Dit worden mijn 6 albums toelichting volgt

Live - Secret Samadhi
Placebo - Black Market Music
Nine Inch Nails - The Fragile
...And You Will Know Us by the Trail of Dead - Madonna
Doves - Lost Souls
Sonic Boom & Spectrum - What Came Before After

Frank die staat al in de startlijst.

The Divine Comedy - A Short Album About Love



The Divine Comedy stond bij de vorige editie ook op mijn shortlist, maar haalde net de laatste 6 niet.
Deze keer mogen ze niet ontbreken. 'A Short Album About Love' is inderdaad kort, 7 nummers, maar buiten de lengte is alles 'grandioos' (letterlijk) aan dit album. Hannon besluit maar eens een heel orkest mee te laten spelen op zijn Britpopliedjes en het resultaat is verbluffend.
Een soort Scott 4 van de jaren 90.
In Pursuit of Happiness
Everybody Knows (Except You)
I'm All You Need

Pulp - This Is Hardcore



Pulp, toch een soort onderkoningen van de Britpop at the time, besloten het voor de follow-up van Different Class eens over een andere boeg te gooien. 'The sound of loneliness turned up to 10.'
Het bleek commerciele zelfmoord, het album verkocht nog geen fractie van zijn voorganger. Toch vind ik dit een zeer geslaagd album. Het titelnummer was een fantastische, en gedurfde, single en het album bevat twee van mijn favorite Pulp-songs: The Fear en Seductive Barry.


Black Box Recorder - England Made Me



Na het uiteenvallen van The Auteurs (een van mijn favoriete jaren 90-bands) startte zanger Luke Haines samen met de drummer van The Jesus & Mary Chain Black Box Recorder op. Een soort supergroep dus. Ze maakten drie heerlijke platen. Het was even lastig kiezen tussen het poppy The Facts of Life en het introspectieve England Made Me, maar ik heb gekozen voor de laatste, al was het alleen maar vanwege het sublieme Child Psychology. Andere topnummers: England Made Me en Girl Singing in the Wreckage.

The Magnetic Fields - 69 Love Songs



The Fields stonden de vorige keer ook al op mijn lijstje, met Get Lost, maar zoals ik toen al schreef is dit dus hun onvolprezen mesterwerk. 69 Love Songs, verdeeld over 3 cd's van 23 nummers. Een ambitieus project, gedoemd om te mislukken, zou je zeggen, maar ze slagen wonderwel. Het staat echt vol met (tientallen) geniale liedjes, met fantastische teksten, bijna onmogelijk om er enkelen uit te pikken...
I Don't Want To Get Over You
I Think I Need a New Heart
Washington DC

XTC - Apple Venus Pt 1



XTC vond ik in de jaren 80 een hele leuke band, maar ze behoorden - en behoren - zeker niet tot mijn favorieten uit dat decennium. Toen ze in 1999 met het groots onthaalde Apple Venus kwamen was ik dan ook wat sceptisch. Ik liet de plaat eerst links liggen en beluisterde hem pas enkele jaren later. Toen bleek het inderdaad om een geweldig album te gaan, veruit mijn favoriet van de band.
Your Dictionary
River of Orchids
Harvest Festival

Echo & the Bunnymen - What Are You Going To Do With Your Life



Tja, Echo & the Bunnymen was juist wel een van mijn favorieten van de jaren 80. Ook zij kwamen, na solo-carrieres en zijprojecten, weer bijeen, in 1997, met Evergreen. Dat was een groot succes, maar deze opvolger van dat album wist me nog meer te bekoren. Een prachtig herfstalbum, je ziet de bladeren vallen bij eerste single Rust. Andere hoogtepunten: Baby Rain, en de superieure afsluiter Fools Like Us.

Gewoon even opmerken.
Waarom linkt niet iedereen naar de hoezen op MusicMeter zelf?
Op die manier zijn de hoesjes allemaal netjes 300x300 groot.

Live - Secret Samadhi



In deze tijd was ik een enorme fan van deze band. Deze 3de plaat herbergt het allermooiste nummer dat ze ooit maakte nl. Ghost.
Maar ook Rattlesnake en natuurlijk Turn my Head staan hier op. Album van een band die na hun doorbraak een goede opvolger wisten te brengen, die ik nu zelfs nog vaker opzet. Band ook op het toppunt van hun roem.

