6. Onbekend maak nog niet onbemind

Er is een aantal albums voorgedragen dat ik niet alleen als geheel niet kende, maar waarvan mij ook nauwelijks afzonderlijke nummers bekend waren. De tijd om hier tot een weloverwogen oordeel te komen was te kort, geen van de albums stond mij echt tegen en bij sommige was er al meteen een positieve klik. Deze kregen allemaal op het minst het voordeel van de twijfel:

The Sonics Here Are the Sonics (voorzover nummers aanwezig op Spotify)
Vanilla Fudge - Renaissance
United States of America - The United States of America (leuke ontdekking)
The Pretty Things - S.F. Sorrow
Traffic - Mr. Fantasy (ik moet hier wel nog ergens een verzamel LP hebben liggen...)
The Zombies - Odessey and Oracle (deze komt op de wishlist)
The Small Faces - Ogdens' Nut Gone Flake

7. Bekend maakt zeker niet onbemind

Pink Floyd - The Piper at the Gates of Dawn
The Moody Blues - Days of Future Passed
Love - Forever Changes
Jefferson Airplane - Surrealistic Pillow
The Doors - Waiting for the Sun
The Doors - Strange Days
The Jimi Hendrix Experience - Electric Ladyland
The Jimi Hendrix Experience - Are You Experienced (US, neem ik nog steeds aan)
The Kinks - Something Else
The Kinks - The Village Green Preservation Society

Staan eigenlijk allemaal buiten kijf. Misschien een lichte aarzeling bij de laatste in dit sterke deelnemersveld, maar staan toch een paar leuke nummers op en geen slechte.

8. De laatste knoop om door te hakken

Op de kandidatenlijst stonden drie Beatles albums. Rubber Soul was voor mij out of the question, zeker nadat ik het eerder het beste album van de boys had genoemd. Al moet ik zeggen dat Revolver nu toch weer begint aan te dringen. Bleven over Magical Mystery Tour en het witte album. In beide gevallen vinden we pareltjes terug, maar ook op beide platen staat materiaal dat veel minder is en juist in negatieve zin opvalt juist doordat het naast de veel betere nummers staat.

En dat laatste is voor mij nu net de reden om The Beatles (het album dan) af te laten vallen, aangezien de wisselvalligheid daar over het hele album verspreid is. MMT heeft dan wel een vrij rampzalige B-kant, maar de A-kant hoor ik toch zeer graag integraal en dat redt het album. In mijn lijstje dan.

Dus de afvallers worden:

The Beatles - The Beatles (The White Album) (1968)
Verklaring: zie boven.

The Mothers of Invention - Freak Out! (1966)
Zappa heeft best aardig werk gemaakt, bijvoorbeeld enkele jazzy en funky nummers waarvan de titels mij even ontschoten zijn. Daarnaast is Dancin' Fool een perfect popnummertje. Hij kan het dus wel! Daar is op dit album echter nog weinig van te merken. Zelden zo veel muzikale meligheid bij elkaar gehoord. Het derderangs doo-wop nummertje was nog het leukst. Hoe mensen dit puberaal gebeuren kunnen verkiezen boven zogenaamde kindermuziek is mij een raadsel...

The Rolling Stones - Beggars Banquet (1968)
Het is mogelijk geen geheim dat ik geen groot Stones-fan ben. Al is hun 60s-werk dan wel het beste. Dit album vind ik echter niet zo bijzonder. Sympathy for the Devil is een sterk nummer, Street Fighting Man wel aardig en de rest doet mij weinig. Dat Beggars Banquet dan toch een zekere klassiekerstatus heeft, vind ik onterecht en dat doet het album op mijn eliiminatielijstje belanden (zie een van mijn eerste algemen opmerkingen).

The Who - The Who Sell Out (1967)
Ook The Who vind ik ietwat overgewaardeerd. Dit album kende ik nog niet integraal, maar heeft de waardering weinig goed gedaan. Een paar in aanzet aardige nummers die slordig uitgewerkt zijn (dat gevoel bekruipt mij toch altijd al bij The Who; zal wel aan mij liggen), afgewisseld met lollig bedoelde (?) jingles. Het geheel klinkt in mijn oren een beetje als Monty Python, maar dan dus niet grappig.

