@thelion:

Biosphere - Microgravity (1991)
George Michael - Listen Without Prejudice, Vol. 1 (1990)
Neil Young - Freedom (1989)
R.E.M. - Out of Time (1991)
The Jesus and Mary Chain - Automatic (1989)
Toto - Kingdom of Desire (1992)

Commentaartjes volgen de volgende ronde als ik ze sterk genoeg acht.

't Is een nummer van het album, dat Laughing Stock heet.

Jullie leveren prachtig werk.



Zelf heb ik een bijzonder drukke week achter de rug (morgen iets rustiger).
Ik zou de volgende ronde graag dit weekend pas willen opstarten, want ik moet zelf
nog de nodige knopen doorhakken voor mijn suggestielijst, al maken jullie het me makkelijker
door hier en daar al albums beloond te hebben, zodat ik ze niet meer echt "hoef" te kiezen.

Dus nog even geduld.

Ja uiteraard. Typfoutje

Ik moet nog recensies van 5 users hier vermelden
Maar het merendeel daarvan heb ik al beluisterd. Heb ook nog te weinig tijd gehad, maar wil graag alle albums beluisterd hebben voor ik een besluit neem.

Mijn 6 albums die ik nomineer zijn de volgende:

1 Neil Young - Freedom (1989)
Met dit album kwam Neil Young weer prima terug a een wat mindere periode.
Ik vind dit album iets beter dan Harvest Moon.

2 The Charlatans - Some Friendly (1990)
Dit album weer herondekt via dit forum.
Heerlijk album vooral de orgel is lekker vet.

3 George Michael - Listen Without Prejudice, Vol. 1 (1990)
Beste album van George. Er staan zulke mooie nummers op.
De ballads zijn fantastisch. Top album.

4 R.E.M. - Out of Time (1991)
De grote commerciele doorbraak van REM. Loosing My Religion werd een grote hit.
Mede ook door de videoclip denk ik.
Leuk album als is de opvolger Automatic for the People nog iets beter.

5 The La's - The La's (1990)
Veel gedraaid album. Dit album stond in mijn lijst om te nomineren.
Lekkere puntige songs. Jammer dat het slechts bij een album is gebleven.

6 Lenny Kravitz - Mama Said (1991)
Lenny levert met dit album weer een puike plaat af. Lekkere stevige rock.
Misschien niet zo goed als zijn debuut maar wel erg goed.

Net niet gehaald:
The Black Crowes - $hake Your Money Maker (1990)
Slint - Spiderland (1991)

Ik geef toe: het moest snel gaan.
Daarom heb ik uit mijn longlist de albums geschrapt die toch al door gingen
en mij verder geconcentreerd op de platen waar ik toch een hechtere band mee heb.

Chris Rea - Auberge (1991)
Ik hou wel van de bariton met de bottleneck techniek,
vooral als ik met de auto langs herfstige wegen pendel.

Midnight Oil - Blue Sky Mining (1990)
Diesel and Dust, hoofdstuk twee. De beste plaat uit dit lijstje.
Met King of the Mountain en Forgotten Years als onversneden charity rock.

Roy Orbison - Mystery Girl (1989)
Stond niet in mijn longlist omdat ik de helft van het album wat gewoontjes vind.
Maar die andere helft is uiteindelijk toch puur kippenvlees, en met dat criterium in gedachten
moest The Big O er gewoon bij. California Blue en A Love So Beautiful vind ik subliem.

Sinéad O'Connor - I Do Not Want What I Haven't Got (1990)
Mijn vrouw volgde Sinéad op de voet en via haar leerde ik haar albums kennen.
Dit is toch een sterk album in de categorie "commercieel maar niet leeg".
Al is mijn favoriete album het zwaar onderschatte Universal Mother.

Stef Bos - Tussen de Liefde en de Leegte (1992)
Deze en die van Gorky waren mijn twee Nederlandstalige knuffelplaten uit die tijd.
Doe er Een Heel Klein Beetje Oorlog van Noordkaap en Blauw van The Scene ook nog bij.

Throwing Muses - The Real Ramona (1991)
Net zoals met The Breeders heb ik een zwak voor deze 4AD dames.
Counting Backwards is één van de knapste songs uit het indie-circuit uit die periode.
Op album net als de groep van Kim Deal niet vlekkeloos, maar wel potig genoeg.

5. dazzler:

Arrested Development - 3 Years, 5 Months & 2 Days in the Life Of.. (1992)
Fijn allegaartje. Funk, hip-hop, you name it. Er staan hier een paar fraaie tracks op. Maar een heel hip-hop album houd ik eigenlijk ook niet vol. Uitzondering op de regel vormen
de boyz van Atmosphere. Edit: Na hernieuwde (lang geleden eenmaal volledig beluisterd) beluistering, valt me het aantal positief opvallende tracks wel op. Zeker beter dan
veel reguliere hip-hop albums. Toch nog een kanshebber voor de volgende ronde.
En toen sprong Spotify naar het eerstvolgende nummer na dit abum. Living (2012) Oei, oei, sterke track ook.

Vanaf hier nog te weinig tijd over om uitgebreid op de resterende nominaties in te gaan, dus even wat korte statements bij de albums.

Fischer-Z - Destination Paradise (1992)
Uitermate radiovriendelijk album inderdaad. Maar te weinig bijzonder voor ronde twee.

Gorky - Gorky (1992)
Zeer fraaie ontdekking en met stip op de shortlist.

Mano Negra - Puta's Fever (1989)
King Kong Five is nog steeds één van de leukste nummers uit 1989. Ook dit album is weer een feestje.

Nits - Ting (1992)
Sterk album van deze Nederlandse klasse act. Fire in My Head en zeker Sopa Bubble Box behoren tot hun klassiekers wat mij betreft.

Prefab Sprout - Jordan: The Comeback (1990)
Ontdekt via de Greatest Bits versie van dazzler himself. Aangenaam album.

Résumé: 4 van de 6 gaan mee op de shortlist.

6. herman:

1. 808 State - 90 (1989)
Met 808 State kun je bij mij wel aankloppen. Cübik van hun 1991 album ex:el vind ik nog steeds hun hoogtepunt, hoewel dat eerder gedateerd genoemd kan worden. 90 is een
album wat lekker wegluistert.

2. The La's - The La's (1990)
Toch nog wel een aardige verrassing. There She Goes was uiteraard bekend, de rest klonk ook behoorlijk goed. Vreemd dat het maar bij 1 regulier album is gebleven.
Herman schepte duidelijkheid bij zijn nominatielijstje. Het potentieel was er zeker.

3. Nine Inch Nails - Broken (1992)
Bij deze band weet ik het nooit, ligt erg aan mijn gemoedstoestand op het moment zelf. De ene keer vind ik het sterk, de andere keer stop ik hem weer snel terug in de kast.

4. Stereolab - Peng! (1992)
Dit is dan weer eens een mooie verrassing. Moet ik meer van gaan beluisteren. Op de shortlist.

5. Swell - ...Well? (1992)
Die herman blijft me verrassen…ook dit is weer een album wat me nieuwsgierig maakt naar meer. Gaat ook mee.

6. The Prodigy - Experience (1992)
Een band die me altijd wel heeft bevallen. Music for the Jilted Generation (1994) blijft voor mij hun hoogtepunt, want….Voodoo People één van de hoogtepunten van de jaren 90.

Résumé: 3 van de 6 gaan mee op de shortlist.

Aangezien MuMe mij momenteel niet meer kan boeien (meer ergernissen dan plezier de laatste tijd op de site), en er hoogstwaarschijnlijk een sabbatical period aan zit te komen voor C4, plaats ik hier mijn top-12 over het tijdvak 89-92. Zonder begeleidende teksten ditmaal; sorry Dazzler, maar de inspiratie ontbreekt eenvoudigweg. Ik kan het niet meer opbrengen. En bovendien stellen de deadlines in dit spel totaal niets meer voor zoals e.e.a. hier in de laatste edities gaat.
Het spijt me vreselijk, maar de lol is er op deze manier af voor mij.