Placebo - Black Market Music



De enige 5 sterren plaat in dit rijtje. Slave to the Wage . is een all time favorite en de rest is ook bijzonder goed. Placebo is een band die me vanaf de voorganger enorm aansprak, deze vind ik wat sterker luister naar Commercial for Levi en het geweldige Black-eyed en oordeel zelf. Trouwens nog beter draai het hele album

Nine Inch Nails - The Fragile



Ook deze kwam na een hele succesvolle voorganger, die ik persoonlijk nog sterker vind. Deze is echter ook erg goed getuige het geweld in Starfuckers en were in this together en het donkere The Wretched

...And You Will Know Us by the Trail of Dead - Madonna



Heb je ze weer de herrie makers uit Texas. Dit vind ik een geweldige band. Hun gelijknamige debuut is wat minder maar deze knalt eruit. Voor de mensen die van goeie pock houden luister Mistakes and regrets
Aged Dolls
Mark David Chapman

Doves - Lost Souls



Typisch zo'n bandje wat ik hier heb leren kennen. Geweldige band ook met goeie songs. Zelden komen ze in Nederland maar Here it Comes Sea Song en Cedar Room bewijzen dat veel mensen dat heel graag wel zouden willen.

Sonic Boom & Spectrum - What Came Before After



En nog een obscuur album. Toen Spacemen 3 ermee stopte begon Jason Pierce met Spiritualized, Sonic Boom met spectrum. Dit geluid ligt ook het dichtst bij het klassieke Spacemen geluid.
Ik vind het geweldig nu jullie nog
True Love Will Find You In the End
It's allright
2 Chord 12 Bar

Dit worden mijn 6 nominaties:

Antony and the Johnsons - Antony and the Johnsons (2000)


Niet iedereen zal van de zang van Antony Hegarty houden maar ik ben er dol op. Zelden een stem gehoord die mij zo diep weet te raken, gevoelig, passioneel en tegelijk heel zuiver. De songs zijn alle 9 ook sterk mede vanwege de sterke melodieën en de piano- en vioolbegeleiding, soms bombastisch en dan weer sfeervol en ingetogen.
Cripple and the Starfish
Twilight
Rapture
Divine

Elliott Smith - XO (1998)


Vind ik nog iets beter en ook wat gevarieerder dan zijn voorganger Either/Or. Wederom prachtige Beatlesque melodieën, fluwelen maar emotionele en indringende zang, eenvoudig maar doeltreffend gitaarspel en persoonlijke, sombere teksten, het klinkt puur en eerlijk. Tijdloos album dat je hoe langer hoe meer waardeert.
De gelijkenissen met Nick Drake zijn treffend, niet alleen vanwege zijn zangstijl en songschrijverstalent maar ook het feit dat beiden zelfmoord pleegden.
XO - full album

Porcupine Tree - Stupid Dream (1999)


Progrock die invloeden heeft van Pink Floyd en King Crimson. Niet te bombastisch maar sfeervol met de nodige spanning, inventief, afwisselend - met zowel rustige als hardere stukken - en melodieus met spacy geluid.
Stupid Dream - full album

The Walkabouts - Nighttown (1997)


Ze komen uit Seatle maar hebben niets met grunge te maken. Dit vind ik hun beste, donkere filmische folkrock met prima stemmen en samenzang. Liefhebbers van Nick Cave zullen dit album wellicht ook waarderen.
Follow Me an Angel
Immaculate
Harbour Lights
Tremble (Goes the Night)

Wilco - Summerteeth (1999)


Eén van hun beste, melodieus en tekstueel zeer sterke songs. Zeer afwisselend ook, Wilco laveert moeiteloos tussen rock, country en pure pop. De songs zijn gepast ingekleurd en vervelen niet gauw, ze blijven steeds fris klinken. Enerzijds klinkt de muziek vertrouwd, maar anderzijds toch weer nieuw, de invloeden van Wilco kun je moeilijk aanduiden.
Summerteeth - full album

Bonnie 'Prince' Billy - I See a Darkness (1999)


Een album dat 's avonds goed tot zijn recht komt. Heerlijk ingetogen, sfeervol, gevoelig en melancholisch. Misschien vrij eenvoudig maar Bonnie 'Prince' Billy weet de juiste snaar te raken.
I See a Darkness - full album

Helaas zal ik voor deze editie moeten afhaken. Deels heeft dit te maken met tijdsgebrek en deels dat ik niet (meer) volledig achter al m'n 6 nominaties kan staan. En dit waren de enigen waaraan ik in deze tijdsspanne voldoende sterren heb uitgedeeld, om die mee te laten doen. En de aankomende twee edities heb ik al helemaal weinig van "meegekregen". Bij 2009-2012 zal dat zeker anders gaan zijn.

