Jan & Kjeld - Banjo Boy : half puntje extra voor de neus-solo. 6,5

8

5,5

442. Eddy Christiani - Daar Bij de Waterkant (1953)
Zijn pionierswerk als gitarist zal ongetwijfeld van onschatbare waarde zijn, maar ten eerste is daar op dit nummer niks van te horen en ten tweede is dit nummer symptomatisch voor de enorm lullige truttigheid van Nederland in de jaren 50. Je zal toch in die jaren zijn opgegroeid... geen wonder dat in de jaren 60 alles losbarstte, bevrijd en ver weg van die sufkutterige en bekrompen jaren 50.
4

443. Jan & Kjeld - Banjo Boy (1959)
Wat schreef ik hierboven ook alweer over lullige truttigheid?
En dan heb ik ook nog eens een kolerehekel aan kindsterretjes met die iele stemmetjes.
Is er een prepuberzanger die ik wél waardeer en niet haatgrondig hekel?
Er schiet mij alleen dat kerstliedje van die sneeuwman die in de lucht loopt te binnen, verder is het vooral treur- en droefenis.
Al valt dit nummer me nóg mee, kejjenagaan.
Die Kjeld heeft destijds nog Ace Of Base getekend voor zijn platenlabel: hij had er wel een neus voor.
4

Ik gok dat we het hier hebben we het hier over "The Snowman" nog ooit vertaald door Herman Pieter de Boer ?

444. Cromagnon - Caledonia (1969)



Na al deze brave burgermansmuziek even tijd om de boel weer op te schudden. En hoe kan dat beter dan met de onnavolgbare chaos en bizarre klanken van Cromagnon?
Schotse doedelzakken, een mondharp, log voortbeukende drumslagen die als donderslagen door je speakers dreunen én een hese oergrunt avant la lettre, ruim vijftien jaar voordat Death en Possessed aanspraak maakten op de uitvinders van death metal en de deathgrunt. En dan wordt de band ook nog eens verweten een voorbode te zijn voor wat járen later als noise rock, no wave en industrial worden gedefinieerd.

Het is dat de band hun enige album, 'Orgasm' (later hertiteld als 'Cave Rock'), op het destijds kleine avantgarde/freejazzlabel ESP liet verschijnen, dus waarschijnlijk alleen bekend bij de New Yorkse locals en doorgeslagen muziekfetisjistenextremisten, maar hoe zullen "gewone" mensen in het jaar van Woodstock op deze muziek hebben gereageerd?
Ik zou zó graag 56 jaar terug in de tijd willen reizen en als een soort Frans Bromet dit album willen laten horen aan muziekliefhebbers en hun mening willen peilen.

Veel muziek hebben de bandleden naast dit album niet gemaakt, al schijnen de twee belangrijkste mannen van de band vóór Cromagnon verantwoordelijk te zijn voor de nodige bubblegumcomposities (bewijs kan ik echter niet vinden, behalve dat sommige sites dit beweren). Cromagnon ontstond uit de band The Boss Blues, die nog twee (heel erg veel toegankelijkere) psychedelische rocksingletjes uitbrachten, zoals dit bijzonder fraaie B-kantje.

Pitchfork Media plaatste dit liedje op nummer 163 op hun lijst van "De 200 beste nummers van de jaren 60".

6,5

6

Jammer van de slechte hese zang, dat verpest het een beetje. Die eerste minuut is briljant. Doet wel denken aan The Residents, maar die hebben het mogelijk hier van afgekeken.: 7,3

Cromagnon: 7.0

Cromagnon - Caledonia: over obscuur gesproken. Heb het album nooit in z'n geheel beluisterd, maar deze track heb ik altijd wel fascinerend gevonden..
Bij het begin moet ik overigens altijd aan oude afleveringen van Monty Python denken. 8,3

Wat een teleurstellende tussenstand: allemaal voldoendes!?
En dat voor deze vage poep. Waar blijven alle dikke onvoldoendes?
Zijn jullie nu allemaal zo broad minded en auditief flexibel, of wat is dit?


Ik geef het trouwens een dikke 9: ik vind het helemaal fantastisch en geweldig en luister het al vele jaren elke maand wel een keer, juist ook vanwege die volkomen verrotte zang. Het is een van mijn meest gedraaide liedjes uit de jaren 60. Misschien geef ik het ook wel een 10? Ach, wat maakt het uit: het staat bij mij ook zeker in de Top 200 van de jaren 60, nog hoger dan bij Pitchfork.

Ben je me aan het uitdagen? Dan doe ik de volgende.

