Aller eeste bericht in dit topic.

Ah ok, de link zou dus hierheen moeten verwijzen.

Waarbij ik er vanuit ga dat je je eigen aandragingen niet mag 'suggereren'.

Zo bezig met de laatste van die 25, voor de geinteresseerden dit zijn de 25 albums waaruit mijn 5 nominaties gaan komen.

Al Green - I'm Still In Love With You
Al Green - Let's Stay Together
Al Green - Get's Next To You
Ann Peebles - Straight From the Heart
Bill Withers - Just As I Am
Bill Withers - Still Bill
Billy Preston - That's the Way God Planned It
Buddy Miles - Them Changes
Candi Staton - Stand By Your Man
Curtis Mayfield - Curtis
Donny Hathaway - Donny Hathaway
Donny Hathaway - Everything is Everything
Dusty Springfield - Dusty In Memphis
Elvis Presley - From Elvis In Memphis
Elvis Presley - Back In Memphis
Funkadelic - Funkadelic
Gil Scott-Heron - Pieces of Man
Isaac Hayes - Hot Buttered Soul
Isaac Hayes - Shaft
Marlena Shaw - The Spice of Life
Marvin Gaye - What's Going On
O'Jays - Back Stabbers
Otis Redding - Love Man
Stevie Wonder - Talking Book
Terry Callier - Occasional Rain

2 staan er tot dus ver vast, nu de andere 3 nog.

Marvin Gaye staat al in de startlijst. Dus die kan je in ieder geval wegstrepen. In ieder geval heel veel grote klassiekers in jouw lijstje, thelion. Ik denk dat ik er ook nog een aantal uit dit lijstje pak waarschijnlijk.

Is mogelijk dat ik hem laat vallen. maar door een nominatie krijgt hij wel 2 extra punten........

Nog één keer promoten om nog eventuele deelnemers de kans te geven
om in te tekenen voor dit spel. We beloven een vlotter verloop dan tijdens de 1ste editie.

- ArthurDZ
- Chevy
- dazzler
- heirco
- herman
- LucM
- Papartis
- remcodulac
- Snoeperd
- thelion
- Zephyr

Intekenen kan nog tot vanavond 20.00u.

CLASSIC ALBUMS editie 1969-1972

Er is een startlijst per tijdsspanne van 25 klassiekers die door mij
wordt opgesteld op basis van stemmenaantal en stergemiddelde op MuMe.

week 1: 1ste RONDE: nominatie

Iedereen nomineert 5 albums met per album een onderbouwde motivering.
Het is toegestaan om met YouTube linkjes te werken om jouw keuzes te promoten.
Het enige criterium is dus de releasedatum die binnen de tijdspanne moet liggen.

Je mag albums nomineren die in de startlijst staan of die al genomineerd werden door anderen.
Wordt een plaat meermaals genomineerd, dan krijgt de plaat een bonus +2 per extra nominatie.

week 2: 2de RONDE: suggestie

De suggestieronde beperkt zich enkel tot de albums die niet in de startlijst stonden.
Het is de bedoeling om ons te concentreren op de platen die door onze medespelers
werden aangedragen (lees hun motiveringen) en om daar 5 pareltjes uit te pikken.

Per suggestie krijgt een album opnieuw een bonus van +2 punten.

week 3: 3de RONDE: finale

De finalelijst bevat alle albums die in het spel aan bod kwamen.
Sommige albums hebben in de vorige twee rondes bonuspunten verzameld.

Alle deelnemers stellen hun persoonlijke top 10 samen.
Ook hier schrijf je een motivering. Je mag jezelf of andere deelnemers quoten.
Deze commentaren worden gebruikt in de presentatie van het eindresultaat.

CLASSIC ALBUMS editie 1969-1972

Er is een startlijst per tijdsspanne van 25 klassiekers die door mij
wordt opgesteld op basis van stemmenaantal en stergemiddelde op MuMe.

! Ik heb de oorspronkelijke startlijst in extremis nog op twee plaatsen gewijzigd !