Jammer Poeha, al stond ik nu ook niet bepaald te springen om sommige van je nominaties te beluisteren (een leftoverplaat van Toto, kan me niet voorstellen dat daar veel bijzonders opstaat)
Maar goed, laat ik maar eens beginnen aan mijn huiswerk:

Dazzler kiest voor een hoop belpopnamen die in de nasleep van dEUS commercieel succesvol werden. Met de meeste van deze namen heb ik echter heel weinig.

Hooverphonic heb ik op een paar singles na altijd een vervelende band gevonden. Nooit begrepen waarom ze ondanks zo’n matig repertoire toch zo’n lange adem hebben weten te vinden. Akkoord, Mad About You is een schitterende single waar instrumentatie, sfeer en zang mooi samenkomen, maar bij Jackie Cane vind ik alleen de gitaarriff mooi, en die past helaas totaal niet bij de rest van het nummer. Vinegar And Salt heb ik ook altijd al zo’n vervelende snertballad gevonden. Nee, niks voor mij deze band, volgende!

Ook Laïs draag ik op een enkele single na niet echt een warm hart toe. Instrumentaal vaak erg prettig (ik hou wel van dat middeleeuwse sfeertje, zie ook Fairport Convention en Jethro Tull) maar qua zang ronduit afstotelijk, het heeft een muziekschoolachtige gladheid waar ik echt niks mee kan. Voor mij is ’t Smidje hun enige topnummer, omdat die muzikaal (vooral in het refrein) zo verdomd catchy is dat er een mantel der liefde-effect in werking treed. Maar verder blijf ik hier ver weg van.

Sorry dazz, maar ook Novastar staat bekend als een zingende zaag in mijn boekje. De derde artiest op rij waarvan ik niet snap waarom Radio 2 ze zo blijft pushen (de Vlaamse variant, welteverstaan).
Soulwax vind ik dan weer een stuk leuker, hoewel ik ze vooral ken als electronica-act 2 Many DJ’s, en minder om hun rockend verleden. Wel leuk om eens te horen waar ze hun tweede alias vandaan hebben gehaald, dat nummer is meteen mijn favoriet van de drie. Als er één album uit dit rijtje heeft dat grote kans maakt om door mij beluisterd te worden, dan is het deze.

Supergrass dan, heb ik altijd een beetje de cola light-versie van de britpop gevonden. Ik kan het best wel hebben als the real thing niet beschikbaar is, maar over het algemeen kies ik toch voor een band uit het genre die meer blijft hangen. Hoewel ik niet te beroerd ben om toe te geven dat Sun Hits The Sky wel een erg sterk nummer is.

Bij Travis heb ik een beetje hetzelfde gevoel als bij Supergrass. Sympathieke band met hier en daar een sterk liedje, maar al bij al niks bijzonders.

De selectie van dazzler heeft me deze keer toch minder kunnen overtuigen. Allemaal geliefde namen waar ik gewoon minder mee heb.

En als ik je nu eens zeg dat dat album na Isolation en Hydra het beste album van Toto is? Maar goed...

Oké, on with the show: eens kijken wat itchy mij te bieden heeft

At The Drive-In: een naam die me bekend in de oren klinkt, maar ik kan me niet herinneren deze band ooit geluisterd te hebben. Nou, de eerste indruk is dus de volgende: de zang is wennen, terwijl het muzikaal zeker niet slecht in elkaar steekt. Toch raakt dit me gewoon niet echt, drie kwartier naar dit type getormenteerd gekweel luisteren zie ik niet meteen zitten. Het komt me op de een of andere manier ook een beetje puberachtig over. Dit lijkt me eerlijk gezegd vooral een band die je in je puberjaren had moeten oppikken om nu nog een warm hart toe te kunnen dragen.

