Arrie gooit Led Zeppelin, The Doors en Rolling Stones eruit (toch 3 zeer belangrijke bands) en plaatst New Kids on the Block erin! Kan ik hem nog serieus nemen?

Als je goed hebt opgelet (blijkbaar niet dus) gaat het hier om nummers en niet om bands. Bij al deze eliminaties zegt hij dat deze bands beter door een ander nummer vertegenwoordigd kunnen worden in de lijst. Maar dat is dus een taak voor volgende deelnemers.

The Doors waren inderdaad ook beter met een ander nummer vertegenwoordigd. I Feel Love van Donna Summer was inderdaad baanbrekend en hoort beslist in de lijst thuis maar New Kids on the Block??? Boysbands bestonden trouwens al eerder (Monkees, Bay City Rollers, New Edition).

Interessante en goed onderbouwde keuzes

Natuurlijk zou ik mezelf niet zijn, als ik het niet overal mee eens was. Net als Sander, vind ik de nominatie van NKOTB erg neigen naar anti-snobisme. Natuurlijk was de boybandcultuur erg sterk aanwezig in de 90’s, maar kun je je twijfels trekken bij de muzikale relevantie van de nummers. Ook The Motors en The Nits had ik niet toegevoegd, omdat ik het redelijk inwisselbare nummers vind en bovendien die periode al behoorlijk oververtegenwoordigd is.

Ook vind ik de wisseling van Love Will Tear Us Apart voor New Dawn Fades niet terecht. Ik snap het wel, Gunter is net als ik Joy Division-liefhebber en dan ben je al snel uitgekeken op LWTUA. Dat New Dawn Fades meer de essentie van JD overstijgt wil ik ook wel in mee, maar je kan er niet omheen dat Love Will Tear Us Apart als enige JD-nummer groter is dan de band, en zelfs het genre, zelf. Ik ken heel veel mensen die denken dat Joy Division een one-hit-wonder was. Wellicht is dat ook een onderscheid tussen meer kijken naar impact of naar originaliteit.

Verder ben ik toch wel benieuwd naar wat volgens Arrie en de andere een gepaster Stones-nummer in de lijst is. Sympathy for the Devil was één van hun grootste hits, bekendste nummers en bovendien een nummer dat precies bij hun rebelse karakter paste: flirten met occultisme, een paar jaar voordat het gemeengoed werd bij bands als Black Sabbath en Led Zeppelin. Muzikaal waren de Stones sowieso niet baanbrekend vernieuwend, dus op dat gebied zie ik ook niet zo snel een betere keuze…

Om niet alleen negatief te zijn: mijn complimenten voor de toevoegingen van Psyche Rock, I Feel Love en Your Love Ook goed dat Sir Spamalot is gevraagd, want door de afgelopen deelnemers heen is de hardrock en metal gemarginaliseerd tot de oerknal van Black Sabbath. Ook opvallend dat nog steeds niemand het aan heeft gedurfd om Bohemian Rhapsody te elimineren. Vinden we dat dan stiekem toch wel een nummer dat zijn status verdient? Tenslotte is het wachten op de eerste persoon die er over valt dat Janet wél en Michael niet in de lijst staat…

Ter verduidelijking: ik maak alleen bezwaar tegen zijn nominatie van NKOTB, omdat ik die in muzikaal opzicht niets vind toevoegen. Fijn dat we ons niet beperken tot rock of muziek uit de underground, maar ik vraag me af of we nu niet een hellend vlak naderen. Dadelijk nomineert iemand nog een nummer van K3, omdat er toch honderdduizenden kinderen op die manier voor de eerste keer met muziek in aanraking zijn gekomen en ze toch een format hebben neergezet voor kindermuziek dat daarvoor nog niet bestond.

Ik chargeer misschien een beetje (alhoewel?), maar ik vraag me af of we toch niet iets meer kritisch onderscheid mogen maken dan het nomineren van grotendeels vergeten boyband-fluff. Het lijkt me in ieder geval een aardige discussie.

