Misschien een tip: de usernaam laten verwijzen naar de post waarin de albums voorgesteld en toegelicht worden. Door de vele berichten zie ik door de bomen niet altijd het bos meer.

Kijkend naar de nominaties ken ik er maar een paar echt. De meeste artiesten kan ik wel redelijk inschatten, dus dat scheelt hopelijk.

Ik heb mezelf voorgelegd van iedereen minstens één tip helemaal te beluisteren.

Arthur: Queen - Innuendo (1991)
Spiderland kan me wel bekoren, maar moet nog groeien. De meesterwerken van Cohen vind ik al maar zozo. Sonic Youth vind ik leuk op z'n tijd, maar of zij een album hebben die nominatiewaardig is voor mij? Charlatans probeerde ik vanmiddag, maar bleek toch te licht bij de eerste paar nummers (daarna viel het internet op school uit...)

dazzler: Gorky - Gorky (1992)
Het schone Mia maakt me benieuwd naar dit verrassend hoog gewaardeerde album. Nits, ja, ik heb toch het gevoel bij deze band voldoende aan Nest en Urk te hebben. Fischer-Z is niet mijn band en datzelfde geldt in mindere mate voor Prefab Sprout. Mano Negra en Arrested Development zijn op z'n minst verrassende nominaties. Waarbij de eerste mij zeker aanspreekt.

DjFrankie: The Jesus and Mary Chain - Automatic (1989)
Jesus and the Mary Chain is een band waar ik alleen losse nummers van ken, maar die nodigen zeker uit tot meer. Jane's Addiction bevestigde toch wel wat ik concludeerde uit eerdere albums, een heel album is mij te eentonig. INXS is ook een band waar ik de klasse (nog) niet van snap. The Mission en The Pogues zijn interessant, maar ik ben toch benieuwder naar Automatic.

herman: Stereolab - Peng! (1992)
Een intrigerende naam die ik vaak ben tegengekomen. Ik ken er niets van, dus ik ga er blind in. Swell ("de nieuwe Nirvana") en Nine Inch Nails zijn me voorlopig nog een brug te ver. The Prodigy vind ik aardig, maar meer dan een paar nummers hoef ik er niet van te horen. The La's is ook zo'n album dat al wel een hele tijd, erg laag, op mijn lijst staat. 808 State ken ik al door het 1001 Albums-topic, maar is toch niet mijn ding.

LucM: Massive Attack - Blue Lines (1991)
Neil Young en R.E.M. ken ik al, en zijn kanshebbers. Vorige keer was er ook al Los Lobos geloof ik en die beviel heel goed. Toch heb ik ditmaal gekozen voor Massive Attack, want Mezzannine is een uitstekend album. Moet ik deze dan aan de kant schuiven, omdat ik Unfinished Sympathy niet zo goed vind?

Papartis: The Jayhawks - Hollywood Town Hall (1992)
Hoewel ik Temple of the Dog ook al heel lang op de lijst heb gestaan, koos ik voor de voor mij relatief onbekende Jayhawks. Misschien neem ik de melancholische Roy Orbinson ook nog wel mee.

Poeha: Midnight Oil - Blue Sky Mining (1990)
De vorige beviel erg goed, dus waarom zou ik er niet nog eentje meenemen? Die van Toto zal ik deze week ook nog wel een keer de revue laten passeren. Lenny Krevitz is mijn ding niet, overigens.

thelion: The Neville Brothers - Yellow Moon (1989)
Ik ben nooit te beroerd wat nieuws te proberen, dus ik ben benieuwd! Mother Love Bone vertoont zo te zien redelijke overlap met Temple of the Dog en Pearl Jam, dus dat is sowieso al interessant. Voor de variatie koos ik voor The Neville Brothers.

Zephyr: Biosphere - Microgravity (1991)
Het was kiezen tussen deze en Kyuss. Beiden hebben albums uitgebracht die ik erg goed vind. Voor Biosphere was mijn plan om na Substrata juist de plaat uit 2000 te proberen (de naam is me ontschoten), maar gezien de positieve berichten hierboven over deze plaat, ga ik voor deze.

De afgelopen week ook al een paar albums in zijn geheel beluisterd.

4,0* - The Jesus and Mary Chain - Automatic (1989)
4,0* - Lou Reed - New York (1989)
3,5* - Jane's Addiction - Ritual de Lo Habitual (1990)

Alle albums kunnen nog zeker een halfje omhoog op termijn!

De meeste genomineerde albums heb ik reeds in mijn bezit (daar staan ook het aantal toegekende sterren vermeld), andere kende ik van een aantal nummers en sommige waren mij onbekend.

ArthurDZ

Leonard Cohen - The Future (1992)
Leonard Cohen heeft nooit slechte albums uitgebracht en dit is zeker een aanrader al reken ik dit niet tot zijn beste. 4*

Queen - Innuendo (1991)
Hun beste in tijden, akkoord maar geen meesterwerk als bv. A Night at the Opera, er staan een paar mindere nummers tussen. Wel staan er ook een aantal van de sterkste songs van de laatste jaren. 4*

Slint - Spiderland (1991)
Deze band leerde ik via MuMe kennen. Intrigerende songs met veel sfeer en spanning maar de definitieve klik wil er alsnog niet komen mede door de vocalen. Toch zal ik dit album in de toekomst wellicht aanschaffen.

Sonic Youth - Dirty (1992)
Hun meest toegankelijke album en de eerste die ik van deze band kocht, toen kwamen ze in de belangstelling. Heel wat uitstekende songs die tot de beste van Sonic Youth gerekend kunnen worden en een paar vullertjes. 4*

The Smashing Pumpkins - Gish (1991)
Deze band leerde ik kennen door Siamese Dreams en na meermaals beluisteren vind ik dat een meesterwerk. Hier ken ik ook de meeste nummers van, ze lijken een voorbode daarvan en hun sound kreeg toen al gestalte. Dit album zal ik mij nog aanschaffen.