Tot een uur of 3 vannacht.....

Mooi, die tijd zal ik nodig hebben

Het is nog wachten op musicians lijstje. Een week speeltijd is ruim genoeg.
Ik gun hem nog tijd tot 22.00u. Anders spelen we gewoon met z'n elven verder.

Hij lijkt me op dit moment niet online te zijn.

Ik denk dat het er vooral om gaat wanneer dazzler de deadline voor vandaag wil sluiten (en dat is geloof ik 22.00).

(tenzij dat lijstje van 4 onderaan jouw eliminaties zijn)

Heel erg jammer dat musician heeft afgehaakt, want zo lijkt het nu wel.

Dan zijn dit de 11 x 4 = 44 eliminaties.

Een Rusthuis Vol Liedjes uit Ja Zuster, Nee Zuster (1967) 10
Aphrodite's Child - End of the World (1968) 7
The Beatles - Magical Mystery Tour (1967) 5
George Bruns, Richard M. Sherman, Robert B. Sherman & Terry Gilkyson - The Jungle Book (1967) 4
Big Brother & The Holding Company - Cheap Thrills (1968) 3
The Mothers of Invention - Freak Out! (1966) 3
The Who - The Who Sell Out (1967) 2

Boudewijn de Groot - Picknick (1967) 1
Cream - Disraeli Gears (1967) 1
Jefferson Airplane - Surrealistic Pillow (1967) 1
Nina Simone -Wild is the Wind (1966) 1
The Beatles - The Beatles (The White Album) (1968) 1
The Doors - Waiting for the Sun (1968) 1
The Jimi Hendrix Experience - Are You Experienced? (1967) 1
The Rolling Stones - Beggars Banquet (1968) 1
The United States of America - The United States of America (1968) 1
Traffic - Mr. Fantasy (1967) 1

In de eerste ronde werden alle albums met meer dan 1 nominatie vrijgesteld.
Ik heb nu besloten dat alle albums met meer dan 1 eliminatie uit het spel verdwijnen.

De albums met 1 eliminatie blijven in het spel,
maar krijgen in de 3de ronde een handicap van -2 punten.

Ik leg in een volgende post uit wat we in die 3de ronde gaan doen.

Zo, ik ben klaar hoor.

CLASSIC ALBUMS 1: 1965-1968

7 albums kregen meer dan één eliminatie en zijn nu uitgeschakeld.

Aphrodite's Child - End of the World (1968)
Big Brother & The Holding Company - Cheap Thrills (1968)
Een Rusthuis Vol Liedjes uit Ja Zuster, Nee Zuster (1967)
George Bruns, Richard M. Sherman, Robert B. Sherman & Terry Gilkyson - The Jungle Book (1967)
The Beatles - Magical Mystery Tour (1967)
The Mothers of Invention - Freak Out! (1966)
The Who - The Who Sell Out (1967)

Er gaan vervolgens 29 albums door, waarvan 10 met een handicap van -2.
Dat zijn de 10 albums die met één eliminatie door de 2de ronde zijn gestrompeld.

3de RONDE suggestie

Iedereen mag weer 4 albums voorstellen.
Maar je mag geen albums kiezen uit je eigen nominatielijst (zie 1ste ronde).
Bedoeling is dat je die 4 platen ook weer promoot met een motivering.

Elke suggestie is 2 bonuspunten waard in de finale.
Dat betekent dat een plaat die 3 keer een suggestie krijgt al 6 punten op zak heeft.
Maar dat betekent ook dat een plaat die nu op -2 staat, er weer bovenop kan komen.

Belangrijk is: 4 platen kiezen die niet uit jouw nominatielijst komen + motiveren.
Deze ronde geeft ons nogmaals de kans en de tijd om albums (beter) te leren kennen.

DE LIJST

De 36 overblijvers uit de 2de ronde + de 13 vrijgestelde albums uit de 1ste ronde.

