Door wat late stemmen zakt Beautiful Ones nog een plaats. Saturday Night vervoegt wat een Suede-blokje aan het worden is.

11. Suede - Beautiful Ones (8,23 25 stemmen)
12. Suede - The Wild Ones (8,192 25 stemmen)
13. Suede - Saturday Night (8,19 25 stemmen)
14. Oasis - Supersonic (8,182692308 26 stemmen)
15. Oasis - Don't Look Back In Anger (8,172 25 stemmen)
16. Suede - We Are The Pigs (8,14375 24 stemmen)
17. Blur - To The End (8,04375 24 stemmen)
18. Pulp - Sorted For E's & Wizz (7,974 25 stemmen)
19. Suede - Trash (7,97 25 stemmen)
20. Blur - Girls & Boys (7,9625 28 stemmen)

21. Suede - So Young (7,962 25 stemmen)

#50: Blur – Beetlebum (1997)




De eerste van de big 4 die britpop weer de rug toekeerde, waren onze vrienden van Blur. In februari kwamen ze met de eerste single van hun nieuwste plaat. Een donkerder geluid, minder cynisch en minder verhalend, naakter.

Het label smeekte hen een ander nummer als single voor te dragen, idealiter een liedje dat nog wat deed denken aan Parklife en The Great Escape, maar de band weigerde. In tegenstelling tot Suede met We Are The Pigs, ging het grote publiek hier wel in mee: Beetlebum kwam gewoon op 1 binnen in Engeland (en op 2 in IJsland).

Tekstueel zou het liedje gaan over heroïne, een drug waar Damon en zijn vriendin Justine in die tijd mee experimenteerden. De bedoeling was om in dit nummer een gevoel te vangen dat volgens de zanger zowel ‘slaperig’ als ‘sexy’ was. Denk er vooral het uwe van!

10

Heerlijk dit, een van hun beste singles (en nummers) wmb! Briljante riff en mooie afwisseling tussen strofes en refrein, en op het einde gaat het ook nog eens lekker los.

Pavement

8,2

Inderdaad een van de beste van Blur. Een stuk beter dan het tweede liedje.

9,0

4 srry boys, dit raakt me op geen enkele manier

7

Wel jammer dat er geen woehoe of zo in zit.

Beetlebum 7,5

Alles klinkt (dankzij Graham) opeens een stuk Amerikaanser, maar het refrein schiet dan weer terug naar Britsere tijden.
Perfecte brug tussen de vorige Blur en deze, dus.

9

9

8,75

8,75

Dit was een tijdje mijn favoriete Blur-nummer, maar ben hem toch wel wat minder gaan vinden.

Sowieso is Blur wel jouw minst favoriete van de 4 geloof ik? Zou wel benieuwd zijn naar de gemiddelde cijfers per band per vaste stemmer. Weet niet of Arthur dat kan doen als we klaar zijn? Anders vind ik het wel leuk om naar te kijken.

Ik weet zeker dat ie dat nog zal kunnen berekenen, toch ArthurDZ?

Ja, ik heb altijd al veel meer met Suede en Pulp dan Blur en Oasis. Al blijkt die laatste toch beter mee te vallen bij herbeluistering dan ik dacht. Maar Blur doet 't nog steeds niet.

#50: Blur – Beetlebum: 7,0

Blur – Beetlebum: 5

9,3

7.5

leuke doc voor iedereen in dit topic (allemaal terug te vinden op youtube)

Speciaal voor de Boze Doktor een message van Brett Anderson bij 3.30

https://www.youtube.com/watch?v=6nY0UsKJ41Y

Beetlebum, een na beste nummer van Blur (na the Universal)
9,4

Wat thetinderstick zegt.

9,0

8

9

Beetlebum: 6,2

Zag ik gister nou een berichtje van je over mijn eindeloos aanhoudend gedram over het gejeremieer bij Suede? Je hebt volgens mij het berichtje weer verwijderd, maar je hebt gelijk hoor. Volkomen gelijk. Maar vertel je dat Brett Anderson dan ook even? Fijn!

De openingsriff is het beste van Blur dat ik "in jaren" (van dit spelletje) heb gehoord. De songtitel is wel een heel opzichtige knipoog naar hun belangrijkste inspiratiebron. Maar die riff, damn... die is wel errûg lekker en cool zeg! Supersimpel, maar o zo effectief. Als die op 1'45" opnieuw begint en dan met die zanglijnen: hoe Queen Of The Stone Age wil je het hebben? Oh, die bestonden toen nog nauwelijks. Die laatste twee minuten zijn ook erg sterk, zeker de laatste. Blur is back!
8,3
Ik wist het wel: hij doet ' er om!