The Charlatans - Some Friendly (1990)
The Only One I Know is een klassieker, de overige nummers bevallen mij ook best, de 60's sound met psychedelica al dan niet vermengd met eigentijdse dance. Ik weet niet of ik dit album of een compilatie van hen ga aanschaffen.

chevy93

Alphaville - The Breathtaking Blue (1989)
Alphaville had midden jaren '80 enkele aardige hits. Dit album ligt zowat in het verlengde daarvan maar de songs spreken mij nauwelijks aan.

Dire Straits - On Every Street (1991)
Vind ik een ondergewaardeerd album van Dire Staits, klinkt weliswaar minder pretentieus maar warmer dan het iets te klinische Brothers in Arms waarbij Dire Straits zich met verve verdiepen in de roots van de popmuziek (blues, country, folk). 4,5*

Michael Jackson - Dangerous (1991)
Een prima en vakkundig album dat vele hits leverde maar een meesterwerk als Thriller is dat niet, de soul is toch een beetje weggeëbd ten faveure van de beats. 4*

Neil Young - Harvest Moon (1992)
Dit album had ik evengoed kunnen nomineren, vind ik zeker zo goed als Freedom. Bedoeld als sequeel van zijn meesterwerk Harvest en kun je stilistisch er ook mee vergelijken. 4,5*

Talk Talk - Laughing Stock (1991)
Moeilijk te beoordelen, van Talk Talk bezit ik 3 (overigens prima) albums. Dit gaat nog een stuk verder dan waar Spirit of Eden eindigde maar hier gaat Talk Talk wat te ver in het experiment en verliezen ze de song uit het oog. Minder toegankelijk is voor mij niet per definitie beter. Misschien later nog een kans geven.

The Walkabouts - Scavenger (1991)
Dit album heb ik enkele maanden geleden op de kop kunnen tikken en het bevalt mij uitstekend, sublieme en gedreven folkrock uit Seattle (bracht dus niet alleen grunge) met weergaloos slotnummer Train to Mercy. 4,5*

dazzler

Arrested Development - 3 Years, 5 Months & 2 Days in the Life Of.. (1992)
Deze hiphop bevalt mij best - ogenschijnlijk vrolijk maar met maatschappijkritische teksten - maar een gans hiphop-album beluisteren ligt mij moeilijker en gaat mij na een tijd vervelen, vrees ik.

Fischer-Z - Destination Paradise (1992)
Fischer-Z kende ik goed eind jaren '70, begin jaren '80 toen ze verschillende prima singles leverde, nadien ben ik deze band uit het oog verloren. Dit klinkt soberder maar de krachtige stem van John Watts blijft karakteristiek. Het songmateriaal valt goed mee, dit krijgt meer aandacht van mij.

Gorky - Gorky (1992)
Bezit ik allang, ik vind het nog steeds één van de beste Nederlandstalige albums ooit vooral door de teksten van Luc Devos. Zal zeer waarschijnlijk in mijn eindlijst voorkomen. 5*

Mano Negra - Puta's Fever (1989)
Van Mano Negra bezit ik een compilatie waar vele nummers hiervan opstaan. Energiek en feestelijk waarbij verschillende stijlen in elkaar vloeien.

Nits - Ting (1992)
Van Nits bezit ik ook al verschillende albums maar deze nog niet (en ze is helaas niet meer te verkrijgen). Wel ken ik ook hier vele nummers van, rustig, melancholiek en ingetogen.

Prefab Sprout - Jordan: The Comeback (1990)
Van Prefab Sprout bezit ik een compilatiedubbelaar en het sterke Steve McQueen. Dit minder bekend album doet er niet voor onder na de eerste indruk, dit komt ook op de verlanglijst.

DjFrankie

Faith No More - The Real Thing (1989)
Een mengeling van hardrock, rap en funk en wellicht de inspiratiebron voor een band als Rage Against the Machine maar dit bevalt mij meer wegens melodieuzer en muzikaal rijker met vette riffs. Productie had iets beter gekund. 4*

INXS - X (1990)
Meer een (overigens prima) single- of hitparadeband en dit album is daar een bewijs van. De daaruit getrokken hitsingles zijn uitstekend, de rest is minder. 3,5*

Jane's Addiction - Ritual de Lo Habitual (1990)
Herinner ik mij nog van enkele singles destijds (Studio Brussel-hits), nadien uit het oog verloren. Degelijke en energieke no-nonsence-rock maar echt opzienbarend is het niet.

The Jesus and Mary Chain - Automatic (1989)
Van deze band bezit ik enkel het debuut. Behoorlijke rocksongs, even poppy als gruizig en duister met een noisy laagje. Van deze band ga ik wellicht wat meer aanschaffen.

The Mission - Carved in Sand (1990)
Post new wave kun je het noemen en de new wave klonk hoe langer hoe bombastischer en logger waar dit album een voorbeeld van is, een probleem dat ik eerder had met de progrock. Ik verdiep mij toch liever in de vroege new wave.

The Pogues - Hell's Ditch (1990)
De laatste van de 5 Pogues-albums die ik bezit, een typisch Pogues-album d.w.z. vrolijke folkrock. Weinig verrassend dus maar erg vermakelijk. 4*

De keuzes van Poeha:

- Midnight Oil - Blue Sky Mining 4/10
Sympathieke band door hun betrokkenheid, maar net als in de vorige editie raakt de muziek me niet genoeg om er verder in te duiken. Misschien zijn ze ook wel te sympathiek.