STARTLIJST

Black Sabbath - Paranoid (1970)
Creedence Clearwater Revival - Cosmo's Factory (1970)
Crosby, Stills, Nash & Young - Déjà Vu (1970)
David Bowie - Hunky Dory (1971)
David Bowie - Ziggy Stardust (1972)
Deep Purple - In Rock (1970)
Frank Zappa - Hot Rats (1969)
John Lennon - John Lennon / Plastic Ono Band (1970)
King Crimson - In the Court of the Crimson King (1969)
Led Zeppelin - Led Zeppelin IV (1971)
Lou Reed - Transformer (1972)
Marvin Gaye - What's Going On (1971)
Neil Young - After the Gold Rush (1970)
Neil Young - Harvest (1972)
Nick Drake - Five Leaves Left (1969)
Pink Floyd - Meddle (1971)
Roxy Music - Roxy Music (1972)
Simon & Garfunkel - Bridge over Troubled Water (1970)
The Beatles - Abbey Road (1969)
The Doors - L.A. Woman (1971)
The Rolling Stones - Exile on Main St. (1972)
The Rolling Stones - Sticky Fingers (1971)
The Stooges - The Stooges (1969)
The Who - Who's Next (1971)
Yes - Close to the Edge (1972)

1ste RONDE: nominatie

Iedereen nomineert 5 albums met per album een onderbouwde motivering.
Het is toegestaan om met YouTube linkjes te werken om jouw keuzes te promoten.
Het enige criterium is dus de releasedatum die binnen de tijdspanne moet liggen.

Je mag albums nomineren die in de startlijst staan of die genomineerd werden door anderen.
Wordt een plaat meermaals genomineerd, dan krijgt de plaat een bonus +2 per extra nominatie.

DEELNEMERSLIJST

- ArthurDZ
- Chevy
- dazzler
- heirco
- herman
- LucM
- Papartis
- remcodulac
- Snoeperd
- thelion
- Zephyr

Deadline 1ste ronde is dinsdagavond 12 maart om 20.00u.

Is het eigenlijk verplicht om reguliere albums te nemen?

Ik denk aan een Deep Purple - Made in Japan (1972) of een The Allman Brothers Band - At Fillmore East (1971).

Mijn 5 nominaties, en dan heb ik bewust niet per sé gekozen voor de 5 beste albums uit mijn collectie die in de startlijst ontbreken.

Dusty Springfield - Dusty In Memphis (1969)



Deze schitterende plaat komt uit het voor mij memorabele muziekjaar 1969 . Er zijn veel prachtige stemmen in de wondere wereld der popmuziek te vinden, maar geen mooiere stem dan die van Dusty Springfield. In 11 nummers, de één nog mooier dan de andere, laat zij op dit album een onuitwisbare indruk op mij achter. Iedereen kent waarschijnlijk wel Son Of A Preacher Man; een behoorlijk bekende hit. Maar er is zoveel meer te ontdekken op deze plaat; bijvoorbeeld het wonderschone The Windmills Of Your Mind. En luister eens naar Breakfast In Bed; deze versie overtreft toch echt de waarschijnlijk veel bekendere uitvoering van UB40 & Chrissie Hynde.

Werkelijk een parel, dit album !

Earth & Fire - Song Of The Marching Children (1971)



Earth & Fire is voornamelijk bekend geworden als de band die vooral in de jaren 70 een aantal goede tot erg goede singles uitbracht. Maar dat ze ook prachtige albums hebben gemaakt, bewijst hun 2e langspeler Song Of The Marching Children. Hierop vindt je o.a. het bekende Storm & Thunder (één van die erg goede singles), maar dan in de lange uitvoering. De titeltrack is een hele plaatkant vullende mini-symfonie, die uit 7 delen bestaat. Hierin laat E&F horen wat ze allemaal in hun mars hebben. Symfonische rock, soms gevoelig, dan weer wat bombastisch, en zowaar een heuse mars.

Voor mij is deze langspeler een monument uit de Nederpop !

Focus - Focus II (1971)



Nederlandse band die furore maakte begin jaren 70. En tevens één van de bands die bewees dat er meer dan alleen uitstekende singles in het vlakke polderland werden gemaakt. De muziek die het viertal voortbracht zou je een kruising tussen symfonische rock en jazz kunnen noemen, met de nodige klassieke invloeden erdoor heen verweven. Op dit album vind je niet alleen het bekende Hocus Pocus, maar ook het gevoelige Le Clochard (bread), en één van mijn favoriete Focus - nummers : Focus II.
Verder op deze plaat een tamelijk pretentieus werkstuk, dat de hele 2e kant in beslag neemt; Eruption. Het zijn vooral de heren Akkerman en Van Leer die hier hun idëeen en kunsten etaleren. Niet altijd even sterk, maar zonder meer een boeiend stuk muziek, dat vooral liefhebbers van zgn. progrock af en toe het water in de mond moet doen lopen.

Net zoals bij als Earth & Fire durf ik te zeggen : een Nederpop klassieker !

Jethro Tull - Stand Up (1969)



Er zijn van die platen die ik al mijn hele muziekleven koester. Dit is er ongetwijfeld één van. Al ruim 36 jaar ken ik Stand Up. Een plaat die nooit verveelt. Een plaat die aanvoelt als thuiskomen na een lange reis. Zo vertrouwd, en altijd weer die (h)erkenning.

