Mijn magie kwam met Band Aid vanuit Engeland.

4,75

U.S.A. For Africa - We Are The World : 7

9,2

Duidelijk beter dan de Engelse "aflevering"

7,5

7,5

7

The Style Council - My Ever Changing Moods 7,7

The Style Council - Shout to the top 8,2

USA for Africa - We are the world 5,5 (volle 2 punten aftrek voor hysterisch geschreeuw Cyndi Lauper)

Paul Simon: "If a bomb lands on this place, John Denver's back on top!”

Zondag die docu gezien: The Greatest Night in Pop en de dag erna Quincy Jones overleden!
Maar alle respect voor dit huzarenstukje en in die tijd hadden al die zangers en zangeressen ook nog wel een beetje verstand van zangtechniek. Op Bob Dylan na dan. Tekst is een beetje corny, maar goed de bedoeling was natuurlijk ook een zo groot mogelijk publiek. Single destijds zelf niet gekocht, er was waarschijnlijk net een leuker liedje iedere keer, maar bijna 40 jaar na dato: 8,5

Nog even nagezocht, maar in de tijd dat het een grote hit was ging ik net voor:

King - Love and Pride
Flash and the Pan - Midnight Man
Pisa - Popie Jopie
Marillion - Kayleigh
Paul Hardcastle - 19

Staat er minstens eentje bij die iets lager uitvalt 40 jaar na dato:
Popie Jopie jo
Popie Jopie yeah

7

Niet eens voor 'Love Like Blood' van Killing Joke? Die zie ik bij jou wel op je puberpickupje liggen. Of desnoods Dead Or Alives 'You Spin Me Round (Like A Record)', Talking Heads' 'Slippery People', The Power Stations 'Some Like It Hot', of Yello's 'Vicious Game'? Goh, wat een boel toffe hits waren er eigenlijk op dat moment.

6

Die stonden allemaal wel op cassettebandjes natuurlijk. Maar met name King en Paul Hardcastle dat was bij mij nog wel meer top dan Killing Joke of Talking Heads. Killing Joke vond ik wel erg gaaf, maar ik denk dat het zakgeld toen net op was, of toch Popie Jopie die toen net iets hoger scoorde nog.

Sterker nog Paul Hardcastle is op het moment mijn meest gedraaide artiest in de afgelopen 7 dagen op Last.fm. En niet vanwege zijn latere new age jazz fusion shit. Hier gaat het nog gewoon van nine-nine-nine-teen de hele dag!

Ach ja The Style Council, de band waarmee Weller zijn punkroots achter zich liet. En zich inliet met wat toen werd aangeduid met de nu vergeten term sophistipop. Keurig verzorgde popmuziek.Met invloeden van met name de late Roxy Music, maar ook een stiefkind van synthpop. Het werd vrij kort erna steeds gladder en platter en gleed af van bands als Style Council en Prefab Sprout naar The Blow Monkeys en Johnny Hates Jazz om uiteindelijk te eindigen bij pakweg Wet Wet Wet. Ik heb meer met The Jam, maar met mate vind ik dit ook wel leuk. Solo werd Paul Weller in de UK een soort vader van britpop in de jaren '90 en zijn muziek werd weer wat rockier maar de energie en storm und drang van The Jam kwam nooit echt terug. Je wordt nou eenmaal ouder.

My Ever Changing Moods 7,1
Shout to the Top 7,1

Quincy Jones was een grootheid. Dit nummer hoor niet bij zijn grote nummers. In tegenstelliing tot Poeha vind ik het Britse broertje een stuk beter (ondanks dat die tekst wat bedenkelijk is). Deze is veel te zoet en niet mooi zoet en heeft teveel zangers die denken dat ze in de soundmixshoiw staan en hun eigen stijl bijna over de top benadrukken. En toch komt er ook een zweempje nostalgie bovendrijven als ik het hoor. Het brengt me naar mijn kindertijd. Dat haalt het zowaar nog op.

We Are The World 5,5

7,0

Toch wel een iconische song, al is ie niet per se goed en gaat ie te lang door.

6,2

7

Mooie reacties en persoonlijke commentaren. En de stemmen leveren een 6,63 voor We Are The World van U.S.A. For Africa op . En dan leveren de reacties ook nog een mooi rijtje tips op "wat een boel toffe hits waren er eigenlijk op dat moment. De meeste zijn hier al voorbij gekomen en met behoorlijk hoge cijfers.
8,31 Killing Joke - Love Like Blood
8,19 Talking Heads - Slippery People
7,91 Marillion - Kayleigh
7,55 Paul Hardcastle - 19
7,07 King - Love and Pride
6,98 Dead Or Alive - You Spin Me around (Like A Record)
6,37 Yello - Vicious Games
The Power Station - Some Like It Hot, Flash and the Pan - Midnight Man
en Pisa - Popie Jopie zet ik op de tip lijst.



We blijven nog even bij Quincy Jones. In 1982 had hij ook een nummer 1 hit waar Michael Jackson op het eerste gezicht niets mee te maken had. State Of Independence is een nummer dat in 1981 werd geschreven door Vangelis en Jon Anderson (Yes). De originele versie werd ook opgenomen door Jon & Vangelis, maar het nummer werd pas echt bekend toen Donna Summer het in 1982 coverde op haar album Donna Summer en dus geproduceerd werd door Quincy Jones.

Donna Summer’s versie van State Of Independence kreeg een gospelgeluid door het duurste achtergrondkoor uit de muziekgeschiedenis, dat bestond uit een indrukwekkende lijst van topartiesten uit die tijd, waaronder (en daar is hij weer) Michael Jackson, Stevie Wonder, Dionne Warwick, Lionel Richie, Brenda Russell, James Ingram, en vele anderen. Deze samenwerking inspireerde Quincy Jones voor We Are The World.

Donna Summer’s versie van State Of Independence kwam in de USA niet verder dan plek 41. In de Top 40 werd het na I Feel Love haar tweede nummer 1 hit. In totaal stond State Of Independence 9 weken in de Top 40. State Of Independence staat ook jaarlijks in de Radio 2 Top 2000, afgelopen jaar op plaats 913. Vanuit de Top 2000 is ook een mini documentaire over het nummer gemaakt. Donna Summer - State of Independence | Het verhaal achter het nummer | Top 2000 a gogo.

# 1935 Donna Summer - State Of Independence

7.7

Dit lijkt er meer op.

8,8

9,9

Ik weet dat ik in de minderheid ben, maar... nooit heel veel aan gevonden, het origineel vind ik een heel stuk beter

6

Dan sluit ik me aan bij de minderheid. Nooit leuk gevonden, in tegendeel zelfs, dat is helaas nog steeds zo.

4

9,5

8,8 prachtig, veel beter dan I Feel Love

8.5

6.7

10

7

8

O ja, "Ze komen niet, ze komen wel!"

7.3