hij deed dat al eerder dat jaar (1954) op het nummer 'Cotton Crop Blues' van James Cotton. Vuig, ruig en ongekend nasty & heavy voor die tijd. Wat nu heel makkelijk te bewerkstelligen is met de juiste pedalen, daar was Pat "bezig met zijn vingers en draaide de volumeknop op zijn Sears & Roebuck-versterker ter grootte van een ontbijtgranendoos helemaal naar rechts totdat de luidspreker het uitschreeuwde." (Aldus musicoloog Robert Palmer (een andere)).
Ik kies voor een ander nummer, een bewerking van 'Cheating And Lying Blues' van Doctor Clayton uit 1941, en welke ook is gecoverd door Johnny Winter. Ook omdat het een profetisch nummer bleek te zijn. Pat, jarenlang zwaar verslaafd aan de alcohol met een agressieve dronk, schoot in 1963 daadwerkelijk zijn vriendin dood. En schoot en passant een politieagent ook neer. Resultaat: de rest van zijn leven in de gevangenis. Dat bleek niet een heel lang leven, want in 1980 overleed hij aan longkanker: 49 jaar jong. Alle negatieve clichés voor heavy metal zaten in deze getroebleerde man gebakken.
Het nummer nam Pat op in de vermaarde Sun Studio van Sam Philips op 14 mei 1954, maar het nummer verscheen pas voor het eerst officieel in 1990 op de verzamelaar 'Blue Flames: A Sun Blues Collection' (Rhino Records).
0
geplaatst: 21 mei 2025, 15:08 uur
407. Pat Hare - I'm Gonna Murder My Baby (Cheatin' And Lyin' Blues) (1954) : 7
0
geplaatst: 21 mei 2025, 19:53 uur
Ik merk weer dat ik meestal helemaal niets met blues heb dus een 5,0 voor Pat Hare.
Poor Jennynog een 6,0.
Poor Jennynog een 6,0.
0
geplaatst: 21 mei 2025, 23:04 uur
Pat Hare - I'm Gonna Murder My Baby : Dat Pat later met z'n zatte kop de daad bij het woord voegde is hier toch wel 'n huiveringwekkend detail.
Dat hij tijdens zijn detentie nog af en toe de gevangenis uit mocht om op te treden is dan wel weer sympathiek. 7,7
Dat hij tijdens zijn detentie nog af en toe de gevangenis uit mocht om op te treden is dan wel weer sympathiek. 7,7
2
geplaatst: 22 mei 2025, 13:59 uur
408. Les Rie-Jo's - Zelfverwijt (1970)
https://i.discogs.com/l1M9dECV5uS9yYH9oaER40v-YAjK3QqpVU1AANEDS8k/rs:fit/g:sm/q:90/h:600/w:583/czM6Ly9kaXNjb2dz/LWRhdGFiYXNlLWlt/YWdlcy9SLTYyMTE0/NjItMTQyNTU4NjMw/NC02MDg5LmpwZWc.jpeg
In de jaren zeventig en tachtig stond bij mijn opa en oma altijd de geheime zender op. Okay heel het dorp wist wel wie dat was, je kon hem ook gewoon bellen om plaatjes aan te vragen. Dus ik krijg nog altijd hele warme gevoelens bij De Wuko's, De Lenco's en de piepjonge Johnny (de Bever).
En er zitten prachtige nummers bij zoals deze van Les Rie-Jo's uit Oud-Beijerland. Ergens tussen Spijkenisse en Dordrecht ligt dat. Zoals veel van die bandjes de plaatselijke muzikanten voor al uw bruiloften en partijen. Orgeltje, drumstel en een multi instrumentalist met accordeon en saxofoon. Speelden voornamelijk de hits uit die tijd. Al die bandjes wilden natuurlijk ook wel eens een eigen hit hebben en voor de opname daarvan werd meestal Johnny Hoes gebeld die de plaatjes opnam in Weesp en vervolgens uitbracht op zijn Telstar label.
Kek orgeltje, lekker basloopje (ook uit het orgel) en een prachtige Nederlandstalige tekst vol met zelfverwijt. Prachtig geproduceerd allemaal, in tegenstelling tot al die populaire zangers en zangeressen van tegenwoordig allemaal heel helder vastgelegd. Je kan ieder spoor gewoon horen. En zelfs de ietwat binnensmonds zingende en zichzelf beklagende zanger is goed te verstaan.
Verder hoorden we niet zoveel meer van de Les Rie-Jo's. Ze namen onder de naam De Rio's nog een single op voor de plaatselijke carnavalsvereniging in 1977. Je kan ze nog proberen te bereiken op het telefoonnummer: 01860-3368.
https://i.discogs.com/l1M9dECV5uS9yYH9oaER40v-YAjK3QqpVU1AANEDS8k/rs:fit/g:sm/q:90/h:600/w:583/czM6Ly9kaXNjb2dz/LWRhdGFiYXNlLWlt/YWdlcy9SLTYyMTE0/NjItMTQyNTU4NjMw/NC02MDg5LmpwZWc.jpeg
In de jaren zeventig en tachtig stond bij mijn opa en oma altijd de geheime zender op. Okay heel het dorp wist wel wie dat was, je kon hem ook gewoon bellen om plaatjes aan te vragen. Dus ik krijg nog altijd hele warme gevoelens bij De Wuko's, De Lenco's en de piepjonge Johnny (de Bever).
En er zitten prachtige nummers bij zoals deze van Les Rie-Jo's uit Oud-Beijerland. Ergens tussen Spijkenisse en Dordrecht ligt dat. Zoals veel van die bandjes de plaatselijke muzikanten voor al uw bruiloften en partijen. Orgeltje, drumstel en een multi instrumentalist met accordeon en saxofoon. Speelden voornamelijk de hits uit die tijd. Al die bandjes wilden natuurlijk ook wel eens een eigen hit hebben en voor de opname daarvan werd meestal Johnny Hoes gebeld die de plaatjes opnam in Weesp en vervolgens uitbracht op zijn Telstar label.
Kek orgeltje, lekker basloopje (ook uit het orgel) en een prachtige Nederlandstalige tekst vol met zelfverwijt. Prachtig geproduceerd allemaal, in tegenstelling tot al die populaire zangers en zangeressen van tegenwoordig allemaal heel helder vastgelegd. Je kan ieder spoor gewoon horen. En zelfs de ietwat binnensmonds zingende en zichzelf beklagende zanger is goed te verstaan.
Verder hoorden we niet zoveel meer van de Les Rie-Jo's. Ze namen onder de naam De Rio's nog een single op voor de plaatselijke carnavalsvereniging in 1977. Je kan ze nog proberen te bereiken op het telefoonnummer: 01860-3368.
* denotes required fields.