De muziek die Jethro Tull op dit album voortbrengt zou je het best kunnen omschrijven als een kruising van blues, folk en onvervalste rock 'n' roll. Traditioneel misschien zelfs wel. De bekendste track is ongetwijfeld Bourée, een prachtige instrumental, met het zo kenmerkende fluitspel van bandleider Ian Anderson. Verder juweeltjes als Back To The Family, Look Into The Sun en het hemels mooie Reasons For Waiting. Onbekend maakt onbemind, maar een echte muziekliefhebber zou zichzelf toch tekort doen door niet eens een plaat van Jethro Tull te beluisteren. En wat mij betreft is Stand Up dan de ideale instapper, want dit album is een stuk toegankelijker dan bijvoorbeeld Thick As A Brick.

MC5 - Kick Out The Jams (1969)




Voor de mensen die dachten dat punk zo rond 1976 begon met o.a. The Sex Pistols : dan heb je zeker nog nooit gehoord van deze eerste plaat van de Motor City 5 !

De MC5 levert met hun debuutplaat een i.m.o. legendarisch album af, en de "herrie" die ze produceren zou je kunnen typeren als guerilla-rock avant la lettre. De energie spat werkelijk van het podium ! Luister maar eens naar het titelnummer , en je begrijpt misschien wat ik bedoel. Dat het er ook wat minder ruig aan toe kan gaan, hoor je in Motor City Is Burning; mijn favoriete nummer van de plaat. Minder heftig, maar ook een fantastische song !

Hiermee vergeleken verbleken sommige punkbandjes tot snotneuzen, om het maar eens een beetje spottend uit te drukken.

Debuteren met een live-album; het is niet aan velen gegeven. Maar voor het vijftal heren uit Detroit is een optreden eigenlijk de best denkbare manier om hun High Energy Rock aan de wereld te presenteren. En met een beetje goede wil zou je de MC5 zomaar The Godfathers Of Punk kunnen noemen.

Ik denk dat dat wel kan, er is nu ook al een live-album genomineerd met MC5 en in de vorige editie werden ook soundtracks genomineerd.

Wist trouwens niet eens dat UB40 ook Windmills Of Your Mind heeft opgenomen. Denk dat het wel meevalt met de bekendheid van die versie? Alhoewel, misschien wel onder generaties die de 80s nog bewust hebben meegemaakt.

Dat is niet verplicht.

In de startlijst zal ik me vanaf nu telkens wel tot reguliere albums beperken.
Daarom In Rock ipv het live album Made in Japan van Deep Purple.

@Herman :



In mijn stukje over het album had ik het dus NIET over een cover van The Windmills Of Your Mind ! Misschien was e.e.a. een beetje ongelukkig geformuleerd in de totaal-tekst.

Nee, het is heel duidelijk geformuleerd. Ik vrees dat Herman niet helemaal wakker meer was om 1:22 uur

J.J. Cale - Naturally (1971)



Relaxeder dan dit krijg je het bijna niet. Twaalf korte, onsterfelijke composities op één plaat. Deze invloedrijke artiest met zijn laidbackzang en gitaarspel straalt met zijn interpretatie van muziek maken veel rust en plezier uit. Hij is nog steeds een inspiratiebron voor een hele schare (top)artiesten, die zijn liedjes (helaas niet altijd geslaagd) coveren. “After Midnight” door Eric Clapton b.v. is een slap aftreksel van J.J.’s origineel. Luister eens naar Call the Doctor en Magnolia.



Chicago - The Chicago Transit Authority (1969)



Door stevige rock met jazz te fuseren overdonderde deze band de hele wereld met dit debuutalbum. Zij waren trendsetters door een blazerssectie toe te voegen aan het rockgeluid.
Van experimenteel tot poppy, de band loopt over van enthousiasme en geldingsdrang. Neem het nummer "Introduction". Alle registers worden opengetrokken. “Free Form Guitar” is grensverleggend vanwege het unieke geluid. Het fantastische I'm a Man van de Spencer Davis Group noem ik geen cover meer, maar een zeer geslaagde eigen versie. Does Anybody Really Know Wh... is een pareltje van een popsong en “Beginnings” sleept je mee en brengt je bijna in een trance.