Bohren & Der Club of Gore: hier had ik dan weer nog nooit van gehoord. De beschrijving van itchy intrigeerde me wel, Ik vind de eerste twee Sonic Youth-albums namelijk ook fantastisch, en die hebben eveneens dat ‘sfeer op de eerste plaats’-idee. En het is donker buiten terwijl ik dit schrijf, dus dat is mooi meegenomen. Toch heeft ook deze tip me niet overtuigd. Ik heb geen enkel probleem met dit soort ‘slecht weer in de grootstad’-jazz, maar ik mis een element dat me doet terugkeren naar meer. Ik mis inderdaad het ‘liedje’ een beetje. Voor op de achtergrond, dit.

Build To Spill: hier kan ik kort over zijn: als itchy me niet voor was geweest, had ik hem zelf genomineerd. Geniale gitaarplaat vol spetterende solo’s en bezwerende zanglijnen. I Would Hurt A Fly is een van mijn favoriete nummers allertijden, en ook voor tracks als Randy Described Eternity en Velvet Waltz mag je me altijd wakker maken. De enige reden waarom ik deze niet zou nomineren, is als iemand anders me voor een tweede keer de loef afsteekt.

Cat Power: alweer een artiest waar ik nooit echt bewust naar geluisterd heb. Schande, zo blijkt, want dit soort gevoelige folky rock ligt wel extreem in mijn straatje. Gaat op de luisterlijst!

Godspeed You! Black Emperor: Slinks, meteen het hele album tippen hem volledig gedraaid heb ik nog niet, maar wat ik er al van gehoord heb vind ik eigenlijk wel interessant. Zal ik wellicht ook nog wat beter luisteren als de tijdsdruk meevalt!

Motorpsycho: heb ik altijd al een onboeiende band gevonden. Raakt me gewoon niet. Om de een of andere reden toch iets te schreeuwerig voor mij.

Misschien ken je het uit de context van The Mars Volta, de twee voormannen van die band zaten daarvoor in At the Drive-In.

Nou, mijn glory days waren ook al ruimschoots voorbij toen ik dit leerde kennen. Of ik ben een eeuwige puber

Ben ook gaan beluisteren en begonnen met de zes van dazzler. Ik realiseerde me net dat ik in de periode 1997-2000 3 keer op Torhout/Werchter ben geweest en daar bijna alle keuzes live heb gezien.

1. Hooverphonic
Voor mij toch meer een band van de singles, heb het album wel eens geprobeerd, maar vond het niet interessant genoeg om uit te luisteren... Inmiddels is de glans ook wel wat af van Jackie Kane, dat ik destijds echt schitterend vond. Mad About You blijft wel overeind als erg mooi liedje.

2. Laïs
Het Smidje kende ik al, maar heb ik nooit veel aangevonden. Helaas gaat hetzelfde op voor de andere 2 links. Niet mijn ding.

3. Novastar
Wrong en The Best Is Yet To Come zijn wonderschone liedjes, maar Lost and Blow Away heb ik nooit veel aangevonden. Caramia vind ik al een heel stuk beter. Ik ben bang dat ik een heel album wel wat saai ga vinden, maar wie weet ga ik het toch eens proberen.

4. Soulwax
De plaat van Soulwax heb ik destijds erg veel gedraaid, maar ècht goed werden ze pas als DJ's wat mij betreft. En hun audiovideo-mixen over o.a. Belpop en New Beat zijn fenomenaal. Dit album draai ik niet zoveel meer, maar wie weet zit er nog wel een nominatie in, al zal de lat zeer hoog liggen in deze periode. My Cruel Joke is trouwens mijn favoriete nummer van dit album.

5. Supergrass
Nog een potentiële nominatie. Destijds kon ik nog niet zoveel cd's kopen, veel meer dan 1 album per maand was er niet bij volgens mij. Daar zat deze wel bij en hij is dan ook helemaal grijsgedraaid. Met name de eerste paar nummers zoals Richard III vond ik fantastisch.

6. Travis
Toen Travis ten tonele verscheen was ik eigenlijk wat britpop-fan aan het afgeraken. Dit album heb ik dan ook jaren later pas een keer in de uitverkoop gekocht. Turn en Why Does It Always Rain on Me? vind ik wel mooi, maar verder is het me eigenlijk net te zoet en weeïg om voor een nominatie in aanmerking te komen.

The Mars Volta ken ik inderdaad. Ook zo'n band waar ik niks mee heb



Hoe dan ook, geen band die me erg aanspreekt.