K3 lijkt me buiten Nederland en België niet van grote invloed, dus laat die maar zitten Maar on a more serious level: wellicht zou iemand wat muziek van Sesame Street moeten nomineren? Beïnvloed al jaren lang miljoenen kleuters wereldwijd en, laten we eerlijk wezen, de Amerikaanse makers zetten regelmatig erg knappe stukjes muziek neer!




There's a brand new dance
And it got a reggae beat!

Dat begrijp ik dan weer niet. Ik stel New Dawn Fades voor als startschot van alles wat we daarna postpunk zijn gaan noemen. Het vertragen van het ritme, de vervreemding als onderwerp. En dan vind jij de popmelodie in LWTUA bepalender, omdat dit het enige nummer zou zijn dat JD overleefd heeft. Neen, die analyse begrijp ik echt niet. Als groepen dwepen met JD als inspirator is het volgens mij net niet omwille van die single.

En dat je de unieke sound van The Nits inwisselbaar vindt met het werk van The Motors etc... kan ik ook niet goed volgen. Staat er dan echt zoveel inwisselbare 80s muziek in de lijst? Ik dacht het toch niet. Ik heb bijvoorbeeld bewust soul, jazz en classic rock laten staan en heb vooral nummers geschrapt die in mijn eigen "inwisselbare" straatje liggen.

Pas op, dit klinkt bozer dan het is bedoeld. No hard feelings.
Ik gooi me enkel gretig in het debat om mijn keuzes te verdedigen.

Love Will Tear Us Apart is het meest bekende (en ook meest poppy) nummer van Joy Division, New Dawn Fades is iets meer representatief voor Joy Division (en de postpunk in het algemeen).

Ah, vandaar dat One Direction op dit moment zowat de populairste band op aarde is.

Ik denk hier ook serieus over na. Want waarom zou MuMe-verantwoorde rockmuziek essentiëler zijn dan K3, Samson & Gert of Sesamstraat? Volgens mij is de muziekmarkt voor kinderen even behoorlijk als die voor volwassenen. Om diezelfde reden kan ik er ook totaal niet bij dat er nog geen een woord over filmmuziek gezegd is.

De muziekwereld, dat is dus allé muziek. En niet alleen 30 substromingen van rock aangevuld met wat dance, soul, reggea, house en metal.

Wie?

Binnen een kwartier de Ziggo Dome zowat verkocht. Dat is minstens zo snel als Muse en Pearl Jam.

Of anders: One Direction Madison Square Garden Tickets Sell Out In One Minute - Hollywood Life - hollywoodlife.com.
They aren’t kidding around with this British Invasion business! The hot boy group, One Direction, managed to sell out the third largest venue in the world, Madison Square Garden, when tickets went on sale April 6 in record time!

Edit: YouTube - One Direction - What Makes You Beautiful. 300 miljoen keer bekeken.

Ja.

Ik snap de keuze voor NKOTB wel vanuit het ballad-perspectief. Dergelijke slijmerij ben ik eerder nog niet tegengekomen, al heet Michael Jackson ook nog wel wat van die r&b-ballads gemaakt. De keuze voor Janet is echt uitstekend, want de echt populaire muziek van de laatste 25 jaar was nog amper vertegenwoordigd hier. Mooi ook dat met Your Love het Chicago-aspect nu ook vertegenwoordigd is voor wat betreft de dance-muziek. Nu nog de KLF erbij die het geluid naar de stadions brachten en dan is de dancemuziek al netjes vertegenwoordigd. De keuze voor Psyche Rock vond ik ook erg mooi.

Ik zou zo ook geen nummer van ze kunnen neuriën, maar One Direction is toch wel gigantisch blijkbaar.

Boybands zijn van alle tijden, maar met NKOTB gebeurde er wel iets anders destijds. Ik kan me de MTV-documentaires vol massahysterie nog wel herinneren. De grootste band sinds de Beatles wat dat betreft. Als we de historici van MTV mogen geloven tenminste.