Earth & Fire - Song of the Marching Children (1971)



Eerste conceptalbum door een Nederlandse band en meteen een van de hoogtepunten uit de beginjaren '70. De symfonische rock krijgt ondersteuning van de mellotron. Uniek in die jaren. De fantastische composities van de gebroeders Koerts en Jerney Kaagman's vocale prestaties brengen de nummers naar grote hoogte.
Vaak wordt beweerd dat Earth & Fire is beinvloed door het album “In The Court Of The Crimson King” van King Crimson. Het zal best, maar het resultaat is dat ik Songs Of The Marching Children nog beter vind. Met dit album kunnen ze zelfs wedijveren met meesterwerken van grote symfonische rockbands. Zoals The Yes Album”” van Yes, “Meddle” van Pink Floyd.



Little Feat - Sailin' Shoes (1972)



Wat ik erg prettig vind aan Little Feat is de sound; Lekkere vette boogierock met een stevige scheut New Orleans en een southern sausje.
Lowell George is onmiskenbaar het genie binnen deze formatie. Zijn laidback stemgeluid, zijn prachtige slide-gitaar spel, ondersteund door een fantastische bas/ ritme sectie brengen de nummers naar een ongekend hoog niveau. Van “Willin'” tot “Sailin' Shoes” “Cold Cold Cold” “A Apolitical Blues” en Texas Rose Cafe. Het zijn allemaal muzikale hoogstandjes.



Steely Dan - Can't Buy a Thrill (1972)



Can't Buy a Thrill is van alle Steely Dan albums het meest poppy. Ik mis hun jazzy feel van hun latere werk niet. Steely Dan is bij uitstek een band die complexe structuren toch luisterbaar weten te maken. Er zit een vernuft achter de nummers, die je pas na een aantal luisterbeurten ontdekt. Luister maar eens naar Reelin' in The Years.
“Do It Again” is daarentegen vrij luchtig en toegankelijk, maar heeft toch een scherp randje.
De twee boegbeelden, Becker en Fagen verstonden de kunst om prettig in het gehoor liggende, melodieuze rocknummers te creëren.

Big Star - #1 Record (1972)

Een geweldig powerpopalbum van oude bekende Alex Chilton (The Box Tops) samen met onder andere Chris Bell. Zoals uit de naam van zowel de band als het album is af te leiden, zagen de heren een grote, succesvolle toekomst voor zich. Door problemen met de distributie van de plaat en problemen binnen de groep is het er echter nooit van gekomen.

The Ballad Of El Goodo

Leonard Cohen – Songs From A Room (1969)

Hoewel de voorganger niet overtroffen werd, is deze opvolger alsnog tamelijk briljant. De songs zijn wat minder ingekleed dan op het debuut, waardoor de schoonheid van het album zich trager openbaart dan zijn legendarische voorganger. Even doorbijten, want op Songs From A Room staan enkele van Leonard's mooiste pareltjes.

Story Of Isaac

Fairport Convention – Liege & Lief (1969)

De tour de force die deze Britse folkband in 1969 maakte is opmerkelijk: drie albums in één jaar uitbrengen, die alle drie nog hoog worden aangeslagen ook. Het zijn ook de enige drie albums waarop de geweldige zangeres Sandy Denny deel uitmaakt van de groep. Liege & Lief vind ik de beste van de drie.

Come All Ye

Sly & The Family Stone – Stand! (1969)

Een van de swingendste albums aller tijden. Ik weet echt niet wat ik hier nog meer over kan zeggen.

I Want To Take You Higher

The Rolling Stones – Exile On Main St. (1972)

Staat al in de startlijst, maar ik beloon deze parel graag met extra punten. Exile is hoog in mijn top 10 te vinden voor een goede reden. Maar laat ik dat bewaren voor ronde 3

Tumbling Dice

Het begint hier alweer lekker te lopen.

Ik heb me voorgenomen alles ernstig te lezen en elke luisterlink of -tip ter harte te nemen.
De platen die me het meest kunnen bekoren, mogen op een beloning rekenen in de 2de ronde.

Klopt. Was gewoon duidelijk geformuleerd inderdaad. Je m'excuse.

Ik koos voor 5 albums die ik in mijn collectie koester.

Townes van Zandt - Townes van Zandt (1969)



Ik wist niet welk album ik zou kiezen, omdat er op elke plaat van deze lonesome cowboy
een drietal nummers staan die naar mijn beleving rechtstreeks de vinger op de wonde leggen.
Mijn liefde voor het werk van Townes van Zandt mag een goed bewaard geheim zijn op deze site.

Hij bezit het vermogen om mij met zijn muziek zo te ontroeren
dat de tranen spontaan opwellen. Ik koos dan maar voor het album dat op deze site
op het meeste bijval kan rekenen, in de hoop dat ik zoveel mogelijk mensen kan overtuigen.

Misschien verwoordt Waiting Aound to Die nog wel het beste hoe deze man
met schijnbaar hopeloze liedjes vol troosteloze weemoed mijn hart verblijden kan.
For the Sake of the Song, (Quicksilver Daydreams of) Maria ... te mooi om in woorden te gieten.