Tijd voor herman’s nominaties:

Primal Scream: ik was al langer van plan dit album eens te luisteren. Ga ik dus zo snel mogelijk doen ook!

Mansun: Kende ik alleen van naam, maar ik moet zeggen dat het openingsnummer indruk maakt. Het doet me een beetje denken aan het werk van Manic Street Preachers vanaf Everything Must Go, maar dan met meer theatrale elementen.

Plastikman: Vorige editie vond ik de elektronica van Underworld en DJ Shadow heel leuk, deze Plastikman doet me toch een heel stuk minder. Het bouwt wel vakkundig op en zo, maar in tegenstelling tot de twee acts die ik zonet namecheckte en iemand als Burial, krijgt deze vent me nooit echt mee. Ik kan ernaar luisteren, maar meer ook niet.

Belle & Sebastian: nog eentje uit de categorie ‘had ik zelf willen nomineren.’ Ondertussen is deze misschien wel uitgegroeid tot mijn favoriete studioalbum van dit geweldige groepje, elk nummer biedt iets nieuws terwijl alles van hoge kwaliteit blijft.

Broadcast: Leuke muziek zeg! Alsof ze Brill Building-materiaal op tegendraadse elektronische beats hebben gezet, ingezongen door een schattig meisje (als we op de stem kunnen afgaan). Even knullig als kwalitatief sterk. Ga ik ook eens nader onderzoeken.

Motorpsycho: Het tweede album van een band die me voorlopig amper weet te boeien. Vortex Surfer gaat er nog mee door, voor de rest raak ik ook door deze tip niet overtuigd.

CLASSIC ALBUMS 1997-2000

2de RONDE

Kies zes albums uit de nominatielijstjes van je medespelers
en vertel waarom jij ze graag wil belonen met een finaleplaats.

Omdat sommigen al met hun huiswerk begonnen zijn, zet ik de deadline op maandag 24 november.
Vermits herman het album van Mansun al nomineerde, mag starsailor hem nog vervangen.

dazzler
Hooverphonic - The Magnificent Tree (2000)
Laïs - Laïs (1998)
Novastar - Novastar (2000)
Soulwax - Much Against Everyone's Advice (1998)
Supergrass - In It for the Money (1997)
Travis - The Man Who (1999)

itchy
At the Drive-In - Relationship of Command (2000)
Bohren & Der Club of Gore - Sunset Mission (2000)
Built to Spill - Perfect from Now On (1997)
Cat Power - Moon Pix (1998)
Godspeed You Black Emperor! - Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven (2000)
Motorpsycho - Angels and Daemons at Play (1997)

herman
Belle & Sebastian - The Boy with the Arab Strap (1998)
Broadcast - The Noise Made by People (2000)
Mansun - Six (1998)
Motorpsycho - Trust Us (1998)
Primal Scream - Vanishing Point (1997)
Plastikman - Consumed (1998)

Teunnis
De Kift - Vlaskoorts (1999)
Deltron 3030 - Deltron 3030 (2000)
Fiona Apple - When the Pawn Hits the Conflicts He Thinks Like a King What He Knows Throws the Blows When He Goes to the Fight and He'll Win the Whole Thing 'Fore He Enters the Ring There's No Body to Batter When Your Mind Is Your Might So When You Go Solo, You Hold You (1999)
Songs: Ohia - The Lioness (2000)
The Chemical Brothers - Dig Your Own Hole (1997)
Tortoise - TNT (1998)

ArthurDZ
Blur - 13 (1999)
Bob Dylan - Time Out of Mind (1997)
Buena Vista Social Club - Buena Vista Social Club (1997)
Grandaddy - The Sophtware Slump (2000)
R.E.M. - Up (1998)
Zita Swoon - I Paint Pictures on a Wedding Dress (1998)

starsailor
Baader Meinhof - Baader Meinhof (1997)
Dark Star - Twenty Twenty Sound (1999)
Geneva - Further (1997)
Invincible - Venus (1999)
JJ72 - JJ72 (2000)
Mansun - Six (1998)

johan de witt
Black Box Recorder - England Made Me (1998)
Echo & The Bunnymen - What Are You Going to Do with Your Life? (1999)
Pulp - This Is Hardcore (1998)
The Divine Comedy - A Short Album About Love (1997)
The Magnetic Fields - 69 Love Songs (1999)
XTC - Apple Venus, Pt. 1 (1999)