01. Biosphere - Mcrogravity
02. Nirvana - Nevermind
03. Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92
04. Swans - White Light From The Mouth Of Infinity
05. George Michael - Listen Without Prejudice Vol. 1
06. Massive Attack - Blue Lines
07. Throwing Muses - The Real Ramona
08. U2 - Achtung Baby
09. Sinead O Connor - I Do Not Want What I Haven't Got
10. Neil Young - Freedom
11. Dire Straits - On Every Street
12. Primal Scream - Screamadelica

We zijn bijna klaar voor de finale, maar wachten nog even op Poeha.

ArthurDZ
- Dire Straits - On Every Street (1991)
- Jane's Addiction - Ritual de Lo Habitual (1990)
- Roy Orbison - Mystery Girl (1989)
- Swell - ...Well? (1992)
- The La's - The La's (1990)
- Throwing Muses - The Real Ramona (1991)

chevy93
- Biosphere - Microgravity (1991)
- George Michael - Listen Without Prejudice, Vol. 1 (1990)
- Neil Young - Freedom (1989)
- R.E.M. - Out of Time (1991)
- The Jesus and Mary Chain - Automatic (1989)
- Toto - Kingdom of Desire (1992)

dazzler
- Chris Rea - Auberge (1991)
- Midnight Oil - Blue Sky Mining (1990)
- Roy Orbison - Mystery Girl (1989)
- Sinéad O'Connor - I Do Not Want What I Haven't Got (1990)
- Stef Bos - Tussen de Liefde en de Leegte (1992)
- Throwing Muses - The Real Ramona (1991)

DjFrankie
- Lenny Kravitz - Mama Said (1991)
- Nits - Ting (1992)
- Sinéad O'Connor - I Do Not Want What I Haven't Got (1990)
- Swans - White Light from the Mouth of Infinity (1991)
- The Black Crowes - $hake Your Money Maker (1990)
- The Smashing Pumpkins - Gish (1991)

herman
- Biosphere - Microgravity (1991)
- Massive Attack - Blue Lines (1991)
- Slint - Spiderland (1991)
- Sonic Youth - Dirty (1992)
- The Jesus and Mary Chain - Automatic (1989)
- The Smashing Pumpkins - Gish (1991)

LucM
- Garland Jeffreys - Don't Call Me Buckwheat (1992)
- Gorky - Gorky (1992)
- Midnight Oil - Blue Sky Mining (1990)
- Neil Young - Harvest Moon (1992)
- The Jayhawks - Hollywood Town Hall (1992)
- The Walkabouts - Scavenger (1991)

Papartis
- George Michael - Listen Without Prejudice, Vol. 1 (1990)
- Lenny Kravitz - Mama Said (1991)
- Neil Young - Freedom (1989)
- R.E.M. - Out of Time (1991)
- The Charlatans - Some Friendly (1990)
- The La's - The La's (1990)

Poeha
- Don Henley - The End of the Innocence (1989)
- INXS - X (1990)
- Michael Jackson - Dangerous (1991)
- Prince - Batman (1989)
- The Pogues - Hell's Ditch (1990)
- World Party - Goodbye Jumbo (1990)

thelion
- Lenny Kravitz - Mama Said (1991)
- Los Lobos - Kiko (1992)
- Massive Attack - Blue Lines (1991)
- Roy Orbison - Mystery Girl (1989)
- Temple of the Dog - Temple of the Dog (1991)
- The Prodigy - Experience (1992)

Zephyr
- Dire Straits - On Every Street (1991)
- Massive Attack - Blue Lines (1991)
- Neil Young - Freedom (1989)
- Sinead O Connor - I Do Not Want What I Haven't Got (1990)
- Temple of The Dog - Temple Of The Dog (1991)
- The La's - The La's (1990)

Excuses dan, ik dacht dat we nog op 4 lijstjes (inclusief de mijne) zaten te wachten. Ik wilde vanavond mijn lijstje hier doorgeven, zal even zien dat ik dat dan kan bespoedigen.

dazzler, mijn lijstje, waarbij ik de reeds getipte albums op mijn shortlist heb laten vervallen:

Don Henley - The End of the Innocence (1989)
INXS - X (1990)
Michael Jackson - Dangerous (1991)
Prince - Batman (1989)
The Pogues - Hell's Ditch (1990)
World Party - Goodbye Jumbo (1990)

The Mission en Arrested Development waren de laatste afvallers.

Staat er toch al Dazzler?

CLASSIC ALBUMS 1989-1992

Opvallend hoe lief we weer geweest zijn voor elkaar: er gaan veel albums door.
Eens benieuwd hoeveel er daarvan daadwerkelijk in de finalelijstjes zullen opduiken.

Elke genomineerd album werd met 2 bonuspunten per suggestie beloond.
De platen uit de startlijst (de grote favorieten) starten dus met een handicap.

FINALE

We posten onze top 12 met voor elk album de definitieve lofzang.

Alice in Chains - Dirt (1992)
Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92 (1992)
Biosphere - Microgravity (1991) 4
Chris Rea - Auberge (1991) 2
Crowded House - Woodface (1991)
De La Soul - 3 Feet High and Rising (1989)
Depeche Mode - Violator (1990)
Dire Straits - On Every Street (1991) 4
Don Henley - The End of the Innocence (1989) 2
Faith No More - Angel Dust (1992)
Garland Jeffreys - Don't Call Me Buckwheat (1992) 2
George Michael - Listen Without Prejudice, Vol. 1 (1990) 4
Gorky - Gorky (1992) 2
INXS - X (1990) 2
Jane's Addiction - Ritual de Lo Habitual (1990) 2
Lenny Kravitz - Let Love Rule (1989)
Lenny Kravitz - Mama Said (1991) 6
Los Lobos - Kiko (1992) 2
Lou Reed - New York (1989)
Massive Attack - Blue Lines (1991) 6
Metallica - Metallica (1991)
Michael Jackson - Dangerous (1991) 2
Midnight Oil - Blue Sky Mining (1990) 4
My Bloody Valentine - Loveless (1991)
Neil Young - Freedom (1989) 6
Neil Young - Harvest Moon (1992) 2
Nick Cave & The Bad Seeds - The Good Son (1990)
Nirvana - Nevermind (1991)
Nits - Ting (1992) 2
Pearl Jam - Ten (1991)
Pixies - Doolittle (1989)
Primal Scream - Screamadelica (1991)
Prince - Batman (1989) 2
R.E.M. - Automatic for the People (1992)
R.E.M. - Out of Time (1991) 4
Rage Against the Machine - Rage Against the Machine (1992)
Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991)
Ride - Nowhere (1990)
Roy Orbison - Mystery Girl (1989) 6
Sinéad O'Connor - I Do Not Want What I Haven't Got (1990) 6
Slint - Spiderland (1991) 2
Sonic Youth - Dirty (1992) 2
Sonic Youth - Goo (1990)
Stef Bos - Tussen de Liefde en de Leegte (1992) 2
Swans - White Light from the Mouth of Infinity (1991) 2
Swell - ...Well? (1992) 2
Temple of the Dog - Temple of the Dog (1991) 4
The Black Crowes - $hake Your Money Maker (1990) 2
The Charlatans - Some Friendly (1990) 2
The Cure - Disintegration (1989)
The Jayhawks - Hollywood Town Hall (1992) 2
The Jesus and Mary Chain - Automatic (1989) 4
The La's - The La's (1990) 6
The Pogues - Hell's Ditch (1990) 2
The Prodigy - Experience (1992) 2
The Smashing Pumpkins - Gish (1991) 4
The Stone Roses - The Stone Roses (1989)
The Walkabouts - Scavenger (1991) 2
Throwing Muses - The Real Ramona (1991) 4
Tori Amos - Little Earthquakes (1992)
Toto - Kingdom of Desire (1992) 2
U2 - Achtung Baby (1991)
World Party - Goodbye Jumbo (1990) 2

Deadline finale is dinsdagavond 3 december om 20.00u.