Aretha Franklin - Lady Soul (1968)
Bob Dylan - Blonde on Blonde (1966)
Bob Dylan - Highway 61 Revisited (1965)
Boudewijn de Groot - Picknick (1967) -2
Boudewijn de Groot - Voor de Overlevenden (1966)
Buffalo Springfield - Buffalo Springfield Again (1967)
Cream - Disraeli Gears (1967) -2
Cuby & the Blizzard - Groeten uit Grollo (1967)
Ennio Morricone - C'era Una Volta Il West (1968)
Ennio Morricone - Il Buono, Il Brutto, Il Cattivo (1966)
Jacques Brel - Barclay No. 3 / Ces Gens-Là (1966)
Jefferson Airplane - Surrealistic Pillow (1967) -2
John Coltrane - A Love Supreme (1965)
Johnny Cash - At Folsom Prison (1968)
Leonard Cohen - Songs of Leonard Cohen (1967)
Love - Forever Changes (1967)
Nina Simone - Pastel Blues (1965)
Nina Simone - Wild is the Wind (1966) -2
Os Mutantes - Os Mutantes (1968)
Otis Redding - Otis Blue / Otis Redding Sings Soul (1965)
Pink Floyd - The Piper at the Gates of Dawn (1967)
Simon & Garfunkel - Parsley, Sage, Rosemary and Thyme (1966)
Small Faces - Ogdens' Nut Gone Flake (1968)
The Beach Boys - Pet Sounds (1966)
The Beatles - Revolver (1966)
The Beatles - Rubber Soul (1965)
The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)
The Beatles - The Beatles (The White Album) (1968) -2
The Byrds - The Notorious Byrd Brothers (1968)
The Byrds - Younger than Yesterday (1967)
The Doors - Strange Days (1967)
The Doors - The Doors (1967)
The Doors - Waiting for the Sun (1968) -2
The Jimi Hendrix Experience - Are You Experienced? (1967) -2
The Jimi Hendrix Experience - Electric Ladyland (1968)
The Kinks - Something Else (1967)
The Kinks - The Village Green Preservation Society (1968)
The Moody Blues - Days of Future Passed (1967)
The Pretty Things - S.F. Sorrow (1968)
The Rolling Stones - Beggars Banquet (1968) -2
The Sonics - Here Are the Sonics! (1965)
The United States of America - The United States of America (1968) -2
The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico (1967)
The Zombies - Odessey & Oracle (1968)
Tim Hardin - Tim Hardin 1 (1966)
Traffic - Mr. Fantasy (1967) -2
Van Morrison - Astral Weeks (1968)
Vanilla Fudge - Renaissance (1968)
Wilson Pickett - The Exciting Wilson Pickett (1966)

Er verdwijnt dus geen enkel album meer uit deze lijst.
Sommige albums zullen op basis van deze en vorige ronde
weliswaar met een bonus of een handicap aantreden in de finale.

DEELNEMERSLIJST

Dit zijn de 11 spelers die zich voor deze editie hebben geëngageerd.

- dazzler
- thelion
- remcodulac
- herman
- Laxus11
- LucM
- Papartis
- ArthurDZ
- Chevy
- heicro

Musician heeft helaas afgehaakt.

Deadline 3de ronde is dinsdag 5 februari om 20.00u.

Albums uit de startlijst die je in de eerste ronde hebt vrijgesteld mogen nu dus ook niet meer door je genoemd worden, neem ik aan?

Nog eens in vogelvlucht ...

- intekenlijst met spelers die zich engageerden voor de volle 4 weken
- startlijst met 20 klassiekers uit de bewuste periode

1ste ronde: nominatie

- 4 nominaties met motivering
- elk album dat meer dan 1 keer werd genomineerd kreeg vrijstelling voor 2de ronde

2de ronde: eliminatie

- 4 eliminaties met motivering
- elk album dat meer dan 1 keer werd geëlimineerd verdween uit het spel
- alle albums met 1 eliminatie kregen een handicap van -2

3de ronde: suggestie

- 4 suggesties met motivering (eigen nominaties uit 1ste ronde zijn niet toegestaan)
- elk album dat gesuggereerd wordt krijgt +2 punten bonus *
- geen enkel album valt nog af

4de ronde: finale

- de speellijst bestaat uit albums met of zonder bonuspunten (of handicap)
- iedereen post zijn top 20

* albums met een handicap kunnen in de 3de ronde die handicap weer kwijt geraken
indien ze door iemand gesuggereerd worden

Klopt. Deze albums behoren tot jouw 4 nominaties en mogen dus niet.