DjFrankie
...And You Will Know Us by the Trail of Dead - Madonna (1999)
Doves - Lost Souls (2000)
Live - Secret Samadhi (1997)
Nine Inch Nails - The Fragile (1999)
Placebo - Black Market Music (2000)
Sonic Boom & Spectrum - What Came Before After (1997)

LucM
Antony and the Johnsons - Antony and the Johnsons (2000)
Bonnie 'Prince' Billy - I See a Darkness (1999)
Elliott Smith - XO (1998)
Porcupine Tree - Stupid Dream (1999)
The Walkabouts - Nighttown (1997)
Wilco - Summerteeth (1999)

thelion
Speelt thelion nog mee met deze editie?

Poeha haakte af.

Met mijn excuses voor deze wat laattijdige update.

Ik haak ook af helaas......

Hoe bedoel je....Britpop?
Travis-The Man Who
Prachtig album wat Travis nooit meer een album lang qua niveau heeft kunnen evenaren. Radiohead light.
Heb ze ook ten tijde van dit album live gezien in de Melkweg en nog nooit zo'n sympathieke band gezien. Een gezellig en erg leuk concert.
Pulp-This is Hardcore
Na het sensationele Different Class waren de verwachtingen hoog. De eerste single Help the Aged vond ik een tegenvaller maar van de gelijknamige titeltrack was (en ben) ik enorm onder de indruk.
Ondanks het succes van de voorganger niet geëvenaard werd, is dit toch een album dat ik erg ben gaan waarderen. I am not Jesus, though I have the same initials....
Placebo-Black Market Music
Eigenlijk hetzelfde verhaal als Pulp. Hoge verwachtingen, in eerste instantie niet enthousiast maar door de jaren heen toch dit album goed gaan vinden.
Blur-13
Poehee, hier werd Blur toch een stuk minder mainstream en wat beviel mij dat goed. Waar mijn favoriete britpopband Oasis per album minder werd, werd Blur steeds beter.
Tender werd (voor de release van het album?) bij Jools Holland gespeeld en ik vond het maar een vreemd nummer. Zo'n achtergrond koortje, gospelachtig...toch erg boeiend. En zo is dit hele album. Soms vreemd maar erg boeiend. Battle is zo bizar goed!
Doves-Lost Souls
Heb hier niet heel veel over te melden. Gewoon een goede plaat, punt.
Wel staat hier, wat mij betreft, Doves finest moment op.....The Cedar Room. Moest ik een lijst van top 10 britpopnummers maken staat dit nummer er zeker in!
Destijds een documentaire op de BBC gezien van de hooligans tijdens het EK 2000. Daar werd dit nummer onder gedraaid, precies op het moment dat er een gevecht aan het broeien was en uiteindelijk heftig uitbreekt. Dat blijft me iedere keer bijstaan als ik dit nummer hoor.
Supergrass-In it for the Money
Niet zo goed als het debuut maar toch een hele goede opvolger. Richard III is misschien wel hun beste track ooit. Ook deze band gezien ten tijde van dit album in Paradiso. Dit waren erg goede muzikanten die inmiddels in de vergetelheid zijn geraakt.

Deze 6 albums mogen verder van mij met kort commentaar

Motorpsycho - Angels and Daemons at Play
Onlangs live gezien en enorm onder de indruk, de live cd aangeschaft waar enkele nummers hiervan opstaan. Ontzettend goed dat kan ik wel zeggen vooral het geweldige Un Chien d'Espace.
Travis - The Man Who
Topper van deze band , gaat ook hoog eindigen
Blur - 13
Zoals Starsailor al aanhaalde Hier werd Blur toch een stuk minder mainstream en wat beviel mij dat goed. Waar mijn favoriete britpopband Oasis per album minder werd, werd Blur steeds beter. Kan ik alleen maar beamen.
Dark Star - Twenty Twenty Sound
Verassend deze band, ik kende maar 1 nummer, volledig album gaat op de lijst
Novastar - Novastar (idem)
Gewoon een goed en degelijk album, later voind ik het allemaal wat minder worden
Grandaddy - The Sophtware Slump (2000)
Mijn kennismaking met deze heren en dat was me prima bevallen.