Begrijp me goed, ik bedoelde mijn verwijzing naar Sesamstraat maar half grappend. Naast de klassieke muziek die mijn ouders altijd draaiden, hebben de liedjes van Sesamstraat wel degelijke mijn vroegste muzikale jeugd gevormd. Is het toeval dat 'Panne panne panne' met die geweldig scheurende saxofoonsolo vroeger mijn favoriete liedje was en ik tegenwoordig speur naar obscure funk?



(vanaf 5:51)

Het is denk ik ook niet voor niets zo dat juist nu zoveel populaire artiesten in de VS graag een gastrol spelen in Sesame Street. Ze zijn allemaal opgegroeid met Bert & Ernie...

Bekijk voor de aardigheid eens de verkoopcijfers van bijv. de Backstreet Boys en in Engeland Take That, die spreken wat mij betreft boekdelen. Ik denk dat er weinig groepen zo groot geweest zijn in de laatste twintig jaar en dan chargeer ik niet. Daarbij is het niet zozeer anti-snobisme, maar de wetenschap dat als ik bepaalde dingen toevoeg waarschijnlijk niemand het doet. Ik vind gewoon dat bepaalde dingen erin horen, al vond ik de keuze voor het nummer erg moeilijk, dus die kan discutabel zijn, dat geef ik toe.

Misschien als je zou lezen wat ik erbij geschreven heb, dat je er dan wat meer begrip voor kan hebben. Ik vind het jammer, doe ik m'n best op de argumentaties, heb ik er flink wat bijgeschreven, krijg ik zo'n korte reactie dat ik niet serieus genomen

In de jaren '60 had je The Monkees en in de jaren '70 Bay City Rollers, boysbands (of beter gezegd prefabbands) die destijds enorm populair waren (gigantische verkoopcijfers, gillende meiden enz.). In de jaren '90 waren dit soort boybands (die onderling inwisselbaar waren en nu vaak vergeten) inderdaad schering en inslag maar kun je net als hun voorgangers nauwelijks belangwekkend noemen. Van New Kids on the Block kun je moeilijk zeggen dat ze baanbrekend waren of anders klonken.

Ik weet nog hoe het vroeger was. Toen mochten Micha en ik dit topic van Lukas aftrappen. Ik weet nog wel dat we toen ook nog nummers kozen die gewoon leuk waren. Niet omdat het per se tracks waren die aan de basis van wat dan ook stonden. Nee. Gewoon muziek dat de popmuziek heeft verrijkt op een leuke manier. Ook al was het er misschien al. Tegenwoordig vind ik dat men teveel opzoek is naar louter de grondleggers of de echte grote poptracks. Jammer, want de lijst kan zoveel leuker en diverser worden.

Maar misschien word ik wel gewoon oud.

Nauwelijks belangwekkend, omdat? Omdat jij ze niet goed vindt? Omdat muziekcritici ze niet goed vinden? De populariteit spreekt toch tegen je.

Edit voor Rob: Ah, het gaat om leuke nummers? Had dat dan meteen gezegd, had ik Gorillaz er ook niet uit hoeven te gooien.

Populariteit is niet altijd synoniem voor vernieuwend. Anderzijds ben ik het eens met Rhythm & Poetry dat men teveel op zoek is naar de grondleggers dan naar nummers die een enorme impact hadden of invloedrijk waren.

Heb ik gezegd dat populariteit synoniem voor vernieuwend is? Mijn punt is juist dat vanwege de populariteit van R&B de laatste twintig jaar, dat genre sowieso vertegenwoordigd moet worden. En hetzelfde geldt voor boybands. Dat is wellicht een lastig uitgangspunt dat voor een discutabele keuze gezorgd heeft.

Daarbij ben ik met New Kids on the Block volgens mij eerder voor een groep met impact dan voor een grondlegger gegaan, dus ik zie je punt niet?

Bay City Rollers is een vergeten groep, maar NKOTB en zeker Backstreet Boys hoor ik nog regelmatig eigenlijk.