Toch bedankt aan Zephyr dat hij zijn lijst nog wilde posten (lees ook zijn laatste bericht).

Zo....het lijstje met 12 albums is klaar, nu nog de juiste volgorde en wat teksten erbij.

Votes from Venray


1 The Cure - Disintegration (1989)

Ja weer The cure op 1, zoals ook in mijn persoonlijke lijst, de reden is simpel, hier staan briljante nummers op, alleen al de opener Plain Song met die belletjes wat ineens opengaart als een lotusbloem, dit is tevens de opening van deze klassieker, die vreugde verdriet en sympathie uitstraalt.

2 The Stone Roses - The Stone Roses (1989)

Ja en toen de ëerste britpoppers. Dit nummer heeft louter aanstekelijke nummers die ik nooit moe wordt. Deze cd heb ik trouwens gratis gekregen van een vriend van me, die hier dus niks aan vond.
Onbegrijpelijk en Manchester rules.

3 R.E.M. - Automatic for the People (1992)

Na het tegenvallende Out of Time verraste R.E.M. me destijds, wat een goeie nummers en hope anders dan die voorganger met dat verschrikkelijke geloofsverlies nummer. Sfeer is het kenmerk, de stem van Stipe doet de rest.

4 The Jesus and Mary Chain - Automatic (1989) 4

Ja de pioneers van de feedback/ shoegaze en aanverwante artikelen. Dit was hun doorbraak naar de popliefhebbers, weg feedback maar lekkere synthipop/ rock die erg dansbaar is, en zeker de tands des tijds heeft doorstaan.

5 Jane's Addiction - Ritual de Lo Habitual (1990) 2

Eigenzinnige rock ’n roll voor mij een klassieker, dit is ook hun beste plaat met vette rock vol knotsgekke rifs en grapjes. Boeiend tot het einde, waar het begrip klassieker wel heel erg bij de waarheid ligt. Dit was me destijds getipt door een collega van me, fijn om zulke collega's te hebben.

6 Depeche Mode - Violator (1990)

Ik zit in een Depeche Mode kamp. Mijn vriendin is hier fan van, en zodoende hebben we alles van hun in huis, echter ik ga mee tot Songs of Faith and Devotion. Violator is de klassieker met Haslo en Waiting for the Night als ultieme kaskrakers. De duisternis, hoop en kilte het staat hier allemaal op.

7 INXS - X (1990) 2

De 2de fan band van mijn vriendin, INXS. Ik heb hier eigenlijk meer mee als Depeche, maar de kracht van Violator maakt dat die een treetje hoger staat. Zoals al eerder aangeven, veel hits hierop.
Dit is pop/rock zoals ik die wil horen.

8 U2 - Achtung Baby (1991)

Ben hier bij geweest in Keulen tijdens de tour, groots opgezet en voor mij te groot.
Ik ben meer van de oude U2, waarom Zoo Station / The Fly / Mysterious Ways. En niet meer Ultra Violet / So Cruel en Love is Blindness, had in ieder geval hier een hogere notering betekent.

9 Rage Against the Machine - Rage Against the Machine (1992)

Bam en we zijn er. Dit album en vooral Kitno hakte erin. In mijn 13-jarige DJ tijd dit nummer eindeloos moeten draaien, en in tegenstelling tot Meatloaf dit heeft me nooit verveelt.
Mooi om te zien hoe beschonken mensen hun eigen versie van Fuck You I don’t Do what you told me vertolken. O ja er staan ook nog andere nummers op, en die zijn ook zeker de moeite waard.

10 Pearl Jam - Ten (1991)

Pearl Jam / Nirvana? Pearl Jam / Nirvana? Pearl Jam / Nirvana? Pearl Jam / Nirvana?
Pearl Jam / Nirvana? Pearl Jam / Nirvana? Pearl Jam / Nirvana? Ik ga voor Pearl Jam, destijds draaide ik in de soos, en kreeg dit album als tip. Niemand kende dit album, en dacht dat ik dit had gekocht voor het nummer Dirty Frank  . Groots was de verbazing toen een maand later dit album als een bom insloeg, en nog steeds grootse nummers die hierop staan. Once ja.
Pearl Jam / Nirvana? Pearl Jam blijft hangen, Nirvana ben ik een beetje moe.

11 Nits - Ting (1992) 2

Ja ik heb 1 cd van The Nits, en dat is deze. Briljante groep die hier enkele zeer goeie nummers laten horen. Check Soap Bubble box / Cars & Cars en Christine’s World maar eens. Een van de beste nederlandse bands ooit, als we van dit album uitgaan.

12 Sonic Youth - Goo (1990)

Ik prefereer deze Sonic Youth boven Dirty. Deze vrij poppy plaat van de band scheurt heerlijk door je stereo. Af en toe briljant Dirty Boots / Tunic / Kool Thing, maar ook soms minder. Mildred Pierce en Mary-Christ.

Een top 12 waar ik DjFrankie helemaal in herken.
Met uitzondering van twee albums die me verrasten.

Het album van INXS dat ik misschien iets te gelikt vind voor Frankie.
Maar dat maakt hij natuurlijk ruimschoots goed met het fantastische Ting.
Nooit gedacht dat nog iemand anders het album in zijn lijst zou opnemen.

Driewerf

Er waren precies 12 albums met 5*, dus de lijst is gemakkelijk samen te stellen. De albums in de juiste volgorde brengen is heel wat moeilijker, ze zijn sterk aan elkaar gewaagd.

1. R.E.M. - Out of Time (1991)
In tegenstelling tot sommige MuMe'ers vind ik dat net een meesterwerk omdat R.E.M. heel wat stijlen met verve weet te brengen en hier staan ook een aantal van mijn favoriete R.E.M.-songs.

2. Nirvana - Nevermind (1991)
Hét album dat de grunge op de kaart zette. Onverwoestbaar met indringende songs dat ik nog steeds regelmatig draai.

3. The Cure - Disintegration (1989)
Het beste en meest evenwichtige Cure-album: sfeervol, romantisch en dromerig, ideaal voor de late avonduurtjes.

4. U2 - Achtung Baby (1991)
Samen met The Joshua Tree is dan mijn favoriete U2-album. U2 gaat hier wat meer experimenteel te werk zonder de passie te verloochenen.

5. Nick Cave & The Bad Seeds - The Good Son (1990)
Het beste Nick Cave-album omdat dit een synthese is van de vroegere wilde en latere romantische, gevoelige Nick Cave en hier staan een aantal van zijn beste songs.

6. Los Lobos - Kiko (1992)
Even afwisselende als aanstekelijke songs van een toch wat ondergewaardeerde band. Een avontuurlijke mix van Tex Mex, rock en blues.

7. R.E.M. - Automatic for the People (1992)
Minder ambitieus en soberder gearrangeerd dan Out of Time maar vormt wat meer een geheel met ook hier enkel klassesongs.

8. Crowded House - Woodface (1991)
Deze Nieuw-Zeelands band bereikte hiermee haar hoogtepunt. Ijzersterke en tijdloze songs waarmee ze hun inspiratoren, the Beatles naar de kroon steken.

9. Pearl Jam - Ten (1991)
Nadien brachten ze nog meer sterke albums maar het debuut werd nooit overtroffen. Passionele rock in een live-sfeer.

10. Gorky - Gorky (1992)
Nadien heeft Gorky nog meer prima albums uitgebracht maar dit blijft mijn favoriete album al was maar door de songs Soms Vraagt een Mens Zich Af, Lieve Kleine Piranha en Mia.