- Chris Rea - Auberge 4/10
Weemoedige muziek bij Looking for the Summer en grappig clipje ook: ik heb daar ook gereden met de trein, alleen niets gezien omdat ik in de nachttrein zat. De muziek is smaakvol en degelijk, maar mij toch iets te oubollig. Sorry Freek.

- Indecent Obsession - Indio 3/10
Geinige nominatie. Kiss Me heb ik laatst weer een paar keer beluisterd, omdat ik een Spotify-playlist aan het samenstellen ben met alle one-hit-wonders uit de jaren '90. Het heeft wel van Roxette vind ik: pop met een soort hardrockvibe. Alleen had Roxette veel betere nummers.

- Toto - Kingdom of Desire 3/10
Vakkundig gemaakte muziek, maar mij iets te clichématige gemanierde rock. De twee nummers die ik beluisterd had, stonden me eerder tegen dan dat ik er van kon genieten.

- Garland Jeffreys - Don't Call Me Buckwheat 6/10
Hail Hail Rock N Roll was wellicht één van de beste singles van het desbetreffende hitjaar. Nog altijd een lekker verbeten nummer dat ik graag mag horen (i.t.t. Matador waar ik dan weer niets aan vind). De andere nummers die ik heb beluisterd klinken prima, maar echt indruk maken doet het ook niet.

- Lenny Kravitz - Mama Said 5/10
Van Lenny ben ik nooit fan geweest, al had hij in zijn beginperiode nog wel wat aardige nummers. Fields of Joy en Mama Said horen daar zeker bij, maar ik moet zeggen dat ik die destijds wel heel wat leuker vond dan nu. Fields of Joy vond ik echt heel goed, maar daar ben ik nu wel op uitgeluisterd. Deze Lenny laat ik derhalve ook maar aan me voorbij gaan.

Geinig Roxette staat dan ook nog in mijn top 10

P.S. Je bent nog best "coulant" voor mijn nominaties, Herman. Ik had erger verwacht
En sorry is niet nodig, van Rea houd je, of je vindt het niks/oubollig.

herman

808 State - 90 (1989)
Dance-albums beluister ik zelden in hun geheel maar meer op afzonderlijke singles (al bezit ik een aantal dance-compilaties). Die hits vond ik destijds aardig maar nu ik ze na lange tijd opnieuw beluister doet het mij niet veel meer.

Nine Inch Nails - Broken (1992)
Een band waar ik niet veel mee heb, met name de vocalen trek ik niet. Deze EP en meer bepaald Save Me zal er niets aan veranderen niettegenstaande de prima clip.

Stereolab - Peng! (1992)
Deze band herinner ik mij nog wel en die nummers klinken nog steeds prima. Dromerige en bezwerende pop, lonkend naar de 60's-psychedelica. Daar wil zeker een album van aanschaffen.

Swell - ...Well? (1992)
Sombere gitaarrock met opgebouwde spanning, spreekt mij echter een stuk minder aan dan Nirvana (waarmee deze band werd vergeleken) maar toch de moeite waard.

The La's - The La's (1990)
Deze band had maar één album uitgebracht maar wel een uitstekende. Frisse en tijdloze (brit)pop met sprankelende melodieën. 4,5*

The Prodigy - Experience (1992)
Het debuut klinkt nog te druk en nerveus maar bevat toch al een aantal sterke tracks. Opvolger Music for the Jilted Generation is wat mij betreft het definitieve Prodigy-album.

Papartis

Don Henley - The End of the Innocence (1989)
Don Henley is zonder twijfel een prima zanger en componist maar de songs die naar AOR neigen komen mij glad en wat steriel over, ik mis de magie van The Eagles zoals die close harmony-zang, gitaarsolo's en countrysfeer. Veilig ... inderdaad.

Jellyfish - Bellybutton (1990)
Ook wat neigend naar AOR en dit reken ik tot de categorie aardig maar net als Don Henley vrij veilig en niet echt opzienbarend.

Roy Orbison - Mystery Girl (1989)
Roy Orbison vind ik één van de mooiste stemmen in de popgeschiedenis en op zijn comeback-album verloor hij niets van zijn glans. Jammer dat er geen vervolg kon komen ... 4,5*

Temple of the Dog - Temple of the Dog (1991)
Ik heb sterk de indruk dat ik een Pearl Jam-album beluister en dat komt natuurlijk door de uit de duizenden herkenbare zang van Eddie Vedder en stilistisch is het ook de voorloper ervan. Wie Pearl Jam goed vindt zal dit album ook waarderen.

The Jayhawks - Hollywood Town Hall (1992)
Zojuist kwamen Eagles ter sprake ... dit zijn de ware opvolgers daarvan, stilistisch en kwalitatief al hebben ze blijkbaar ook goed naar Neil Young geluisterd. Inderdaad countryrock op zijn best met verrukkelijke vocalen. 4,5*

World Party - Goodbye Jumbo (1990)
De nummers die ik daarvan heb gehoord vind ik behoorlijk maar niet in die mate om mij nieuwsgierig te maken naar hun albums.

Poeha

Chris Rea - Auberge (1991)
Eén van de betere albums van Chris Rea, een beetje in de stijl van Mark Knopfler maar met iets meer spanning. 4*

Garland Jeffreys - Don't Call Me Buckwheat (1992)
Zijn geslaagde come-backalbum, bevat weliswaar niet zo'n knaller als Matador maar afwisselend en prettig. Nu merk ik dat hij dit jaar een album heeft uitgebracht (daar ben ik benieuwd naar), ik hoop dat zijn oude albums nog worden heruitgebracht. 4*

Indecent Obsession - Indio (1992)
Maar één stem op dit album (rarara, van wie?). Boysband uit Australië, doet mij denken aan George Michael en Wham met iets meer ballen maar minder ideeën en eigenheid.

