Dus standaard metal is gehak op de hoogste tempo, zie je waar ik heen wil
Als ik hoor dat het geen standaard metal bands zijn denk ik toch aan wat lastigere te doorgronden metal, het woordje standaard is lastig te gebruiken natuurlijk en ik zei indirect niet direct, daar zit een verschil tussen..

En ik zeg ook niet dat Metal meestal gehak op het hoogste tempo is. Vaak pakken bands meer midtempo maar veel mensen associeren Metal met herrie en veel te snel, daarom zei ik dat.

Oké ik begrijp het , maar evengoed mijn punt was in eerste instantie dan Zeit niet een gemakkelijke instapplaat van TD is. Voor de liefhebbers van de 80's is Underwater Sunlight een betere plek om te beginnen, houd niet weg dat Zeit een fantastische collage van Soundescapades is, enorm bijzonder en ik heb eigenlijk al een review in mijn hoofd maar daar wacht ik nog even mee. Zo eerst Kate Bush - Hounds of Love bespreken.

Hé, het punt waar ik heen wilde. Fijn dat je dat even zegt

Je hebt inderdaad gelijk dat Zeit geen makkelijke instapper is, maar ik vind dit tot nu toe echt de beste van Tangerine Dream die ik heb gehoord, Underwater Sunlight vond ik echt niks. En ik ben wel benieuwd naar de review.

Underwater Sunlight is niet iets voor jou ben ik achter, jij hebt een ietwat experimentelere smaak, wat harder en niet echt een 80´s pop/wave liefhebber.

Van Japan ben ik wel liefhebber!

Een stuk expirimenteler dan de meeste Wave, het is ook niet wave eigenlijk. Quiet Life is new romantics dus dat komt nog het meest in de buurt van pop. De eerste 2 platen zijn glam rock met invloeden van Sylvian´s latere soloalbums. Gentlemen Take Polaroids is een dromerige pop plaat. Heel moeilijk te plaatsen en Tin Drum is expirimentele pop vermengt met traditionle Chinese folkmuziek wat fantastisch uitpakt.

Review van Kate Bush is klaar overigens. Ook zeker een aanrader

Trouwens Don, probeer eens wat Sylvian solo.
Brilliant Trees ga je je zeker goed vinden en Secrets of the Beehive is wat minimaler.

Onzin zeg, instappers. Zie het zo: als Zeit je bevalt kun je de rest al helemaal aan, uitstekende instapper dus

Ik begin wel vaker bij het moeilijkste album van een artiest, dan kan de rest alleen maar meevallen

Toch schrikt dat de meesten af, ik moest Don Cappuccino echt pushen om de oudere TD platen te beluisteren nadat hij de jaren 80 albums niks vond

Klaar met mijn review voor Zeit. De plaat zelf vind ik erg moeilijk te beschrijven,dus ik heb me meer naar het historische kader(krautrock) gekeken.

'Review' voor zover je het zo kan noemen, geplaatst bij Zeit.

Een review hoort een geel sterretje te hebben

Ik zat halverwege track 1 van Zeit, eergisteren.
Bijzonder slaapverwekkende muziek ... eigenlijk geen muziek, nog niet.

Ik ben wel vertrouwd met dergelijke muziek, maar ze is inderdaad niet zo aan mij besteed.
Het is hoe je er tegenaan kijkt vind ik. Je kan het als een intrigerende soundscapetrack beluisteren,
maar dat vergt voor mij meestal een haast fysieke luisterinspanning.

Muziek mag voor mij toch hoofdzakelijk ontspannend zijn en dan zit je met Zeit fout.
Maar zoals gezegd verwacht ik toch nog wel wat meer variaties op het thema.
Eerst nog wat verder luisteren één dezer dagen.

De moeilijkheid zit hem in het feit dat ik het geluid objectief kan waarderen
en ook het verhaal van Misterfool bij het album is erg interessant en verrijkend.
Maar persoonlijk raakt die muziek me nauwelijks ... wordt vervolgd.

Ik heb vrijdag pas terug examen, dus ik ga proberen om er toch eentje mee te pikken. Dat gaat dan 'Om' worden, van Negura Bunget. Ik heb de korte omschrijvingen van Don Cappuccino bij elk van zijn drie platen gelezen hier, en die bij 'Om' leek me het interessantst, vandaar

Maar ik beloof niets, als ik niet meteen iets zinnigs of iets van toegevoegde waarde kan verzinnen, dan ga ik dat nalaten..

Zeit is inderdaad een vreemd album, ik kan het wel hebben op zich, alleen het duurt zo lang... Ik weet niet of ik het 70 minuten achter elkaar volhoudt (heb ik nog niet geprobeerd). Lijkt me trouwens wel perfecte muziek om 's nachts met een koptelefoon op te luisteren, maar ik heb een SE week dus het lijkt me niet zo slim om nog langer dan een uur muziek te luisteren, kan maar beter slapen...

Net voor de eerste keer 'Om' van Negura Bunget beluisterd. Wat een plaat, erg apart! Ik ga 'm proberen deze week te voorzien van een stukkie, maar indien dat niet lukt, dan zit de kans er dik in dat ik het na de examens alsnog doe, want op het eerste gehoor klinkt dit als een blijvertje voor mij.

Tangerine Dream's Zeit is een meesterwerk van de bands begin periode. Een soort ambient album ook al kende men die term toen nog niet. Nebulous Dawn is de kraker op dit album.
Niet makkelijk maar wel lekker donker. En als je begrijpt met welke middelen het album is gemaakt wordt het nog knapper.

Toch prefereer ik de jaren 80 periode en de Atomic Sessions, die zijn niet vergelijkbaar al zijn ze van de zelfde band maar toch prachtig.

En het genie achter TD Edgar Froese is het proberen zeker waard. de 2005 versie van Ages zal niet snel uit mijn top 10 komen

Vertel?

Misterfool legde het prima uit lees dat eens bij Zeit.

en als ik het goed heb hadden ze nog geen keyboards of echte synthesizers, vanwege geldgebrek of het was er gewoon nog niet. (ik weet het niet meer0

Vanavond komt mijn recensie over één van LukkO's albums(ra ra, welke word het? ) Woensdag of donderdag volgt mijn recensie over één van de albums van de Don. Dan heb ik mijn achterstand weggewerkt.

Zeit tot de helft beluisterd, maar interesse viel snel weg. De andere twee zal ik misschien nog beluisteren, maar aangezien ze me beide niet bijster interessant lijken, volgt de recensie wel, maar later.

Zeit - review klaar.

Had ik gelezen, hij schrijft dit:



Ze hadden dus wel synthesizers begrijp ik hieruit.

Ze gebruikten ook keyboards, ik was even in de war met Kraftwerk

Ik ben klaar met mijn review van het album van Yakuza. Helaas schoot 'ie niet in het juiste keelgat .

Mijn review is klaar: helaas, verspilde Zeit.

Tot nu toe zijn de reviews allemaal erg goed, goede of slechte beoordeling. En AOVV, Om is een album wat je na meerdere luisterbeurten nog meer in je greep houdt, je ziet het wel aan mijn top 10.

Reviews, ik heb er deze maand al negen af. Ik denk dat Om mijn tiende gaat worden.