11. Sinéad O'Connor - I Do Not Want What I Haven't Got (1990)
Ook deze kaalhoofdige dame is met haar beste album hier vertegenwoordigd. Sober maar intens en expressief.

12. Stef Bos - Tussen de Liefde en de Leegte (1992)
13 chansons die schitteren in hun eenvoud, met name De Tederheid, De Figuranten en de titelsong zijn te mooi voor woorden.

Zoals ik eerder zei vind ik de periode 1989-1992 merkelijk interessanter dan de vorige 4 jaar. De rock krijgt een opleving en hoe en ook België leverde in die tijd veel goede albums. Er zijn nog heel wat 4,5*-albums met name die van Depeche Mode, Dire Straits, Lenny Kravitz (debuut), Lou Reed, Massive Attack, Metallica, Neil Young, Red Hot Chili Peppers, Roy Orbison, The Stone Roses, The Walkabouts en Tori Amos. En dan moet ik er nog een aantal beluisteren.

Ook het lijstje van Luc ligt in de lijn van mijn verwachtingen.

Met Nederlandstalig werk van Gorky en Stef Bos uiteraard
en albums van REM, U2, Los Lobos, Crowded House en O'Connor.

Toch zit er meer rock in dan ik had verwacht.
Al ben ik zelf ook overtuigd van de Nirvana en Pearl Jam platen.

En ik mis Depeche Mode.

Met het album van The Cure heb ik heel wat minder dan de meesten van ons.
En merkwaardig genoeg is het voorlopig nog wachten op het album van Massive Attack.

Morgen in de loop van de dag of anders maandagavond krijgt die de volle lading punten........
Mijn Top 3 stond al vast na de nominatie ronde 3 albums uit mijn Top 10, de rest is een behoorlijk gepuzzel met een hele lading aan 5* albums.

Mijn 12 zijn al bekend: nu de volgorde nog.

Mijn top12 van 1989 t/m 1992 is:

1. Pearl Jam - Ten (1991)
Een album uit mijn Top 10 (nr.2) Geweldige plaat die veel Indruk op me heeft gemaakt toen.
In tegenstelling tot Nirvana. En die prachtige stem van Eddie Vedder!
Met drie supernummers achter elkaar: Black, Jeremy en Oceans.
Draai dit album nog regelmatig. Alle nummers zijn goed.

2. Tori Amos - Little Earthquakes (1992)
Indrukwekkend debuutalbum van deze roodharige dominee's dochter. Prachtig afwisselend album met ballads en meer uptempo nummers. Toppers zijn China, Winter en Crucify.

3. Word Party - Goodbye Jumbo (1990)
Karl Wallinger's (ex The Waterboys) solo project. Met alleen maar goede nummers. Prima pop rock.
Mijn favoriete songs zijn: Put the Message in the Box, Ain't Gonna Come Till I'm Ready en God on My Side

4. R.E.M. - Automatic for the People (1992)
Mijn favoriete REM album. Met songs als Nightswimming, Everyboy Hurts en Man on the Moon.

5. George Michael -Listen Without Prejudice vol.1 (1990)
Wat een prachtige ballads staan op dit meesterwerk. Beste album van George.
Topnummer zijn Praying for Time, Cowboys and Angels en Heal the Pain.

6. The Jayhawks - Hollywood Town (1992)
Met dit album braken The Jayhawks door. Prachtige 2 stemmige country folk rock.
Dit album heeft me geleerd om meer naar country en folk te luisteren

7. The Stone Roses - The Stone Roses (1989)
Manchester band. Prima psychedelische rock en Britpop. Toppers zijn I Wanna Be Adored en
I Am the Resurrection.

8. Temple of the Dog - Temple of the Dog (1991)
Project van met name de leden van Mother Love Bone en Chris Cornell met ook medewerking van Eddie Vedder als eerbetoon aan de aan een overdosis overleden zanger van MLBL Andrew Wood. Uit de as van MLB is Pearl Jam ontstaan. Topnummers zijn o.a. Say Hello 2 Heaven en Hungerstrike.

9. Roy Orbison - Mystery Girl (1989)
De man met de bijzondere stem. Dit album kwam net na zijn dood (in 1988) uit.
Prima songs zijn I Am the Resurrection, (All I Can Do Is) Dream You en Windsurfer.

10. Neil Young - Freedom (1989)
Na een mindere periode kwam Neil met dit album weer terug.
Top nummer is natuurlijk Rockin' in the Free World. Maat ook Eldorado en Someday zijn goed.

11. R.E.M. - Out of Time (1991)
Min of meer mijn kennismaking met REM. Hoort wel bij hun beste albums. Topnummers zijn Radio Song, Shiny Happy People en Me in Honey.

12. The La's - The La's (1990)
Britpop band uit Liverpool. Kort maar krachtig album. Met de hit There She Goes en ook Way Out en Timeless Melody. Helaas is het bij een album gebleven.

Grappig is dat ik van ieder jaar 3 albums heb gekozen zonder dat dit mijn bedoeling was.

En de het album van Tears for Fears - The Seeds of Love (1989) is waarschijnlijk over het hoofd gezien.

Mooie periode uit de muziekgeschiedenis.

Ik zat eens te kijken naar mijn stemmen op albums in deze periode. Op 3 albums heb ik 5* gestemd en op 8 albums 4,5*. Daarmee erg vergelijkbaar met de periode 1985-1988 (2 keer 5* en 11 keer 4,5*). 1993-1996 wordt wel een geweldige periode met maar liefst 10 keer 5* en 40 keer 4,5*!

Achteraf had ik eigenlijk gewoon onderstaande verzamelaars moeten nomineren, want nu is de dance echt nauwelijks vertegenwoordigd, terwijl dat toch wel de grote muzikale vernieuwing is van deze vier jaar.

Turn Up the Bass - Volume 1 (1989)
House Party I (1991)

Geweldige periode dit, dat zie je wel aan hoe lyrisch mijn commentaartjes telkens zijn.

1. The Stone Roses - The Stone Roses (1989)

Één blik op mijn top 10 werpen was genoeg om alle spanning omtrent mijn nummer 1 deze editie weg te nemen. Het debuutalbum van The Stone Roses is voor mij dan ook een van het begin tot eind perfect album, waarvan alle nummers op een bepaald moment wel eens mijn favoriet zijn geweest. Een plaat die met andere woorden altijd blijft boeien, en even indrukwekkend blijft als de eerste keer dat ik ‘m hoorde. Voor mij op dit moment het allerbeste album ooit gemaakt.

2. Pearl Jam - Ten (1991)

Ook dit album behoort tot mijn topfavorieten. Meeslepend van begin tot eind, met een emotionele zeggingskracht die ik in mijn leven nog niet vaak ben tegengekomen in muziek. De pijn en de passie gaan hier hand in hand. Bloedstollend geniaal.

3. My Bloody Valentine - Loveless (1991)

Over bloedstollend geniaal gesproken. Dit is typisch zo’n album dat bij de eerste luisterbeurt vooral intrigeert, en dan luisterbeurt na luisterbeurt meer begint te leven en op zijn plaats begint te vallen. Tot je uiteindelijk niet anders meer kan dan als een blok vallen voor dit duistere, vage meesterwerk.

4. The Cure - Disintegration (1989)

Over duistere meesterwerken gesproken. Disintegration is een album over een heel zwak licht aan het einde van de tunnel. In elk nummer, hoe gitzwart of wanhopig ooit, sluimert de schim van dat zwakke licht rond. Indrukwekkend meesterwerk.

5. Sonic Youth - Goo (1990)

Het album van mijn avatar en op moment van schrijven nog steeds mijn favoriete Sonic Youth. Hier slagen ze er honderd procent in om hun vage noise-experimenten te combineren met pakkende liedjes. Nummers als Dirty Boots, Mote, en Titanium Expose: herrie, maar catchy as hell.