In Vlaanderen weer even terecht onder de aandacht met If I Needed You (niet op dit album)
dat in coverversie naar aanleiding van de film The Broken Circle Breakdown de radio veroverde.

Zjef Vanuytsel - De Zotte Morgen (1970)



Toen belpop nog prematuur was, kon je in Vlaanderen kleinkunstenaars plukken
als waren het paddestoelen. Zjef Vanuytsel zat op zijn eerste langspeler tekstueel duidelijk
in het kundige voetspoor van Lennaert Nijgh en Boudewijn de Groot, maar durfde zich muzikaal
te laten inspireren door jazz en chanson. Ik noem Ramses Shaffy ook even als mogelijke invloed.

Zelden bevatte een Vlaamse kleinkunstplaat zoveel winnaars.
De jazzmuzikant in Wie Zijn Ze, de ministreel in het oprechte Ik Weet Wel Mijn Lief.
Zjef tovert bij elk liedje de gepaste muziek. De door zigeunerstrijkstof aangedreven duivelsdans
Hop Marlène of het bijna klassiek als een requiem georkestreerde Je Kunt Niet zonder de Anderen.

De pastorale schoonheid (wat een tekst) van Zotte Morgen loopt plotsklaps over
in de pijnlijke waarheid van Houten Kop. Let op de krachtige stijlbreuk binnen dit tweeluik.
De nacht klinkt als een subliem vormgegeven coda. Je hoort het dagen in het oosten.

Carole King - Tapestry (1971)



Toch een plaatje met behoorlijk wat klassiekers.
Carole King schreef met haar man tijdens de jaren 60 voor anderen.
Will You Love Me Tomorrow werd een knaller voor The Shirelles in 1961.

Tapestry is een lappendeken van liedjes die ze al langer klaar had
en enkele nieuwe nummers. Ik onthoud graag I Feel the Earth Move, It's Too Late
(US nummer 1 hit), You've Got a Friend (waarmee haar vriend John Tayler dan weer
een US nummer 1 hit pakte) en (You Make Me Feel Like) a Natural Woman.

Misschien vandaag wat weggestopt tussen wollen truien en afgewassen jeans.
Maar dit album verdient een nominatie. Een singer songwriters icoon op haar best.

Janis Joplin - Pearl (1971)



Nu we toch het hoofdstuk "girl power" hebben aangesneden,
mag ook Janis Joplin niet ontbreken, de eerst, echte rock chick.

Lid van de club van 27 en eind jaren 60 al naarstig op zoek naar een muzikale vorm
die het best bij haar schorre stemgeluid paste. Ze doorzwom muddy waters en probeerde
blues en soul met een flinke dosis flower power te overgieten.

Eerst nog als onderdeel van Big Brother & The Holding Company
(die ik als alias van haar op deze site zou durven zetten), maar daarna als frontvrouw.
Haar zuiverste parel verscheen pas na haar dood, met Move Over, Cry Baby, Mercedes Benz
en de overbekende US nummer 1 hit Me and Bobby McGee. Waarlijk een vrouw met ballen.

Roxy Music - Roxy Music (1972)



Ik gun het debuut van Roxy Music (zie startlijst) 2 bonuspunten.
Het viel me op dat dit album toch beduidend minder stemmen achter zijn naam had
dan klassiekers van Led Zeppelin, Bowie, Young of The Stones om maar wat te noemen.

Toch zie ik dit album in het verlengde van Andy Warhols banaan
als één van de grondleggers van wat ik eind jaren 70 en begin jaren 80
zou leren waarderen als mijn favoriete muziektaal van OMD tot Joy Division.

Hiermee geef ik de goed verstaander al mee
dat ook de platen van David Bowie en Lou Reed mij genegen zijn.
Remake/Remodel, If There Is Something en Virginia Plain zijn favorieten.

Marvin Gaye - What's Going On



Er zijn zo van die albums die eigenlijk in elke platenkast behoren te staan en dit is er zo één.
Mijn nummer 1 in mijn Top 10 en wat mij betretf dus het Beste album Ooit gemaakt.
Marvin is los van de "vaste" verplichtingen van Motown en heeft volledig de regie van dit album op zich genomen.
Het is een concept album over pijn en tegenslag geworden waarbij de nummers groten deels autobiografisch zijn. Een album dat een brok emotie is. Het was een van de eerste "concept" albums in de Soul en voor velen een inspiratie voor hoe Soul ook kon klinken.
Een album dat je 35 minuten bij de keel grijpt en je mee voert langs de duistere kanten van het leven.
Een Kasieker onder de Klasiekers, de Kind of Blue van de Soul albums.