Na wat luisterwerk hierbij mijn nominaties:

- Soulwax - Much Against Everyone's Advice

Toffe plaat van de broeders Dewaele, die in deze periode ontzetten "hot" waren. Soulwax heeft de belofte van deze sterke plaat nooit helemaal ingelost, omdat 2 many DJ's de coe business van de broertjes werd. Maar deze plaat zal altijd worden onthouden.

- Belle & Sebastian - The Boy with the Arab Strap

Vroege Belle & Sebastian, ook hier vermoed ik dat deze fase nooit meer door de band gaat worden overtroffen. Tintelfris en mysterieus, Isobel Campbell zat er nog bij. Misschien wel B&S' finest hour.

- Motorpsycho - Trust Us

Als ik die ander niet had genomineerd was het deze. Plaat uit de gouden periode van de band, die met het onsterfelijke Vortex Surfer veel nieuwe zieltjes won. De eerste keer dat ik dat nummer hoorde was tijdens een liveconcert (veel nummers debuteerden live) en het maakte een verpletterende indruk, mede dankzij de begeleidende visuals. daarnaast bevat Trust Us nog een aantal andere MP-favorieten als Hey Jane, Taifun en Radio Freq.

- Songs: Ohia - The Lioness

Jason Molina wordt gemist... droog houd ik het niet bij Being in Love en Coxcomb Red. Kale pracht. Niet mijn favoriete Ohia-plaat (dat is Ghost Tropic uit hetzelfde jaar, damn waarom heb ik die niet genomineerd) maar wel een hele mooie.

- ...And You Will Know Us by the Trail of Dead - Madonna

Beste plaat van de noiserockers die altijd vooraan staan in de CD-bakken. Muziek vol jeugdige branie, snotty maar tegelijk ook pretenties met een knipoog. Live een sensatie.

- Bonnie 'Prince' Billy - I See a Darkness

Nog zo'n droeftoeterplaat, waarvan het titelnummer inmiddels een heuse evergreen mag worden genoemd. De rest mag er ook zijn.

Graag had ik geschreven dat ik alle luisterlinks de nodige aandacht had bezorgd.
Ik bracht de vorige edities dan ook telkens trouw verslag uit van mijn luisterervaringen.

Ik gaf op voorhand al aan dat deze periode me toch wat moeilijker ging liggen.
Heel wat van de genomineerde artiesten staan erg ver van mijn bedje
en daarom twijfelde ik aanvankelijk aan mijn deelname.

Aangezien ik toch besloot om mee te spelen, kies ik toch een zestal platen
die ik erg goed ken en dus een vanzelfsprekende keuze zijn of die wel in mijn straatje liggen.
Ik doe op zijn minst de moeite om mijn keuze te motiveren.

* The Chemical Brothers - Dig Your Own Hole (1997)
Staat op mijn verlanglijstje, al is het niet zo dringend aangezien ik een best of in huis heb.
En ik zie deze groep toch als een britbeat epigoon, goed voor een handvol onvergetelijke singles.
In zijn genre voor mij misschien wel de meest interessante leerling van de klas.

* Buena Vista Social Club - Buena Vista Social Club (1997)
Die viel net buiten de startlijst en hoort er natuurlijk wel bij.
Heerlijke verademing tussen al die Anglo-Saksisch georiënteerde acts.
Moet ik ook nog eens in huis halen vroeg of laat.

* Zita Swoon - I Paint Pictures on a Wedding Dress (1998)
Eigenlijk kan het ego van een artiest me worst wezen, maar als het gaat om een landgenoot
dan durft een uitgesproken ego me wel eens irriteren, reden waarom hij niet bij mijn nominaties zat.
Gelukkig zit hij nu wel in het spel, want het is en blijft natuurlijk fijne muziek.

* Echo & The Bunnymen - What Are You Going to Do with Your Life? (1999)
Deze jongens leerde ik pas in de jaren 90 naar waarde schatten.
Niet zozeer door dit album of zo, maar ook van hun latere werk kan ik best genieten.
Met een zanger die me vocaal nog net iets meer dan tekstueel bijzonder weet te raken.

* XTC - Apple Venus, Pt. 1 (1999)
Het mag duidelijk zijn dat ik als XTC fan moeilijk om deze plaat heen kan.
Ze ontbreekt gek genoeg wel in mijn collectie (heb de nummers wel op mp3 staan).
Een comeback plaat met een gerijpte sound, die eigenlijk nooit een echt verlengstuk kreeg.

