6

Kende ik niet. Zeker niet slecht maar ook niet speciaal.

6,5

Heel fijn bandje vond ik The Sheer destijds, vooral It Only Gets Better en Something to Say. Nu al jaren nier meer gehoord.

7,5

Nelly fortado 5
Fergie 5
Bløf Aanzoek zonder ringen 6,5
Bløf Wat zou je doen 7,5
Jamie lidell 5,5
The sheer 6,5

7,5

Als ze 15 jaar eerder waren geweest hadden ze met Powerplay, New Adventures, The Thought en aanverwanten de Nederlandse jongerencentra langs kunnen gaan. Maar kijk met een helikopter en dan festivals. Je hebt nu eenmaal wat lokale bandjes nodig die even fijn een potje kunnen rocken. Klinkt lekker, stelt verder niet zo veel voor, maar leuk dat zoiets nog een hitje kon worden: 6,9

Dit is niet best.
Kleurloos nummer van een kleurloze band.
4,5

Niks mis mee .. : 7,5

6.7

6.75

6

4

Nietszeggend nummer

5,0

Het gebeurt niet vaak dat ikzelf het hoogste punt aan een nummer geef. Bij The Sheer wel maar heel veel heeft het niet geholpen. Een 6,31 voor The Girl That Lost Her Mind Pt. 1.. wel 0,01 meer dan Jamie Lidll gisteren. De hier en daar door latere stemmers gewijzigde punten van de afglopen dagen op een rij.

6,47 Nelly Furtado Feat. Timbaland - Promiscuous
6,31 The Sheer - The Girl That Lost Her Mind Pt. 1
6,30 Jamie Lidell - Multiply
5,66 Bløf & Kodō - Aanzoek Zonder Ringen
5,45 Bløf - Wat Zou Je Doen? (Live)
4,75 Fergie - London Bridge



Speciaal voor Ries_72 een nummer uit 1986 tussendoor. Overigens zijn we begonnen voor de 80s liefhebbers met Greatest Hits of #7: Verrrukkelijke 80s.. Vanavond staat UB40 in Ahoy Rotterdam. Of in ieder geval een van de twee bands die onder de naam UB40 de wereld rond reist. De band in Ahoy bestaat uit vier originele leden: Robin Campbell, Jimmy Brown, Earl Falconer en Norman Hassan. Zanger is Matt Doyle, die in 2021 Duncan Campbell opvolgde. Ondertussen is er ook UB40 featuring Ali Campbell, met de oorspronkelijke frontman. Die groep heeft net een tour in Australië en Nieuw-Zeeland afgerond en komt later dit jaar ook naar Ahoy.

Dat er twee UB40’s bestaan, komt door een keiharde ruzie tussen de twee broers in de band waar de Gallaghers nog wat van kunnen leren. En die hebben het inmiddels bijgelegd.

UB40 ontstond uit een muzikale vriendengroep in Birmingham, in de late jaren zeventig. Het was een economische crisistijd en de gitarist Ali Campbell, zijn medegitarist en broer Robin en hun vrienden vernoemden zichzelf naar een bijstandsformulier dat Britse werklozen moesten invullen: een Unemployment Benefit, nummer 40. Ze wilden spelen om aan de misère te ontsnappen. Dat lukte bijzonder goed.

Er kwam veel geld binnen uit optredens en plaatverkoop. Toch bleef het saldo negatief. Door deze financiële problemen kwamen de verhoudingen onder druk te staan . In 2008 viel de band uiteen, waarbij onduidelijk blijft wat de directe aanleiding was. In de BBC-documentaire Promises and Lies: the Story of UB40 uit 2016 worden verschillende, elkaar tegensprekende lezingen van de betrokken bandleden naast elkaar gezet.

Volgens een deel van de groep koos Ali Campbell ervoor om solo verder te gaan, mogelijk om inkomsten niet langer te hoeven delen. Campbell zelf stelt dat hij uit de band werd gezet na zakelijke conflicten. Zijn positie werd vervolgens ingenomen door zijn broer Duncan Campbell, die op dat moment bekend stond als horecaondernemer in het Australische Perth.

De situatie escaleerde tot een familieruzie die de band verder opsplitste. Mickey Virtue en Astro sloten zich aan bij Ali Campbell. In 2014 kondigden zij aan eveneens onder de naam UB40 te gaan optreden. Volgens Campbell vertegenwoordigde deze formatie de oorspronkelijke identiteit van de groep, terwijl hij de andere bezetting als een afwijking daarvan beschouwde.

Om onderscheid te maken werd de naam aangepast naar UB40 featuring Ali, Astro and Mickey. Dit leidde tot juridische procedures over het gebruik van de bandnaam, waarbij beide kampen aanspraak maakten op dezelfde erfenis.