Bill Withers - Just As I Am



Voor Bill Withers heb ik altijd een zwak gehad buiten om dat hij zeer goede muziek maakt heb ik het ook altijd een zeer sympatiek persoon gevonden, een jaartje geleden was hij nog bij DWDD al treed hij zelf niet meer op (heeft het gehad met de muziek industrie) maar is niet te beroerd om over zijn muizikale verleden te verhalen.
Just As I Am is zijn beste, nummers als Harlem, Grandma's Hands, Better of Dead en natuurlijk Ain't No Sunshine zitten zo goed in elkaar dat het gewoonweg onmogelijk is om hier niet van te kunnen genieten. De rest van het album is ook van een zeer hoog nivo en verslapt nergens en weet de luisteraar te boeien van begin tot het einde.





Elvis Presley - From Elvis In Memphis



Met Elvis ben ik opgegroeid al was ik nog maar 2 jaar oud toen hij overleed, mijn vader was groot fan van de beste man (en van Jazz) dus bij ons thuis stond heel erg vaak muziek van Elvis op voornamelijk op zondag ochtend.

Elvis is zo veel meer dan jaren 50 Rock n Roll, dit album, de 2 opvolgers en de NBC TV Special
zijn daarvan een zeer overtuigend bewijs.
Na een zeer magere periode waarin hij voornamelijk "slechte" film muziek maakte was er in 1968 in eens de "68 Come Back Special waarbij Elvis er weer zin in had hij bruiste weer van de energie en hij had het plezier in muziek maken weer terug gevonden. Met die hernieuwde inspiratie dook hij de studio in begeleid door toppers uit de muziek industrie als Chips Moman en Dawn Penn zijn er vele sessies opgenomen in de American Sound Studios in Memphis van die sessies zijn 2 albums gemaakt deze en Back in Memphis het is eigenlijk een 2 luik.
Elvis gooit het roer om en put inspiratie uit zijn jeugd en laat invloeden uit Soul, Gospel, Blues en Country toe waardoor het 2 albums zijn geworden die ik gekscherend wel eens "Elvis his blue eyed Soul" albums noem. En eigenlijk is dat helemaal niet zo ver van de waarheid af.
Nummers als Onley the Strong Survive, After Loving You en Long Black Limousine klinken "zwart".
Dit is een ras muzikant in top vorm en dat hoor je, helaas ging het niet lang hierna snel berg afwaarts met The King of Rock n Roll met als uiteindelijke gevolg zijn dood op 16 augustus 1977.


Marlena Shaw - The Spice of Life



Een half uurtje duurt dit album maar, maar in dat half uurtje ben je wel omver geblazen door de hoogstaande kwaliteit van deze dame.
Het openingsnummer is een episch stuk dat je van begin tot het einde bij de keel grijpt en door je lichaam zinderd. Net als de rest van het album trouwens of het nu haar eigen werk of covers betreft het is allemaal even geweldig met als uitschieter wel California Soul.
Een album dat de ware aard van de Southern Soul zeer goed blootlegt.


Ann Peebles - Straight From the Heart



Ik heb altijd een beetje het idee dat Ann Peebles een beetje een vergeten grootheid is.
Begin jaren 70 was ze op haar hoogtepunt met 3 zeer goede albums waarvan dit haar beste is.
Mooi ingetogen bijna "simple" nummers die gaan over de problemen van de vrouw (overspel, gebroken harten, pijn en verdriet) allemaal met die geweldige stem van haar gezongen ingelegd in warme sfeervolle arrangementen.

Elvis Presley - From Elvis in Memphis (1969)



Zijn artistieke come-back met een vakkundige en eigentijdse mengeling van blues, country, rock, soul en gospel, begeleid door een groot orkest. Elivis is hier erg goed bij stem en een aantal van zijn beste songs staan hierop.


Joni Mitchell - Blue (1971)



Prachtig en tijdloos album vind ik dat van een zeer getalenteerde vrouwelijke singer-songwriter die duidelijk haar wortels in de folk heeft, ideaal om het op een late avond te luisteren. Wat een prachtige stem heeft zij toch en haar songs zijn dat evenzeer, met zeer persoonlijke teksten.


Randy Newman - Sail Away (1972)



Eén van de grootste songschrijver met 12 ijzersterke songs met teksten die observerend, maatschappijkritisch of cynisch zijn. Ogenschijnlijk eenvoudige composities maar zeer trefzeker.