Lenny Kravitz - Mama Said (1991)
Zijn tweede album met zeer persoonlijke teksten en iets meer soul dan het debuut. Op het debuut na vind ik dat nog steeds zijn beste album. 4*

Midnight Oil - Blue Sky Mining (1990)
Bevat geen hit als Beds are Burding maar in zijn geheel toch een sterk album. Geëngageerde teksten van een charismatische band. 4*

Toto - Kingdom of Desire (1992)
Met Toto had ik het toen wel gehad. Nu ik die nummers nog eens beluister klinken ze nog behoorlijk en gelukkig niet glad maar ook wat clichématig, ik verkies toch hun werk in de beginperiode.

Het album van The La's heb ik herbeluisterd en met een halfje verhoogd. Het album van Swell ook, staat nu op 4* met kans op verhoging. Bedankt herman!

Poeha:

Diesel And Dust was een ontdekking vorige editie. Alleen al daarom wil ik Blue Sky Mining een kans geven. En ook omdat de luisterlinkjes veel goeds beloven, natuurlijk. Soort Australische variant van U2.

Chris Rea dan. Van deze man ben ik eigenlijk absoluut geen fan. Het is gewoon allemaal zo standaard, zo voortkabbelend. Dat gaat met dit album niet veranderen denk ik.

Van Incident Obsession had ik nog nooit gehoord eigenlijk. ‘Boysbandmuziek met ballen’ dekt de lading eigenlijk wel. Wel leuk, maar niet speciaal. Er is interessanter luistermateriaal voor handen.

Toto. Hier en daar een leuke single, maar nooit boeiend genoeg om een heel album te beluisteren, vind ik. Helaas ook te licht bevonden!

Garland Jeffreys van hetzelfde. Hail Hail Rock N Roll is een tof nummer, dat wel, maar de rest dat ik beluisterd heb doet me maar weinig.

Tussen mij en Lenny zal het ook nooit echt klikken, helaas. Hij doet me te veel denken aan een persoon waar ik niet aan wil denken. Jullie snappen wel wat ik bedoel.

Nee inderdaad, daar heb ik zelfs nog nooit van gehoord

Maar wel blij dat je alles zo aandachtig leest

Zeker, ik ben ook erg blij dat ik uiteindelijk ben ingehaakt met dit topic (beetje laat, maar toch), want ik heb nu toch al een paar mooie ontdekkingen mogen doen, waar ik anders waarschijnlijk niet snel aan toe gekomen zou zijn.

Heel wat afgeluisterd na de laatste bijdrage, en na wat wikken en wegen heb ik gekozen voor dit zestal aanbevelingen.

Dire Straits - On Every Street (1991)

Zoals Chevy93 al aangaf : niet alles op dit album is even sterk, maar er blijft genoeg moois over om toch een 8 als rapportcijfer uit te delen. Een erg typerend Dire Straits nummer is : When It Comes To You

Massive Attack - Blue Lines (1991)

Baanbrekend triphop album. Met Blue Lines zette Massive min of meer de toon voor een nieuw genre.

Neil Young - Freedom (1989]

Toch wel een sterk album van NY; dit bleek mij in de herkansing. Mooie afwisseling van rustige en harde(re) songs. Neem bijvoorbeeld de beide uitvoeringen van de titelsong ! Het allerbeste nummer op het album echter (met enige afstand) is voor mij het geweldige Eldorado !

Sinead O Connor - I Do Not Want What I Haven't Got (1990)

Allen al op basis van haar geweldige stem, kan ik toch niet om dit album heen. Maar het is echt niet
alleen die stem; er staan gewoon een aantal goede tot zeer goede songs op deze langspeler. Nothing Compares To You is het bekendste, maar zeker niet het beste nummer, wat mij betreft. Eén van de mooiste songs = The Last Day Of Our Acquintance.

Temple of The Dog - Temple Of The Dog (1991)

Ja, ik ben (nog steeds) een rock-liefhebber. Dit soort albums mag ik nog steeds graag horen. Dit gaat bij mij zelfs nog boven het door velen verafgode Ten van PJ ... ! Waarom ? Geen idee, 't is gewoon het gevoel. Een sterk nummer = Reach Down.

The La's - The La's (1990)

Heerlijk pop-album, met de roots sterk geworteld in de 60's. Niet alle nummers kunnen me volledig boeien, maar het aantal echt sterke songs laat de balans toch duidelijk naar de positieve kant doorslaan ! Mijn favoriet op dit album = Doledrum.

De nominaties van thelion:

- Mother Love Bone - Apple (1990) 7/10
Dit rockt wel lekker door, maar ik luister vrijwel nooit meer naar grunge en aanverwanten. Dat is echt iets uit mijn tienertijd waar ik hooguit uit nostalgie nog naar teruggrijp. En dan zijn het vooral de namen die ik al ken waar mijn voorkeur naar uitgaat. Maar mocht ik weer in zo'n bui zijn, dan ga ik ook zeker eens naar MLB aan, want dit rockt toch wel lekker door.

- Pet Shop Boys - Behaviour (1990) 5/10
De eerste paar nummers beluisterd en die grepen me niet echt. Being Boring is wel een leuke single, maar grijpt me niet echt als veel van hun andere hits. Het is me ook iets te saai en gelikt allemaal, al zit er wel veel gevoel in de melodieën.

- Prince - Batman (1989) 2/10
Van Prince vind ik sommige dingen erg goed, maar de drie nummers die ik hiervan heb beluisterd vond ik vreselijk eerlijk gezegd. Zoiets als Scandalous trek ik gewoon niet en van de dansbare nummers heb ik veel genietbaarder werk van hem gehoord.