6. R.E.M. - Automatic for the People (1992)

Samen met Up hun meest serene plaat. Kalmte overheerst op dit album, maar onder de oppervlakte sluimeren ook spanning (Drive), melancholie (Nightswimming), desillusie (Man On The Moon) en verdriet (Find The River). En waarschijnlijk nog veel meer.

7. Primal Scream - Screamadelica (1991)

Primal Scream gooide hier rock, psychedelica, dance, dub en trance op een hoopje, injecteerde wat XTC in het geheel en noemde het resultaat Screamadelica. Ongelooflijk fijne plaat die eeuwig fris lijkt te blijven. Zowel om op te dansen als om stilletjes naar te luisteren.

8. U2 - Achtung Baby (1991)

Gewoon de vierde topplaat van U2 op rij. Ze sloopten hun hele sound – The Joshua Tree werd als het ware omgehakt – maar bleven nog steeds honderd procent U2. In de songs werd hoorbaar veel tijd gestoken, maar het resultaat is meer dan geslaagd. Een vurige, pure en ook spontane parel.

9. The Jesus and Mary Chain - Automatic (1989) 4

Een wat onderschatte plaat, maar als je het mij vraagt wel het allerbeste album van deze band. Elk nummer is van hoog niveau en er zit ook een heerlijke flow in de plaat. Typisch zo’n album dat veel beter uit de verf komt als je ‘m in zijn geheel draait.

10. The Smashing Pumpkins - Gish (1991) 4

Het debuut van een van de allerbeste bands van de jaren ’90. Ook al moest het beste nog komen, dit album is een bloedmooie vingeroefening voor al het moois dat nog zou volgen.

11. Slint - Spiderland (1991) 2

Zelden heeft een band zo veel sfeer kunnen opbouwen met zo weinig middelen. Een ritmesectie, een gitaar, wat enge geluidseffectjes en een fluisterzang, meer hadden de mannen van Slint niet nodig. De ontlading bij Good Morning Captain, waar in principe het hele album naar opgebouwd wordt, is zo gigantisch dat kippenvel nooit ver weg is. Meesterlijke plaat.

12. Nirvana - Nevermind (1991)

Een beetje overschat misschien, maar kwalitatief is er met dit album natuurlijk weinig mis. Allemaal leuke, catchy popliedjes in een grungey houthakkershemdje.

1. Massive Attack - Blue Lines (1991)
Voor mij het klassieke album uit deze periode. Een subliem amalgaam van reggae, hiphop, soul, pop en dance. Een album dat ik eind jaren '90 pas voor het eerste hoorde, maar dat me toen compleet overdonderde. Later zakte de waardering weer weg, maar de laatste jaren zit het weer stevig in de lift. Staat op een goede dag in mijn top 10 aller tijden.

2. Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92 (1992)
Eén van de grote geniën van de jaren '90. Sommige nummers maakte hij schijnbaar al op zijn 12e. In melodieus opzicht waarschijnlijk het beste album uit deze top 12, maar gevoelsmatig duurt hij net 5 a 10 minuten te lang voor 5*. Desalniettemin is de hele reis me wel een tweede plek waard. Nummers als Xtal, Tha en Heliosphan zijn gewoon zo ontroerend mooi dat ik niet anders kan.

3. Pixies - Doolittle (1989)
Bij het herdraaien van albums weer vol getroffen door dit album. Elk nummer is gewoon briljant. Pixies op hun top. Voor mij onmogelijk om niet mee te zingen met Debaser, al is Here Comes Your Man mijn favoriete nummer van de band. Terechte 5*-plaat.

4. The Stone Roses - The Stone Roses (1989)
En het derde album dat 5* scoort in deze periode. Met misschien wel het mooiste albumintro aller tijden. De drie nummers op het einde (en dan reken ik Fools Gold niet mee) zorgen voor een ongekende stroomversnelling en een grandioos slotakkoord.

5. The La's - The La's (1990)
Een briljante liedjesplaat, ik schreef het eerder al. Al blijft het bizar dat de persoon erachter zo ontevreden was met de productie dat hij nauwelijks nog iets heeft gedaan in de muziek. Nu is het ook wel zo dat sommige nummers hiervoor ook al 5 jaar op de plank lagen (hetzelfde bij de Stone Roses overigens, daar circuleren ook stokoude demo's van).

6. Biosphere - Microgravity (1991)
Het enige album in de lijst dat ik door MusicMeter ontdekt heb, een paar jaar terug. Zelf had ik ooit al Substrata beluisterd en mooi gevonden, maar deze ambienttechno verbaasde me wel. Nooit geweten dat Biosphere ook in de beats zat. Wonderschoon album.

7. Primal Scream - Screamadelica (1991)
Het album van mijn avatar. Een perfecte hybride tussen dance, (60s) rock en dub. Heerlijk dat oude ravegevoel erin. Maar tevens een album met een verwijzing naar Sly & The Family Stone en natuurlijk een cover van the 13th Floor Elevators. Daarom ook een beetje mijn avatar, omdat dit album mijn smaak goed vertegenwoordigd. Dance en garagerock in één album, waar vind je dat nog meer?

8. The Smashing Pumpkins - Gish (1991)
Een tijdlang mijn favoriete band in de jaren '90, al was dat pas lang nadat Gish uitkwam. Bij het album zelf schreef ik een lange recensie, dit is één alinea eruit:
Dat was ook de tijd waarin ik Gish kocht, een plaat die ik altijd zag als 'maar' de debuutplaat die aan die andere twee meesterwerken voorafging. De plaat waarop de geniale uitspattingen van Billy Corgan (en ook wel een beetje die anderen) nog niet tot volle wasdom kwamen, maar toch al wel aanwezig waren. Gaandeweg de jaren heb ik die mening wel een beetje bijgesteld. Meer en meer zie ik de bijzonderheid van Gish in: een fantastische debuutplaat blakend van het zelfvertrouwen. Het is ook wel grappig om de plaat nu zo terug te luisteren nu ik zelf ouder ben dan Billy destijds was. Het is alsof ik er wat meer boven sta en daardoor nog beter besef hoe geniaal dit wel niet is. Knap ook hoeveel fantastische momenten hierin zitten: eigenlijk is het een 45-minuten lang durend hoogtepunt. Eigenlijk is mijn vroegere favoriete album Mellon Collie wel een stapje terugwaarts: daar staan toch wat mindere nummers op en sowieso klinkt het album ook wat te bedacht, eigenlijk.

9. Sonic Youth - Goo (1990)
Vanaf hier ging het wat minder met Sonic Youth, al is dit nog wel een gaaf album met een iconische hoes (toch, Arthur? ). De eerste nummers zijn wel fantastisch en Mote behoort tot de beste nummers die Sonic Youth ooit op plaat heeft gezet. Maar als het geheel vind ik hem toch wat minder dan ouder werk. Dirty haalt bij mij de top 12 niet en staat ergens rond plaats 15.

10. Nirvana - Nevermind (1991)
Deze mocht niet ontbreken, al luister ik er nooit meer naar. Halverwege de jaren '90 een van de platen die ik als eerste beluisterde en uberhaupt een van de bands die me deed inzien dat er ook buiten de hitlijsten om mooie muziek werd gemaakt. Nog steeds een geweldig album waarvan ik elk woord mee kan zingen.

11. Lou Reed - New York (1989)
Een van de beste Lou Reed-albums, eigenlijk pas goed beluisterd door dit topic. Hiervoor had ik het vooral via een vriend gehoord die erg veel Lou Reed draaide tijdens zijn bardiensten op onze studentenclub, maar zelf had ik zelden opgezet. Een hele relaxte, ontspannen plaat met mooie teksten. Fijn om dit album nu dan toch nog goed te leren kennen.