Roxy Music - Roxy Music (1972)



Zonder twijfel één van de meest baanbrekende albums uit de jaren '70, een album dat zijn tijd ver vooruit was. Dit album staat bol van experimenten en creatieve uitspattingen waarbij men de meest uiteenlopende muziekstijlen (rock, jazz, elektronica) tot één smaakvol geheel wist te vormen, zeer sfeervol met sterke melodieën.


Zjef Vanuytsel - De Zotte Morgen (1970)



Zelden een Nederlandstalig album gehoord met enkel parels van luisterliedjes op een basis van folk en jazz. Zeer afwisselend met rake, soms maatschappijkritische teksten, dit kan beslist de vergelijking met Boudewijn De Groot doorstaan.

Black Sabbath - Paranoid (1970)





Dit album is het allereerste album wat ik ooit gekocht heb, als ventje van 13 jaar. Op het Vertigo label.
Dit album is donker en goed met prima rifs.. Ik herinner nog de geur van de hoes en plaat.
Iron Man, Fairies Wear Boots, War Pigs, stuk voor stuk klassiekers. En natuurlijk het titelnummer Paranoid. Ik ben de band altijd blijven volgen en heb divers albums op LP en CD.
Oude liefde roest niet. Ook een bepalend album geweest voor veel latere bands.

Led Zeppelin - Led Zeppelin II (1969)



Mijn 2e album ooit gekocht (mijn broertje kocht Led Zeppelin 3).
Dit is een album uit mijn top 10. Ik ben door dit album een groot Zep fan geworden.
Ook dit album is een klassieker. Meer blues en folk invloeden. Ramble On en vooral The Lemon Song zijn prachtig. En net als bij Black Sabbath ben ik ook deze band blijven volgen.

Yes - Fragile (1971)



Mijn kennismaking met Progressive Rock. Naast dit album hadden ook andere Yes albums uit de jaren 1969 -1972 in de lijst kunnen staan zoals Yessongs, Close to the Edge and The Yes Album.
Dit album bevat klassiekers als Heart of the Sunrise en Lond Distance Runaround.
Dit album was het eerste album dat een hoes had met art work van Roger Dean. Vele albums volgen met die prachtige covers. Ik ben door dit album nog steeds een prog. rock fan.

Neil Young - Harvest (1972)



Nog een jeugdliefde van me die ik nog steeds volg. Dit album geeft me altijd een goed gevoel.
Zal te maken hebben omdat ik toen heel erg verliefd was. Een van mijn eerste liefdes.
Alle nummers zijn klassiekers. A Man Needs a Maid, Out on the Weekend, Alabama, Heart of Gold etc.

Carole King - Tapestry (1971)



Carole King, bekend als songwriter samen het haar man Gerrry Goffin van hits als The Locomotion. Nam dit album op samen met producer Lou Adler. Dit album is sober geproduceerd, alles stond in het teken van de piano en stem van Carole King. Lange tijd is dit album het meest verkochte album gemaakt door een vrouw geweest. Er er zijn ruim 22 miljoen van verkocht.
Carole song ook vaak met James Taylor.
Nummers van dit album worden nog steeds gespeeld door artiesten wereld wijd.
Nummers zoals (You Make Me Feel) Like a Natural Woman, It's Too Late, You've Got a Friend en So Far Away. Docu gezien over dit album en ik heb hieruit begrepen dat de volgorde van de nummers heel belangrijk was. Slot accoord van het ene nummer was weer start accoord voor het volgende.

Daar dit het tijdperk was waarin mijn muzikale smaak is gevormd kan ik nog wel 20 albums noemen.
Deep Purple in Rock, debuut album van de Eagles, de eerste 5 albums van Uriah Heep, albums van de Doors, vooral LA Woman, Janis Joplin en niet te vergeten het prachtige album van Joe Cocker, Mad Dodgs and Englishmen. De bijbehorende film heeft grote indruk gemaakt (gezien in de City bioscoop in Amsterdam). Beatles, Stones, Traffic (John Barleycorn Must Die), Genesis, Alice Cooper, Don Maclean, Krautrock zoals Can, King Crimson, Emerson, Lake & Palmer, Rod Stewart, Sanatana, The Who (Who's Next), Van Morrison, Crosby Stills Nash & Young (Deja Vu). Teveel om op te noemen eigenlijk.
Wat mij betreft hadden de genoemde 4 jaren per jaar gemogen.
En ik heb al veel mooie nominaties voorbij zien komen.

Zonder afbeeldingen, want daar ben ik te lui voor.

Deep Purple - Made in Japan (1972)
Het enige 5,0*-album uit deze periode. Een live-album dat ver boven de concurrentie staat. Virtuoos toetsenwerk van vorig jaar overleden Lord, scheurend gitaarwerk van Blackmore, de karakteristieke uithalen van Gillan en de krachtige slagen van drummer Paice. Een album dat lange tijd rolmodel is geweest bij mij voor hoe een rockalbum hoort te zijn.