Het is dan de bedoeling om een soort strategie te hanteren met je 4 suggesties?

3e ronde mijn 4 suggesties.


Pet Sounds – The Beach Boys
Brian Wilson, briljant componist en producer liet met zijn creatie “Pet Sounds” horen dat een plaat een totale luisterervaring kan zijn met een zeer specifieke opbouw. De nummers zijn, mede door het gebruik van de meest exotische instrumenten, geniaal geproduceerd, vloeien naadloos in elkaar over, zijn melodieus en vol met hemelse harmonieën. Later gaf Paul McCartney toe, dat dit album de Beatles had geïnspireerd voor de aanpak van het album "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band". Deze uitspraak maakte “Pet Sounds” in een klap tot een van de meest invloedrijke albums.


Revolver – The Beatles
Vind ik net iets beter dan “Sgt Pepper” en “Rubber Soul”. “Revolver” kent geen zwakke nummers. Het zijn stuk voor stuk pakkende 2 tot 3 minuten pareltjes. Bovendien wordt er voor het eerst geëxperimenteerd met muziek in Oosterse stijl, in achterwaarts spelen van tapes en sound effects. Het wordt de eerste door LSD-beïnvloedde plaat. Kortom, een essentieel album in de jaren zestig.


Beggars Banquet - The Rolling Stones
Met dit album namen de Rolling Stones een beetje afstand met hun vorige albums. De sound is anders, het definitieve Stonesgeluid is geboren. Het is meer bluesy, aangevuld met als vanouds, ruige, rauwe rock. Beggars Banquet is een zeer constante plaat, de nummers afzonderlijk, maar ook als geheel, als conceptplaat.


Forever Changes – Love
Een album met een van mijn meest favoriete nummers allertijden “Alone Again Or” kan al bijna niet stuk. De overige nummers zijn echter ook van buitenaardse klasse. Het album is muzikaal zeer gevarieerd, soms psychedelisch, dan weer folky en rock en ook wel beinvloed met een mengelmoes van verschillende genre’s vooral Zuid-Amerikaanse. Destijds hadden ze weinig aanhang, werden misschien niet begrepen, maar tegenwoordig wordt “Forever Changes” van Love door menigeen beschouwd als een klassieker.

Niet echt, het is de bedoeling om verder te kijken dan je neus lang is.

Opnieuw speelt de motivering een grote rol. Misschien is er een medespeler
in geslaagd om via zijn motivering interesse te wekken voor een of ander album.
Misschien heb je een album herontdekt en beloon je dat nu in deze ronde.

Ik ga er vanuit dat de 4 nominaties (1ste ronde) jouw favorieten zijn.
Heb je ze goed genoeg gepromoot, dan worden ze misschien door anderen
als suggestie naar voor geschoven. Zelf stel je ook 4 andere platen voor.

De idee is dus: slaagde je erin om anderen warm te maken voor jouw favorieten,
dan word je inspanning misschien wel beloond doordat iemand anders jouw favoriet
met een suggestie aanstipt. Zelf ga je ook op zoek naar platen waarvoor jij warm loopt.

Dat was dus mijn vraag, moet je de 4 beste albums kiezen of stategisch wat kiezen? Ik snap eerlijk gezegd niet wat anders het verschil is tussen ronde 3 (waarin je een top 4 kiest) en ronde 4 (waarin je een top 20 kiest), behalve dat de lijst in ronde 4 een stuk uitgebreider is.
Of zit 't verschil voor jou echt in de motivatie?

Dat zijn ze niet. De startlijst vertoont al een grote overlap voor mij.

Ik heb inmiddels mijn 4 "suggesties" gedaan, maar dat wil niet zeggen dat deze 4 mijn meest favoriete albums zijn. Die staan immers al in jouw startlijst, Dazzler.

