2-1-0

The Meaning Of Mister Deric Raven: De Kift - Vlaskoorts (1999) - dericraven.blogspot.com

Review geplaatst bij Wintermusik van Nils Frahm.

3-1-0

4-1-0

Niet zo origineel van me dat ik "Wintermusik" beschreven heb maar ach..

Ik heb de "Vlaskoorts" gewoon nog niet echt gevangen..

'Vlaskoorts', dat gaat me deze week ook niet meer lukken. Gewoon te moeilijk om er iets bij te bedenken, simpele muziek is het in ieder geval niet, maar wel bijzonder. 'As The Roots Undo' kan ik misschien nog wel doen, maar ook dat is niet zo'n easy listening album.

Hier kan iedereen die geweest is zijn albums aan toevoegen zodat mensen later nog kunnen kijken welke ze nog willen reviewen/beluisteren.

-Dazzler: Stranglers - The Raven, Split Enz - Time and Tide, J. Geils Band - Bloodshot
-Lukk0
-Don Cappuccino
-Ataloona: Marc & the Mambas - Torment & Toreros, Edgar Froese - Ages, The Walkabouts - Devil's Road
-Haveman; Rational Youth - Cold War Night Life, Salad - Drink Me, The Black Heart Procession - 2, Henny Vrienten - Mijn Hart Slaapt Nooit
-Sandokan-veld
-Snoeperd
-Gajarigon
-Hoi123
-Niels94
-ArthurDZ
-AOVV
-MDV
-BeatHoven

Invullen A.U.B.!!

Niels mag morgen dus zijn albums posten.

Review albums van de week door niels94:


Magna Carta - Lord of the Ages
Typische jaren ’70 folkrock. Rustige, luchtige muziek, heerlijk rustgevend ook. Luistert vrij makkelijk weg maar is heel erg mooi. Bevat tevens het gelijknamige meesterwerk ‘Lord of the Ages’, die tot mijn absolute favoriete nummers ooit behoort. Aanrader.
Wat proberen?



World's End Girlfriend - Hurtbreak Wonderland
Japanse avant-garde. Heeft wel wat weg van Wintermusik, alleen dan met wat meer andere dingen ertussen. Werkelijk prachtig pianospel afgewisseld door andere instrumenten als violen met af en toe een gek geluidje. Doet af en toe ook klassiek aan. Geheel instrumentaal en erg mooi.
Wat proberen?



Ralph MacDonald - The Path
Op dit album vertelt Ralph MacDonald met muziek het verhaal van de zwarte muziek. Je begint in Afrika, reist naar het Caribisch gebied, vervolgens kom je aan in de VS waar het zich uiteindelijk ontwikkelt tot moderne jazz in het laatste nummer. Voor een groot deel instrumentaal, maar wel erg goed. Een aanrader voor mensen die van Afrikaanse muziek en jazz e.d. houden.
Wat proberen? (Dit is het begin van het eerste nummer, dus het Afrikaanse deel).

Magna Carta heb ik al wel eens gehoord. Ik ben wel enorm benieuwd naar World´s End Girlfriend en dat nummer klinkt ook erg goed. Die laatste lijkt me niks.

Laatste album zal er bij mij wel in gaan denk ik, ik ga ze eens proberen.

Het mooiste nummer vind ikzelf Ghost of a Horse Under the Chandelier, maar die is op youtube niet te vinden. Zalig pianospel

Van World's End Girlfriend heb ik al eens een nummer gehoord, voor de MuMeLadder, en dat klonk echt geweldig mooi, dus die ga ik zeker beluisteren!

Ik heb geprobeerd een beetje voor elk wat wils hier neer te zetten, hopelijk is dat gelukt.

Ikzelf zal The Path gaan reviewen, een elpee die mijn vader mij liet zien met de woorden: deze is best onbekend. Ik: jaja, even opzoeken. MuMe kende het niet, op Last.fm stonden de tracks niet toegevoegd... Oké, best onbekend

Magna Carta - Lord of the Ages is klaar.

1-0-0

En ook ik heb een klein reviewtje geschreven van Lord of the Ages

1-0-0

De volgende wordt World´s End Girlfriend. Daar ben ik toch wel het meest benieuwd naar.

Ik ben nu World´s End Girlfriend aan het luisteren:

Bevalt ie niet?