Ik ben het wel met je keuzes eens. Of wij 'liefhebbers' het nou leuk vinden of niet - zet Radio 538 aan of bezoek een willekeurige disco in een provinciestad op vrijdagavond en je hoort, enigszins gechargeerd, boybands en platte R&B. Het lijkt me dan ook zeer terecht dat deze genres in de lijst openomen zijn. Of NKOTB de beste representant is, is een andere discussie - alhoewel ik me best in Arrie's standpunt kan vinden dat zij de weg vrij gemaakt hebben voor Take That, Backstreet Boys etc.

Je doet nu aannames over dingen die ik niet stel. Dat Love Will Tear Us Apart als enige JD-nummer oeuvre-overstijgend is, betekent niet dat die andere nummers het niet overleefd hebben of niet relevant zijn. Maar wellicht moet je eens stilstaan bij het gegeven dat er een significante groep luisteraars (en misschien ook wel artiesten) is, die nooit van New Dawn Fades (en de andere JD-nummers) hadden gehoord, zonder Love Will Tear Us Apart. Ik merk over het algemeen (dus dan doel ik niet specifiek op jou) op dat er een tendens in dit topic is om maar zo vroeg en obscuur mogelijk uit de discografie van een artiest te diepen, maar daarmee wordt, volgens mij, voorbij gegaan aan een belangrijk gegeven van dit topic: dat het om nummers gaat en niet om artiesten. Op die wijze gekeken, vind ik dat je kunt stellen dat Love Will Tear Us Apart meer impact had dan New Dawn Fades. Nu bepaalt iedereen natuurlijk zijn of haar eigen criteria, maar het kan geen kwaad om je af te vragen wat meer impact had: het oeuvre-overstijgende nummer, dat ook mensen buiten de ‘doelgroep’ bereikt, of de allereerste single, die het meest ‘anders’ klonk…


Ik vind de muziek van The Nits niet inwisselbaar met die van The Motors (al ken ik alleen Airport). Ik bedoel meer te zeggen dat er veel artiesten zijn die aan de criteria voldoen, die jij opgeeft. Ik kan namelijk een hoop bands noemen die een eigen geluid hebben en daarmee populair zijn, dus dat is voor mij geen criterium om in deze lijst te komen. Bovendien gaat het hier, nogmaals, om nummers, niet om artiesten. Ik denk dat de mate waarin Sketches of Spain of Airport de muziekwereld verandert hebben zo marginaal is, dat deze nummers niet in de lijst horen. Mijn argument dat het tijdperk oververtegenwoordigd komt voort uit het gegeven dat het niet altijd even eenvoudig is om één nummer aan te stippen dat de ontwikkeling van een genre heeft vormgegeven (zoals bv. I Feel Love voor de dance) en dat er daardoor wel eens meerdere nummers in de lijst staan die voor dezelfde muzikale verandering staan. Om nog aan te haken op wat ik bedoel: jij noemde o.a. Video Killed the Radio Star. Dat is nou net een nummer, waarvan ik de nominatie wel had begrepen. Muzikaal is het te verkopen (de mengeling van synth/wave in de popmuziek, al covert Blondie dit ook al), maar het staat vooral symbool voor de overgang van radiocultuur naar videocultuur, die de afgelopen 30 jaar gemanifesteerd is, zoals sommige rock&roll-nummers symbool staan voor de overgang van pop als centraal gestuurde volwassenencultuur naar jongerencultuur.


No offense taken. Goede inhoudelijke discussie over muziek is voor mij één van de kernwaarden van dit forum, en daarbij hoort af en toe wat felheid

Ik vind Suds & Soda van dEUS ook in de lijst thuis horen.
Zoveel volgelingen gehad, en zonder dit nummer zou het Belgse muzikale klimaat er totaal anders uit hebben gezien.

Mijn toevoegingen zijn er al bijna allemaal uit hoor.

Ja kijk, als deze lijst draait om populariteit en omzet zijn we snel klaar, natuurlijk. Dat is objectief aantoonbaar. De meerwaarde van een topic als dit, en in zekere zin van de hele site, bestaat er volgens mij ook juist uit dat deze wordt gemaakt door liefhebbers die voor hun plezier vaak naar muziek luisteren en een waardeoordeel durven uit te spreken over de kwaliteit en blijvende invloed van muziek.