Om een verschil met ronde 3 en ronde 4 te maken zal er een extra punten toekenning in ronde 4 moeten plaatsvinden, of had je dit al in je gedachten, Dazzler?

In ronde 1 nomineer je 4 albums die jij goed vindt.

In ronde 3 stel je vier favorieten uit de lijst voor,
maar je mag niet kiezen voor die 4 albums die je zelf nomineerde in ronde 1.

De albums die je in de 3de ronde voorstelt krijgen bonuspunten.
Je beloont dus een aantal favorieten (van anderen of uit de startlijst),
maar je moet tegelijk ook hopen dat je medespelers de albums
uit jouw nominatielijst willen belonen in deze 3de ronde.

In ronde 4 maak je een persoonlijke top 20.
Dan worden deze favoriete lijstjes omgezet in punten.
Daar worden dan de bonuspunten (en handicaps) bij opgeteld.

Ik zie dus wel degelijk een verschil tussen ronde 1 en 3 en ook tussen ronde 3 en 4.

Maar ik voel tegelijk aan dat de spelformule nog niet helemaal snor zit.
Ik blijf nadenken om de spelregels tegen de volgende editie helemaal scherp te stellen.

Let wel: je mag dit keer albums uit de startlijst kiezen!

Ik koos voor de volgende 4 suggesties: 2 uit de startlijst en 2 uit de nominaties.

Jacques Brel - Barclay No. 3 / Ces Gens-Là (1966)

Nog niet zolang geleden heb ik mijn zijn volledige oeuvre eigen gemaakt.
Tijdens de tweede helft van de jaren 60 verliezen Brels songs enigszins hun bijtende scherpte
uit de beginjaren, maar zijn ze doordrongen van rijpheid en blinken uit in observatievermogen.
Vooral de portretten zijn ongemeen sterk: Ces Gens-La, Jef, Jacky en Mathilde bijvoorbeeld.

The Beach Boys - Pet Sounds (1966)

Wanneer bands aandacht besteden aan vocale harmoniën,
dan mag je er bijna zeker van zijn dat het werk van Brian Wilson en zijn kornuiten
hen daartoe inspireerde. Het onvolprezen genie van Wilson beperkte zich niet enkel
tot het schrijven van liedjes (hij werkte vaak samen met anderen), maar munt vooral uit
in het arrangeren van de nummers, het door elkaar weven van muzikale en vocale melodieën.

De titel van het album verwijst naar zijn lievenlingsgeluidjes die hij in de arrangementen stopte
en niet zozeer naar de huisdieren op de hoes. Ik zag hem in de jaren 90 opduiken in een tv-reeks
over de basisingrediënten van muziek . In drie delen (ritme, melodie en harmonie) legde
George Martin de kijker uit hoe een goeie popsong gemaakt wordt. Voor de afleverling
over harmonie zat hij met Brian Wilson achter de knoppen om een paar Beach Boys
tracks te evalueren. Brians mond viel open van oprechte verbazing en hij sprak:
"Wat jij doet met onze songs is veel briljanter dan wat wij er toen me deden.".

Pink Floyd - The Piper at the Gates of Dawn (1967)

Op de eerste van Pink Floyd speelt madcap Syd Barrett de hoofdrol.
De band zetten toen nog voluit in op de psychedelische popsong van drie minuten.
En de songs op The Piper blijven ook na al die jaren overeind: mocht je ze ontdoen
van hun psychedelisch jasje, dan zijn ze nog genietbaar. Plus de wat langere stukken
waarin de andere bandleden al een beetje in de toekomst blikken. Heel andere koek
dan de blockbusters uit de jaren 70. Maar minsten zo lekker, deze koek.

Small Faces - Ogdens' Nut Gone Flake (1968)

Als ik Parklife van Blur hoor, moet ik altijd meteen aan deze jongens denken.
Samen met The Kinks verantwoordelijk voor oerdegelijke Britpop met een hoofdletter.
Muzikale portretjes van Jan met de pet in Engeland. Ik denk verder ook aan Madness
en The Jam of zelfs het werk van Morrissey. Te Brits voor de Benelux, maar big in the UK.