De jaren daarna werden gekenmerkt door persoonlijk leed. In 2021 overleed Astro. Mickey Virtue verliet later het kamp van Ali Campbell en probeerde zich opnieuw bij de andere bandleden aan te sluiten, maar dat leidde niet tot een hereniging. Duncan Campbell stopte vanwege gezondheidsproblemen met zingen.
De onderlinge spanningen bleven ook buiten de muziek bestaan. Bij het overlijden van hun vader in 2012 was Ali Campbell niet aanwezig bij de begrafenis, omdat hij weigerde in dezelfde ruimte te zijn als zijn broer Robin.

All I Want To Do was de tweede single van hun zevende studioalbum Rat in the Kitchen uit 1986. Het nummer heeft de kenmerkende "heavy reggae" sound van de band uit de jaren '80, met een prominente rol voor de blazerssectie en de zachte stem van Ali Campbell. Het nummer heeft de typische sociaal-kritische ondertoon die veel van het vroege werk van UB40 kenmerkt. De tekst beschrijft de frustratie van het dagelijkse werkleven ("the grind") en de wens om simpelweg thuis te zijn bij een geliefde.

All I Want To Do stond vier weken in de Top 40 en kwam niet verder dan de 30ste plaats. Het nummer wordt door geen van de bezettingen veel gespeeld. Wat heet de laatste keer van de slechts drie keer dat het live werd uitgevoerd was op 29 November 2007 in .... Ahoy, Rotterdam. Ik kan geen goede video vinden met bewegend beeld kijk daar dus een beetje doorheen.

# 2493 UB40 - All I Want To Do

Toch is dit niet zo'n slechte single, of in ieder geval een pak beter dan de gladde reggaepop en de vele flauwe covers die ze deze periode en de jaren erna op de hitparade afschoten


7,4

UB40❤️

Een van mijn eerste lp’s die ik kocht was Rat in Mi Kitchen, omdat het prachtige Sing Our Own Song erop stond.
All I Want To Do haalt dat niveau niet.
7

Ten tijde dat dit nummer in de top40 stond, had ik UB40 al afgeschoten. Dit nummer valt idd best mee, ik wist niet (meer) dat het live was!

6.7

The Sheer - The Girl That Lost Her Mind Pt. 1 : 6,5

UB40 - All I Want To Do : 6

6.9

6,5

5

5

UB40 stond voor mij (na de beginjaren) gelijk aan: met de minste (muzikale) inspanning zo veel mogelijk cashen. Deze valt daar nog wel wat buiten, het is zelf geschreven, en het werd niet zo goed verkocht. Maar het is wel het ene oor in en het andere weer uit.

7,3

Damn, wat een soap.
Je moet dus dit jaar twee keer naar UB20 in Ahoy om UB40 te zien.
En het toont weinig volwassen om zelfs je vader geen laatste eer te willen bewijzen door over je eigen problemen en issues te kunnen stappen. Sneue vent. Misschien daarom ook geen wonder dat ik in 1983 met mijn eerste kennismaking met de band een gruwelijke tyfushekel aan ze had. Wat háátte ik hun versie van Red Red Whine: die staat zeker in mijn Top 10 meest gehate nummers ooit.

Later wel geleerd dat hun eerste albums toch echt wel tof zijn en toevallig twee weken geleden nog hun laatste album gescoord 'UB45' (2024) en ook die is goed te pruimen. Zelfs de nieuw opgenomen versie van datzelfde Red Red Wine was al bergen minder zeikerig. 't Werd dan ook niet gejeremieerd door Ali.

Enfin, ook dit nummer klinkt best lekker, behoorlijk lekker zelfs, met name dankzij het heerlijke blazerswerk. Ali zal in geen enkel favoriete zangerlijstje voorkomen (en als dat wel zo is, dan moet je je oren laten uitspuiten), maar in dit nummer vormt zijn nasale, beperkte stem geen (groot) obstakel.
7,4

The Sheer geef ik trouwens een iets hoger cijfer, 50tracks: 5,7. Hebben ze toch weer een (benauwde) voldoende erbij.

8

Eén van hun weinige nummers die ik echt heel goed vind.

6

koosknook schreef "ik wist niet (meer) dat het live was!". Dat is het geloof ik ook niet maar ik kon geen beter filmpje vinden anders kreeg je alleen audio.

EvilDrSmith ".... hun laatste album gescoord 'UB45' (2024)". Er wordt wel gespeculeerd dat die 40-45 op de hoes meer dan een toevallige toespelling is.

6,5