Daar moet ik toch even over nadenken.
The Raven is het laatste album dat ik na lang twijfelen in mijn lijstje zette.
Ik wilde namelijk niet te veel richting new wave gaan dit keer, maar het lijkt dus
toch zo uit te draaien dat rechtoe rechtaan rock en een meer poppy plaat niet zozeer
gesmaakt worden door het deelnemersveld. Betekent dit dat we toch richting meer
donkere en alternatieve muziek gaan evolueren met het spel? Retorische vraag.

Met de platen van Lukk0 kan ik weinig aanvangen.
Er zit er zelfs eentje tussen die onder de 10 stemmen blijft op de site.
Het is muziek die zo nieuw is voor mijn oren dat ik er te veel tijd in moet investeren.
Dat betekent dat ik ofwel bij wijze van tijdsgebrek ofwel omdat ik niet verder kom
dan een objectieve luisterbeschrijving deze week eventueel zal moeten passen.

Het zijn geen platen waarvan ik denk: daar wilde ik me altijd wel eens wat meer
in verdiepen en ik ga nu die kans grijpen. Maar eerder platen waarvan ik denk: omdat
ik me nu eenmaal voor het spel engageerde ga ik een inspanning moeten doen.

Maar de week is nog jong, we zien wel hoe en wat.
Misschien wacht ik de eerste recensies af om een keuze te maken.
Al zegt mijn intuïtie me dat het album nummer twee zou kunnen worden.

Ik ben in ieder geval van plan om met platen te komen die niet al te ingewikkeld in het gehoor liggen, al zitten er platen met minder dan twee stemmen tussen. Over een maand of 2 komt er dus in ieder geval iemand met iets anders dan new-wave of deepcore .

Ik ook.

Ik kom denk ik wel met wat lastigere albums en sowieso 1 die wat ''luchtiger'' is.
Bij mij zouden Frank Zappa en Tangerine Dream natuurlijk de usual suspects zijn dus die doe ik niet. (Zappa krijgt in ieder geval op mu.me ruim de aandacht)

Ik ben trouwens blij dat dit topic goed loopt en gewaardeert wordt aangezien ik eerst dacht dat het topic misschien wel verwijdert zou worden.

Hahaha, Tangerine Dream en Zappa, twee artiesten
waar ik me wel eens zou willen in verdiepen ... raar hé?

Ik ben destijds afgehaakt in het mixtape topic omdat het vol muziek zat
waar ik helemaal niet op zat te wachten ... omdat het niet meer prettig was.

But keep up the good work ... ik heb er wel vertrouwen in.

Eerlijk waar: ik had zo'n respons op mijn lijstje niet verwacht.
Ik ben er uitermate blij mee ... enkel jammer van Split Enz.

Hopelijk lezen we in de toekomst nog wat reviews bij andere Stranglers platen.

Ik heb deze albums juist uitgezocht omdat ze wat buiten de gevestigde kaders vallen. In genres als new-wave, singer-songwriter of gewoon alternative rock vond ik het erg moeilijk om albums te vinden die wat minder bekend zijn, maar waarvan ik toch dacht dat ze gewaardeerd zouden worden. Daarom nu deze albums, als ook maar één iemand nu zegt "Zo, dat was een mooi album, ik ga me eens wat meer in de dance / jazz / freakfolk verdiepen" is dit voor mij al geslaagd. Als dat niet gebeurd, dan luister ik die albums wel voor jullie allemaal.

Ik waardeer dat wel, eens wat anders. Heb de middelste gepikt (geen zin om de naam op te zoeken ) en die is best moeilijk, dus kan er nog even geen uitspraken over doen (en dus al helemaal nog geen review schrijven, maar die komt wel, dat beloof ik )

Ik ben klaar met de recensie van Paavoharju is af. Een bijzonder plaat vind ik het zeker.

Nu breng je me toch aan het twijfelen of ik 1 van die 2 er niet in moet stoppen

Review van Atomic - Boom Boom af.

Ik vond het niet zo denderend

Ik heb er één derde van Paavoharju – Yhä Hämärää (2005) opzitten.
Werd dan onderbroken en hoop later deze week verder te kunnen luisteren.

Eerste indruk: precies zoals ik verwacht had.

Wat had ik dan wel verwacht misschien? Wait and read.

Tussenstand week 2: 1-1-0

Stukken geluisterd van de albums.
Helaas ligt het niet zo in mijn straatje, waardoor ik inspiratieloos ben voor het schrijven van recensies.
Er moet wel een klik met de muziek zijn.
Volgende keer beter.