Ondertussen zijn de spelregels voor de volgende editie helemaal herschreven.
Strakker, eenvoudiger, alle albums blijven in het spel en de 4de ronde zal wegvallen.

Boudewijn de Groot - Voor de Overlevenden (1966)

Dat Nederlandstalig ook poëtisch kan zijn, bewezen Boudewijn en Lennart Nijgh voor het eerst op deze plaat. Op dit album rijgen ze de prachtige teksten en sfeervolle muziek schijnbaar moeiteloos aan elkaar, met als resultaat een albummeesterwerk dat ongebruikelijk was in de Lage Landen in die tijd.

The Beach Boys - Pet Sounds (1966)

Werd ook al gekozen door heicro en dazzler, en aan hun betogen heb ik eigenlijk niks meer toe te voegen.

The Beatles - Revolver (1966)

Voor mij het allerbeste album van deze groep. Mooie melodieën, sfeervol, experimenteel, maar ook niet te, uitdagend, integrerend en hartverwarmend zijn sleutelwoorden die bij dit album horen. Ze hebben nog een hoop ander moois gemaakt in de periode die we nu behandelen, maar hier overtreffen ze zichzelf.

The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico (1967)

Dat deze band gigantisch veel invloed gehad heeft op de latere alternative rock, daar kan je maar moeilijk omheen, vind ik. En zeker dit album verdient de legendarische status wel. De donkere teksten, de valse viool, de I don’t give a shit-attitude en de leren jasjes: dankzij The Velvet Underground groeiden die elementen uit tot hoofdproducten van de alternatieve rockmuziek.

The Byrds - The Notorious Byrd Brothers (1968)
Voor mij geen Beatles, Doors en al helemaal geen VU&Nico, dit is voor mij hét beste niet-filmgerelateerde 60s-album. Nog geen half uurtje duurt 't, met louter sterke nummers. Dan weer psychedelisch dan weer harmonieus zoet.

Johnny Cash - At Folsom Prison (1968)
Ook nog even de grootste ontdekking tot nu toe noemen. Ik kende Johnny Cash natuurlijk al wel, maar toch vond ik het niet overtuigend genoeg om meer te willen beluisteren. Echter zit dit album vol met heerlijke country-nummers. Aanstekelijke ritmes, daar draait dit album om.

The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)
Nu Magical Mystery Tour weg is, kies ik maar voor die andere sterke plaat van hun. Er staan wel wat nietszeggende nummers op, vind ik, maar dat mag de pret niet drukken, want nummers als A Day in the Life, LSD en With a Little Help From My Friends zijn echt heel goed.

The Moody Blues - Days of Future Passed (1967)
Hier begon de prog zo'n beetje. Een mooi album dat de fases van een dag beschrijft. Wat als slot natuurlijk de evergreen Nights in White Satin. Heel erg rijk georchestreerd, dat maakt het soms wat klinisch, maar vaak geeft het een warme deklaag.

Vier albums die ik allemaal wel eens in mijn top 10 heb gehad, volgens mij:

Pink Floyd - The Piper at the Gates of Dawn (1967)
Hier begon het albumsgewijs mee met Pink Floyd en wat mij betreft zouden ze dit album nooit meer overtreffen. Heerlijke sonische trip vol aangename psychedelica. Ook een plaat die altijd spannend en nieuw blijft klinken, hoe vaak je hem ook luistert.

The Doors - The Doors (1967)
Ik was denk ik 19 toen ik dit album voor het eerst hoorde. Vond het maar een belegen rockplaat waarvan alleen Alabama Song me bovenmatig kon bekoren. Hoe anders is dat nu. Een jaar of 6 geleden heb ik even een Doors-fascinatie gehad en sindsdien ben ik helemaal om. Het hele scala aan emoties komt hier langs en het wordt ook nog eens gekoppeld aan een geweldige drive. Na de plaat van VU wellicht de beste debuutplaat uit de 60s.

