Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
zoeken in:
2
geplaatst: 26 juli 2025, 09:38 uur
Inhaalronde #2:
Madness. 9
Selecter. 7,3
Jayhawks. 7,5
Alison Moyet. 7
Specials. 8,2
The Beat. 7,3
Keurige cijferlijst ..
Madness. 9
Selecter. 7,3
Jayhawks. 7,5
Alison Moyet. 7
Specials. 8,2
The Beat. 7,3
Keurige cijferlijst ..
1
geplaatst: 26 juli 2025, 19:17 uur
Sterke band, die in de latere jaren nog wel eens een aanval op het glazuur pleegde. Daar is bij dit nummer gelukkig nog geen sprake van. Treurig verhaal wel van Kath, wat een aartsdomme manier om te sterven.
7,8
7,8
0
geplaatst: 27 juli 2025, 07:40 uur
Terwijl je in hun hometown tot de enkels in het water staat scoort Chicgo een wel erg keurig 7-tje met het geweldige Feelin' Stronger Every Day.
You’ve Made Me So Very Happy werd geschreven door Brenda Holloway, Patrice Holloway, Frank Wilson en Berry Gordy Jr. en oorspronkelijk uitgebracht door Brenda Holloway op Motown in 1967. Blood, Sweat & Tears nam het op in 1968 voor hun tweede album, dat ook simpelweg Blood, Sweat & Tears heet.
Bij dit tweede album was de band grotendeels van bezetting veranderd. Oprichter Al Kooper vertelde later in zijn autobiografie Backstage Passes and Backstabbing Bastards dat hij zelf probeerde gitarist Steve Katz uit de band te werken, maar dat Katz, gesteund door drummer Bobby Colomby, hem net voor was en dat “de band” hem ontsloeg. Kooper voelde dat zijn artistieke visie niet langer welkom was en besloot uiteindelijk te vertrekken voordat hij formeel werd weggestuurd: “I left before they fired me.” Na zijn vertrek verlieten ook drie van de vier blazers de band. Desondanks bleef Kooper later benadrukken dat hij trots was op het eerste album en zijn rol in het ontstaan van Blood, Sweat & Tears.
David Clayton-Thomas werd de nieuwe zanger en met hem namen ze You’ve Made Me So Very Happy op. De producer was James William Guercio. Het arrangement kreeg een jazzy blazerssectie, typisch voor de stijl waarin de band zich vanaf dat moment profileerde. Ze kwamen hiermee, met bijvoorbeeld ook The Ides of March (Vehicle, kreeg van ons een eerder een 7,60) en Chicago, in een hoekje van de jazz-rock die dus ook wel brass-rock werd genoemd.
Er bestaan geen officiële videoclips uit de tijd van de release, maar wel tv-opnames. Als ik het goed begrijp is de video hierboven live opname die gelip-synchroniseerd (als dat goed Nederlands is) is met de originele studio opname. Het nummer groeide later uit tot een standaard in hun live-repertoire.
De originele versie van Brenda Holloway behaalde destijds plaats 39 in de Billboard Hot 100, maar kreeg pas meer bekendheid door de versie van Blood, Sweat & Tears. De versie van Blood, Sweat & Tears kent veel tempo veranderingen en onverwachte wendingen. In de VS werd het hun eerste grote hit met een nummer 2-notering in de Billboard Hot 100.
Blood, Sweat & Tears haalde in Nederland drie keer de Top 40. You've Made Me So Very Happy was hun eerste hit en stond vier weken in de lijst met een piek op nummer 23.
# 2225 Blood, Sweat & Tears - You’ve Made Me So Very Happy
You’ve Made Me So Very Happy werd geschreven door Brenda Holloway, Patrice Holloway, Frank Wilson en Berry Gordy Jr. en oorspronkelijk uitgebracht door Brenda Holloway op Motown in 1967. Blood, Sweat & Tears nam het op in 1968 voor hun tweede album, dat ook simpelweg Blood, Sweat & Tears heet.