- Soul II Soul - Club Classics Volume 1 (1989) / 7/10
Dit album ken ik al. Beluisterd vanwege de vage Massive Attack-connectie. Destijds kon je ook niet om Back to Life en Get a Life heen. Leuke hits. Toch ben ik nooit echt 'om' geweest wat dit album betreft, maar ik zal hem deze week weer eens beluisteren als ik er aan toekom (heb momenteel 7 albums in mijn lijstje staan voor dit topic en daar zit ook al een nominatie van Chevy - wiens tips ik morgen wel bespreek - bij).

- The Black Crowes - $hake Your Money Maker (1990) 4/10
Aardige bluesrock, maar destijds kon ik hier al niet veel mee. De cover van Hard to Handle heb ik altijd veel moeite mee gehad en de andere tracks die ik beluisterd heb zijn aardig, maar meer ook niet voor mij.

- The Neville Brothers - Yellow Moon (1989) 7/10
Leuke nominatie. Staat me bij dat ik hier wel hitjes van heb gehoord destijds, maar wist totaal niet meer wat ik me hierbij voor moest stellen. Het titelnummer is erg relaxte soul met goede zang en een lekkere latin-soul. De cover van A Change Is Gonna Come is ook fraai. Weet niet of het genoeg is voor een nominatie in een sterk deelnemersveld, maar ik gooi dit album in ieder geval op mijn luisterlijst.

thelion

Mother Love Bone - Apple (1990)
Lijkt meer op Guns n' Roses dan op Pearl Jam. Moeilijk te zeggen of Mother Love Bone al dan niet een grondlegger van de grunge is (Nirvana en Melvins bv. waren al eerder actief), het rockt stevig maar vanwege de zang verkies ik toch bands als Nirvana en Pearl Jam.

Pet Shop Boys - Behaviour (1990)
Pet Shop Boys is meer een singlesband al zullen hun albums ook wel goed zijn (Very, hun enige reguliere album die ik bezit vind ik zelfs prima). Uiteindelijk verkies ik een hitcompilatie van dit duo maar misschien dat ik hun albums ook ga beluisteren (ze zijn nog steeds actief).

Prince - Batman (1989)
Niet de beste van Prince (zelfs zijn minste van de jaren '80) wegens te mechanisch en minder sterk songmateriaal, het is tenslotte als soundtrack bedoeld. Ik had ze op LP maar heb ze zelden beluisterd, deze man heeft beslist beter werk uitgebracht. 3*

Soul II Soul - Club Classics Volume 1 (1989)
Deze band had wel een aantal (goede) hits in korte tijd. Dit album dacht ik destijds te kopen maar dat is nooit gebeurd. Misschien dit album nog een herkansing geven, de hits mogen er nog steeds zijn.

The Black Crowes - $hake Your Money Maker (1990)
Hun debuut was retrogetint, bluesrock van hoog niveau al vind ik hun volgende album nog wat beter. 4*

The Neville Brothers - Yellow Moon (1989)
Lijkt mij een interessant album, hun compilatie vind ik erg goed. Soul met een beetje latin en een beetje funk, staat op mijn verlanglijst.

Zephyr

Biosphere - Microgravity (1991)
Dit kende ik niet maar het valt verbazend goed mee. Dromerige en sfeervolle house/ambient, ideaal om 's avonds te draaien, dit wil ik volledig beluisteren. Eigenlijk valt de vroege house best mee, jammer dat dit genre verknald is door die platte hardcore (Scooter en co).

George Michael - Listen Without Prejudice, Vol. 1 (1990)
Toch een wat onderschatte artiest, blijkens dit album is hij een prima zanger en songschrijver met persoonlijke teksten. Sommige nummers doen mij zelfs aan John Lennon denken. 4*

Kyuss - Blues for the Red Sun (1992)
De voorloper van Queens of the Stone Age maar nog wat harder, het is zelfs metal. Best de moeite waard maar QOTSA ligt mij meer.

Pale Saints - In Ribbons (1992)
Langzame rock, bezwerend en melancholiek. Vrij interessant, dit verdient meer gehoor.

Swans - White Light from the Mouth of Infinity (1991)
Stilistisch een beetje in het vaarwater van Sonic Youth, inderdaad wat noise maar dan wel om sfeer te creëren. Bezwerend en diepgaand en muzikaal ook behoorlijk rijk.

Throwing Muses - The Real Ramona (1991)
Frisse gitaarpop van een band die ik uit het oog ben verloren, moet ik zeker een album van aanschaffen.

Microgravity is de eerste nominatie die ik waarschijnlijk vast heb staan. Iets dansbaarder, maar daardoor niet minder goed. De variatie in dit album maakt 'm ook behapbaarder dan Substrata.

Gorky is een aardig album, meer dan ik verwacht had. Ik kende Mia al (schitterend), maar ik kende Lieve Kleine Piranha en Soms Vraagt Een Mens Zich Af ook al (niet zo boeiend). Hopend op een soort Spinvis-album (vraag me niet waarom) valt dat toch wel tegen. Variatie zit er genoeg in en met o.a. Hollywood wordt er zowaar zelfs een rocknummer voorgeschoteld, dus zeker geen onvoldoende. Maar in dit goede speelveld toch te broos. Het allerlaatste nummer was trouwens wel echt een schot in de roos!

Datzelfde geldt in mindere mate voor Queen. Ik ken geen een Queen-album dat direct een schot in de roos was, dus dat verwachte ik ook niet van Innuendo. Echter behoren de drie klappers (titelnummer, These Are The Days en The Show Must Go On) wel tot mijn favoriete Queen-nummers. Maar zoals bij ieder album maken de overige nummers vooralsnog geen echte indruk. Luisterde wel goed weg, hoor.