The Rolling Stones - Beggars Banquet (1968)
De opmaat voor het fantastische drieluik Let it Bleed - Sticky Fingers - Exile on Main St., dacht ik lange tijd. Maar eigenlijk hoort deze gewoon bij de grote vier. De Stones van voor dit album hadden ook een hoop leuke singles, maar vanaf Beggars Banquet waren ze toch wel een paar jaar de beste band van de wereld. Dit is een heerlijke rauwe plaat met een diepgang die je in hun eerdere werk nog niet aantreft.

The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico (1967)
Hier is ook al alles over gezegd. Arthur verwoordt het erg mooi. Voor mij het beste album dat de jaren '60 en dus ook deze periode heeft opgeleverd. Zo'n album waar ik onderhand ook alweer 15 jaar naar luister en dus al heel wat lakmoestesten heeft doorstaan.

Mijn 4 nominaties (buiten om mijn 4 eigen inbreg)

Jefferson Airplane - Surrealistic Pillow (1967)
Zeer sterk album van Jefferson Airplane natuurlijk kennen we allemaal de 2 "hits" van het album White Rabbit & Somebody To Love, maar de rest van het album is ook zeer sterk. Mooie mix van Psygedelica, Folk en Pop.

Nina Simone - Pastel Blues (1965)
Op een na beste album van Nina, niet zo divers als Wild is the Wind maar zeker van een ongekend goed nivo. Soul, Jazz, Blues en Gospel met zeer veel bezieling en emotie gebracht.

Otis Redding - Otis Blue / Otis Redding Sings Soul (1965)
Legendarisch Soul album, een album dat de ware Soul ademt. Otis op zijn best.
Laat ik mijzelf maar even quoten voor het gemak.


Simon & Garfunkel - Parsley, Sage, Rosemary and Thyme (1966)
Beste album van S&G, geweldig mooi en harmonieus geheel dat goed de aandacht weet vast te houden mede door de zeer sterke texten.

Deelnemers met * zijn klaar met de 3de ronde.
De anderen hebben nog tijd tot morgenavond 20.00u.
Indien eerder klaar, start ik de ronde in de loop van de dag.

Van zodra de finale loopt, plaats ik de nieuwe spelregels
die zullen ingaan vanaf de volgende edtie: 1969 - 1972.

1. Jimi Hendrix Experience - Electric Ladyland
Jimi's meest succesvolle album. Met Steve Winwood op Hammond orgel op Voodoo Chile en Dave Mason die accoustusche gitaar speelde op de Bob Dylan cover All along the Watchtower.

2. The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band
Beste album van de Beatles uit de jaren 1965-1968. Met pareltjes als With a little Help from my Friends, Lovely Rita en A Day in the Life.

3. The Rolling Stones -Beggars Banquet.
Dit album is zoals al eerder genoemd door Herman de opmaat voor het beste wat de Rolling Stones ooit hebben gemaakt.

4. Otis Redding - Otis Blue / Otis Redding Sings Soul.
Pas laler ontdekt album met nies dan klassiekers erop. Veel nrs zijn covers maar ook diverse eigen nummers. Prachtig album van deze veel te vroeg overleden grootheid.

The Rolling Stones - Beggars Banquet (1968)

Zoals de users voor mij is dit ook een van mijn favo stones album, het nummer Sympathy For The Devil is Wellicht na Gimme Shelter mijn favo Stones Song.

Simon & Garfunkel - Parsley, Sage, Rosemary and Thyme

Zeer mooi folk album met toppers als Scarborough Fair en Homeward Bound, en tsja bijna alles van dit album is goed.

Boudewijn de Groot - Voor de Overlevenden

Samen met Picknick mijn favo NL Talige album, met prachtige nummers als het overbekende Testament, mijn favo Nl Talige nummer Verdronken Vlinder en natuurlijk het mooie Naast Jou.

Bob Dylan - Highway 61 Revisited

Tsja wat kun je nu zeggen over dit album, het is een geweldig portie muziek met het overbekende Like A Rolling Stone, Het nog mooiere Ballad Of A Thin Man, het leuke titelnummer en nog veel meer

Mijn 4 nominaties:

The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)
Ik twijfelde tussen Revolver en deze. Beide albums zijn geniaal van begin tot eind maar Sgt. Pepper's was net iets meer baanbrekend in die zin dat het ondanks de verscheidenheid van de nummers meer een geheel vormt en een betere afsluiter als A Day in the Life is nauwelijks denkbaar.