Neil Young - Harvest (1972)
Voor mij hét meesterwerk van Neil. Integere, aanstekelijke nummers. Van het nooit stuk te krijgen Heart of Gold tot de rockende afsluiter, het zijn stuk voor stuk pareltjes. Enige smet op de plaat: A Man Needs a Maid. Dat is té erg over the top.

Golden Earring - Eight Miles High (1969)
Iedereen kent Golden Earring van Radar Love. Vervolgens scoorden in de jaren '80 met Twilight Zone en in de jaren '90 met Going to the Run. Hun beste periode is echter t/m Moontan. Psychedelische rock was destijds het label dat hun aardig paste. Als afsluiter een ware trip met een 18-minuten (edit: 19 minuten zelfs!) durende Byrds-cover van Eight Miles High.



The Velvet Underground - The Velvet Underground (1969)
Deze band heeft geen steun nodig. Deze onderschatte derde is wat mij betreft zoveel beter dan de twee voorgangers. Onderhuids, lieflijk (Pale Blue Eyes) en soms gestoord (Murder Mystery)

Wishbone Ash - Argus (1972)
Een veel te onbekend progpareltje. Ruim 150 stemmen, maar dat dienen er zeker 5 keer zoveel te zijn. Een band die vele goede nummers gemaakt heeft en hier staat de grootste collectie daarvan op. Ik geloof twee multi-neck gitaren. Dit rockt de pan uit.

Georges Moustaki - Le Métèque (1969)

Een plaat die voor mij het perfecte zondagsgevoel vertolkt en dan uit een tijd dat zondagen nog veel zondagser waren dan ze nu nog steeds een beetje zijn. De zang van Georges zou makkelijk melancholisch kunnen zijn, ware het niet dat er altijd iets positiefs in schuilt.

Roberta Flack - First Take (1969)

Een prachtige zangeres met ook al zo'n warme stem die op de grens van triest en opbeurend vertoeft. Nu ik ze hier zo na elkaar plaats, valt de overeenkomst me eigenlijk pas op. Roberta weet liedjes van anderen ook zeer mooi op een eigen manier te vertolken, zoals Cohen's Hey, That's No Way to Say Goodbye of het prijsnummer van het album:

En nu we de oude Leonard toch al genoemd hebben, deze mag natuurlijk niet in het lijstje ontbreken:




Leonard Cohen - Songs of Love and Hate (1971)

Deze is mij net iets liever dan het eveneens schitterende Songs from a Room (terecht al eerder genomineerd). Alleen het feit dat Famous Blue Raincoat hierop staat zou mij al de aandrang geven het album te nomineren, maar de rest is allerminst vulling, zoals de volgende links mogen aantonen.







Nou, vooruit. Omdat het zo'n prachtig nummer is:

Wie ook Cohen heeft gecoverd is Herman van Veen. Het overbekende Suzanne al in 1969, maar bijvoorbeeld ook The Partisan (De Vluchteling) op Voor een Verre Prinses uit 1970. Prachtig album dat hier zomaar mee zou kunnen doen als Goed voor een Glimlach uit 1971 al niet beter was. En die nomineer ik dan weer niet omdat in 1972 het buitencategorie album Bloesem uitkwam.




Herman van Veen - Bloesem (1972)

Tot mijn niet geringe verbazing en plezier staat dit album zelfs in de toplijst voor 1972 op MuMe. En ik kan niet anders zeggen dan dat dit volkomen terecht is. Elk nummer een juweeltje, van het intro t/m het outro. Mooiste nummer vind ik eigenlijk Arm, maar daarvan kan ik geen YouTube link vinden met het prachtige vioolintro erbij en dat hoort er in mijn beleving toch echt bij. Ik verwijs daarvoor dan maar naar Spotify, waar het hele album te beluisteren is. Drie mooie tracks waarvoor wel een YouTube-link bestaat:

Al dat embedden maakt de pagina maar traag te laden, dus ik zal mij voor het laatste album maar beperken tot een linkje. Dit is geloof ik de minst favoriete track van het album, kijkend naar de uitgebrachte stemmen.




En als de rest allemaal al beter is dan het bovenstaande nummer, dan heeft dit album geen verdere loftuitingen meer nodig, dunkt mij.




David Bowie - Ziggy Stardust (1972)

Je hoeft je links niet te embedden, remco.
Je kan ze toch gewoon ook als een regel posten.

Toch mooi om te zien hoe er wat genres betreft breed genomineerd wordt.