Dit worden de 6 nominaties die ik 2 punten geef, deels klassiek deels gewoon erg goed !!

The Smashing Pumpkins - Gish (1991)
Nits - Ting (1992)
Sinéad O'Connor - I Do Not Want What I Haven't Got (1990)
Lenny Kravitz - Mama Said (1991)
The Black Crowes - $hake Your Money Maker (1990)
Swans - White Light from the Mouth of Infinity (1991)

en nu kan die usb-stick weer uit de auto

4. Papartis:

Ja hoor aan deze titels te zien, gaat Ger's lijstje weer meer de kant van mijn smaak op. Ken hiervan alleen de albums van Henley en Orbison.

1. World Party - Goodbye Jumbo (1990)
Zonde, zonde, zonde, dat ik dit album nu pas hoor. Uiteraard kende ik Way Down Now wel, maar wat een heerlijk relaxt sfeertje straalt dit album uit. Nu begrijp ik Ger's nominatie van
Don Henley ook meteen. Dit gaat toch wel richting Eagles bij een aantal songs. Zeker op een nummer als Put the Message in the Box. Mick Jagger hoor ik ook in de stem van de zanger.
Uit het niets een mogelijke kandidaat om in mijn eindlijst van deze aflevering te komen. Absoluut een ontdekking Love Street is ook een mooi nummer.

2. The Jayhawks - Hollywood Town Hall (1992)
Veilig album met prima songs erop, maar nergens krijg ik het gevoel dat het speciaal wordt. Slecht is het allerminst. Als er mondharmonica's aangerukt worden, kan het bij mij vaak niet meer stuk.
Dat is hier zeker ook het geval, alleen de songs zelf zijn meer van het niveau dertien in een dozijn.

3. Jellyfish - Bellybutton (1990)
De Beatles hoor ik hier ook wel wat in terug, maar zit toch vooral in de hoek van Crowded House. Vriendelijke AOR zeker. The Man I Used to Be was meteen een goede binnenkomer.
Vooral toen Toots ook nog eens voorbij kwam. Afsluiter Calling Sarah is ook van een goed niveau. De nummers ertussen blijven toch wat teveel op de vlakte. Weinig bijzonder, wederom zeker niet slecht. Zelfde gevoel als bij The Jayhawks.
Al sla ik Jellyfish iets hoger aan.

4. Temple of the Dog - Temple of the Dog (1991)
Steven Tyler had dit ook kunnen zingen (iets schreeuwiger wellicht). Luistert prima weg. Het dreigende van Pearl Jam hoor je hier al terug. Wel veel van hetzelfde, helaas.
Het venijn zit hem voor mij in de start, met name de laatste 4 tracks.

5. Roy Orbison - Mystery Girl (1989)
The Big O….geweldige stem, voor mij ook één van de mooiste ooit. Niet ieder nummer van Orbison vind ik even sterk, maar hij heeft veel prachtsongs op zijn conto staan.
Op dit album staat voor mij zelfs het mooiste nummer van Roy…A Love So Beautiful. Sterker nog, het staat in mijn persoonlijke top 100. Roy zoals hij ver voor dit album ook al kon klinken.
Kanshebber voor de tweede ronde. Zijn op dvd staande Black & White concert is er eentje om van te smullen, ook door de vele (gast)optredens van bekende artiesten.
Een album wat helemaal niet in dit tijdsgewricht thuishoort als je het mij vraagt. Gewoon een prachtig 60's album.

6. Don Henley - The End of the Innocence (1989)
Wie Don Henley zegt, zegt de Eagles. Van beiden ben ik een liefhebber. The End of the Innocence en New York Minute zijn de grote jongens op dit album, maar The last Worthless Evening
The Heart of the Matter en I Will Not Go Quietly mogen er ook zeker zijn. Minimaal de helft van dit album is geweldig. Nemen we ook mee op de lijst.

Résumé: 3 van de 6 gaan mee op de shortlist.

De 6 die mijn steun krijgen.

- Los Lobos - Kiko
Niet hun beste, maar wel een zeer typisch Los Lobos album. De mix van Blues, Soul, Latin, Tex-Mex, Folk en Country komt op dit album zeer goed uit de verf.

- Massive Attack - Blue Lines
Met het uitkomen van deze plaat was het genre Trip Hop gedefinieerd een fusie van Hip-Hop, Ambient, Dance en Dub
De mix tussen deze 4 stijlen pakt op dit album zo bijzonder goed uit dat het de blauwdruk vormde voor wat komen ging. Acts als Groove Armada, Morcheeba en Roots Manuva hadden nooit kunnen worden tot wat ze zijn zonder dit album.
De raps van Tricky en de gast bijdragen van Horace Andy geven het album een donkere en zware lading mee die nergens te word.
De zang van Shara Nelsen is zeer breekbaar iets wat op het geweldige Unfinished Sympathy nog eens versterk word door de strijkers in dit emotionele liefdeslied.
Dan mag Unfinished Sympathy het top stuk van dit album zijn, de rest van het album is van een bijna even hoog nivo waarbij de donderende basgrove op Five Man Army, de zoete ambient klanken van Hymn of the Big Wheel en de funky lading op Daydreaming bij dragen aan de gehele sfeer van de donkere achterbuurten van Bristol waar producers, dealers, drugsgebruikers en muziekkanten samen komen om dingen te doen die het daglicht niet kunnen verdragen met als resultaat dit geweldige album.
Duister, Onheilspellend, Atmosferisch, Net onder het oppervlak borrelend en Wazig dat zijn de acciosaties die ik bij dit album heb........ (iets wat ik later ook ervaarde bij Burial's Untrue, maar dit ter zijde)
Het is een van de Mijlpalen in de Muziek geschiedenis, het is een album dat vernieuwend en expiriementeel was en waar later velen hun inspiratie uit hebben gehaald.