Ach, dat is het einde van de wereld niet.

De correcte stand is nu dus:

2-0-0

Review geschreven bij The Path van Ralph MacDonald. Ik hoop toch echt dat wat meer mensen dit fantastische album een luisterbeurt gunnen.

2-0-1

Het album is echt prachtig. Het is zelfs een kanshebber voor mijn top 10.

Het is inderdaad prachtig. De reden dat hij bij mij niet hoger dan een 4 heeft is de lengte en een aantal nummers die mij wat minder raken. Nou heb ik het nog niet heel erg vaak beluisterd, wellicht groeit het nog, maar ook als het niet groeit zal ik enkele nummers altijd blijven koesteren

Ik heb het bijzonder druk. Sorry jongens, maar ik ben bang dat jullie deze week niet op mij kunnen rekenen.

Ik heb het eigenlijk veel te druk met school, maar school en mij begint een mindere combo te worden Dus ik probeer het te combineren..

Ik hoop dat ik in het weekend nog aan een album toekom, maar ik heb het nu ongelovelijk druk.
Morgen sta ik tot 10 uur ' s avonds ingepland om mijn po's, hd's, huiswerk, toetsen leren en toetsweek voorbereiden, en dat geld ook voor vrijdag.
Maandag en dinsdag zal ik ook bijzonder druk zijn maar wellicht heb ik zaterdag en zondag een gaatje om de 4 albums te bespreken die op mijn lijstje staan.

Opnieuw onder het motto 'beter laat dan nooit' heb ik mijn recensie gepost van Loudon Wainwright III- Night Moves. Het was een fijne ervaring.

Recensie bij Future of the Left.

Sorry, heer Sander, maar bij herbeluistering had ik meer dan eens de neiging om mijn geliefde computer kapot te slaan.

Arthur DZ mag zijn albums posten vandaag.

Ik zal proberen om nog een album te bespreken van dit album na mijn ontzettende drukke week al komt volgende week de toetsweek er ook al weer aan. Ach er is geen haast

Mijn 3 albums:




Tim Hardin - Tim Hardin 1 (1966)

Hoewel Reason To Believe en How Can We Hang On To A Dream vrij bekende nummers zijn, word dit album als we naar de stemmen kijken blijkbaar nooit zoveel in zijn geheel beluisterd. Een schande, want dit is prachtige, gevoelig gebrachte folkmuziek, gebackt door strijkers zoals in de late jaren '60 vaak gebeurde. Hardin heeft niet de beste stem maar ach, wat zingt hij toch met veel verdriet en gevoel, alsof hij al met één been in de doodskist staat. Tijdens zijn leven had de man niet al te veel succes, mede doordat hij uit podiumvrees vaak geen of slechte optredens verzorgde. Hij moest in de late jaren '70 uit geldnood de rechten op zijn muziek verkopen, en stierf straatarm in de goot in 1980. Dit album is een echte aanrader voor wie wel houd van gevoelig gebrachte, licht georchestreerde folkmuziek à la Nick Drake.




The Dream Syndicate- The Days Of Wine And Roses (1982)

Zelf pas recentelijk ontdekt door een artikel in het Britse tijdschrift Uncut. Een heel interessant album die zo nu en dan wat doet denken aan The Birthday Party en The Jesus & Mary Chain. Een nummer van dit album(Halloween) deed mee aan de MuMeladder dit jaar, maar werd schandelijk eruitgestemd. Tijd voor een tweede kans!




John Mellencamp- Scarecrow (1985)

Voor al wie houd van Amerikaanse Heartlandrock, hier is het kleine broertje van Bruce Springsteen, Bob Seger en Tom Petty. In Europa nooit vaste voet aan de grond gekregen, maar in Amerika al van voor dit album een echte held, vooral van de inwoners(en in bijzonder boeren) van het Amerikaanse binnenland, omdat Mellencamp met veel gevoel hun belangen verdedigt en leven bezingt in onder andere Rain On The Scarecrow en Smalltown. Naast deze heeft Mellencamp nog veel meer moois in zijn grote oeuvre, en is hij één van de weinige 'oude' artiesten die nog met veel kritisch succes albums blijft afleveren in deze moderne tijd.

Ik denk dat ik deze week maar oversla. Niks spreekt me echt aan.

Haha, grappig. Uit jouw week sprak mij ook niks aan