Ik heb niemand hier met droge ogen horen beweren dat NKOTB in dat opzicht iets heeft bijgedragen. Dat hun managers dan een nieuw format hebben uitgevonden dat een paar jaar lang goede jaarcijfers kon overleggen dat later is gekopieerd door andere zakenmannen vind ik muzikaal niet zo relevant. Belangrijkere vragen lijken me: draait iemand voor zijn plezier nog die platen, en welke invloed hebben ze precies gehad op de popmuziek die we nu kennen?

Ik heb overigens ook even moeten opzoeken wie One Direction zijn (wat een dropjes!). Leuk dat er weer een boyband is die de harten van meisjes op hol brengt, het succes is ze ook van harte gegund, maar de kans dat het iets voortbrengt wat over twintig jaar nog relevant is, is niet zo heel groot. Wie kijkt op hun Wikipedia-pagina, ziet welke muzikanten de jongens zelf als invloed zien: de paar muzikanten uit de boyband hoek die tot de buitencategorie wisten door te dringen: Robbie Williams, Justin Timberlake. Verder noemen ze Elvis, Frank Sinatra, rapmuziek, Michael Bublé, Coldplay.... NKOTB wordt nergens genoemd.

Het voorstel van Bertus om een Sesamstraatnummer te nomineren vind ik een stuk beter te verdedigen, als het criterium dan toch is dat veel mensen het gehoord moeten hebben (waar dan nog wel iets voor te zeggen is), ook omdat er vaak net zo veel weerstand tegen als liefde voor de muziek van boybands is. Chevy's opmerking over filmmuziek is een goede vraag maar voor deze discussie dan weer niet relevant.

Tsja, filmmuziek is idd een leeg hokje in de lijst. Ik zou het toejuichen als iemand bv. Once Upon a Time in the West van Ennio Morricone zou nomineren. Mss dat Chevy het zelf wil doen, als ie aan de beurt komt...

Toch niet helemaal met je eens, Titmeister, al begrijp ik je nu wel beter.

Je geeft zelf aan dat LWTUA wellicht voor velen de deur naar JD heeft geopend.
Dat kan, maar neemt niet weg dat andere nummers van JD meer invloed hebben gehad.
Een argument waar je bij de Nits kennelijk meer waarde aan hecht.

New Dawn Fades defineert de postpunk, zowel muzikaal als tekstueel.
Ik betwist niet dat veel muziekliefhebbers via LWTUA tot bij Joy Division zijn geraakt.
Ik betwijfel wel of de vele postpunk bands die door hen beïnvloed zijn dat deden.
Die zijn volgens mij onder de indruk geweest van JDs albumwerk.

Wat Sketches of Spain betreft.

Het zwaard van dit topic snijdt aan twee kanten: hoe invloedrijker, hoe meer een song
of sound navolging heeft gehad, hoe meer nummers er met andere woorden klinken als ...
hoe meer inwisselbaar al die songs worden. Ik koos voor een lied dat apart staat.

Een song die de muziekgeschiedenis beïnvloed heeft, hoeft niet noodzakelijk
veel navolging gehad te hebben. Dat jij de invloed van Sketches of Spain niet terugvindt
in de hoofdzakelijk Angelsaksisch gerelateerde muziekgeschiedenis, pleit zelfs voor de song.

De erkenning die het werk van een artiest te beurt valt is ook een graadmeter.
Zoals Arno in mijn voorbeeld de Nits prees omwille van hun benaderingswijze van de muziek.

Een groep die een volstrekt eigen muzikaal palet ontwikkelt (denk ook aan Cocteau Twins)
kan inspirerend werken voor andere artiesten zonder dat ze dat palet gaan overnemen.
Prince is een groot van Cocteau Twins bijvoorbeeld.

Als het er om gaat dat men via LWTUA bij JD terecht is gekomen, dan zou ik gewoon Paul Young nomineren. Zo ben ik er (jaren later weliswaar) achter gekomen en dat zal wel voor meer mensen gelden.