The Raven van The Stranglers trouwens vandaag gekocht, was hierdoor aangenaam verrast.

Helaas voor mij zijn de keuzes van Lukko niet aan mij besteed.

De eerste had ik al overgeslagen omdat ik niks heb met jazz.

De tweede vind ik niks. De recensie van MDV spreekt mij aan, hoewel ik zijn 3 sterren er niet echt bij vind passen.

De derde vind ik erg saai.

Ik zal geen recensies en of stemmen plaatsen.

Waarom vind je de drie sterren niet passen? Ik zou niet weten waar het album een onvoldoende aan verdient, misschien is mijn review negatiever uitgevallen dan ik 'm bedoelde.

Het zijn geen makkelijke plaatjes maar de derde is toch erg sterk hoor, En de 1ste is wat minder maar de Radiohead cover van Atomic op Boom Boom is van prachtige schoonheid. Pyramid Song op zijn jazz

Denk dat dat em is.

Ik zat halfweg een recensie en door een druk op de verkeerde toets
is mijn hele zweten en zoeken naar woorden naar de maan. Ik kan wel vloeken.

Ik probeer het opnieuw, maar wellicht minder accuraat verwoord dan de eerste versie.

Dat heb ik ook wel eens gehad, vreselijk irritant is dat .

Ik heb het ook al een paar keer voorgehad in het verleden, en nu schrijf ik mijn stukjes gewoon in Microsoft Word, en kopieer ik het als het af is naar de site. Dat vind ik veel handiger

Tussenstand week 2 is nu: 1-2-0.

Ben nog best tevreden met mijn tweede poging
en sommige nummers zijn toch wat gaan groeien.

Normaal schrijf ik zo snel geen teksten bij volstrekt onbekende muziek.

Bij deze ... Paavoharju - Yhä Hämärää (2005)

Leuke tekst, eens wat anders dan anders
en je mag het sterretje geel maken hoor, het is in definitie wel een review

Ook ik heb het album Paavoharju - Yhä Hämärää gereviewed:

1-3-0.

Leuk beschreven trouwens, Dazzler, had je review nog niet eens gelezen. Ik kan me er wel in vinden.

Dat album van Studio doe ik ook nog wel deze week, dan heb ik net als vorige week weer 2 albums gereviewd. Paavoharju gaat 'm niet worden. Ik ben niet echt in een folk bui..

Folk, folk... Dat is wel een erg karige beschrijving van Paavoharju hoor. Er zitten een heleboel invloeden in, waarvan folk er één is en samen met pop de basis vormt. Lagen electro, noise, art en nog meer van dat soort dingen worden daaromheen gedrapeerd. Pas na een aardig aantal beluisteringen kwam ik echt bij die basis uit, daarvoor leidde de rest te veel af.

Mooie recensies trouwens tot nu toe, geen onverdeeld enthousiasme, maar dat had ik eigenlijk ook niet verwacht.

Maar dan denk ik ... waarom die basis zo camoufleren?
En dat bedoelde ik met "een recept" ... het lijkt wel of het tegenwoordig zo hoort.
Ik wil de muzikaliteit hier niet betwisten, maar die afleidingen die jij ook ervaren hebt,
lijken me soms meer een gimmick, een gril of iets dat nu erg "in" is dan echt nodig.

Tot nu toe vind ik er geen echt goed van Lukk0. Wacht maar tot volgende week, dan komen de geweldige albums.

Wie is er dan... Ik

Ik ben volgende week al aan de beurt.

Zo komt dat hier niet op mij over, maar ik kan het me wel voorstellen dat je dat gevoel hebt. Dan zou het inderdaad zo zijn alsof ze zich achter de vele lagen proberen te verschuilen. Alsof ze proberen te verbloemen dat de songs op zich eigenlijk niet zo goed zijn.

Ik heb dat zelf erg met gitaarsolo's (en andere solo's), die bij verkeerd gebruik een geforceerde climax in moeten leiden. Kan ook erg goed gedaan worden natuurlijk, maar sommige artiesten worden er net iets te blij van.

Anyway, ik vind dat de lagen "camouflage" die Paavoharju over de muziek heen legt een bepaalde sfeer scheppen. Het wordt mysterieus, en doordat de basis verborgen is loont het vaker te luisteren. De kale folk-albums zijn toch vaak hit-or-miss, als een enkele song net niet helemaal raak is doet het gelijk afbreuk aan het hele album. Hier sleept de algemene sfeer je ook daar doorheen.