12. Swell - ...Well? (1992)
Op zaterdagavond luisterde ik achtereenvolgens de albums van Sonic Youth (Dirty), Slint en Swell, drie gitaarbands uit de Amerikaanse underground. Waar de impact van Slint's Spiderland bij mij na een jaar of 10 wel wat minder is geworden, blijft ...Well? een onverminderd sterke plaat. Hele prettige alternatieve gitaarmuziek. Wat lomer dan Slint en Sonic Youth, maar dat mag ik wel. Fijn dat de mensen die hier wat van beluisterden, ook meteen overtuigd waren.

Classic Albums (1989-1992)

1. Midnight Oil - Blue Sky Mining (1990)


Geweldige opvolger van hun wereldwijde doorbraak album Diesel and Dust. Beiden gelijkwaardig aan elkaar en ook nu weer Midnight Oil op 1 in mijn top 12. Dit album is wat meer ecologisch van aard, waar Diesel and Dust meer over de aboriginals en aanverwanten handelde. Ook hier weer een fijne mix van rockers en ballads.

2. Garland Jeffreys - Don't Call Me Buckwheat (1992)


Een zeer gevarieerd album met diverse muzikale stromingen verweven tot één fijne brei. Had het album al bijna een jaar niet meer gedraaid, tot dit topic zich aandiende. Blijft na al die jaren een topalbum waar ik nu dus wederom enthousiast van ben geraakt.

3. Depeche Mode - Violator (1990)


Het DM album waardoor ik een absolute liefhebber van de band ben geworden. Maar hun hoogtepunt behaalden ze met het beste live album ever "101" (1989). De productie van dit album heeft mij toen het zwijgen opgelegd bij de eerste paar luisterbeurten. Ik weet nog dat ik toen dacht: "Welk album moet deze nog overtreffen?" Na al die jaren behoort het nog steeds bij de beste 25 albums in mijn collectie. Nog steeds komt er bij de eerste klanken van World in My Eyes een flinke smile op mijn gezicht. Gewoon genieten.

4. Toto - Kingdom of Desire (1992)


Kingdom of Desire één van de stevigste albums in het oeuvre van deze AOR-gebaseerde rockband. Met wederom een aantal sublieme ballads afgewisseld met het betere rockwerk. Tevens het laatste album waarop één van de broers Porcaro, drummer Jeff, nog aan heeft meegewerkt voor zijn noodlottige dood in datzelfde jaar. Waar bij veel optredens nog steeds naar verwezen wordt. Misschien wat minder bekend bij het gros van de muziekgemeenschap daar er geen echte grote hits op staan, maar zeker onder de fans één van de meest gewaardeerde albums.

5. Michael Jackson - Dangerous (1991)


Als groot fan (nog steeds) van Jackson moest ik aan dit exemplaar wel even wennen. Was niet echt kapot van Black or White, gelukig maakte Remember the Time veel goed. Dit album was ook het omslagalbum in zijn loopbaan waarin hij duidelijk meer toenadering zocht tot de wat meer heersende trends. Wat op latere albums ook duidelijk terugkwam. Wat velen niet hebben, heb ik dan wel met zijn oorstrelende ballads als Gone Too Soon en het door een gospelkoor gesteunde Will You Be There. Prijsnummers blijven Jam (staat in mijn persoonlijke MJ top 5), Who Is It en Why You Wanna Trip On Me. Toch een lichtelijk onderschat album van de king of pop.

6. Lenny Kravitz - Mama Said (1991)


Zijn beste album zou hij uiteindelijk in 1993 afleveren, maar deze staat op een welverdiende tweede plek. Zoals gewoonlijk klinkt het allemaal weer lekker retro, ook door de opname techniek uiteraard. Een totaal ander geluid dan wat je verder in deze tijd van grunge en opkomende electro voornamelijke hoorde.

7. Chris Rea - Auberge (1991)


Op zeker het fijnste album wat Rea met zijn rauwe laidback stem tot nu toe heeft uitgebracht. Je waant je echt in the middle of nowhere als je naar dit album luistert. Een album wat vooral lekker wegluistert in de late uurtjes, zoals toch wel veel van zijn albums.

8. INXS - X (1990)


Een album met zeker 6 kleppers van hits. De trend van Kick wordt hier zeker doorgezet en dat was hun meesterwerk. Echter doet dit album er met zijn prima albumtracks er zeker niet veel voor onder. Hutchence en zijn mannen in hun hoogtijdagen.

9. The Cure - Disintegration (1989)


Een album met veel van de sterkste uitgebrachte Cure songs. Met de kenmerkende stem van Robert Smith. Ik ken dit album integraal pas een paar jaar en daarbij kwam ik pareltjes tegen als de titeltrack en het magnifieke The Same Deep Water As You. Meedogenloos. Je wordt er bij de eerste tonen al volledig in meegezogen. Tien nummers verder is dat gevoel nog niet verdwenen.. Absoluut topnummer van de band is Lullabye.

10. Crowded House - Woodface (1991)


Ik weet het nog goed…Ergens in oktober 1991 in de FRS, kreeg ik het welbekende Het Nationale Muziekkado 1991 met daarop Choclate Cake (tevens Heaven van Rea's eerder vermelde album). Dat nummer wekte meteen mijn aandacht. Sterk nummer met een prima zang van een voor mij nog onbekende band. Mooie zangstem. Daarna volgde al vrij snel de grote hit Weather With You via de radio. Wat was ik blij met deze band als geweldige ontdekking. Tot op de dag van vandaag heeft het album niets in kracht ingeboet. Mag hier nog steeds graag naar luisteren. Wel wisselt mijn favoriet van dit album nog wel eens van naam. Dat blijft me elke keer weer verbazen.

11. Roy Orbison - Mystery Girl (1989)


Orbison, ik had die naam wel eens voorbij zien komen in mijn vader's lp-collectie. Ook naar geluisterd en een aantal nummers deden me wel wat. Tot hij in 1989 met dit album op de proppen kwam. You Got It. Wow geweldig. Weer totaal anders dan de rest in die dagen (in mijn beleving) naast Tom Petty's bijdragen. Full Moon Fever…...iemand? Nog zo'n album waar ik nu pas achterkom dat ik dat eigenlijk ook nog had willen nomineren. Maar het mooiste moest nog komen. California Blue, maar vooral A Love So Beautiful…...overtreffende trap. De titel dekt de lading zeker. Dat nummer is zo mooi.
Iets met een engeltje en een tong. Wederom een topalbum binnen deze geweldige muzikale periode.

12. R.E.M. - Automatic for the People (1992)


Nightswimming heeft me ertoe gebracht om dit album aan te schaffen. Weergaloos nummer….nog steeds. Niet Drive en Everybody Hurts, maar de voor mij toen nog onbekende tracks, Find the River, Try Not To Breathe, Star Me Kitten en The Sidewinder Sleeps Tonite hebben er voor gezorgd dat dit album is uitgegroeid tot één van de beste albums van dat jaar. Ben de band sindsdien altijd blijven volgen, maar de latere albums trokken me toch beduidend minder.

Eerlijk gezegd is deze volgorde op de eerste twee albums na, redelijk willekeurig. Helaas voor de geweldige ontdekking The Jesus and Mary Chain - Automatic (1989) heb ik dat album nog steeds nergens integraal kunnen beluisteren. Maar daar staan ook pareltjes op als Blues from A Gun en Between Planets.

01. The Stone Roses - The Stone Roses (1989)



Sublieme overgang van new wave naar britpop, doorweven met 60s nostalgie.
Zoals mijn voorgangers hier al opmerkten een plaat die nagenoeg perfect wegluistert.
Een scharnierplaat die afscheid neemt van het new wave tijdperk dat in Manchester
één van haar wiegen had staan en vooruitblikt op wat met Blur en Oasis britpop zal heten.