That was I, Poeha
Poek is my twin!

Na het plaatsen, bekroop me de gedachte dat ik eigenlijk ook geen zin had in sarcastische c.q. negatieve shit. Dus toch maar verwijderd.

Waarom worden Poeha en ik zo vaak door elkaar gehaald? Nouja, vanwege de op elkaar lijkende gebruikersnamen. Maar voor de visueel ingestelden: Poeha is degene met de Totohoes, ik degene die Tweepop (wat onze muzieksmaken ook wel goed weerspiegelt).

9

6.8

7,1

Jij bent gewoon de Gyzzz van Blur. En Gyzzz is de Arno van Oasis.

Een gemiddelde berekenen wat iedere user aan iedere band gegeven heeft lijkt me overigens best een gigantisch werk, herman. Zij die geïnteresseerd zijn, kunnen het aan het einde van de rit altijd zelf berekenen natuurlijk!

Ondertussen haalt Beetlebum hier niet eens de top 20

21. Suede - So Young (7,962 25 stemmen)
22. Blur - Beetlebum (7,947826087 23 stemmen)
23. Suede - Metal Mickey (7,902 25 stemmen)
24. Pulp - Something Changed (7,897272727 22 stemmen)
25. Oasis - Whatever (7,896 25 stemmen)
26. Blur - Parklife (7,852 25 stemmen)
27. Suede - Stay Together (7,817307692 26 stemmen)
28. Pulp - Lipgloss (7,769230769 26 stemmen)
29. Suede - New Generation (7,765217391 23 stemmen)
30. Blur - There's No Other Way (7,752 25 stemmen)

31. Blur - For Tomorrow (7,738636364 22 stemmen)

----

#51: Suede – Lazy (1997)
#52: Blur – Song 2 (1997)

Op 7 april 1997 kwamen voor het laatst dit decennium twee singles van twee van deze bands op dezelfde dag uit. Een derde en laatste battle of britpop in dit topic dus, waarom ook niet?

Als eerste, de vierde single van het nog steeds scorende (zeker ook in dit topic) Coming Up. Met op de b-kant voor het eerst een Suede-nummer waar Brett in zijn geheel niet aan heeft meegeschreven: Digging A Hole. Het liedje is van de hand van keyboardspeler Neil Codling, die samen met Richard Oakes in de band werd gehaald na Bernard Butler’s vertrek. Vanaf Head Music zou hij een groter aandeel in de songwriting van de band nemen, die tot op de dag van vandaag duurt (al was hij er op A New Morning niet bij door ziekte, tijdelijk gelukkig, zo bleek later).

En als, hoe kan het ook anders, tweede: Song 2 van Blur. Het nummer waarmee de band op een vreemde manier diens eigen Wonderwall vond: een liedje dat iedereen wel kent, ook al ben je niet met muziek bezig.

Song 2 was oorspronkelijk gewoon een repetitiekot-grap, een faux-grunge-nummer om te spelen als opwarmer voordat aan het echte opnamewerk begonnen werd (daarom kreeg het liedje ook geen titel). Gitarist Graham Coxon speelde dit dan ook expres zo simpel en amateuristisch mogelijk in. De band vond het eindresultaat in ieder geval zelf zo hilarisch dat ze het ook aan hun label lieten horen toen om de nieuwe single gevraagd werd. Maar in plaats van hen de stuipen op het lijf te jagen, reageerden de platenbobo’s dolenthousiast. Tot schrik van de band hoorden ze in Song 2 Blur’s Amerikaanse doorbraak. Die doorbraak kwam er niet helemaal, maar het werd er wel hun eerste hitje sinds Girls & Boys, en uiteindelijk hun meest bekende nummer aldaar.

Maar de grap ging nog verder: niet alleen werd Song 2 uitgebracht als tweede single, het kwam ook als tweede nummer op de tracklist van het bijhorende album terecht, en piekte op de tweede plek in de UK Charts. Een keertje niet door Robson & Jerome of Simply Red geblokt, maar door I Believe I Can Fly van R. Kelly.

Daarmee boekten ze een stevige winst in deze derde britpopbattle, want Lazy kwam op de 9de positie binnen. Al is natuurlijk de eindstand hier het belangrijkste.