Bij dit tweede album was de band grotendeels van bezetting veranderd. Oprichter Al Kooper vertelde later in zijn autobiografie Backstage Passes and Backstabbing Bastards dat hij zelf probeerde gitarist Steve Katz uit de band te werken, maar dat Katz, gesteund door drummer Bobby Colomby, hem net voor was en dat “de band” hem ontsloeg. Kooper voelde dat zijn artistieke visie niet langer welkom was en besloot uiteindelijk te vertrekken voordat hij formeel werd weggestuurd: “I left before they fired me.” Na zijn vertrek verlieten ook drie van de vier blazers de band. Desondanks bleef Kooper later benadrukken dat hij trots was op het eerste album en zijn rol in het ontstaan van Blood, Sweat & Tears.
David Clayton-Thomas werd de nieuwe zanger en met hem namen ze You’ve Made Me So Very Happy op. De producer was James William Guercio. Het arrangement kreeg een jazzy blazerssectie, typisch voor de stijl waarin de band zich vanaf dat moment profileerde. Ze kwamen hiermee, met bijvoorbeeld ook The Ides of March (Vehicle, kreeg van ons een eerder een 7,60) en Chicago, in een hoekje van de jazz-rock die dus ook wel brass-rock werd genoemd.
Er bestaan geen officiële videoclips uit de tijd van de release, maar wel tv-opnames. Als ik het goed begrijp is de video hierboven live opname die gelip-synchroniseerd (als dat goed Nederlands is) is met de originele studio opname. Het nummer groeide later uit tot een standaard in hun live-repertoire.
De originele versie van Brenda Holloway behaalde destijds plaats 39 in de Billboard Hot 100, maar kreeg pas meer bekendheid door de versie van Blood, Sweat & Tears. De versie van Blood, Sweat & Tears kent veel tempo veranderingen en onverwachte wendingen. In de VS werd het hun eerste grote hit met een nummer 2-notering in de Billboard Hot 100.
Blood, Sweat & Tears haalde in Nederland drie keer de Top 40. You've Made Me So Very Happy was hun eerste hit en stond vier weken in de lijst met een piek op nummer 23.
# 2225 Blood, Sweat & Tears - You’ve Made Me So Very Happy
1
geplaatst: 27 juli 2025, 08:04 uur
Elki & Owen 5
Jojo 7
Golden Earring 10
Earth & Fire. 6,5
Chicago 5,5
Blood Sweat & Tears 4
Toppertje is uiteraard die van de Earring. Leerde die band als 7 jarige kennen ten tijde van Weekend Love. Vond het daarna een tijdlang jammer dat ze blijkbaar een andere zanger hadden gekozen maar na hun 2 nummer 1 hits in de 80s accepteerde ik dat ..
Laatste blokje van 3 is muzikaal allemaal natuurlijk erg verantwoord maar allesbehalve spannend. Twee minuut zoveel - zoals nu tegenwoordig - was ook prima geweest. Wat dat betreft had die zanger van Chicago beter Ed kunnen heten .. (en daarmee zetten we een vinkje achter de opmerking waarvan je wist dat ie ging komen).
Jojo 7
Golden Earring 10
Earth & Fire. 6,5
Chicago 5,5
Blood Sweat & Tears 4
Toppertje is uiteraard die van de Earring. Leerde die band als 7 jarige kennen ten tijde van Weekend Love. Vond het daarna een tijdlang jammer dat ze blijkbaar een andere zanger hadden gekozen maar na hun 2 nummer 1 hits in de 80s accepteerde ik dat ..
Laatste blokje van 3 is muzikaal allemaal natuurlijk erg verantwoord maar allesbehalve spannend. Twee minuut zoveel - zoals nu tegenwoordig - was ook prima geweest. Wat dat betreft had die zanger van Chicago beter Ed kunnen heten .. (en daarmee zetten we een vinkje achter de opmerking waarvan je wist dat ie ging komen).
2
geplaatst: 27 juli 2025, 10:16 uur
50tracks schreef:
Als ik het goed begrijp is de video hierboven live opname die gelip-synchroniseerd (als dat goed Nederlands is)
Als ik het goed begrijp is de video hierboven live opname die gelip-synchroniseerd (als dat goed Nederlands is)
In goed Nederlands is dat natuurlijk gewoon playbacken

* denotes required fields.