Tegelijk houdt het album ook de vinger aan de pols door de integratie van de beast
uit de zogenaamde Madchester periode. Getuige daarvan is de prachtige single Fools Gold
die voor mij onlosmakelijk met dit album verbonden is, alsmede enkele single b-kanten uit die periode.

Albumfavorieten wisselen van klassiekers als I Wanna Be Adored en She Bangs the Drums
tot het achterstevoren draaiende Don't Stop, Waterfall of het erg poppy aandoende Made of Stone.
En wat te denken van Elisabeth My Dear dat Simon & Garfunkel doet opleven?

Van het slotakkoord I Am the Ressurection gaat een gelijkaardige grootheidswaanzin uit
als van de albumopener. Maar heel anders dan de vuilbekkende zelfgenoegzaamheid van Oasis
komen The Stone Roses hier eigenlijk bijzonder sympathiek mee weg.
Wellicht omdat de plaat met heel veel liefde is gemaakt.

02. Nits - Ting (1992)



Eigenlijk hoort deze plaat op 1 te staan, want ze is me heel dierbaar.
Maar ik gun The Stone Roses het goud omdat hun album meer "classic" grandeur uitstraalt.
Van deze Nits kan je ook Omsk (1983), In the Dutch Mountains (1987) of misschien wel Urk (1989)
naar voor schuiven als klassiekers (dwz essentiële platen in het oeuvre van de band).

Voor meer lyriek over Ting, verwijs ik graag naar mijn eigen impressie: Nits - Ting (1992).

Bij favoriete nummers denk ik graag aan Cars and Cars, Fire in My Head en Christine's World.
Al mogen de surrealistische kerstsingle Ting en de experimentele b-kantjes uit deze periode er ook zijn.

03. Nirvana - Nevermind (1991)



In mijn beleving loopt er een lijn van Never Mind the Bollocks naar Nevermind.
Aan het woord zijn twee generaties die met een welgemeende fuck you een uitroepteken plaatsen.
The Sex Pistols maten zich een anarchistische houding aan, scholden het establishment de huid vol.
Onverschilligheid als wapen tegen een harteloze samenleving.

Bij Nirvana wordt niet met scherp geschoten op maatschappij,
maar keert de protagonist het pistool naar zichzelf. Onverschilligheid als schild.
Nervermind kinkt als een noodkreet, een rochelend relaas van onmacht en frustratie.

The Sex Pistols kotsten op de gezagsdragers.
Nirvana zwom in zijn eigen kots na de kater. Zoiets dus.

Ik was geen fan van het eerste uur, en ook niet van het tweede uur.
Maar beide platen begrijp ik goed, kan ik op de één of andere manier heel goed hebben.
De manier waarop Nirvana het puntige basspel van hun landgenoten Pixies wist te integreren
in een songcyclus die een gelijkaardige energetische boost in zich heeft als dat Pistols album.

Twee platen die de vuisten ballen en toch oor hebben voor meldodie.
Ik denk dat ze me ook op dat punt juist weten te raken. De songs zijn meer dan de vloek
die ze uitdragen. De songs zijn songs, meezingbaar of op zijn minst aanstekelijk dansbaar.
En met de nodige humor ook.

Favorieten heten onder meer Come As You Are dat de vinger op de wonde legt.
Probeer maar eens jezelf te zijn in een vijandige wereld. Kwetsbaarheid is dodelijk.
Eigenlijk is kant 1 gewoon overdonderdend sterk.

En ik heb een zwak voor Something in the Way,
waarbij ik het gevoel krijg dat Cobain even het showbeest van zich aflegt.
Er is iets hier van binnen dat me belet om mezelf te zijn.
Het niet kunnen vatten in woorden van wat leeft in jezelf en juist door het stamelend
zoeken naar woorden en akkoorden indruk maken op de luistereraar.
Ik moet zo maar even aan Het Zesde Metaal denken.

O ja, ik heb ook helemaal geen last van het feit dat dit album doodgedraaid zou zijn.
Integendeel zelfs, ik ben er zuinig genoeg op, zodat elke draaibeurt een kraakverse indruk maakt.
Dat komt ervan als je geen fan van het eerste uur bent en je wat afzijdig hield tijdens de hype.

04. Lou Reed - New York (1989)



Weer zo'n album dat roept om een impressie van mijn hand op deze site.
Ik had het geluk (ik ging bijna schrijven "de eer") om Reed dit album integraal te horen uitvoeren
op Werchter 1989. Daar was hij namelijk de hoofdact en de oude hits serveerde hij als bis-materiaal.

Reed hamerde ook steeds op dat de plaat als een roman in 14 hoofdstukken moest worden gelezen.
De teksten zijn ongemeen sterk en net zoals in het werk van Tracy Chapmans debuut (vorige editie)
focust Reed op de kansarmoede. Hij keert de achterbuurten van the Big Apple binnenste buiten.

Hij begint met een oeroude liefdesgeschiedenis (om de luisteraar meteen "ter harte" te nemen)
die pijnlijk uitmondt in de aids-problematiek. In Dirty Blvd droomt een jongen van betere tijden
en Lou gunt hem een toverboek (Als hij kon toveren...) om weg te vliegen uit de ellende.

Endless Cycle typeert de zogenaamde kringloop van de armoede messcherp.
Reeds woorden confronteren meer dan die van Chapman in Fast Car (gelijkaardig relaas).
Lou beschrijft liever dan te verhalen. Tracy schetst, Reed portretteert.

Zijn begeleidingsband uit die tijd was ook een bijzonder merkwaardig geoliede machine.
Want Reeds gitaarwerk zat zoals zijn gezich altijd vol rimpels en onvolmaaktheden.
Zijn muzikanten kleuren daar netjes omheen en brengen zelfs jazz accenten aan.
In het autobiografische The Beginning of a Great Adventure bijvoorbeeld.

Hoewel niet alle songs even sterk zijn, is het geheel vele malen sterker dan de som der delen.
Een plaat die je van a tot z moet luisteren om hem helemaal te kunnen waarderen.
Best een lange rit, maar gelukkig zit er een pracht van een tekstvel bij.

05. Crowded House - Woodface (1991)



Dit album mag in mijn top 12 omdat ik hou van de gebroeders Finn.
Toch vind ik dat ze na hun Split Enz jaren geen enkel perfect album hebben gemaakt.
Alsof ze elkaar altijd weer nodig hebben of missen, al komt Together Alone (let op die titel),
de vierde langspeler van Crowded House nog het meest in de buurt van een soepel totaalgeluid.

Dat heeft Woodface niet. Het album klinkt eerder fragmentarisch
en is ook het resultaat van twee verschillende songwriting sessies en verschillende componisten.
Er is het derde Crowded House album dat niet van de grond kwam en waarvan Fall at Your Feet
en She Goes On voor mij de allermooiste parels zijn en er is de duo-sessie van de Finns
die een broederplaat wilden maken (en die er jaren later ook tweemaal zou komen).

Die tweede sessie (die uiteindelijk ook Tim over de streep trok om even deel uit te maken
van de line-up) schudt met Chocolate Cake (ja, ik lust hem wel), de hitsingle Weather with You
en Four Seasons in One Day drie goudhaantje uit de Nieuwzeelandse mouw.
There Goes God wil ik er op de valreep nog aan toevoegen.

Maar de plaat bevat ook pijnlijke missers als Fame Is en Tall Trees.
En wat moeten we aanvangen met Tims solo escapade All I Ask dat met zijn honingzoete violen
tegen de radiopop vibe van het andere materiaal instrijkt of met de ode aan het condoom
(Italian Plastic) uit de geschifte koker van de betreurde drummer Paul Hester?

En net als de minpuntjes zich beginnen op te stapelen
wuiven de broertjes de luisteraar uit met de tranentrekken How Will You Go?
En opnieuw hebben ze met hun popedelsmeedkunst en hun heerlijke stemmen
mijn hart veroverd. Toch maar koesteren deze plaat. Ze hebben het immers verdiend.