445. Surprieze - Lazarus (1973)


Ik ken het nummer van de verzamelaar Waterpipes & Dykes met Nederlandse psychedelica. Naar verluidt heeft de bandleider na het totaal floppen van het album de rest van de persing, die toch al gering was, in de Noordzee gekieperd.
Het nummer stond vroeger nog los op YT, maar ik was al blij dat ik het album terug kon vinden. Lazarus is te genieten vanaf 30:57 en duurt 13:53. Het slot hoort volgens mij dus niet bij het nummer. Misschien ook wel, maar zo ken ik het niet en stond vroeger ook niet zo als los nummer op YT.

444. Cromagnon - Caledonia (1969) : 4

Om EvilDrSmith te plezieren?
Nee voor mij is dit echt te vage muziek, maar ik hou dan ook van truttige jaren 50-muziek )

445. Surprieze - Lazarus (1973) : 3

Deze is voor mij nog een tandje erger. Benieuwd of de anderen hier ook allemaal voldoendes voor geven (of nee, toch niet... )

Zoiets als Keiji Haino (die dit dan mogelijk uit de Noordzee heeft opgedoken). Ik kan wel wat hebben hoor en ik hoor liever dit dan 95% van wat er momenteel in De Nederlandse Top 40 staat. Het is alleen niet heel pakkend en die fluit stoort me een beetje. Misschien ook niet helemaal het genre voor 's ochtends bij de koffie: 7

Weer een bewijs dat Pitchfork altijd alleen maar uit is op effectbejag (Oh, kijk ons eens vooruitstrevend zijn).

Cromagnon een 3,0, maar dat geldt voor vrijwel alles met grunt. Er zijn zelfs mensen die dat proberen binnen te laten dringen in onze prog rock lijsten.

Surprieze: 5,5

Surprieze - Lazarus: zal in de jaren 70 onder het genot van een waterpijp best wel te genieten zijn geweest.
Kan het nu ook nog goed hebben. Moet er wel voor in de stemming zijn. Voor nu 7,3
Moet overigens ook eens op zoek naar die verzamelaar.

Ha, gelukkig! Ik begon al aan jullie gezonde verstand en goede smaak te twijfelen, maar daar zijn dan toch de eerste onvoldoendes voor Cromagnon gevallen.

En wat een fantastisch gevonden doedelzakbruggetje van Justus18 om te vervolgen met Surprieze. Chapeau!
Ook ik ken dit via diezelfde verzamelaar - die net even wat meer de obscuriteit indook dan de geweldige Nederbeat 63-69: Beat, Bluf & Branie (2001) box - en lange tijd had ik de opname op een inmiddels gecrashte harddisk staan. Ik associeer Surprieze altijd met het op 'Waterpipes' eveneens aanwezige, maar op deze site afwezige en vergelijkbaar ongrijpbare Woorden. Alleen is dit veel extremer met al die gitaarnoise (en hippiefluitjes). Woorden staat in de kast (reissue), maar deze hoop ik ook zeker nog een keer tegen te komen.
Ineens schiet me de band Sunn 0))) te binnen: ik denk dat zij deze plaat ook fantastisch zullen vinden.
Fascinerend, vervreemdend, bizar en ontregelend om dit weer eens te horen. Nu ik het voor de tweede keer luister (vannacht voor de eerste keer) bevallen de crazy klanken nog weer een stukje beter.
7,5 word een 8.

8

3

446. The Johnny Burnette Trio – Lonesome Train (On A Lonesome Track) (1956)


Johnny begon ooit als bokser, maar hij kreeg wat te veel klappen. Toch maar de muziek in dan. De gitarist links is Paul Burlison, die was wat succesvoller qua boksen, maar wordt door Johnny gevraagd voor zijn bandje. En op de bas zijn broertje Dorsey Burnette. De jongens konden het qua plaatverkoop niet helemaal bolwerken en moesten aan hun geld komen door voortdurend optredens te doen. Dat eiste zijn tol en in 1956 eindigde The Johnny Burnette Trio in een grote ruzie. Dorsey verliet de band, werd nog even opgevolgd door Johnny Black (de broer van Elvis bassist Bill Black). En zo waren ze nog te zien in de film Rock, Rock, Rock waar dit fragment uit komt. Dus je ziet hier Johnny Black op de bas.

Tussen Johnny en Dorsey ging het later weer goed. Ze schreven veel songs voor Ricky Nelson en voor het Imperial label. Johnny Burnette scoorde begin jaren zestig ook nog wat solo hits. In 1964 verongelukte Johnny toen zijn boot in aanvaring kwam met een andere boot. Johnny Burnette is nog steeds een household name. Ringo Starr scoorde met zijn You're Sixteen. The Meteors deden deze Lonesome Train en The Cramps deden zijn Tear It Up.

The Johnny Burnette Trio: 9.0

8

7

7,5

446. The Johnny Burnette Trio – Lonesome Train (On A Lonesome Track) (1956) : 8

7

7,5

The Johnny Burnette Trio – Lonesome Train : The Stray Cats zijn hier duidelijk door beinvloed. 8,2