* Elliott Smith - XO (1998)
Heb ik ooit nog in mijn collectie gehad, maar, zoals wel vaker met jaren 90 albums, verkocht.
in een bui waarin ik alle platen die me emotioneel minder raakten weer van de hand deed.
Dat gebeurde kort voor mijn huwelijk, dan ga je al eens snoeien in je eigen stuff.

Maar we moeten ook gewoon door met dit topic.
En dat het liefst op maandag 1 december: dus kom op met jullie selectie-lijstjes.

Deze 6 nomineer ik voor de volgende ronde:

Hooverphonic - The Magnificent Tree (2000)
Hun beste album. Sfeervolle en inventieve songs met een tikkeltje jazz en klassiek, ook erg mooi gezongen en een klassieker in de Belgische popmuziek.

Bob Dylan - Time Out of Mind (1997)
Ik treed ArthurDZ volledig bij, dit is eindelijk een echt geïnspireerd album dat naast zijn beste werk uit de jaren '60-'70 mag staan. Doorleefd en vooral schitterende teksten.

R.E.M. - Up (1998)
Een ondergewaardeerd album van R.E.M., hun beste sinds Automatic for the People met een geslaagde toevoeging van elektronica maar erg sfeervol en avontuurlijk.

Cat Power - Moon Pix (1998)
Itchy was zo vriendelijk om een aantal albums van mij te nomineren, dus nomineer ik ook één van hem. Wat hij zegt een kale (lees sober geproduceerde) maar muzikaal en tekstueel rijke plaat met veel emotie.

Built to Spill - Perfect from Now On (1997)
Een album dat op mijn verlanglijst stond maar vergeten was, ga ik begin volgend jaar aanschaffen. Inventief en pretentieus zonder te vervallen in teveel bombast.

The Magnetic Fields - 69 Love Songs (1999)
Een album dat ik pas sinds vorige maand had (gekocht naar aanleiding van dit topic, de voorganger Get Lost was helaas niet meer te verkrijgen). Ambitieus en veelzijdig met een aantal parels van songs.

Vinden jullie het erg als ook ik mijn deelname aan dit spel staak? Ik heb door omstandigheden in mijn leven buiten musicmeter even geen zin meer in een dergelijk arbeidsintensief spelletje. Op een bepaald moment was ik de zin om deel te nemen alvast helemaal kwijt, en die is nooit teruggekomen. En om nu tegen mijn goesting verder te ploeteren hier, daar pas ik begrijpelijk voor.

Sorry dazzler en co.

En haken herman, johan de witt en Teunnis ook af of niet?

Ik ben de laatste tijd door een nieuwe baan ook wat drukker en de eerste ronde is voor mij altijd veruit het meest tijdrovend. Maar deze week moet ik mijn bijdrage nog wel kunnen leveren.

Ik ben het een beetje vergeten, maar deze week heb ik eindelijk weer eens wat tijd. Mijn bijdrage zal dus ook deze week nog komen.

Tja, ik ben er ook niet aan toegekomen om heel veel nieuwe albums te beluisteren.
Maar ik kan al wel vast een lijstje geven van albums die van mij door mogen:

Broadcast - The Noise Made by People (2000)
Mansun - Six (1998)
Baader Meinhof - Baader Meinhof (1997)
Geneva - Further (1997)
The Walkabouts - Nighttown (1997)
Wilco - Summerteeth (1999)

Toelichting volgt later deze week..

Ik snap het trouwens niet helemaal meer... Staat er ergens uitgelegd waarom deze 2e ronde anders is dan de voorgaande 2e ronde? Sowieso snap ik weinig van deze opzet van de 2e ronde, want als we dit aanhouden (en niemand was afgehaakt), dan zouden alle albums genomineerd worden voor de volgende ronde...

Een redenering die klopt als een bus.
We draaien dus eigenlijk een overbodig rondje.

Zie ik nou ook pas.

Ach, dit spel is zoveel bijgesteld geweest tijdens de voorbije edities,
dat het nu wel duidelijk mag zijn dat dit (wat mij betreft) de allerlaatste editie is.

Ik start hoedanook morgen de finale op.

Maareh... moet ik dan nog wat nomineren?

Ja, want nu zijn er afhakers, dus zullen niet alle albums doorgaan.