- Temple of the Dog - Temple of the Dog
- The Prodigy - Experience
- Neil Young - Freedom
- Lenny Kravitz - Mama Said

Still under construction

De nominaties van Chevy:

- Alphaville - The Breathtaking Blue (1989) / 5/10
Waar de nummers van het debuut me twee edities geleden meteen grepen, heb ik dat hier helemaal niet. Een stuk serieuzere synthpop voor mijn gevoel. Vast veel vakkundiger en muzikaler, maar ook zonder die onbevangenheid. Dit trekt mijn interesse niet zo.

- Dire Straits - On Every Street (1991) / 4/10
Dit album heb ik destijds gekocht op cassette, ik vond Dire Straits wel leuk vanwege wat sterke singles. Maar ik heb er niets meer mee. Toch genoot ik wel even van de live-uitvoering van het titelnummer, hoe saai de eerste drie minuten ook zijn. Een ijzersterke melodie heeft het, maar ik vond het vooral mooi om te zien hoe puur de fans het beleven. Mooie registratie.

- Michael Jackson - Dangerous (1991) / 6/10
Ook deze staat hier in de kast. Gekregen van een klasgenootje destijds, die Janet Jackson was en daarom ook dit album dubbel had. Een veel te lang album naar mijn smaak, had rustig 20 minuten van geschrapt kunnen worden. Sommige singles zijn wel ijzersterk (Give In To Me inderdaad).

- Neil Young - Harvest Moon (1992) / 6/10
Klonk een stuk beter dan die andere Young in deze ronde. Leuk ook die bezem in het titelnummer. Maar Neil Young weet de laatste tijd hier niet echt een snaar te raken, 1 of 2 albums van hem vind ik eigenlijk wel genoeg om te beluisteren.

- Talk Talk - Laughing Stock (1991) / 6/10
Deze heb ik gisteravond beluisterd, voor het slapen gaan. Viel me tegen helaas. Je hoort de kwaliteit er vanaf, maar ik heb er geen klik mee. Hopelijk komt het nog eens, al zie ik het somber in gezien hoe vaak ik hun oudere werk ik heb geprobeerd. De stem van Hollis blijft een struikelblok.

- The Walkabouts - Scavenger (1991) / 6/10
Klonk niet verkeerd, maar sla er ook niet stijl van achterover. Mooie ingetogen muziek wel.

Mijn keuzes:

Massive Attack - Blue Lines (1991)
Biosphere - Microgravity (1991)
The Smashing Pumpkins - Gish (1991)
Slint - Spiderland (1991)
Sonic Youth - Dirty (1992)
The Jesus and Mary Chain - Automatic (1989)

Massive Attack en Biosphere staan buiten kijf. Twee formidabele albums, voor mij veruit de beste tussen de nominaties.

Daaronder was het iets lastiger kiezen, maar ik kon wel een plekje geven aan Automatic, een nieuwe ontdekking. Van The Jesus and Mary Chain kende ik de eerste twee albums al, maar deze is zo mogelijk nog beter. Briljante plaat.

R.E.M. viel net buiten de boot. Ondanks dat het album mij na aan het hart ligt toch een wat te wisselvallige worp en een stuk minder dan hun midden jaren '80 werk bovendien.

Die had ze natuurlijk van haar broer gekregen.

Ja, die had er nog genoeg.

Ondertussen snap ik die zin nog steeds niet trouwens

Het klasgenootje was fan van Janet Jackson en spaarde ook muziek van de familieleden. Dangerous zat dubbel in de collectie en mocht ik hebben. Zo ben ik verder ook aan mijn Paula Abdul-albums (2 reguliere albums en 1 remixalbum) gekomen...

R.E.M. is een geweldige band, Out of Time vind ik hun slechtste album al staan er met
Half a World Away en Texarkana 2 geweldige nummers op.

Thelion:

Prince – Batman

Batdance en Partyman zijn knappe nummers die nog maar weer eens tonen hoe geniaal Prince is, de rest van de nummers spreken me minder aan (heb dit album op 3* staan).

The Black Crowes – $hake Your Moneymaker

Ook zo’n band die ik altijd een beetje genegeerd heb. Maar eigenlijk klinkt dit wel erg goed. Beluister ik misschien nog wel, al zal het niet op tijd zijn voor ronde 2.

Pet Shop Boys – Behavior

Ik heb wel een zwak voor de boys. Ook de singles van dit album zijn me al bekend en klinken best goed. Het is muziek die wel nog een beetje in de 80’s is blijven hangen. Beluister ik misschien nog wel, al zal het niet op tijd zijn voor ronde 2.

Neville Brothers – Yellow Moon

Het titelnummer is erg sterk, met de rest dat ik heb beluisterd, heb ik minder. Ik hoor die covers liever in hun originele uitvoering.

Mother Love Bone – Apple

Heel wat oer-grunge heb ik nog nooit geluisterd. Mother Love Bone kende ik ook alleen van naam. Maar achter dit album moet ik toch wel eens aangaan, want vooral Crown Of Thorns klinkt geweldig!

Soul II Soul – Club Classics Vol. 1

Een keer om de paar maanden Back To Life op de radio is wel genoeg voor mij, vind ik.

Chevy:

Neil Young – Harvest Moon

Naar Harvest Moon was ik sowieso al benieuwd, ook zonder chevy’s nominatie zou het er wel van gekomen zijn. De deadline halen lukt niet meer, maar deze beluister ik zeker nog eens binnenkort!