06. Pixies - Doolittle (1989)



Als je 15 songs op één album verzamelt, is het moeilijk om het niveau constant te houden.
Ook op deze Pixies plaat, waar volgens de titel met de dieren wordt gesproken, is dat het geval.
Vooral in de tweede helft van de tracklist zitten een paar zwakkere broertjes.

Songs die meer een gimmick zijn, dan een song en waar het anders verbluffende debuut
nogal wat last van had (daarom niet in mijn top 12 in de vorige editie). En op Bossanova (1990)
staan zelfs nog minder songs met voldoende poten en oren om uit de context te worden gelicht.
Maar gek genoeg, charmeert Bossanova mij als geheel meer dan Doolittle.

Maar Doolittle heeft een aantal supersongs. Debaser, Monkey Gone to Heaven
(neen, Here Comes Your Man vind ik te veel een REM pastiche) en Gouge Away natuurlijk.
Maar voor mijn part ook het niet te stelpen I Bleed, het luisterlied Hey en de Morricone knipoog Silver.

Wat ik van de andere song vind, zou hier moeten staan: Pixies - Doolittle (1989).

07. Midnight Oil - Blue Sky Mining (1990)




08. Depeche Mode - Violator (1990)



Het moet het prachtige, maar doodgedraaide Enjoy the Silence zijn dat me tegenhoudt.
Normaal heb ik niet zoveel last van grijsgedraaid hitmateriaal, maar dit keer speelt het me parten.

Het album Some Great Reward en mijn DM lievelingssingle Shake the Disease
hebben mijn jeugd muzikaal vorm gegeven. Het in mijn ogen overroepen Black Celebration
(het zal wel wat te maken hebben met het ontbreken van popmelodieën) betekende aanvankelijk
het einde van mijn liefde voor deze band (ik koester hun vier eerste platen nog altijd erg).

Sterke singles als Strangelove, Never Let Me Down Again, Personal Jesus en Enjoy the Silence
konden me niet overtuigen om naar de bijhorende albums terug te keren. Dat deed I Feel You wel.
Wat een keel had die Gahan, wat een presence in de clip.

Om een lang verhaal kort te maken werd ik pas jaren later verliefd op Music for the Masses
en Violator waarop de muzikale hand van meester-arrangeur Alan Wilder nadrukkelijk aanwezig is.
Wat ik van het hele album vind, staat elders op de site te lezen: Depeche Mode - Violator (1990).

09. Gorky - Gorky (1992)




09. R.E.M. - Automatic for the People (1992)



Het is al veel te lang geleden dat ik deze nog gedraaid heb.
Maar ik herinner me nog hoe ik hem plukvers bij de platenboer kocht.
Automatic for the People (een titel variant op Music for the Masses?) was bedoeld
om het wereldwijde doorbraak succes met Out of Time (1991) te continueren.

Maar hoewel ik zijn voorganger vandaag als een iets te gemakkelijk bij elkaar geschreven
popplaat beschouw, klinkt Automatic opvallend gerijpt. Een plaat met meer muzikale maturiteit.
(Te?) veel nummers vonden hun weg naar de radio op 45 toeren, maar ze staan wel als een huis.
Drive, Man on the Moon, Everybody Hurts, Nightswimming. Stuk voor stuk klassiekertjes.

En daarnaast nog meer moois dat ik dus maar eens moet gaan herbeluisteren.

11. U2 - Achtung Baby (1991)



Hoe vaak kan een groep zichzelf opnieuw uitvinden?
Ik tel vaak cycli in het leven van een artiest die uit drie of vier albums bestaan.

Eerst was er het trio onversneden rock 'n' wave albums: Boy, October en War.
Met Steve Lillywhite achter de knoppen die de drums van Larry hard genoeg deed knallen.
Of The Edge die met zijn vlijmscherpe gitaar tot diep in merg en been wist te snijden.

Met een piepjonge Bono die zijn moeders hand losliet en het volwassen leven instapte.
En met die haast onhoorbare, maar tevens volstrekt onmisbare bas fond van Adam Clayton.

En dan kwamen Eno en Lanois die het klankpalet en de muzikale horizon verbreedden.
U2 werd volwassen op Fire, wereldberoemd op Tree en begon naast zijn schoenen te lopen
op Rattle and Hum. Het enige vintage U2 album dat nog steeds op een remaster wacht trouwens.

En dan was er Berlijn en dan was er Flood. U2 ontdekte het dansritme.
In hun identiteitscrisis durfde U2 nieuwe stijlen te integreren in haar muziek.
Depeche Mode zou op Songs of Faith & Devotion hetzelfde doen trouwens.
Beide bands in de ban van de zwarte korrel van fotograaf Anton Corbijn.

De songs op Achtung Baby getuigen van een geslaagd experiment.
De opener Zoo Station was het statement van de bijhorende tournee,
op de mysterieuze single The Fly openbaarde Bono zijn alterego.

One was de obligatoire ballad en met Even Better Than the Real Thing
vertaalden ze de Electric Warrior erfenis van Marc T-Rex Bolan naar de 90s.
Gitaar en dansvibes klonken fris en nieuw alsof New Order nooit had bestaan.

Nog niet zo gek die nuance: New Order gaat voor beats, U2 voor vibes,
maar beiden met één voet stevig in het gitaargeluid van de postpunk.

Op Zooropa deed U2 het kunstje nog eens dunnetjes over,
maar met Pop vergallopeerde het Ierse kwartet zich een tweede keer.

Terug naar af en naar de wortels van het U2 geluid.
En meteen belanden we met All That You Can't Leave Behind (de wortels dus),
How to Dismantle an Atomic Bomb en No Line on the Horizon bij de vierde cyclus uit hun bestaan.

In 2014 verschijnt het nieuwste U2 album, het eerste van de vijfe cyclus.
U2, al meer dan 35 jaar samen in orginele bezetting werd een levende legende.
De nieuwe single Ordinary Love vond ik een aangename verrassing.

12. Pearl Jam - Ten (1991)



Wat zal ik zeggen?

Dat er met Alive, Even Flow, Jeremy en Black vier ijzersterke songs op dit album staan?
Of dat ik net als met het album van Nirvana de urgentie van deze plaat wel kan begrijpen.
Een gelijkaardig voorbeeld (niet genomineerd) is het debuut van Rage Against the Machine.

En misschien is dat wel de reden waarom men terecht van een classic album kan spreken.
Zo'n album veert op het juiste moment in de tijd op uit het oeuvre van een band die doorgaans
een minder op mainstream belust publiek aantrekt en verovert de harten van de popliefhebber.

Omdat er songs opstaan die zowel muzikaal als tekstueel wat te vertellen hebben.
Songs die het dan meestal niet zo goed doen in MuMeladders omdat ze "te commercieel" zijn.
Maar zo'n meebruller als Alive doet mij mij hetzelfde als Shout van Tears for Fears: let it all out!!!

Ook dringend nog eens draaien en becommentariëren zoals veel platen uit deze editie.


Prefab Sprout had met Jordan: The Comeback (1990) mijn top 10 gehaald.

Mijn Top 12 over 1989-1992

1. Massive Attack - Blue Lines (1991)



2. Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92 (1992)



3. The Stone Roses - The Stone Roses (1989)



4. R.E.M. - Automatic for the People (1992)



5. Pearl Jam - Ten (1991)



6. Roy Orbison - Mystery Girl (1989)



7. Los Lobos - Kiko (1992)



8. U2 - Achtung Baby (1991)



9. Temple of the Dog - Temple of the Dog (1991)



10. Nirvana - Nevermind (1991)



11. Depeche Mode - Violator (1990)



12. Crowded House - Woodface (1991)