The Doors - The Doors (1967)
Wat mij betreft het beste debuutalbum ooit waarmee The Doors hun unieke sound introduceren, de bezwerende zang van Jim Morrison in combinatie met het mysterieus klinkende orgel van Ray Manzarek. 11 songs die staan als een huis. Slotnummer The End is een magistraal hoogtepunt.

Bob Dylan - Blonde on Blonde (1966)
Vooral omdat dit meesterwerk nog niet is genomineerd. Ik vind het zowat de beste van Bob Dylan, weliswaar een lange zit (oorspronkelijk was het een dubbelalbum) maar met 14 visionaire folkrocksongs waarin ook lichte psychedelica-invloeden te bespeuren zijn en tekstueel op zijn best.

Van Morrison - Astral Weeks (1968)
Eigenzinnige mengeling van folk met blues met beeldende en poëtische teksten, de arrangementen zijn hier opvallend rijk en gewaagd en komen de sfeer maximaal ten goede en Van Morrison zingt als een begenadigde soulzanger.

Hopelijk haakt remcodulac niet af. Hij heeft natuurlijk nog tijd tot vanavond.

Zit er net naar te kijken. Heb nog een lijstje van zeven en dat moet terug naar vier. Verantwoording zal wel weer moeilijk worden binnen de tijd. Sorry, ik ben een procrastinator. En dat terwijl ik het eigenlijk leuk vind...

Ik heb bij mijn nominaties niet gekeken wat ik het beste album vind (anders had ik Love wel genomineerd), maar wat ik de grootste klassiekers vind. Natuurlijk is het wel een beetje gekoppeld aan mijn eigen smaak omdat ik niet zo snel een album zal nomineren waarvan ik zelf de klassiekerstatus niet begrijp.

The Jimi Hendrix Experience - Electric Ladyland (1968)

Ten eerste gitaarvirtuoos Jimi Hendrix. Nooit eerder, en ook nooit later, hoorde ik zoveel virtuositeit op een album als deze. Meer dan een uur lang wordt er gespeeld op topniveau. Jimi Hendrix haalde meer uit een gitaar dan iemand anders ooit zou kunnen halen, en daarom vind ik dit een klassieker.

The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)

Dit album vind ik een briljante mengeling van best kinderlijke popliedjes gemengd met psychedelica en ook nog gegoten in een originele vorm. Niet veel vaker werd een medley van songs zo goed uitgevoerd en als ik dan één echte Beatles-klassieker wil noemen, vind ik deze toch wel verreweg de grootste. En dat de Beatles een plekje in dit klassiekerslijstje verdienen staan natuurlijk buiten kijf.

The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico (1967)

The Velvet Underground heeft ongelooflijk veel invloed gehad op vele latere bands. Echt heel erg veel. Daarnaast is dit eigenzinnige album monumentaal qua geluid, qua classic songs en qua praatzang van Lou Reed.

John Coltrane - A Love Supreme (1965)

Jazz werd al groot in de jaren '40 en '50. Maar in de jaren '60 kreeg het concurrentie van andere opkomende genres, zoals onder andere van bovenstaande genres. Toch vind ik jazz essentieel in de jaren '60. Er zijn ontzettend veel briljante albums uitgebracht in dit decennium, vooral ook binnen mijn favoriete tak Hard Bop. Maar de grootste klassieker van de jaren '60 en in ieder geval binnen deze periode is zeker A Love Supreme. Alles wat de jazz mooi maakt zit hierin, en deze samenvatting is voor mij gelijk aan een klassieker.

Nu zit ik me al heel de tijd af te vragen wie er ontbreekt in mijn checklist.
En warempel, het is Snoeperd die via pm intekende. Gelukkig neemt hij het me
niet al te kwalijk dat ik hem over het hoofd zag, want hij heeft zijn bijdrage keurig geleverd.

Mijn excuses.