Talk Tak – After The Flood

De postrockpionier-periode van Talk Talk is mij zo goed als onbekend. Ik vind ze hier zeker niet slecht, maar ik hou toch meer van hun ‘liedjesliedjes’ dan van de muziek die ze op Spirit Of Eden en Laughing Stock maken.

Alphaville – The Breathtaking Blue

Alphaville: hun debuutalbum draai ik nog behoorlijk veel, voor de rest ken ik geen noot van deze band. Ik vind dit eigenlijk qua stijl niet eens zoveel verschillen van Forever Young. Ik ben toch wel een beetje nieuwsgierig geworden, al was het maar om te kijken of Forever Young terecht hun enige breed gewaardeerde album is.

Dire Straits – On Every Street

Alle albums van Dire Straits zijn de moeite, ook On Every Street wat mij betreft. Hier staan nog een hoop pareltjes op. Vooral het titelnummer is hemels, behoort eigenlijk gewoon tot hun allerbeste werk.

Michael Jackson- Dangerous

Ik heb meer met Thriller en Bad, maar Dangerous mag er natuurlijk absoluut ook zijn. Michael zakt op Dangerous nooit door de ondergrens (het was wel even close met Heal The World, al is die catchy genoeg om ondanks al het glazuur overeind te blijven), maar hij heeft alles eerder wel eens beter gedaan.

The Walkabouts – Scavenger

Devil’s Road ken ik al van deze band, en heb ik al jaren niet meer gedraaid ondanks dat ik het wel een mooi album vind. Met dat in het achterhoofd heb ik ook niet echt behoefte om Scavenger een kans te geven. Al is Train To Mercy inderdaad wel een mooi nummer.

Door onverwachte drukte in mijn persoonlijk leven heb ik iets te weinig tijd gehad voor dit spel. 6 nominaties bij elkaar sprokkelen is echter geen probleem. Al staan daar als gevolg van de drukte niet zo veel nieuwe ontdekkingen in.

Dire Straits - On Every Street (1991)
Jane's Addiction - Ritual de Lo Habitual (1990)
Roy Orbison - Mystery Girl (1989)
Swell - ...Well? (1992)
The La's - The La's (1990)
Throwing Muses - The Real Ramona (1991)

Wel allemaal albums die nog niet genoemd zijn. De albums van Swell en Throwing Muses kende ik voor dit spel nog niet.

Uiteindelijk nomineer ik deze 6, ik kies bewust voor albums die nog niet werden genomineerd. Hopelijk wordt Out of Time ook door iemand genomineerd.

Neil Young - Harvest Moon (1992)
The Walkabouts - Scavenger (1991)
Gorky - Gorky (1992)
The Jayhawks - Hollywood Town Hall (1992)
Midnight Oil - Blue Sky Mining (1990)
Garland Jeffreys - Don't Call Me Buckwheat (1992)

De periode 1989-1992 vind ik trouwens een stuk interessanter dan de periode 1985-1988. De rock kreeg een nieuwe en frisse opstoot en nieuwe genres (triphop bv.) traden op.

Om de een of andere reden kan ik mijn vorige bericht niet meer aanpassen dus hier nogmaals met een wijziging Neil Young vervanger voor Roy Orbison

De 6 die mijn steun krijgen.

- Los Lobos - Kiko
Niet hun beste, maar wel een zeer typisch Los Lobos album. De mix van Blues, Soul, Latin, Tex-Mex, Folk en Country komt op dit album zeer goed uit de verf.

- Massive Attack - Blue Lines
Met het uitkomen van deze plaat was het genre Trip Hop gedefinieerd een fusie van Hip-Hop, Ambient, Dance en Dub
De mix tussen deze 4 stijlen pakt op dit album zo bijzonder goed uit dat het de blauwdruk vormde voor wat komen ging. Acts als Groove Armada, Morcheeba en Roots Manuva hadden nooit kunnen worden tot wat ze zijn zonder dit album.
De raps van Tricky en de gast bijdragen van Horace Andy geven het album een donkere en zware lading mee die nergens te word.
De zang van Shara Nelsen is zeer breekbaar iets wat op het geweldige Unfinished Sympathy nog eens versterk word door de strijkers in dit emotionele liefdeslied.
Dan mag Unfinished Sympathy het top stuk van dit album zijn, de rest van het album is van een bijna even hoog nivo waarbij de donderende basgrove op Five Man Army, de zoete ambient klanken van Hymn of the Big Wheel en de funky lading op Daydreaming bij dragen aan de gehele sfeer van de donkere achterbuurten van Bristol waar producers, dealers, drugsgebruikers en muziekkanten samen komen om dingen te doen die het daglicht niet kunnen verdragen met als resultaat dit geweldige album.
Duister, Onheilspellend, Atmosferisch, Net onder het oppervlak borrelend en Wazig dat zijn de acciosaties die ik bij dit album heb........ (iets wat ik later ook ervaarde bij Burial's Untrue, maar dit ter zijde)
Het is een van de Mijlpalen in de Muziek geschiedenis, het is een album dat vernieuwend en expiriementeel was en waar later velen hun inspiratie uit hebben gehaald.

- Temple of the Dog - Temple of the Dog

- The Prodigy - Experience

- Roy Orbison - Mystery Girl
Heb altijd al een zwak voor Roy Orbison gehad.Dit album krijgt door zijn dood vlak voor de release van dit album toch wel een erg zware lading mee.
Des al niet te min is dit wel een geweldig mooi album geworden vooral de nummers She's a Mystery to Me, Wind Surfer, In the Real World en vooral A Love So Beautiful zijn De grootste hit You Got it vind ik dan weer het minste nummer van dit album.
Dit album is zijn 5* meer dan waard dit is elke keer weer kippevel als ik het draai.

- Lenny Kravitz - Mama Said

Still under construction